Original Title: TÍNH CẠNH TRANH CỦA CÁC THÀNH PHỐ TRONG BỐI CẢNH BIẾN ĐỔI KHÍ HẬU: GIỚI THIẾU MỘT SỐ VẤN ĐỀ
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ភាពប្រកួតប្រជែងនៃទីក្រុងក្នុងបរិបទនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ៖ សេចក្តីណែនាំអំពីបញ្ហាមួយចំនួន

ចំណងជើងដើម៖ TÍNH CẠNH TRANH CỦA CÁC THÀNH PHỐ TRONG BỐI CẢNH BIẾN ĐỔI KHÍ HẬU: GIỚI THIẾU MỘT SỐ VẤN ĐỀ

អ្នកនិពន្ធ៖ Matthias Ruth (University of Maryland), Lưu Đức Cường (Translator, VIAP/MOC)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2008 OECD Roundtable Strategy for Urban Development

វិស័យសិក្សា៖ Urban Development and Environmental Policy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះផ្តោតលើបញ្ហាប្រឈមធំៗដែលទីក្រុងនានាកំពុងជួបប្រទះក្នុងការថែរក្សាកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនិងភាពប្រកួតប្រជែង ខណៈពេលដែលត្រូវទប់ទល់នឹងផលប៉ះពាល់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការថយចុះនៃធនធានធម្មជាតិ។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ឯកសារនេះធ្វើការវិភាគស៊ីជម្រៅលើទំនាក់ទំនងរវាងនគរូបនីយកម្ម កំណើនសេដ្ឋកិច្ចទីក្រុង និងផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យនិងការស្រាវជ្រាវរបស់អង្គការ OECD ដើម្បីស្នើឡើងនូវក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយរួមបញ្ចូលគ្នា។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញថាទីក្រុងគឺជាក្បាលម៉ាស៊ីននៃកំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ប៉ុន្តែក៏ជាតំបន់ដែលងាយរងគ្រោះបំផុតពីផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុផងដែរ។ ការវិនិយោគជាមុនលើការបន្ស៊ាំ និងការកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលអាកាសធាតុ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដែលចំណាយតិចជាងការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចដែលបណ្តាលមកពីការមិនចាត់វិធានការដោះស្រាយទាល់តែសោះ។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ដានអេកូឡូស៊ី និងទំហំនៃការប្រើប្រាស់ធនធាន (Ecological Footprint) ទីក្រុងប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិ និងបញ្ចេញកាកសំណល់លើសពីទំហំផ្ទៃដីភូមិសាស្ត្ររបស់ខ្លួនឆ្ងាយណាស់ ដែលធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសកលទទួលរងសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង។ របាយការណ៍បានលើកឧទាហរណ៍ថា ទីក្រុងឡុងដ៍មានដានអេកូឡូស៊ីធំជាងទំហំទីក្រុងខ្លួនឯងដល់ទៅ ១២៥ដង និងស្មើនឹងពីរដងនៃផ្ទៃដីចក្រភពអង់គ្លេសទាំងមូល។
ភាពងាយរងគ្រោះនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទីក្រុង (Urban Infrastructure Vulnerability) បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ជាពិសេសការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងអាកាសធាតុខ្លាំងក្លា គំរាមកំហែងដោយផ្ទាល់ដល់ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន ថាមពល និងការផ្គត់ផ្គង់ទឹកនៅក្នុងទីក្រុង។ ប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធចាស់ៗមិនអាចទប់ទល់នឹងហានិភ័យថ្មីៗនេះបានទេ។ គណៈកម្មការអន្តររដ្ឋាភិបាលស្តីពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ (IPCC) ប៉ាន់ប្រមាណថាកម្ពស់ទឹកសមុទ្រនឹងកើនឡើងពី ៣០ ទៅ ៥០សង់ទីម៉ែត្រត្រឹមឆ្នាំ២១០០ ហើយជាង ៧០% នៃទីក្រុងធំៗនៅអឺរ៉ុបមានតំបន់ដែលមានកម្ពស់ទាបជាង ១០ម៉ែត្រពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។
