Original Title: Guidelines of the Development of Society and Community Carrying Capacity Evaluation Tool for Natural Tourism Destination Management
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គោលការណ៍ណែនាំសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍឧបករណ៍វាយតម្លៃសមត្ថភាពរងបន្ទុកសង្គមនិងសហគមន៍សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងគោលដៅទេសចរណ៍ធម្មជាតិ

ចំណងជើងដើម៖ Guidelines of the Development of Society and Community Carrying Capacity Evaluation Tool for Natural Tourism Destination Management

អ្នកនិពន្ធ៖ Tipsuda Putjorn, Rachakorn Wachirasirodom, Supparat Sangchatkaew, Pit Jitpakdee, Apalai Suksamran, Jittasak Putjorn, Janyawath Sutumma, Thanakrit Sangchoey, Kanokwan Kaewuthai, Hathairat Sawasdee, Thanawat Dokchan, Kulwadee Kullapakphong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022, Journal of Thai Chamber of Commerce Humanities and Social Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Tourism Management

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការវាយតម្លៃសមត្ថភាពរងបន្ទុករបស់សង្គម និងសហគមន៍ (Society and Community Carrying Capacity) នៅតាមតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ ដើម្បីទប់ស្កាត់ផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានពីកំណើនភ្ញៀវទេសចរលើគុណភាពជីវិត និងវប្បធម៌។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ (Mixed Method Research) ដោយបង្កើតឧបករណ៍វាយតម្លៃសូចនាករ និងធ្វើតេស្តសាកល្បងនៅក្នុងតំបន់សិក្សាជាក់ស្តែង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Expert Evaluation of Indicators
ការវាយតម្លៃសូចនាករដោយអ្នកជំនាញ និងអ្នកពាក់ព័ន្ធ
ធានាបាននូវសុពលភាព និងភាពជឿជាក់នៃឧបករណ៍ តាមរយៈការឯកភាពពីអ្នកជំនាញ មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល និងសហគមន៍មូលដ្ឋាន។ ទិន្នន័យផ្អែកលើការយល់ឃើញ និងបទពិសោធន៍បុគ្គល ដែលមិនទាន់ឆ្លុះបញ្ចាំងពេញលេញពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៅក្នុងតំបន់។ សូចនាករទាំងអស់ទទួលបានពិន្ទុ 'ខ្ពស់' ដល់ 'ខ្ពស់បំផុត' ទាំងផ្នែកសារៈសំខាន់ (ពិន្ទុអតិបរមា ៤.៤៩) និងផ្នែកប្រសិទ្ធភាព (ពិន្ទុអតិបរមា ៤.៣២)។
Field Testing of the Evaluation Tool
ការធ្វើតេស្តសាកល្បងឧបករណ៍វាយតម្លៃនៅទីតាំងជាក់ស្តែង
បង្ហាញពីសមត្ថភាពរងបន្ទុក និងកម្រិតនៃការទទួលយកបានពិតប្រាកដរបស់សហគមន៍ ចំពោះផលប៉ះពាល់ ហានិភ័យ និងសុវត្ថិភាព។ ទាមទារពេលវេលាច្រើន ការសម្របសម្រួលស្មុគស្មាញ និងលទ្ធផលអាចយកទៅប្រើប្រាស់បានតែក្នុងបរិបទតំបន់ដែលបានធ្វើតេស្តប៉ុណ្ណោះ។ នៅឧទ្យានជាតិ Kaeng Krachan សមត្ថភាពរងបន្ទុកសង្គមទទួលបានពិន្ទុ ០.៤៥ (កម្រិតមធ្យម) និងកម្រិតនៃការទទួលយកបានពីសហគមន៍ទទួលបានពិន្ទុ ៥ (កម្រិតមធ្យម)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការវិនិយោគពេលវេលាច្រើនក្នុងការចុះមូលដ្ឋាន និងជំនាញខ្ពស់ក្នុងការសម្របសម្រួលជាមួយភាគីពាក់ព័ន្ធចម្រុះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងបរិបទតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ និងឧទ្យានជាតិមួយចំនួនក្នុងប្រទេសថៃ ជាពិសេសឧទ្យានជាតិ Kaeng Krachan ដោយផ្តោតលើទស្សនៈរបស់អ្នកពាក់ព័ន្ធនៅទីនោះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះមានសារៈប្រយោជន៍ខ្លាំងដោយសារយើងមានសហគមន៍ទេសចរណ៍ធម្មជាតិស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះភាពខុសគ្នានៃកម្រិតវប្បធម៌ ជីវភាព និងរចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ឧបករណ៍វាយតម្លៃនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចកែសម្រួលយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីពង្រឹងការគ្រប់គ្រងគោលដៅទេសចរណ៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

