Original Title: Teachers’ participation, dedication and vision in curriculum development and planning
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការចូលរួម ការលះបង់ និងចក្ខុវិស័យរបស់គ្រូបង្រៀនក្នុងការអភិវឌ្ឍ និងការធ្វើផែនការកម្មវិធីសិក្សា

ចំណងជើងដើម៖ Teachers’ participation, dedication and vision in curriculum development and planning

អ្នកនិពន្ធ៖ Timicruo B. Silver (Federal University Otuoke, Nigeria), Ojobor Smith, Ogunbor O. Taremi

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, International Journal of Educational Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការមិនសូវបានចូលរួមរបស់គ្រូបង្រៀននីហ្សេរីយ៉ាក្នុងការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សា ដែលនាំឱ្យមានការតស៊ូប្រឆាំងនឹងកំណែទម្រង់ កង្វះការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការអនុវត្ត និងការបន្តប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រហួសសម័យ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបរិមាណ (Quantitative method) ដោយប្រមូលទិន្នន័យតាមរយៈការចែកចាយកម្រងសំណួរទៅកាន់គ្រូបង្រៀនកម្រិតមធ្យមសិក្សា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Top-down Approach (Centralized Curriculum Development)
វិធីសាស្ត្រពីលើចុះក្រោម ឬការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាបែបមជ្ឈការ (គំរូ NERDC)
ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងពីថ្នាក់ជាតិ និងធានាបាននូវការអនុវត្តស្តង់ដាររួមមួយទូទាំងប្រទេស។ គ្រូបង្រៀនមានអារម្មណ៍ថាមិនត្រូវបានគេផ្តល់តម្លៃ និងខ្វះការចូលរួម ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យមានការតស៊ូប្រឆាំង និងមិនអនុវត្តតាមកម្មវិធីសិក្សាដែលបានកំណត់។ គ្រូបង្រៀនភាគច្រើនមិនអើពើនឹងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់ជាតិ ដោយងាកទៅប្រើកម្មវិធីប្រឡងរបស់ស្ថាប័នផ្សេងៗជំនួសវិញ (មានតែ ២២.៣% ប៉ុណ្ណោះដែលអនុវត្ត NERDC)។
Bottom-up / Grassroots Approach (Teacher Empowerment)
វិធីសាស្ត្រពីក្រោមឡើងលើ ឬការចូលរួមពីថ្នាក់មូលដ្ឋាន
គ្រូបង្រៀនមានភាពម្ចាស់ការ យល់ដឹងច្បាស់ពីតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់សិស្ស និងកាត់បន្ថយភាពរារែកក្នុងការទទួលយកកំណែទម្រង់ថ្មីៗ។ ទាមទារពេលវេលាយូរ ថវិកាច្រើន និងការបណ្តុះបណ្តាលជាប្រចាំ ដើម្បីពង្រឹងសមត្ថភាពគ្រូបង្រៀនឱ្យអាចចូលរួមយ៉ាងសកម្ម។ អ្នកនិពន្ធបានផ្តល់អនុសាសន៍ថា នេះជាវិធីសាស្ត្រដ៏ប្រសើរបំផុតដើម្បីធានាបាននូវការអនុវត្តកម្មវិធីសិក្សាប្រកបដោយជោគជ័យក្នុងរយៈពេលវែង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានគូសបញ្ជាក់ពីកង្វះខាតថវិកា និងធនធានសម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀន ជាពិសេសទៅលើបរិក្ខារបច្ចេកវិទ្យា