ការខាតបង់ដោយសារការមិនចាត់វិធានការ (Cost of Inaction) ការបរាជ័យក្នុងការធ្វើអន្តរាគមន៍លើការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ នឹងនាំឱ្យមានការខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ទាំងទៅលើទ្រព្យសម្បត្តិរូបវន្ត និងផលិតភាពសេដ្ឋកិច្ចរួម ដោយការចំណាយក្នុងការស្តារឡើងវិញមានទំហំធំធេងជាងការចំណាយលើការបង្ការ។ ជាឧទាហរណ៍ ខ្យល់ព្យុះ Katrina នៅសហរដ្ឋអាមេរិក បានបង្កការខូចខាតគិតជាទឹកប្រាក់ជិត ១១ពាន់លានដុល្លារ ទៅលើតែហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរុករកប្រេង និងបំពង់បង្ហូរប្រេងនៅឈូងសមុទ្រម៉ិកស៊ិកតែមួយប៉ុណ្ណោះ។
បាតុភូតកោះកម្តៅទីក្រុង (Urban Heat Island Effect) ការសាងសង់អគារក្រាស់ឃ្មឹកដែលស្រូបកម្តៅបានធ្វើឱ្យទីក្រុងមានសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ជាងតំបន់ជុំវិញ ដែលជំរុញឱ្យមានតម្រូវការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនត្រជាក់កាន់តែច្រើន និងបន្តបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់បន្ថែមទៀត បង្កើតជាវដ្តអវិជ្ជមានមួយ។ ការទប់ទល់បាតុភូតនេះ ទាមទារឱ្យមានការបញ្ជ្រាបគោលនយោបាយហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបៃតង ដូចជាការដំបូលបៃតង (Green Roofs) និងការរចនាអគារចំណាំងផ្លាតកម្តៅ ដើម្បីកាត់បន្ថយតម្រូវការថាមពល។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍សំខាន់ៗដែលផ្តោតលើការធ្វើសមាហរណកម្មគោលនយោបាយកាត់បន្ថយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងការបន្ស៊ាំទៅនឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ តាមរយៈការប្រើប្រាស់យន្តការទីផ្សារ និងអភិបាលកិច្ចជួរឈរ។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
រដ្ឋាភិបាលថ្នាក់ជាតិ និងរដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ (National and Sub-national Governments) ត្រូវបញ្ជ្រាបការគិតគូរពីហានិភ័យអាកាសធាតុទៅក្នុងបទដ្ឋានសំណង់ (Building Codes) ការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដីធ្លី និងការរចនាប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យអនាគតជាជាងទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ខ្ពស់ (High)
រដ្ឋាភិបាល និងវិស័យឯកជន (Government and Private Sector) ត្រូវអនុវត្តនិងចូលរួមក្នុងឧបករណ៍គោលនយោបាយផ្អែកលើទីផ្សារ (Market-based instruments) ដូចជា ការយកពន្ធលើកាបូន ប្រព័ន្ធពាណិជ្ជកម្មកូតាបញ្ចេញឧស្ម័ន (Cap-and-trade) និងការលើកទឹកចិត្តសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ថាមពលកកើតឡើងវិញ។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នអន្តរជាតិ និងរដ្ឋាភិបាលថ្នាក់ជាតិ (International Bodies and National Governments) ត្រូវបង្កើតយន្តការហិរញ្ញប្បទាន និងគាំទ្រការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាដល់តំបន់ ឬប្រទេសក្រីក្រ ព្រោះប្រជាជនដែលមានប្រាក់ចំណូលទាប គឺងាយរងគ្រោះបំផុត និងខ្វះខាតធនធានក្នុងការបន្ស៊ាំខ្លួន។ មធ្យម (Medium)
អង្គភាពរដ្ឋបាលក្រុង (Municipal Authorities) ជំរុញភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន (PPP) ក្នុងការវិនិយោគលើប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនសាធារណៈដែលបញ្ចេញកាបូនទាប ការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ និងការផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតប្រកបដោយចីរភាព។ ខ្ពស់ (High)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

