Original Title: A Systematic Review of Tsunami Disaster Mitigation Based on Tsunami Tendenko and Smong: Comparative Insights from Japan and Indonesia for Educational Practices
Source: doi.org/10.5595/001c.155145
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការពិនិត្យឡើងវិញជាប្រព័ន្ធស្តីពីការកាត់បន្ថយគ្រោះមហន្តរាយរលកយក្សស៊ូណាមិ ដោយផ្អែកលើ Tsunami Tendenko និង Smong៖ ការយល់ដឹងប្រៀបធៀបពីប្រទេសជប៉ុន និងឥណ្ឌូណេស៊ី សម្រាប់ការអនុវត្តការអប់រំ

ចំណងជើងដើម៖ A Systematic Review of Tsunami Disaster Mitigation Based on Tsunami Tendenko and Smong: Comparative Insights from Japan and Indonesia for Educational Practices

អ្នកនិពន្ធ៖ M. Zainudin (Research Center for Education, National Research and Innovation Agency (BRIN), Indonesia), Rahmatika Dewi (Research Center for Education, National Research and Innovation Agency (BRIN), Indonesia), Deni Hadiana (Research Center for Education, National Research and Innovation Agency (BRIN), Indonesia), Thorida Nur Asih (Faculty of Economic and Islamic Business, Institut Agama Islam Al-Fatimah Bojonegoro, East Java, Indonesia), Novi Sylvia (Research Center for Education, National Research and Innovation Agency (BRIN), Indonesia), Farida Hanun (Research Center for Education, National Research and Innovation Agency (BRIN), Indonesia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2026, Journal of Integrated Disaster Risk Management (IDRiM)

វិស័យសិក្សា៖ Disaster Risk Management and Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សាដែលស្វែងយល់ជាពិសេសអំពីយុទ្ធសាស្ត្រកាត់បន្ថយគ្រោះមហន្តរាយផ្អែកលើចំណេះដឹងមូលដ្ឋាន (local wisdom) និងសក្តានុពលរបស់វាក្នុងការបញ្ចូលទៅក្នុងបរិបទអប់រំនៅមានកម្រិត បើទោះបីជាវាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកាត់បន្ថយការបាត់បង់ជីវិតក៏ដោយ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រពិនិត្យឡើងវិញជាប្រព័ន្ធ (Systematic Literature Review) ស្របតាមគោលការណ៍ណែនាំ PRISMA 2020 ដោយវិភាគលើអត្ថបទចំនួន ២២៩ ដែលដកស្រង់ចេញពី Scopus និង Web of Science ចន្លោះឆ្នាំ ២០០៤ ដល់ ២០២៥។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Tsunami Tendenko (Japan)
យុទ្ធសាស្ត្រជប៉ុនដែលផ្តោតលើការជួយសង្គ្រោះខ្លួនឯងជាបន្ទាន់ (Self-preservation) ដោយមិនរង់ចាំអ្នកដទៃ
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកាត់បន្ថយអត្រាមរណភាពតាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងការធ្វើសមយុទ្ធជាប្រចាំនៅសាលារៀន។ អាចផ្ទុយនឹងតម្លៃសីលធម៌នៃការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយទាមទារឱ្យមានការយល់ដឹងច្បាស់លាស់ដើម្បីចៀសវាងការយល់ច្រឡំថាជាភាពអាត្មានិយម។ សិស្សសាលាបឋមសិក្សា និងអនុវិទ្យាល័យជិត ២,០០០ នាក់នៅទីក្រុង Kamaishi បានរួចជីវិតពីស៊ូណាមិឆ្នាំ ២០១១ (អត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់បំផុត)។
Smong (Indonesia)
ចំណេះដឹងប្រពៃណី (Indigenous Knowledge) តាមរយៈការនិយាយតៗគ្នា បទចម្រៀង និងកំណាព្យ
ចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅក្នុងវប្បធម៌សហគមន៍ មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ដោយមិនត្រូវការបច្ចេកវិទ្យា និងបង្កើតភាពធន់ក្នុងសហគមន៍។ ប្រឈមនឹងការបាត់បង់ដោយសារទំនើបកម្ម និងកង្វះការកត់ត្រាចូលក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំផ្លូវការ។ មានអ្នកស្លាប់តែ ៧ នាក់ប៉ុណ្ណោះនៅលើកោះ Simeulue ក្នុងហេតុការណ៍ស៊ូណាមិឆ្នាំ ២០០៤ បើទោះបីជាស្ថិតនៅជិតចំណុចរញ្ជួយដីក៏ដោយ។
Digital & Game-based Learning
ការប្រើប្រាស់ល្បែងសិក្សា (ដូចជា SERGANA) និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឌីជីថល
ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍យុវជន និងជួយរក្សាទុកចំណេះដឹងមូលដ្ឋានក្នុងទម្រង់ទំនើប។ ទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យា និងការរចនាដោយប្រុងប្រយ័ត្នដើម្បីកុំឱ្យបាត់បង់ខ្លឹមសារវប្បធម៌ដើម។ ការប្រើប្រាស់ល្បែង SERGANA បានបង្កើនពិន្ទុត្រៀមខ្លួនចំពោះគ្រោះមហន្តរាយចំនួន ៤២% ក្នុងការធ្វើតេស្តក្រោយការរៀន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះបង្ហាញថាការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងមូលដ្ឋាន (Local Wisdom) មានតម្លៃទាប ប៉ុន្តែការធ្វើសមាហរណកម្មចូលក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំត្រូវការធនធានបន្ថែម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះប្រៀបធៀបករណីសិក្សារវាងប្រទេសជប៉ុន (ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់) និងឥណ្ឌូនេស៊ី (ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានវប្បធម៌ចម្រុះ)។ សម្រាប់កម្ពុជា ទិន្នន័យពីឥណ្ឌូនេស៊ីមានភាពពាក់ព័ន្ធជាង ដោយសាររចនាសម្ព័ន្ធសហគមន៍ និងការពឹងផ្អែកលើប្រពៃណីមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកែច្នៃចំណេះដឹងមូលដ្ឋានឱ្យទៅជាយុទ្ធសាស្ត្រកាត់បន្ថយហានិភ័យគ្រោះមហន្តរាយ (DRR)។

កម្ពុជាគួរតែចាប់ផ្តើមដោយការចងក្រងចំណេះដឹងមូលដ្ឋានដែលមានស្រាប់អំពីគ្រោះធម្មជាតិ រួចបញ្ចូលវាទៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំផ្លូវការ និងមិនផ្លូវការ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការស្រាវជ្រាវចំណេះដឹងមូលដ្ឋាន (Local Wisdom Inventory): និស្សិតគួរចុះសិក្សានៅសហគមន៍ដើម្បីប្រមូលចម្រៀង រឿងនិទាន ឬតម្រុយបុរាណដែលប្រជាជនប្រើដើម្បីទស្សន៍ទាយគ្រោះមហន្តរាយ (ទឹកជំនន់/ខ្យល់ព្យុះ) ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រសម្ភាសន៍បែប Ethnographic។
  2. ការអភិវឌ្ឍសម្ភារៈឧបទេស (Content Development): យកចំណេះដឹងដែលរកឃើញមកបង្កើតជាសៀវភៅរឿងឌីជីថលនៅលើថ្នាលដូចជា Literacy Cloud ឬបង្កើតជាល្បែងសិក្សាសាមញ្ញ (Board Game) ដូចគំរូ SERGANA។
  3. ការធ្វើសមាហរណកម្មក្នុងថ្នាក់រៀន: សាកល្បងបង្រៀនសិស្សដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Tsunami Tendenko (ការសម្រេចចិត្តរហ័ស) ផ្សំជាមួយតម្លៃសីលធម៌សហគមន៍ក្នុងម៉ោងសិក្សាសង្គម ឬភូមិវិទ្យា។
