Original Title: Greenhouse Gas Implications of Land Use and Land Conversion to Biofuel Crops
Source: cip.cornell.edu
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ផលវិបាកនៃឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ពីការប្រើប្រាស់ដី និងការបំប្លែងដីសម្រាប់ដំណាំជីវឥន្ធនៈ

ចំណងជើងដើម៖ Greenhouse Gas Implications of Land Use and Land Conversion to Biofuel Crops

អ្នកនិពន្ធ៖ N.H. Ravindranath, R. Manuvie, J. Fargione, J.G. Canadell, G. Berndes, J. Woods, H. Watson, J. Sathaye

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009, Proceedings of the SCOPE International Biofuels Project Rapid Assessment

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (GHG) និងការបង្កើត "បំណុលកាបូន" ដែលបណ្តាលមកពីការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីធម្មជាតិ ដើម្បីដាំដុះដំណាំជីវឥន្ធនៈ (Biofuels) ឆ្លើយតបទៅនឹងគោលដៅថាមពលសកល។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់សេណារីយ៉ូវិភាគ (Scenario Analysis) ដើម្បីប៉ាន់ស្មានការប្រើប្រាស់ដីសរុប និងការបំភាយកាបូន ដោយផ្អែកលើគោលដៅនៃការជំនួសប្រេងឥន្ធនៈ ១០% នៅឆ្នាំ ២០៣០។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញថា ការដាំដុះដំណាំជីវឥន្ធនៈជំនាន់ទីមួយ (First-generation biofuels) ដើម្បីបំពេញគោលដៅថាមពលសកល នឹងទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីយ៉ាងធំធេង។ ការបំប្លែងដីព្រៃឈើ និងវាលស្មៅធម្មជាតិទៅជាដីកសិកម្មនេះ នឹងបញ្ចេញនូវឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ដែលបង្កើតបានជា "បំណុលកាបូន" ធ្វើឱ្យបាត់បង់អត្ថប្រយោជន៍នៃការកាត់បន្ថយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
តម្រូវការដីដ៏ធំធេង (Massive Land Requirement) ដើម្បីសម្រេចបានការជំនួសប្រេងឥន្ធនៈដឹកជញ្ជូនចំនួន ១០% នៅត្រឹមឆ្នាំ ២០៣០ វាទាមទារឱ្យមានការប្រើប្រាស់ផ្ទៃដីដាំដុះបន្ថែមពី ១១៨ ទៅ ៥០៨ លានហិកតា (អាស្រ័យលើប្រភេទដំណាំ និងទិន្នផល)។ ទិន្នន័យពីរបាយការណ៍បង្ហាញថា ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងដូងប្រេង និងអំពៅត្រូវការដី ១១៨ លានហិកតា ខណៈសណ្តែកសៀង និងពោតត្រូវការរហូតដល់ ៥០៨ លានហិកតា។
ការបំភាយឧស្ម័នកាបូនិកពីការបំប្លែងដី (CO2 Emissions from Land Conversion) ការកាប់ឆ្ការព្រៃ និងបំប្លែងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិសម្រាប់ដាំដំណាំជីវឥន្ធនៈ បណ្តាលឱ្យមានការបំភាយឧស្ម័ន CO2 យ៉ាងច្រើនលើសលុប ដែលច្រើនជាងការសន្សំសំចៃកាបូនពីការប្រើប្រាស់ជីវឥន្ធនៈទៅទៀត។ ការប៉ាន់ស្មានបង្ហាញថាការបំភាយឧស្ម័ន CO2 ប្រចាំឆ្នាំពីការបំប្លែងដី មានចន្លោះពី ៧៥៣ ទៅ ១៨២៥ លានតោន (Mt CO2) ក្នុងរយៈពេល ៣០ ឆ្នាំ។
