Original Title: Chính sách về sinh kế cho người dân trong bối cảnh biến đổi khí hậu ở Việt Nam
Source: doi.org/10.56794/KHXHVN.10(202).60-69
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គោលនយោបាយជីវភាពរស់នៅសម្រាប់ប្រជាជនក្នុងបរិបទនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅប្រទេសវៀតណាម

ចំណងជើងដើម៖ Chính sách về sinh kế cho người dân trong bối cảnh biến đổi khí hậu ở Việt Nam

អ្នកនិពន្ធ៖ Vũ Thị Thư Thư (Viện Kinh tế Việt Nam, Viện Hàn lâm Khoa học xã hội Việt Nam)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Tạp chí Khoa học xã hội Việt Nam

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Economics / Policy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះវិភាគពីផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទៅលើជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនវៀតណាម ជាពិសេសក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងវាយតម្លៃលើចំណុចខ្វះខាតនៃគោលនយោបាយបន្សាំបច្ចុប្បន្នដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការត្រួតពិនិត្យអក្សរសិល្ប៍ និងការវិភាគគោលនយោបាយ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃយុទ្ធសាស្ត្រឆ្លើយតបនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅវៀតណាម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Top-down Policy Approach
អភិក្រមគោលនយោបាយពីលើចុះក្រោម (ការអនុវត្តបច្ចុប្បន្ន)
ងាយស្រួលក្នុងការដាក់ចេញផែនការមេថ្នាក់ជាតិ និងការអនុម័តកញ្ចប់ថវិកាទ្រង់ទ្រាយធំ។ ខ្វះភាពបត់បែន មិនសូវឆ្លើយតបនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋាន និងខ្វះការចូលរួមពីប្រជាជន។ អនុវត្តបានច្រើនកម្មវិធី និងគម្រោង តែប្រសិទ្ធភាពនៃការតភ្ជាប់រវាងវិស័យនៅមានកម្រិត និងនៅតែធ្វើឱ្យប្រជាជនងាយរងគ្រោះ។
Bottom-up Policy Approach
អភិក្រមគោលនយោបាយពីក្រោមឡើងលើ (អនុសាសន៍ស្នើឡើង)
ឆ្លើយតបចំបញ្ហាប្រឈមពិតប្រាកដរបស់សហគមន៍ ប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងក្នុងស្រុក និងលើកកម្ពស់ភាពជាម្ចាស់។ ទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការប្រមូលមតិ និងការសម្របសម្រួលច្រើនថ្នាក់ រវាងស្ថាប័នរដ្ឋ និងប្រជាជន។ ត្រូវបានផ្តល់អនុសាសន៍ដោយអ្នកស្រាវជ្រាវ ដើម្បីធានាការបន្សាំប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងចីរភាពជីវភាពរស់នៅ។
Low-carbon community livelihood models
ម៉ូដែលជីវភាពសហគមន៍កាបូនទាប និងភូមិអេកូឡូស៊ី
កាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ បង្កើនភាពធន់នឹងអាកាសធាតុ និងបង្កើតប្រភពចំណូលចម្រុះ។ ត្រូវការដើមទុន ជំនួយបច្ចេកវិទ្យា និងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ផលិតកម្មពីកសិករ។ ជោគជ័យក្នុងការសាកល្បងនៅតំបន់មួយចំនួន ប៉ុន្តែទាមទារការបន្តគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងទីផ្សារដើម្បីពង្រីកវិសាលភាព។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីទំហំថវិកាស្រាវជ្រាវនោះទេ ប៉ុន្តែបានសង្កត់ធ្ងន់លើធនធានដ៏ធំដែលរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបាន និងកំពុងវិនិយោគដើម្បីអនុវត្តគោលនយោបាយបន្សាំអាកាសធាតុ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតទាំងស្រុងលើប្រទេសវៀតណាម ដោយពឹងផ្អែកលើរបាយការណ៍ជាតិ និងអន្តរជាតិ (World Bank, Germanwatch) និងសង្កត់ធ្ងន់ជាពិសេសលើតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ តំបន់ដីសណ្ដទន្លេហុង និងតំបន់ឆ្នេរ។ ទិន្នន័យនេះមានតម្លៃណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារប្រទេសយើងចែករំលែកប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទន្លេមេគង្គតែមួយ មានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា និងប្រជាជនភាគច្រើនពឹងផ្អែកលើវិស័យកសិកម្មដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បទពិសោធន៍នៃការរៀបចំគោលនយោបាយ និងម៉ូដែលបន្សាំរបស់វៀតណាម គឺជាមេរៀនដ៏សំខាន់សម្រាប់ការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅកម្ពុជា។

ការរៀនសូត្រពីភាពជោគជ័យ និងបញ្ហាប្រឈមនៃការអនុវត្តច្បាប់នៅវៀតណាម នឹងជួយកម្ពុជាឱ្យចៀសវាងភាពកម្សោយក្នុងការធ្វើសមាហរណកម្មអន្តរវិស័យ និងជំរុញឱ្យមានការចូលរួមពីសហគមន៍កាន់តែខ្លាំង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វិភាគទិន្នន័យអាកាសធាតុ និងហានិភ័យ: ប្រើប្រាស់ World Bank Climate Change Knowledge Portal ឬទិន្នន័យពី Mekong River Commission (MRC) ដើម្បីវាយតម្លៃពីនិន្នាការនៃគ្រោះទឹកជំនន់ និងរាំងស្ងួតដែលគំរាមកំហែងដល់កសិកម្មកម្ពុជា។
  2. វាយតម្លៃក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយជាតិ: សិក្សាប្រៀបធៀបរបកគំហើញក្នុងឯកសារនេះ ជាមួយនឹង Cambodia Climate Change Strategic Plan (CCCSP) ដើម្បីកំណត់ចំណុចខ្វះខាតក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយថ្នាក់ក្រោមជាតិ។
  3. ស្រាវជ្រាវម៉ូដែលជីវភាពបន្សាំ (Adaptation Models): ចុះសិក្សាផ្ទាល់នៅតំបន់ងាយរងគ្រោះ (ឧទាហរណ៍ សហគមន៍នេសាទ ឬកសិករខ្នាតតូច) ដើម្បីចងក្រងទិន្នន័យអំពីការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងក្នុងស្រុក (Indigenous knowledge) និងការសម្របខ្លួនរបស់ពួកគេ។
  4. សរសេរសំណើគោលនយោបាយ (Policy Brief): រៀបចំឯកសារសង្ខេប ដោយផ្អែកលើកំហុសអភិក្រមពីលើចុះក្រោមរបស់វៀតណាម រួចស្នើឱ្យមាន Bottom-up approach ដើម្បីដាក់ជូនស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ដូចជា ក្រសួងបរិស្ថាន ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Climate Change Adaptation សកម្មភាព យុទ្ធសាស្ត្រ ឬការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់នានាដែលធ្វើឡើងដើម្បីកាត់បន្ថយភាពងាយរងគ្រោះរបស់មនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីពីផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាននៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ព្រមទាំងទាញយកប្រយោជន៍ពីឱកាសថ្មីៗដែលលេចឡើង (ឧទាហរណ៍ ការប្តូរទៅដាំពូជស្រូវដែលធន់នឹងភាពរាំងស្ងួត)។ ដូចជាការសម្រេចចិត្តពាក់អាវភ្លៀង ឬយកឆត្រតាមខ្លួននៅពេលមើលឃើញថាមេឃជិតភ្លៀង ដើម្បីកុំឱ្យទទឹក។
