Original Title: COVID-19 Informative Communication Behaviors in Seekaew Sub-District, Meang Roi-et District, Roi-et Province, Thailand
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥរិយាបថនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងព័ត៌មានជំងឺកូវីដ-១៩ នៅក្នុងឃុំ Seekaew ស្រុក Mueang Roi-et ខេត្ត Roi-et ប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ COVID-19 Informative Communication Behaviors in Seekaew Sub-District, Meang Roi-et District, Roi-et Province, Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Sutanya Krittakom, Prapaporn Ratano

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 2023

វិស័យសិក្សា៖ Health Communication

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងសិក្សាពីឥរិយាបថនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងការស្វែងរកព័ត៌មានអំពីជំងឺកូវីដ-១៩ របស់អ្នកស្ម័គ្រចិត្តសុខភាពភូមិ (VHVs) និងប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងឃុំ Seekaew ដើម្បីលើកកម្ពស់វិធានការការពារខ្លួន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ (Mixed-method approach) ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការស្រាវជ្រាវបរិមាណ និងគុណភាព ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកពាក់ព័ន្ធ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Offline/Personal Media Communication
ការប្រាស្រ័យទាក់ទងតាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្ទាល់ ឬក្រៅបណ្តាញ (បុគ្គលិកសុខាភិបាល អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកសាងទំនុកចិត្ត អាចសួរសំណួរផ្ទាល់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់សហគមន៍ជនបទដែលខ្វះខាតការតភ្ជាប់អ៊ីនធឺណិត។ ទាមទារពេលវេលា និងកម្លាំងមនុស្សច្រើនក្នុងការចុះអប់រំផ្ទាល់ដល់មូលដ្ឋានតាមខ្នងផ្ទះ។ ប្រជាពលរដ្ឋរហូតដល់ ៩៧,៦៩% ទទួលបានព័ត៌មាននិងការណែនាំតាមវិធីនេះ។
Online Media Communication (Mobile Apps, Websites)
ការប្រាស្រ័យទាក់ទងតាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអនឡាញ (កម្មវិធីទូរស័ព្ទ គេហទំព័រ)
អាចផ្តល់ព័ត៌មានបានលឿន ទូលំទូលាយ និងអាចធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទិន្នន័យបានភ្លាមៗក្នុងពេលមានវិបត្តិ។ មានកម្រិតសម្រាប់ប្រជាជនដែលគ្មានស្មាតហ្វូន គ្មានសេវាអ៊ីនធឺណិត ឬមនុស្សចាស់ដែលមិនចេះប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។ ប្រជាពលរដ្ឋត្រឹមតែ ៥៨,០៩% ប៉ុណ្ណោះដែលទទួលបានព័ត៌មានតាមកម្មវិធីទូរស័ព្ទ និង ៥៤,៩១% តាមគេហទំព័រ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រប្រាស្រ័យទាក់ទងនេះ ទាមទារការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីធនធានមនុស្សនៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន និងការរៀបចំសម្ភារៈផ្សព្វផ្សាយឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងសាមញ្ញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងឃុំ Seekaew ខេត្ត Roi-et ប្រទេសថៃ ដែលជាតំបន់ពាក់កណ្តាលទីក្រុងនិងជនបទ ហើយអ្នកឆ្លើយសំណួរភាគច្រើនជាស្ត្រីដែលមានអាយុជាមធ្យម ៥៧ឆ្នាំ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាមានប្រជាសាស្ត្រ និងសហគមន៍ជនបទស្រដៀងគ្នា ដែលពឹងផ្អែកខ្លាំងលើទំនាក់ទំនងបុគ្គល និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានក្នុងការទទួលព័ត៌មានសុខភាព។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រទំនាក់ទំនងសុខភាពសាធារណៈនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការប្រើប្រាស់ធនធានមូលដ្ឋាន។