និងអ៊ីនធឺណិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រមូលទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនកម្រិតមធ្យមសិក្សាចំនួន ៦៣០ នាក់ មកពីរដ្ឋចំនួន ៦ នៅភាគនិរតីនៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា។ ទោះបីជាបរិបទភូមិសាស្ត្រនិងសង្គមមានភាពខុសគ្នា ប៉ុន្តែបញ្ហានៃការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាពីលើចុះក្រោម (Top-down) និងការខ្វះខាតជំនាញបច្ចេកវិទ្យា គឺជាបញ្ហាប្រឈមស្រដៀងគ្នាដែលកំពុងកើតមាននៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំនៅប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ ដែលទាមទារឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកធ្វើជាមូលដ្ឋានក្នុងការកែលម្អគោលនយោបាយអប់រំនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការផ្តល់សិទ្ធិអំណាច និងការលើកកម្ពស់សមត្ថភាពគ្រូបង្រៀនឱ្យចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សា គឺជាគន្លឹះឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យនៃកំណែទម្រង់វិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីគោលនយោបាយ និងកម្មវិធីសិក្សាជាតិ: និស្សិតគួរអានឯកសារគោលនយោបាយអប់រំ និងកម្មវិធីសិក្សាលម្អិតរបស់ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា (MoEYS) ដើម្បីយល់ពីទម្រង់នៃការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាបច្ចុប្បន្ននៅកម្ពុជា។
  2. សិក្សាពីវិធីសាស្ត្រ Bottom-up ក្នុងការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សា: ស្រាវជ្រាវពីទម្រង់នៃការចូលរួមរបស់គ្រូបង្រៀន (Grassroots approach) ដោយប្រើប្រាស់ Google ScholarResearchGate ដើម្បីស្វែងរកអត្ថបទស្រាវជ្រាវបន្ថែមទាក់ទងនឹង Teacher Empowerment in Curriculum Design
  3. វាយតម្លៃកម្រិតអក្ខរកម្មបច្ចេកវិទ្យា (ICT Literacy) របស់គ្រូបង្រៀន: រៀបចំសំណើស្រាវជ្រាវខ្នាតតូចមួយ (Mini-survey) ដោយប្រើប្រាស់ Google Forms ដើម្បីអង្កេតពីការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា (ដូចជា EdTech tools) របស់គ្រូបង្រៀននៅតាមសាលារដ្ឋ ជាពិសេសនៅតាមតំបន់ជនបទ។
  4. រៀបចំសំណើគម្រោងជំរុញការចូលរួមរបស់គ្រូបង្រៀន: បង្កើតសំណើគម្រោង (Project Proposal) មួយដែលផ្តោតលើការរៀបចំសិក្ខាសាលាថ្នាក់តំបន់ (Regional Workshops) និងការបណ្តុះបណ្តាល Digital Literacy ដើម្បីប្រមូលមតិកែលម្អពីគ្រូបង្រៀនមុនពេលអនុវត្តកម្មវិធីសិក្សាថ្មី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Top-down approach (វិធីសាស្ត្រពីលើចុះក្រោម) ជាវិធីសាស្ត្រដែលការសម្រេចចិត្ត និងការបង្កើតកម្មវិធីសិក្សាត្រូវបានធ្វើឡើងដោយថ្នាក់ដឹកនាំ ឬស្ថាប័នកំពូល (ដូចជាក្រសួង ឬមន្ទីរអប់រំ) ហើយតម្រូវឱ្យគ្រូបង្រៀនថ្នាក់ក្រោមអនុវត្តតាមដោយគ្មានការចូលរួមផ្តល់មតិយោបល់ ឬកែសម្រួលឡើយ។ ដូចជាថៅកែបញ្ជាឱ្យបុគ្គលិកធ្វើការតាមគម្រោងដែលបានរៀបចំស្រេច ដោយមិនសួរបុគ្គលិកថាតើគម្រោងនោះអាចធ្វើទៅរួចឬអត់ក្នុងស្ថានភាពជាក់ស្តែង។