Livelihood Diversification ការបង្កើតប្រភពចំណូលច្រើនប្រភេទខុសៗគ្នា ឬការធ្វើមុខរបរច្រើនមុខក្នុងពេលតែមួយ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៅពេលដែលប្រភពចំណូលចម្បងណាមួយត្រូវរងការខូចខាត (ឧទាហរណ៍ កសិករធ្វើស្រែផង ចិញ្ចឹមត្រីផង និងមានមុខរបរតូចតាចក្រៅវិស័យកសិកម្មផង)។ ដូចជាពាក្យចាស់ពោលថា "កុំដាក់ពងមាន់ទាំងអស់ក្នុងកន្ត្រកតែមួយ" គឺបើយើងមានរបរច្រើន ពេលរបរមួយខាត យើងនៅសល់របរផ្សេងទៀតសម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិត។
Top-down Policy Approach ដំណើរការនៃការបង្កើតគោលនយោបាយ ឬការសម្រេចចិត្តដែលផ្តើមចេញពីថ្នាក់ដឹកនាំកំពូល (ដូចជារដ្ឋាភិបាលកណ្តាល) ហើយដាក់ចុះមកឱ្យថ្នាក់ក្រោម (សហគមន៍ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន) អនុវត្តតាម ដោយមិនសូវមានការចូលរួមផ្តល់មតិយោបល់ពីប្រជាជននៅមូលដ្ឋានផ្ទាល់ឡើយ។ ដូចជាឪពុកម្តាយជាអ្នកសម្រេចចិត្តរើសសាលារៀនឱ្យកូនចូលរៀន ដោយមិនបានសួរពីចំណង់ចំណូលចិត្ត ឬបញ្ហារបស់កូនជាមុន។
Bottom-up Policy Approach ដំណើរការបង្កើតគោលនយោបាយដែលផ្តើមចេញពីការប្រមូលមតិយោបល់ តម្រូវការ និងបញ្ហាប្រឈមពិតប្រាកដរបស់ប្រជាជននៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន ហើយបញ្ជូនឡើងទៅកាន់ថ្នាក់ដឹកនាំដើម្បីធ្វើការសម្រេចចិត្ត និងតាក់តែងជាច្បាប់ទម្លាប់។ ដូចជាការធ្វើការស្ទង់មតិសិស្សានុសិស្សសិន ដើម្បីដឹងពីបញ្ហាបច្ចុប្បន្ន មុននឹងសាលាសម្រេចចិត្តរៀបចំកម្មវិធីសិក្សាថ្មី។
Low-carbon Economy ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចដែលព្យាយាមកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (Carbon dioxide) ឱ្យនៅកម្រិតទាបបំផុត តាមរយៈការប្រើប្រាស់ថាមពលកកើតឡើងវិញ បច្ចេកវិទ្យាស្អាត និងការកែលម្អប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិ។ ដូចជាការជ្រើសរើសជិះកង់ ឬឡានក្រុងសាធារណៈ ជំនួសឱ្យការជិះឡានម៉ាស៊ីនធំៗដែលស៊ីសាំង និងបញ្ចេញផ្សែងពុលច្រើនទៅក្នុងបរិយាកាស។
Salinity Intrusion បាតុភូតដែលទឹកសមុទ្រ (ទឹកប្រៃ) ហូរជ្រៀតចូលទៅក្នុងប្រភពទឹកសាបនៅតាមទន្លេ ស្ទឹង ឬទឹកក្រោមដី ដែលធ្វើឱ្យទឹកប្រៃ ក្លាយជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់វិស័យកសិកម្ម (ដំណាំស្លាប់) និងកង្វះខាតទឹកសាបសម្រាប់ប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ។ វាច្រើនកើតឡើងដោយសារការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងគ្រោះរាំងស្ងួត។ ដូចជាការជ្រុះអំបិលដោយអចេតនាចូលទៅក្នុងកែវទឹកសាប ដែលធ្វើឱ្យទឹកនោះលែងអាចផឹកបាន ឬយកទៅស្រោចផ្កាបាន។
Green Growth យុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចដែលធានាបាននូវនិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងសង្គម ពោលគឺការជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដោយមិនបំពុលបរិស្ថាន មិនបំផ្លាញធនធានធម្មជាតិ និងមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការកាប់ដើមឈើចាស់ៗមួយដើមដើម្បីយកឈើមកសាងសង់ផ្ទះ តែបានដាំកូនឈើថ្មីពីរដើមសងវិញភ្លាមៗ ដើម្បីធានាថាព្រៃឈើនៅតែមានសម្រាប់កូនចៅជំនាន់ក្រោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