សរុបមក ការផ្សារភ្ជាប់រវាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាដោយមន្ត្រីជំនាញ និងការចុះផ្សព្វផ្សាយផ្ទាល់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ គឺជាគន្លឹះឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យក្នុងការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថសុខភាពនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃតម្រូវការព័ត៌មានសហគមន៍: និស្សិត ឬអ្នកស្រាវជ្រាវគប្បីចាប់ផ្តើមដោយការស្ទង់មតិពីប្រភពព័ត៌មានដែលអ្នកភូមិជឿទុកចិត្តបំផុត (ឧទាហរណ៍៖ មេភូមិ គ្រូពេទ្យ ឬព្រះសង្ឃ) ដោយប្រើប្រាស់ KoboToolboxGoogle Forms
  2. ការរចនាសារអប់រំដែលងាយយល់ (Key Messages): បង្កើតឯកសារផ្សព្វផ្សាយដូចជាខិត្តប័ណ្ណ ឬប៉ាណូ ដែលមានរូបភាពច្រើន និងអត្ថបទខ្លីៗ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Canva ជំនួសឱ្យការប្រើពាក្យពេចន៍វេជ្ជសាស្ត្រស្មុគស្មាញដែលពិបាកយល់។
  3. ការពង្រឹងសមត្ថភាពអ្នកស្ម័គ្រចិត្តមូលដ្ឋាន: រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលដល់អ្នកស្ម័គ្រចិត្តសុខភាពភូមិ (VHSG) ពីរបៀបស្វែងរកព័ត៌មាននិងប្រើប្រាស់កម្មវិធីទូរស័ព្ទសាមញ្ញៗ (ឧទាហរណ៍៖ ការប្រើប្រាស់ Telegram ឬក្រុមទាក់ទងគ្នា) ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មានផ្លូវការលឿនពីមណ្ឌលសុខភាព។
  4. ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយចម្រុះ (Omnichannel Approach): រួមបញ្ចូលគ្នានូវប្រព័ន្ធអនឡាញ (ឧទាហរណ៍៖ ការបង្ហោះវីដេអូខ្លីៗលើ Facebook Page របស់មណ្ឌលសុខភាព) និងប្រព័ន្ធក្រៅបណ្តាញ (ឧគ្ឃោសនសព្ទតាមវត្តអារាម ឬចុះផ្ទាល់) ដើម្បីធានាថាព័ត៌មានទៅដល់គ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ។
  5. ការវាស់ស្ទង់ការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថ (M&E): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យដូចជា SPSS ដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រានៃការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ (ឧទាហរណ៍៖ អត្រាការពាក់ម៉ាស់ ឬការលាងដៃ) មុន និងក្រោយពេលទទួលបានយុទ្ធនាការអប់រំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Communication Behavior ឥរិយាបថដែលបុគ្គលម្នាក់ៗស្វែងរក ទទួលយក និងឆ្លើយតបទៅនឹងព័ត៌មាន ឬសារនានាដែលបានផ្សព្វផ្សាយ ដោយជ្រើសរើសទម្រង់និងប្រភពព័ត៌មានដែលស័ក្តិសមនឹងខ្លួន។ របៀបដែលយើងតាមដានព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មទៅនឹងអ្វីដែលយើងបានឮ ឬបានឃើញ។
Information Searching ដំណើរការសកម្មដែលមនុស្សម្នាក់ព្យាយាមស្វែងរកទិន្នន័យ ឬចំណេះដឹងពីប្រភពផ្សេងៗ (ដូចជាអ៊ីនធឺណិត ឬមនុស្សជុំវិញខ្លួន) ដើម្បីបំពេញចម្ងល់ ឬតម្រូវការចង់ដឹងរបស់ខ្លួន។ ដូចជាការដើររកសៀវភៅក្នុងបណ្ណាល័យដើម្បីយកមកធ្វើកិច្ចការសាលា។
Media Exposure កម្រិតនៃការបើកចំហ ឬការដែលបុគ្គលម្នាក់ៗបានប៉ះពាល់ និងទទួលបានព័ត៌មានពីប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្សេងៗ ទាំងប្រព័ន្ធអនឡាញ (អ៊ីនធឺណិត) និងក្រៅបណ្តាញ (ទូរទស្សន៍ វិទ្យុ ខិត្តប័ណ្ណ)។ ចំនួនដងដែលយើងឃើញពាណិជ្ជកម្ម ឬស្តាប់ព័ត៌មាននៅលើទូរទស្សន៍ ឬហ្វេសប៊ុកក្នុងមួយថ្ងៃ។
Village Health Volunteers (VHVs) ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងមូលដ្ឋានដែលស្ម័គ្រចិត្តជួយផ្សព្វផ្សាយ អប់រំ និងថែទាំសុខភាពបឋមដល់អ្នកភូមិ ដោយសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយមន្ត្រីសុខាភិបាលផ្លូវការ។ អ្នកជិតខាងរបស់យើងដែលតែងតែដើរប្រាប់ និងណែនាំពីរបៀបការពារជំងឺគ្រុនឈាម ឬកូវីដ-១៩ នៅក្នុងភូមិ។
Crisis Risk Communication ការផ្តល់ព័ត៌មានបន្ទាន់ និងសំខាន់ៗដល់សាធារណជនក្នុងអំឡុងពេលមានគ្រោះថ្នាក់ ឬជំងឺរាតត្បាត ដើម្បីឱ្យពួកគេយល់ដឹងពីហានิភ័យ ដឹងពីរបៀបការពារខ្លួន និងកាត់បន្ថយការភ័យស្លន់ស្លោ។ ដូចជាការវាយជួង និងប្រកាសប្រាប់អ្នកភូមិឱ្យត្រៀមខ្លួនជាបន្ទាន់នៅពេលមានទឹកជំនន់មកដល់។
Selective Attention ដំណើរការផ្លូវចិត្តដែលមនុស្សជ្រើសរើសយកចិត្តទុកដាក់តែលើព័ត៌មានណាដែលខ្លួនចាប់អារម្មណ៍ ឬស្របនឹងជំនឿរបស់ខ្លួន ហើយមិនអើពើ ឬរំលងព័ត៌មានផ្សេងទៀត។ ដូចជាការផ្តោតអារម្មណ៍ស្តាប់តែសំឡេងមិត្តភក្តិយើងនិយាយ ទោះបីជាកំពុងស្ថិតក្នុងទីផ្សារដែលមានសំឡេងអ៊ូអរក៏ដោយ។
Mixed-method approach វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលរួមបញ្ចូលគ្នានូវការស្រាវជ្រាវបែបបរិមាណ (ការប្រើប្រាស់តួលេខ/ស្ថិតិ) និងគុណភាព (ការសម្ភាសន៍ស៊ីជម្រៅពីមតិយោបល់) ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលកាន់តែសុក្រឹត និងអាចពន្យល់ពីហេតុផលនៅពីក្រោយតួលេខបាន។ ដូចជាការវាស់កម្ពស់សិស្សដើម្បីយកតួលេខផង និងសួរពួកគេពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេចំពោះកម្ពស់នោះផង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