ប្រទេសកម្ពុជាកំពុងឆ្លងកាត់ដំណើរការនគរូបនីយកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័ស ខណៈដែលប្រទេសនេះត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាប្រទេសងាយរងគ្រោះខ្ពស់ពីគ្រោះទឹកជំនន់ និងរលកកម្តៅ។ ក្របខ័ណ្ឌនៅក្នុងរបាយការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ សម្រាប់ជួយកម្ពុជារក្សាតុល្យភាពរវាងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចទីក្រុង និងភាពធន់នឹងអាកាសធាតុ។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការបញ្ជ្រាបយុទ្ធសាស្ត្របន្ស៊ាំ និងកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុទៅក្នុងរបៀបវារៈនៃការអភិវឌ្ឍទីក្រុងរបស់កម្ពុជា មិនត្រឹមតែជាកាតព្វកិច្ចបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាយុទ្ធសាស្ត្រស្នូល ដើម្បីធានាបាននូវការទាក់ទាញវិនិយោគ និងភាពប្រកួតប្រជែងសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេលវែងសម្រាប់ទីក្រុងនានា។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃភាពងាយរងគ្រោះទីក្រុង (Assess Urban Vulnerability): ក្រសួងបរិស្ថាន រួមសហការជាមួយរដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ ត្រូវធ្វើការគូសផែនទីកំណត់តំបន់ប្រឈមទឹកជំនន់ខ្ពស់ និងតំបន់កោះកម្តៅទីក្រុង (Urban Heat Islands) នៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ និងក្រុងសំខាន់ៗដូចជា សៀមរាប និងបាត់ដំបង។
  2. ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពបទដ្ឋានសំណង់ (Update Building Codes): ក្រសួងរៀបចំដែនដី នគរូបនីយកម្ម និងសំណង់ ត្រូវជំរុញការអនុម័ត និងការអនុវត្តស្តង់ដារអគារបៃតង (Green Building Guidelines) ដែលទាមទារឱ្យមានការរចនាសន្សំសំចៃថាមពល មានចរន្តខ្យល់ចេញចូលល្អ និងធន់នឹងអាកាសធាតុ។
  3. អភិវឌ្ឍយន្តការហិរញ្ញវត្ថុឆ្លាតវៃ (Develop Smart Financial Mechanisms): រាជរដ្ឋាភិបាលគួរជំរុញគម្រោងភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន (PPP) ដោយប្រើប្រាស់ការលើកទឹកចិត្តផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ សម្រាប់ការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបៃតង ការគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ឆ្លាតវៃ និងប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនសាធារណៈស្អាត។
  4. អនុវត្តឧបករណ៍គោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច (Implement Economic Policy Tools): ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ គួរសិក្សាពីលទ្ធភាពនៃការអនុវត្តការលើកទឹកចិត្តផ្នែកពន្ធអាករ (Tax Incentives) ឬការបញ្ចុះពន្ធនាំចូល សម្រាប់សម្ភារៈសំណង់សន្សំសំចៃថាមពល និងបច្ចេកវិទ្យាថាមពលកកើតឡើងវិញ (ដូចជាបន្ទះពន្លឺព្រះអាទិត្យ)។
  5. ពង្រឹងសមត្ថភាពរដ្ឋបាលថ្នាក់ក្រោមជាតិ (Strengthen Sub-national Capacity): គណៈកម្មាធិការជាតិសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍតាមបែបប្រជាធិបតេយ្យនៅថ្នាក់ក្រោមជាតិ (NCDD) ត្រូវផ្តល់វគ្គបណ្តុះបណ្តាលជាក់ស្តែងដល់អភិបាលក្រុង និងមន្ត្រីជំនាញ អំពីការរៀបចំផែនការទីក្រុងឆ្លាតវៃ និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យគ្រោះមហន្តរាយ។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Ecological Footprint រង្វាស់នៃការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិរបស់មនុស្ស ដោយប្រៀបធៀបទំហំផ្ទៃដីនិងទឹកដែលចាំបាច់ដើម្បីផលិតធនធានដែលទីក្រុងមួយប្រើប្រាស់ និងដើម្បីស្រូបយកកាកសំណល់ដែលទីក្រុងនោះបង្កើត។ នៅក្នុងបរិបទគោលនយោបាយ ទីក្រុងត្រូវតែវាស់វែងកម្រិតនេះដើម្បីគ្រប់គ្រងធនធានប្រកបដោយចីរភាព និងការពារកុំឱ្យរំលោភលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការគណនាថា តើយើងត្រូវការដីប៉ុន្មានហិកតាដើម្បីដាំដំណាំចិញ្ចឹមមនុស្សម្នាក់ៗ និងត្រូវការកន្លែងប៉ុន្មានដើម្បីចោលសំរាមរបស់ពួកគេ។
