បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាទាក់ទងនឹងប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្របង្រៀន ដោយស្វែងរកវិធីសាស្ត្រល្អបំផុតដើម្បីលើកកម្ពស់ការយល់ដឹង និងលទ្ធផលសិក្សារបស់និស្សិតក្នុងមុខវិជ្ជាសង្គមសិក្សា។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់ការរចនាបែបពិសោធន៍ដោយមានតែការធ្វើតេស្តក្រោយការរៀន (Posttest only control group design) លើនិស្សិតចំនួន ៦០ នាក់ មកពីស្ថាប័នឧត្តមសិក្សាពីរផ្សេងគ្នា។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Mastery Learning Strategy វិធីសាស្ត្រនៃការរៀនឱ្យស្ទាត់ជំនាញ |
ជួយឱ្យសិស្សភាគច្រើនអាចយល់ដឹងស៊ីជម្រៅអំពីមេរៀន និងទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់តាមរយៈការវាយតម្លៃជាប្រចាំ និងការផ្តល់ការណែនាំកែតម្រូវបន្ថែម។ | ទាមទារពេលវេលាច្រើនពីគ្រូបង្រៀនក្នុងការរៀបចំផែនការមេរៀន និងទាមទារភាពបត់បែននៃពេលវេលាសម្រាប់សិស្សម្នាក់ៗ។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមខ្ពស់ជាង (៤៤.៣ សម្រាប់និស្សិតមហាវិទ្យាល័យ និង ៥០.៧ សម្រាប់និស្សិតសាកលវិទ្យាល័យ)។ |
| Conventional Strategy វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបប្រពៃណី |
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់គ្រូបង្រៀនទូទៅ និងប្រើប្រាស់ពេលវេលាតិចក្នុងការគ្របដណ្តប់ខ្លឹមសារមេរៀនទាំងមូល។ | មិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការធានាថាសិស្សគ្រប់រូបយល់មេរៀនច្បាស់លាស់នោះទេ ដែលបណ្តាលឱ្យសិស្សខ្លះតាមមិនទាន់។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមទាបជាងពិតប្រាកដ (៤២.៥ សម្រាប់និស្សិតមហាវិទ្យាល័យ និង ៣៩.៧ សម្រាប់និស្សិតសាកលវិទ្យាល័យ)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការបណ្តុះបណ្តាលគរុកោសល្យដល់គ្រូបង្រៀន និងពេលវេលាសមស្រប ប៉ុន្តែមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាថ្លៃៗនោះទេ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា (Nigeria) ដោយប្រើប្រាស់ទំហំគំរូតូចត្រឹមតែ ៦០ នាក់ ដែលជានិស្សិតកម្រិតឆ្នាំទី២ផ្នែកសង្គមសិក្សា។ ទំហំគំរូតូច និងបរិបទនៃប្រព័ន្ធអប់រំនៅទីនោះអាចធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះមិនតំណាងឱ្យសិស្សទូទៅទាំងស្រុងនោះទេ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយល់ដឹងពីបរិបទនេះគឺសំខាន់ដើម្បីឱ្យយើងអាចកែច្នៃវិធីសាស្ត្រនេះឱ្យស្របតាមកម្រិតនៃការយល់ដឹង និងវប្បធម៌នៃការសិក្សារបស់សិស្សខ្មែរ។
វិធីសាស្ត្រនៃការរៀនឱ្យស្ទាត់ជំនាញ (Mastery Learning) ពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំនៅកម្ពុជា ដើម្បីពង្រឹងគុណភាពសិក្សា។
សរុបមក ការផ្លាស់ប្តូរពីទម្លាប់នៃការបង្រៀនបែបប្រពៃណី មកជាការផ្តោតលើភាពស្ទាត់ជំនាញរបស់សិស្ស នឹងជួយលើកកម្ពស់ស្តង់ដារអប់រំនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើមានការគាំទ្រពេញលេញ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Mastery learning approach (វិធីសាស្ត្រនៃការរៀនឱ្យស្ទាត់ជំនាញ) | ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សម្នាក់ៗត្រូវតែយល់ដឹង ឬចេះច្បាស់នូវផ្នែកនីមួយៗនៃមេរៀន (ឧទាហរណ៍ ទទួលបានពិន្ទុតាមកម្រិតស្តង់ដារដែលបានកំណត់) មុននឹងអនុញ្ញាតឱ្យឈានទៅរៀនមេរៀនឬឯកតាបន្ទាប់ទៀត។ | ដូចជាការលេងវីដេអូហ្គេម ដែលអ្នកត្រូវតែលេងឈ្នះវគ្គទី១សិន ទើបអាចដោះសោចូលទៅលេងវគ្គទី២បាន។ |
| Conventional strategy (វិធីសាស្ត្របង្រៀនបែបប្រពៃណី) | ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនទូទៅដែលគ្រូពន្យល់មេរៀនទៅកាន់សិស្សក្នុងថ្នាក់តាំងពីដើមដល់ចប់តាមពេលវេលាដែលបានកំណត់ ហើយធ្វើការវាយតម្លៃរួមនៅចុងម៉ោង ឬចុងវគ្គ ដោយមិនប្រាកដថាសិស្សគ្រប់គ្នាយល់ច្បាស់គ្រប់ចំណុចឬអត់នោះទេ។ | ដូចជារថយន្តក្រុងដែលចេញដំណើរទៅមុខជានិច្ចតាមម៉ោងកំណត់ ទោះបីជាអ្នកដំណើរឡើងជិះទាន់ ឬមិនទាន់ក៏ដោយ។ |
| Posttest only control group design (ការរចនាបែបពិសោធន៍ដោយមានតែការធ្វើតេស្តក្រោយការរៀន) | ជាទម្រង់នៃការស្រាវជ្រាវមួយដែលគេបែងចែកអ្នកចូលរួមជាពីរក្រុម (ក្រុមពិសោធន៍ និងក្រុមត្រួតពិនិត្យ) ហើយធ្វើការវាស់ស្ទង់ ឬប្រឡងតែម្តងគត់នៅពេលបញ្ចប់ការបង្រៀន ដោយមិនមានការប្រឡងស្ទាបស្ទង់កម្រិតសមត្ថភាពមុនពេលរៀននោះទេ។ | ដូចជាការភ្លក់មុខម្ហូបតែនៅពេលចម្អិនឆ្អិនរួចរាល់ ដើម្បីដឹងថាវាឆ្ងាញ់ឬអត់ ដោយមិនបានភ្លក់គ្រឿងផ្សំមុនពេលចាប់ផ្តើមចម្អិន។ |
| T-test analysis (ការវិភាគដោយប្រើតេស្ត T) | ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមភាគនៃក្រុមចំនួនពីរ គោលបំណងចង់បញ្ជាក់ថាតើលទ្ធផលនៃការសិក្សាពិតជាមានភាពខុសគ្នាពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែជារឿងចៃដន្យប៉ុណ្ណោះ។ | ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែប៉ោមពីរថង់ផ្សេងគ្នា ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់តាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រថាថង់មួយពិតជាធ្ងន់ជាងថង់មួយទៀតមែនឬអត់។ |
| Corrective instruction (ការណែនាំកែតម្រូវ) | ជាការបង្រៀន ឬការផ្តល់ការពន្យល់បន្ថែមទៅលើចំណុចខ្វះខាតរបស់សិស្ស បន្ទាប់ពីការធ្វើតេស្តបង្ហាញថាសិស្សមិនទាន់យល់ច្បាស់ ដើម្បីជួយណែនាំពួកគេឱ្យឈានដល់កម្រិតស្ទាត់ជំនាញ។ | ដូចជាគ្រូពេទ្យចេញវេជ្ជបញ្ជាថ្នាំថ្មី ឬប្តូរវិធីព្យាបាលឱ្យអ្នកជំងឺ បន្ទាប់ពីពិនិត្យឃើញថាថ្នាំចាស់មិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកម្ចាត់ជំងឺកន្លងមក។ |
| Personalized System of Instruction (ប្រព័ន្ធនៃការបង្រៀនបែបបុគ្គល) | ជាទម្រង់មួយនៃការរៀនឱ្យស្ទាត់ជំនាញដែលបង្កើតឡើងដោយលោក Keller ដោយតម្រូវឱ្យសិស្សម្នាក់ៗរៀនតាមល្បឿន និងសមត្ថភាពរៀងៗខ្លួន ជាជាងការរៀនទៅមុខព្រមៗគ្នាជាក្រុមធំ។ | ដូចជាការរត់ម៉ារ៉ាតុង ដែលអ្នករត់ម្នាក់ៗប្រើប្រាស់ល្បឿនផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីទៅដល់ទីដៅ មិនចាំបាច់រត់ស្មើជើងគ្នានោះទេ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