Bottom-up approach / Grassroots approach (វិធីសាស្ត្រពីក្រោមឡើងលើ ឬការចូលរួមពីថ្នាក់មូលដ្ឋាន) ជាវិធីសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាដែលផ្តួចផ្តើមការផ្លាស់ប្តូរដោយផ្អែកលើការចូលរួម និងមតិយោបល់របស់គ្រូបង្រៀនដែលជាអ្នកអនុវត្តផ្ទាល់នៅតាមសាលារៀន មុននឹងសម្រេចជាគោលនយោបាយថ្នាក់ជាតិ។ ដូចជាការសាងសង់ផ្ទះមួយដែលវិស្វករសួរយោបល់ជាងសំណង់ផ្ទាល់អំពីបញ្ហាប្រឈមនានា មុននឹងគូសប្លង់ចុងក្រោយ។
Curriculum implementation (ការអនុវត្តកម្មវិធីសិក្សា) ជាដំណាក់កាលដែលគ្រូបង្រៀនយកកម្មវិធីសិក្សាដែលបានរៀបចំជាផ្លូវការរួចរាល់ មកបង្រៀននិងអនុវត្តជាក់ស្តែងដល់សិស្សនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។ ជារឿយៗតែងមានគម្លាតរវាងកម្មវិធីសិក្សាដែលបានសរសេរ និងអ្វីដែលគ្រូយកទៅបង្រៀនពិតប្រាកដ។ ដូចជាការយកសៀវភៅរូបមន្តធ្វើម្ហូប (កម្មវិធីសិក្សា) មកចម្អិនជាម្ហូបពិតប្រាកដ (ការបង្រៀន) ដែលរសជាតិអាចប្រែប្រួលទៅតាមចុងភៅម្នាក់ៗ។
Pedagogical impediment (ឧបសគ្គផ្នែកគរុកោសល្យ) ជាកត្តា ឬចន្លោះប្រហោងដែលរារាំងដល់ប្រសិទ្ធភាពនៃការបង្រៀន និងការរៀន ដូចជាករណីដែលគ្រូបង្រៀនខ្វះចំណេះដឹងផ្នែកកុំព្យូទ័រ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេមិនអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបដើម្បីជួយឱ្យសិស្សរៀនបានកាន់តែទូលំទូលាយ។ ដូចជាជាងឈើដែលបដិសេធមិនព្រមប្រើម៉ាស៊ីនអារឈើទំនើប ហើយនៅតែប្រឹងប្រើរណារដៃ ដែលធ្វើឱ្យការងារយឺតយ៉ាវ និងមិនសូវមានគុណភាព។
Curriculum mandate (អាណត្តិ ឬបទបញ្ជាកម្មវិធីសិក្សា) ជាគោលការណ៍ បទប្បញ្ញត្តិ ឬច្បាប់ស្តីពីការអប់រំដែលស្ថាប័នរដ្ឋ ឬក្រសួងពាក់ព័ន្ធតម្រូវឱ្យសាលារៀន និងគ្រូបង្រៀនទាំងអស់ត្រូវតែអនុវត្តតាម ដើម្បីធានាឱ្យបាននូវស្តង់ដារនៃការអប់រំរួមមួយ។ ដូចជាច្បាប់ចរាចរណ៍ដែលរដ្ឋតម្រូវឱ្យអ្នកបើកបរគ្រប់រូបត្រូវតែគោរពតាម ដើម្បីឱ្យការធ្វើដំណើរមានសណ្តាប់ធ្នាប់។
Information society (សង្គមព័ត៌មាន) ជាសង្គមទំនើបដែលពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការបង្កើត ការចែកចាយ និងការប្រើប្រាស់ព័ត៌មាននិងបច្ចេកវិទ្យា (ICT) ជាកត្តាចម្បងក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច ការអប់រំ និងជីវភាពរស់នៅ។ ដូចជាពិភពលោកបច្ចុប្បន្នដែលយើងអាចរៀនសូត្រ ទិញឥវ៉ាន់ និងធ្វើការងាររាប់ពាន់មុខយ៉ាងងាយស្រួលតាមរយៈទូរស័ព្ទដៃនិងអ៊ីនធឺណិត។
Teacher empowerment (ការផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់គ្រូបង្រៀន) ការផ្តល់ឱកាស ធនធាន និងសិទ្ធិអំណាចដល់គ្រូបង្រៀនក្នុងការសម្រេចចិត្តលើបញ្ហាផ្សេងៗទាក់ទងនឹងការអប់រំ ជាពិសេសការអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេចូលរួមរៀបចំកម្មវិធីសិក្សា ដើម្បីបង្កើនភាពម្ចាស់ការ និងការប្តេជ្ញាចិត្ត។ ដូចជាការផ្តល់សិទ្ធិឱ្យកីឡាករនៅលើទីលានអាចសម្រេចចិត្តប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រលេងដោយខ្លួនឯងតាមកាលៈទេសៈ ជំនួសឱ្យការរង់ចាំតែបញ្ជាពីគ្រូបង្វឹកនៅក្រៅតារាង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