Urban Heat Island Effect បាតុភូតដែលសីតុណ្ហភាពនៅក្នុងទីក្រុងមានកម្រិតខ្ពស់ជាងតំបន់ជនបទជុំវិញ ដោយសារការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ (ដូចជាអគារបេតុង និងផ្លូវកៅស៊ូ) ដែលស្រូបយកនិងរក្សាកម្តៅបានយូរ ព្រមទាំងកង្វះលំហបៃតង។ គោលនយោបាយឆ្លើយតបទាមទារឱ្យមានការបង្កើតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបៃតងដើម្បីបញ្ចុះកម្តៅ។ ដូចជាការឈរនៅកណ្តាលចំណតឡានក្រាលកៅស៊ូនៅពេលថ្ងៃត្រង់ ដែលក្តៅហប់ជាងការឈរនៅក្រោមម្លប់ដើមឈើក្នុងចម្ការ។
Cost of Inaction ការខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច សង្គម និងបរិស្ថានដែលនឹងកើតឡើង ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលមិនចាត់វិធានការដោះស្រាយបញ្ហាបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុពីឥឡូវ។ ការចំណាយទៅលើការខូចខាតនេះ ជាទូទៅមានទំហំធំធេងជាងការចំណាយលើការវិនិយោគទប់ស្កាត់ជាមុន។ ដូចជាការមិនព្រមចំណាយលុយទិញថ្នាំលាបការពារច្រែះលាបលើទ្វារដែក ដែលយូរៗទៅទ្វារនោះពុកផុយ ហើយត្រូវចំណាយលុយច្រើនជាងមុនដើម្បីទិញទ្វារថ្មីទាំងមូល។
Mitigation យុទ្ធសាស្ត្រនិងគោលនយោបាយនានាដែលផ្តោតលើការកាត់បន្ថយ ឬទប់ស្កាត់ការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ទៅក្នុងបរិយាកាស ដើម្បីកាត់បន្ថយការកើនឡើងកម្តៅផែនដី (ឧទាហរណ៍៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅប្រើប្រាស់ថាមពលកកើតឡើងវិញ ឬការតម្រូវឱ្យអគារសន្សំសំចៃថាមពល)។ ដូចជាការសម្រេចចិត្តជិះកង់ ឬជិះឡានក្រុងជំនួសការបើកបរឡានផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីកាត់បន្ថយផ្សែងពុលហុយចូលទៅក្នុងខ្យល់។
Adaptation ការកែតម្រូវប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គម ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុដែលកំពុងកើតឡើង ឬរំពឹងថានឹងកើតឡើង ក្នុងគោលបំណងកាត់បន្ថយហានិភ័យនិងការខូចខាត (ឧទាហរណ៍៖ ការសាងសង់ទំនប់ការពារទឹកជំនន់ឱ្យខ្ពស់ជាងមុន)។ ដូចជាការដឹងថានឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង រួចហើយយើងនាំគ្នាលើកតម្កើងឥវ៉ាន់ឱ្យខ្ពស់ ឬរៀបចំបាវខ្សាច់ទប់ទឹក កុំឱ្យលិចចូលក្នុងផ្ទះ។
Market-based Instruments ឧបករណ៍គោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច (ដូចជាពន្ធកាបូន ឬប្រព័ន្ធជួញដូរកូតាបញ្ចេញឧស្ម័ន Cap-and-trade) ដែលប្រើប្រាស់យន្តការទីផ្សារដើម្បីលើកទឹកចិត្តឱ្យក្រុមហ៊ុនកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើច្បាប់បញ្ជាផ្ទាល់។ ដូចជាការពិន័យជាប្រាក់ចំពោះអ្នកដែលចោលសំរាមផ្តេសផ្តាស ដើម្បីឱ្យពួកគេភ្ញាក់រលឹកងាកមកចោលសំរាមក្នុងធុងវិញដោយខ្លួនឯង ដោយមិនបាច់មានអ្នកឈរចាំយាមគ្រប់ពេល។
Infrastructure Vulnerability ស្ថានភាពដែលប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត (ផ្លូវថ្នល់ ស្ពាន ប្រព័ន្ធទឹក ប្រព័ន្ធអគ្គិសនី) មានភាពទន់ខ្សោយ និងងាយរងការខូចខាត ឬបាត់បង់មុខងារ ដោយសារឥទ្ធិពលនៃគ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិ និងអាកាសធាតុខ្លាំងក្លា។ ដូចជាស្ពានឈើចាស់មួយដែលទ្រុឌទ្រោម និងងាយនឹងបាក់ស្រុតប្រេះស្រាំ នៅពេលដែលមានទឹកជំនន់ហូរខ្លាំងមកបុក។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