បំណុលកាបូនរយៈពេលយូរ (Long-term Carbon Debt) ការកាប់បំផ្លាញទីជម្រកធម្មជាតិដែលសម្បូរកាបូន ដើម្បីយកដីដាំដំណាំជីវឥន្ធនៈ បង្កើតបានជា "បំណុលកាបូន" ដែលទាមទារពេលវេលារាប់ទសវត្សរ៍ ឬរាប់សតវត្សរ៍ទើបអាចសងរួច។ ការបំប្លែងតំបន់ដីកោះពពុះព្រៃឈើ (Forest peatland) ទៅជាចម្ការដូងប្រេង បញ្ចេញកាបូន ៣៤៥២ តោន/ហិកតា ក្នុងរយៈពេល ៥០ ឆ្នាំ ដែលត្រូវការពេល ៤២៣ ឆ្នាំទើបអាចសងបំណុលកាបូននេះរួចរាល់។
សក្តានុពលនៃដីខូចគុណភាព (Potential of Degraded Lands) ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពិតប្រាកដក្នុងការកាត់បន្ថយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដំណាំជីវឥន្ធនៈគួរតែត្រូវបានដាំដុះនៅលើដីដែលខូចគុណភាព (Degraded lands) ដីកសិកម្មដែលបោះបង់ចោល ឬប្រើប្រាស់សំណល់កសិកម្មដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ព្រៃឈើ។ ការសិក្សាបញ្ជាក់ថាការផលិតជីវឥន្ធនៈតាមរបៀបដែលកាត់បន្ថយការបំប្លែងទីជម្រកធម្មជាតិ អាចជួយកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុបានពិតប្រាកដ។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

របាយការណ៍នេះផ្តល់អនុសាសន៍ឱ្យផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រនៃការផលិតជីវឥន្ធនៈ ដោយផ្តោតលើនិរន្តរភាព និងជៀសវាងការបំផ្លាញប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
រាជរដ្ឋាភិបាល (Government) ត្រូវបង្កើតនិងអនុវត្តច្បាប់ហាមឃាត់ការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើធម្មជាតិ និងតំបន់ដីសើម ដើម្បីបំប្លែងទៅជាចម្ការដំណាំជីវឥន្ធនៈឬដំណាំសេដ្ឋកិច្ចកសិ-ឧស្សាហកម្ម។ ខ្ពស់ (High)
វិស័យឯកជន (Private Sector) ត្រូវវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យាជីវឥន្ធនៈជំនាន់ទី២ (Second-generation biofuels) ដែលប្រើប្រាស់សំណល់កសិកម្ម ស្មៅ ឬកាកសំណល់ឈើ ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ដំណាំស្បៀងអាហារ។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ (Research Institutions) ត្រូវធ្វើការវាយតម្លៃវដ្តជីវិត (Life Cycle Assessment - LCA) ឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការបំភាយកាបូនដោយប្រយោលពីការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដី (Indirect Land-Use Change) មុនពេលអនុម័តគម្រោងថាមពលជីវៈ។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្ម និងមានការកើនឡើងនូវការផ្តល់ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់ដំណាំកសិ-ឧស្សាហកម្ម (ដូចជាដូងប្រេង កៅស៊ូ ដំឡូងមី)។ ការពង្រីកផ្ទៃដីកសិកម្មដោយកាប់ឆ្ការព្រៃឈើ អាចធ្វើឱ្យកម្ពុជាប្រឈមនឹងការកើនឡើងឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងប៉ះពាល់ដល់ការប្តេជ្ញាចិត្តកាត់បន្ថយកាបូនថ្នាក់ជាតិ (NDC)។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ដើម្បីធានាបាននូវការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព កម្ពុជាត្រូវតែបញ្ចៀសការលះបង់ព្រៃឈើធម្មជាតិដើម្បីបម្រើឱ្យការដាំដុះដំណាំថាមពល ដោយត្រូវងាកទៅរកការប្រើប្រាស់កាកសំណល់កសិកម្ម និងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវការគ្រប់គ្រងដីធ្លី។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការធ្វើផែនទីចំណាត់ថ្នាក់ដី និងទីតាំងដីខូចគុណភាព (Land Use and Degraded Land Mapping): ប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) ដើម្បីកំណត់ និងធ្វើផែនទីដីកសិកម្មដែលត្រូវបានបោះបង់ចោល ឬដីខូចគុណភាព ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការដាំដុះដំណាំដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ព្រៃឈើធម្មជាតិ។
  2. ការបញ្ជ្រាបគោលការណ៍វាយតម្លៃវដ្តជីវិត (Integrating Life Cycle Assessment): ក្រុមប្រឹក្សាជាតិអភិវឌ្ឍន៍ដោយចីរភាព (NCSD) និងក្រសួងបរិស្ថាន ត្រូវដាក់បញ្ចូលការវាយតម្លៃតុល្យភាពកាបូន (LCA) ជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់នៅក្នុងរបាយការណ៍វាយតម្លៃហេតុប៉ះពាល់បរិស្ថាន (EIA) សម្រាប់គម្រោងកសិ-ឧស្សាហកម្មខ្នាតធំ។
  3. ការលើកទឹកចិត្តការកែច្នៃសំណល់កសិកម្ម (Incentivizing Agricultural Waste Processing): រដ្ឋាភិបាលគួរតែបង្កើតកញ្ចប់លើកទឹកចិត្តផ្នែកពន្ធ ឬផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានដល់សហគ្រាសឯកជនដែលវិនិយោគលើរោងចក្រផលិតថាមពលជីវម៉ាស (Biomass Energy) ពីកាកសំណល់កសិកម្មដូចជាអង្កាម និងកាកអំពៅ។
  4. ការពង្រឹងការត្រួតពិនិត្យដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច (Strengthening ELC Monitoring): ពង្រឹងយន្តការត្រួតពិនិត្យ និងតាមដានដោយប្រើផ្កាយរណប ដើម្បីធានាថាប្រតិបត្តិការរបស់ក្រុមហ៊ុនដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច (ELCs) មិនមានការរំលោភបំពានទៅលើតំបន់ព្រៃអភិរក្ស ឬដីសើមដែលមានផ្ទុកកាបូនខ្ពស់។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Land-use change (LUC) ការផ្លាស់ប្តូរប្រភេទនៃការប្រើប្រាស់ដី ឧទាហរណ៍ពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដើម (ដូចជាព្រៃឈើ ឬវាលស្មៅ) ទៅជាដីកសិកម្មសម្រាប់ដាំដំណាំជីវឥន្ធនៈ ដែលសកម្មភាពនេះជះឥទ្ធិពលផ្ទាល់ដល់ការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ប្រៀបដូចជាការកាប់ឆ្ការព្រៃដែលធ្លាប់តែជាជម្រកសត្វព្រៃ និងជាកន្លែងស្រូបកាបូន យកមកធ្វើជាចម្ការ ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់តុល្យភាពធម្មជាតិ។
Carbon debt បរិមាណឧស្ម័នកាបូនិកយ៉ាងច្រើនដែលភាយចេញទៅក្នុងបរិយាកាសនៅពេលគេកាប់ឆ្ការ ឬដុតព្រៃដើម្បីយកដីដាំដំណាំ ដែលទាមទារឱ្យមានការប្រើប្រាស់ជីវឥន្ធនៈ (ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើសាំង) ជាច្រើនទសវត្សរ៍ ឬរាប់សតវត្សរ៍ ទើបអាចទូទាត់សងបរិមាណកាបូនដែលបានបញ្ចេញនោះត្រឡប់មកវិញ។ ប្រៀបដូចជាការខ្ចីបំណុលធនាគារយ៉ាងច្រើនដើម្បីទិញឡានរត់តាក់ស៊ី ដោយអ្នកត្រូវចំណាយពេលជាច្រើនឆ្នាំរមូរទើបអាចរកប្រាក់ចំណេញមកសងបំណុលដើមនោះរួច។