ការអនុវត្តឧបករណ៍វាយតម្លៃនេះនឹងជួយសហគមន៍ និងអាជ្ញាធរកម្ពុជាក្នុងការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តផ្អែកលើទិន្នន័យ ដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន និងលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពប្រជាជន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសូចនាករវាយតម្លៃសមត្ថភាពរងបន្ទុក: ស្វែងយល់ពីកត្តាទាំង ៩ នៃឧបករណ៍វាយតម្លៃ ដូចជា ភាពកកកុញ ដង់ស៊ីតេ និងផលប៉ះពាល់វប្បធម៌ ដោយយោងតាមស្តង់ដារ Global Sustainable Tourism Criteria (GSTC)
  2. កំណត់តំបន់គោលដៅ និងអ្នកពាក់ព័ន្ធ: ជ្រើសរើសតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិណាមួយនៅកម្ពុជា រួចរៀបចំបញ្ជីអ្នកចូលរួមសំខាន់ៗ (Key Informants) រួមមានមន្ត្រីមូលដ្ឋាន ប្រធានសហគមន៍ និងអាជីវករ។
  3. រៀបចំកិច្ចពិភាក្សាក្រុម និងប្រមូលទិន្នន័យ: អនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យតាមរយៈ Focus Group Discussion ឬកម្រងសំណួរ ជាមួយអ្នកពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីផ្តល់ពិន្ទុលើផលប៉ះពាល់ ហានិភ័យ និងកម្រិតនៃការទទួលយកបាន។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃលទ្ធផល: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា SPSSMicrosoft Excel ដើម្បីគណនាមធ្យមភាគ (Mean) និងលម្អៀងស្តង់ដារ (S.D.) ដើម្បីកំណត់ថាតើសមត្ថភាពរងបន្ទុកស្ថិតក្នុងកម្រិតណា។
  5. កសាងផែនការសកម្មភាព និងការតាមដាន: យកលទ្ធផលវាយតម្លៃទៅពិភាក្សាជាមួយអាជ្ញាធរ ដើម្បីបង្កើតគោលការណ៍កាត់បន្ថយភាពកកកុញ (ឧទាហរណ៍៖ ការកំណត់ចំនួនភ្ញៀវ) និងរៀបចំយន្តការតាមដានជាប្រចាំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Carrying Capacity សមត្ថភាពអតិបរមានៃតំបន់ណាមួយដែលអាចទទួលភ្ញៀវទេសចរដោយមិនបង្កឱ្យមានការខូចខាតដល់បរិស្ថាន សង្គម និងវប្បធម៌។ ដូចជាចំណុះទឹកក្នុងកែវមួយ បើចាក់ទឹកលើសចំណុះ វានឹងហៀរចេញមកក្រៅដែលប្រៀបបាននឹងផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន។
Social Carrying Capacity (SCC) កម្រិតនៃការទទួលយកបានរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋានចំពោះចំនួនភ្ញៀវទេសចរ ដែលមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់គុណភាពជីវិត និងមិនធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍កកកុញ ឬបាត់បង់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌។ ដូចជាការទទួលភ្ញៀវមកលេងផ្ទះ បើមានភ្ញៀវច្រើនពេក ម្ចាស់ផ្ទះនឹងមានអារម្មណ៍ធុញថប់ ឬបាត់បង់ភាពឯកជន។
Global Sustainable Tourism Criteria (GSTC) ស្តង់ដារអន្តរជាតិសម្រាប់វាយតម្លៃ និងណែនាំពីការអនុវត្តទេសចរណ៍ប្រកបដោយនិរន្តរភាព ដែលគ្របដណ្តប់លើការគ្រប់គ្រង សេដ្ឋកិច្ច សង្គម វប្បធម៌ និងបរិស្ថាន។ ដូចជាសៀវភៅបញ្ញត្តិ ឬច្បាប់ទម្លាប់អន្តរជាតិ ដែលប្រាប់យើងពីរបៀបធ្វើទេសចរណ៍ដោយមិនបំផ្លាញធម្មជាតិ និងសង្គម។
Mixed Method Research វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលរួមបញ្ចូលគ្នានូវការស្រាវជ្រាវបរិមាណ (ប្រើតួលេខ និងស្ថិតិ) និងគុណភាព (ការសម្ភាសន៍ ឬការពិភាក្សា) ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ។ ដូចជាការសួរគ្រូពេទ្យពីកម្រិតកម្តៅខ្លួនអ្នកជំងឺ (តួលេខ) ព្រមទាំងសួរអ្នកជំងឺផ្ទាល់ពីអារម្មណ៍ឈឺចាប់ (ការពណ៌នា) ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
Likert scale ប្រព័ន្ធសម្រាប់វាស់ស្ទង់អាកប្បកិរិយា ឬកម្រិតយល់ព្រមរបស់មនុស្សលើប្រធានបទណាមួយ ដោយជាទូទៅចែកចេញជា ៥ ទៅ ៧ កម្រិត (ឧទាហរណ៍៖ មិនយល់ព្រមទាល់តែសោះ ដល់ យល់ព្រមខ្លាំងបំផុត)។ ដូចជាការឱ្យផ្កាយវាយតម្លៃសេវាកម្ម (ពី ១ ផ្កាយ ដល់ ៥ ផ្កាយ) ដើម្បីបង្ហាញពីកម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់អ្នកប្រើប្រាស់។
Focus group ការប្រមូលផ្តុំមនុស្សមួយក្រុមតូច (ឧទាហរណ៍ ១០ ទៅ ១៥ នាក់) ដែលមានការពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីពិភាក្សា និងផ្លាស់ប្តូរមតិយោបល់គ្នាស៊ីជម្រៅលើប្រធានបទជាក់លាក់ណាមួយ ដើម្បីស្វែងរកការយល់ស្របរួម (Consensus)។ ដូចជាការអង្គុយជុំគ្នាញ៉ាំកាហ្វេ និងជជែកវែកញែករកដំណោះស្រាយរួមចំពោះបញ្ហាណាមួយនៅក្នុងភូមិ។
Performance ក្នុងបរិបទនៃការវាយតម្លៃសូចនាករ វាសំដៅលើកម្រិតនៃភាពជាក់ស្តែង និងប្រសិទ្ធភាពនៃសូចនាករនោះ ដែលអាចយកទៅប្រើប្រាស់វាស់ស្ទង់បានយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ដូចជាការសាកល្បងបើកបររថយន្ត ដើម្បីមើលថាតើវាដំណើរការបានល្អ និងស៊ីសាំងតិចកម្រិតណាក្នុងស្ថានភាពជាក់ស្តែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