  4. ការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព: ធ្វើការវាស់វែងចំណេះដឹងសិស្សមុន និងក្រោយការអនុវត្ត (Pre- and Post-test) ដើម្បីមើលថាតើការប្រើប្រាស់រឿងនិទានជួយឱ្យពួកគេចងចាំវិធានការសុវត្ថិភាពបានល្អជាងការបង្រៀនធម្មតាដែរឬទេ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Tsunami Tendenko ជាគោលការណ៍ជម្លៀសខ្លួនបុគ្គលភ្លាមៗនៅពេលមានរញ្ជួយដីខ្លាំង ដោយជឿជាក់ថាអ្នកដទៃក៏នឹងធ្វើការជម្លៀសខ្លួនដូចគ្នា ហើយមិនរង់ចាំគ្នាទៅវិញទៅមកដែលនាំឱ្យយឺតយ៉ាវដល់ការសង្គ្រោះជីវិត។ ដូចជាការដែលសិស្សម្នាក់ៗរត់ចេញពីអគារភ្លាមៗពេលមានអាសន្ន ដោយមិនចាំបាច់រង់ចាំហៅមិត្តភក្តិ ព្រោះម្នាក់ៗដឹងខ្លួនឯងថាត្រូវធ្វើអ្វីដើម្បីរស់។
Smong ជាប្រព័ន្ធប្រកាសអាសន្ន និងចំណេះដឹងមូលដ្ឋានរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ីដែលបញ្ជូនតាមរយៈចម្រៀង ឬរឿងនិទាន ដើម្បីប្រាប់ពីសញ្ញារលកយក្សស៊ូណាមិ (ដូចជាទឹកសមុទ្រស្រកខ្លាំង) និងរបៀបរត់រកទីទួលខ្ពស់។ ដូចជាការដែលក្មេងៗចាំទំនុកច្រៀងដែលម៉ែឪបង្រៀនតៗគ្នា អំពីរបៀបមើលសញ្ញាមេឃដើម្បីដឹងថាមានភ្លៀងព្យុះជិតមកដល់។
Disaster Mitigation ជាសកម្មភាព ឬវិធានការបង្ការដែលធ្វើឡើងដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ដ៏អាក្រក់ និងការបាត់បង់ជីវិត ឬទ្រព្យសម្បត្តិឱ្យមកនៅកម្រិតទាបបំផុតមុនពេលគ្រោះមហន្តរាយកើតឡើង។ ដូចជាការត្រៀមពាក់អាវភ្លៀង ឬកាន់ឆ័ត្រទុកជាមុនពេលឃើញមេឃចាប់ផ្តើមខ្មៅ ដើម្បីកុំឱ្យទទឹកខ្លួនខ្លាំង។
Local Wisdom ជាបណ្តុំនៃចំណេះដឹង បទពិសោធន៍ តម្លៃសីលធម៌ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែងដែលកើតចេញពីវប្បធម៌មូលដ្ឋាន ហើយត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងសហគមន៍ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការដែលអ្នកភូមិដឹងថា បើស្រមោចជញ្ជូនពងឡើងលើកន្លែងខ្ពស់ មានន័យថាជិតមានទឹកជំនន់មកដល់ហើយ។
Systematic Review ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលប្រមូលផ្តុំ និងវាយតម្លៃរាល់ឯកសារសិក្សាកន្លងមកលើប្រធានបទជាក់លាក់មួយយ៉ាងលម្អិត ដើម្បីទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានដែលមានភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្ររឹងមាំ។ ដូចជាការអានសៀវភៅធ្វើម្ហូបពីគ្រប់បណ្ណាល័យ រួចសង្ខេបយកវិធីធ្វើដែលឆ្ងាញ់ និងត្រឹមត្រូវបំផុតតែមួយមកប្រើ។
PRISMA 2020 ជាក្របខ័ណ្ឌស្តង់ដារអន្តរជាតិដែលប្រើសម្រាប់រាយការណ៍ពីដំណើរការនៃការជ្រើសរើស និងការវិភាគឯកសារសិក្សា ដើម្បីធានាថាការស្រាវជ្រាវនោះមានតម្លាភាព និងអាចជឿទុកចិត្តបាន។ ដូចជាតារាងផ្ទៀងផ្ទាត់ (Checklist) ដែលមេចុងភៅប្រើដើម្បីធានាថាគ្រឿងផ្សំទាំងអស់ត្រូវបានជ្រើសរើសយ៉ាងសម្រិតសម្រាំង និងត្រឹមត្រូវតាមរូបមន្តស្តង់ដារ។
Epistemic Pluralism ជាការទទួលស្គាល់ និងផ្តល់តម្លៃដល់ប្រព័ន្ធចំណេះដឹងផ្សេងៗគ្នា (ដូចជាវិទ្យាសាស្ត្រទំនើប និងចំណេះដឹងបុរាណ) ថាមានសុពលភាព និងសារៈសំខាន់ស្មើគ្នាក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា។ ដូចជាការប្រើទាំងថ្នាំពេទ្យទំនើប និងថ្នាំរុក្ខជាតិបុរាណក្នុងពេលតែមួយ ដើម្បីព្យាបាលជំងឺឱ្យកាន់តែឆាប់ជា និងមានប្រសិទ្ធភាព។
Intangible Heritage ជាបេតិកភណ្ឌដែលមិនមែនជាវត្ថុរូបិយ ប៉ុន្តែជាទំនៀមទម្លាប់ ការបញ្ចេញមតិ ចំណេះដឹង និងជំនាញដែលសហគមន៍បញ្ជូនតគ្នាពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។ ដូចជាក្បាច់រាំរបាំប្រពៃណី ឬរូបមន្តធ្វើម្ហូបខ្មែរដែលមិនមានសរសេរក្នុងសៀវភៅ ប៉ុន្តែចេះតៗគ្នាតាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