Indirect land-use change បាតុភូតនៃការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីដោយប្រយោល កើតឡើងនៅពេលដែលដីកសិកម្មសម្រាប់ដាំស្បៀងអាហារត្រូវបានបង្វែរទៅដាំដំណាំថាមពល ដែលរុញច្រានឱ្យមានការកាប់ឆ្ការព្រៃឈើនៅតំបន់ផ្សេងទៀត ដើម្បីដាំស្បៀងអាហារជំនួសឱ្យទិន្នផលដែលបានបាត់បង់នោះ។ ប្រៀបដូចជាពេលដែលយើងលក់ដីស្រែទៅសាងសង់រោងចក្រ ហើយបន្ទាប់មកយើងត្រូវបង្ខំចិត្តទៅកាប់ព្រៃនៅលើភ្នំដើម្បីយកដីធ្វើស្រែជំនួសវិញ។
First-generation biofuels ឥន្ធនៈជីវៈដែលផលិតចេញពីដំណាំកសិកម្មជាមូលដ្ឋាន ដែលប្រើប្រាស់ជាអាហាររបស់មនុស្ស ឬសត្វ ដូចជា ពោត អំពៅ ដូងប្រេង ឬសណ្តែកសៀង ដែលមានហានិភ័យបង្កឱ្យមានការប្រកួតប្រជែងជាមួយសន្តិសុខស្បៀង និងការប្រើប្រាស់ដីធ្លី។ គឺការយកស្រូវ ពោត ដំឡូង ឬប្រេងឆា ដែលយើងទទួលទានរាល់ថ្ងៃ ទៅកែច្នៃធ្វើជាប្រេងសាំង ឬម៉ាស៊ូតសម្រាប់ចាក់យានយន្ត។
Lignocellulosic feedstocks វត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ផលិតជីវឥន្ធនៈជំនាន់ទី២ ដែលបានមកពីរុក្ខជាតិមិនមែនអាហារ ដូចជាប្រភេទស្មៅធំៗ កាកសំណល់កសិកម្ម (ចំបើង កាកអំពៅ) ឬកាកសំណល់ឈើ ដែលការប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមទាំងនេះអាចកាត់បន្ថយសម្ពាធលើការបំប្លែងដីព្រៃឈើថ្មីៗ។ គឺការយកកាកសំណល់ដែលគេបោះបង់ចោលដូចជា ចំបើង ឬកាកអំពៅ មកកែច្នៃធ្វើជាប្រេងឥន្ធនៈ ដែលមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការខ្វះខាតម្ហូបអាហារ។
Life cycle approach (LCA) វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃជាប្រព័ន្ធពីផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន ឬការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ តាំងពីដំណាក់កាលចាប់ផ្តើមដាំដុះ ការប្រមូលផល ការកែច្នៃ ការដឹកជញ្ជូន រហូតដល់ការប្រើប្រាស់ចុងក្រោយនៃផលិតផលជីវឥន្ធនៈ។ ប្រៀបដូចជាការកត់ត្រា និងគណនាចំណាយដើមទុនទាំងអស់តាំងពីពេលចាប់ផ្តើមទិញគ្រាប់ពូជ រហូតដល់ពេលប្រមូលផលយកទៅលក់នៅទីផ្សារ ដើម្បីដឹងថាចំណេញ ឬខាតពិតប្រាកដ។
Greenhouse gas (GHG) emissions ការភាយចេញនូវឧស្ម័ននានា (ដូចជា CO2 មេតាន និងនីត្រាតអុកស៊ីត) ទៅក្នុងបរិយាកាស តាមរយៈសកម្មភាពរំកិលប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ ការដុតព្រៃ និងការប្រើប្រាស់ជីគីមីក្នុងការដាំដុះដំណាំជីវឥន្ធនៈ ដែលរួមចំណែកដល់ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ គឺផ្សែង ឬឧស្ម័នដែលភាយចេញពីការដុតព្រៃ និងការធ្វើកសិកម្ម ដែលហោះទៅគ្របដណ្តប់បរិយាកាសផែនដី និងធ្វើឱ្យអាកាសធាតុកាន់តែក្តៅខ្លាំង។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