Original Title: Prevalence and risk factors associated with Dirofilaria immitis infection in dogs and cats in Songkhla and Satun provinces, Thailand
Source: doi.org/10.1016/j.anres.2017.05.003
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

អត្រាប្រេវ៉ាឡង់ និងកត្តាហានិភ័យទាក់ទងនឹងការឆ្លងមេរោគ Dirofilaria immitis លើសត្វឆ្កែ និងឆ្មា ក្នុងខេត្តសុងក្លា និងខេត្តសាទុន ប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Prevalence and risk factors associated with Dirofilaria immitis infection in dogs and cats in Songkhla and Satun provinces, Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Ketsarin Kamyingkird (Kasetsart University), Witchuta Junsiri (Kasetsart University), Witsanuwat Chimnoi (Kasetsart University), Chanya Kengradomkij (Kasetsart University), Sinsamut Saengow (Kasetsart University), Keplee Sangchuto (Kasetsart University), Wicha Kajeerum (Satun Provincial Livestock Office), Decha Pangjai (National Institute of Health, Ministry of Public Health), Burin Nimsuphan (Kasetsart University), Tawin Inpankeaw (Kasetsart University), Sathaporn Jittapalaponga (Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Veterinary Parasitology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកំណត់អត្រាប្រេវ៉ាឡង់ និងកត្តាហានិភ័យនៃការឆ្លងមេរោគមីក្រូហ្វីឡារីយ៉ា (Dirofilaria immitis) លើសត្វចិញ្ចឹម (ឆ្កែ និងឆ្មា) នៅក្នុងខេត្តសុងក្លា និងខេត្តសាទុន ភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ ដែលអាចជាប្រភពចម្លងជំងឺដល់មនុស្ស។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ សំណាកឈាមពីសត្វឆ្កែ និងឆ្មាចំនួន ៤៨២ ក្បាល ត្រូវបានប្រមូល និងយកទៅវិភាគតាមរយៈការពិនិត្យដោយមីក្រូទស្សន៍ និងបច្ចេកទេសម៉ូលេគុល ដើម្បីរកមើល និងកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទប៉ារ៉ាស៊ីតនេះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Microscopic Examination (ME)
ការពិនិត្យដោយប្រើមីក្រូទស្សន៍
មានតម្លៃថោក ងាយស្រួលធ្វើ និងទទួលបានលទ្ធផលរហ័ស។ មានភាពរសើប (Sensitivity) ទាប ពិបាកបែងចែកប្រភេទប៉ារ៉ាស៊ីត និងអាចរងឥទ្ធិពលពីសកម្មភាពពេលយប់របស់ដង្កូវ (Nocturnal behavior)។ រកឃើញអត្រាវិជ្ជមានសរុបត្រឹមតែ ៧,៧% ប៉ុណ្ណោះ (ឆ្កែ ៨,៦% និងឆ្មា ៣,៤%)។
Polymerase Chain Reaction (PCR)
ប្រតិកម្មខ្សែសង្វាក់ប៉ូលីមេរ៉ាស
មានភាពរសើបនិងភាពជាក់លាក់ខ្ពស់ អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទប៉ារ៉ាស៊ីតបានច្បាស់លាស់ និងអាចរកឃើញការឆ្លងទោះបីជាមានមេរោគតិចតួច (Low parasitemia) ក៏ដោយ។ ទាមទារឧបករណ៍ទំនើប អ្នកជំនាញបច្ចេកទេស និងចំណាយថវិកាច្រើនជាងការពិនិត្យតាមមីក្រូទស្សន៍។ រកឃើញអត្រាវិជ្ជមានសរុបរហូតដល់ ២៦,៣% (ឆ្កែ ២៤,១% និងឆ្មា ៣៦,៤%) ដែលបញ្ជាក់ថាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ជាង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រទំនើប និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនសម្រាប់អនុវត្តបច្ចេកទេស PCR និងការពិនិត្យតាមមីក្រូទស្សន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តសុងក្លា និងសាទុន ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសថៃ ដោយប្រមូលសំណាកពីសត្វឆ្កែចំនួន ៣៩៤ ក្បាល និងឆ្មាចំនួន ៨៨ ក្បាល។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាមានអាកាសធាតុតំបន់ត្រូពិចស្រដៀងគ្នា និងមានបញ្ហាសត្វអនាថាច្រើន ដែលជាប្រភពចម្លងមេរោគ Dirofilaria immitis (ជំងឺដង្កូវបេះដូង) តាមរយៈសត្វមូស។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ PCR និងលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការលើកកម្ពស់វិស័យសុខភាពសត្វ និងសុខភាពសាធារណៈនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការអនុវត្តការធ្វើតេស្ត PCR សម្រាប់ការរកឃើញ Dirofilaria immitis នឹងជួយលើកកម្ពស់ស្តង់ដារនៃការព្យាបាលសត្វ និងការទប់ស្កាត់ជំងឺឆ្លងនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការត្រៀមសំណាក និងការពិនិត្យបឋម (Sample Preparation & Initial Screening): ប្រមូលសំណាកឈាមសត្វឆ្កែ ឬឆ្មា (ប្រើ EDTA ដើម្បីការពារការកក) បន្ទាប់មកអនុវត្តការលាបពណ៌សំណាកឈាមដោយប្រើ Modified Wright Giemsa stain និងពិនិត្យរកមើលមីក្រូហ្វីឡារីយ៉ាតាមរយៈ Light Microscope
  2. ការស្រង់ DNA (DNA Extraction): អនុវត្តនីតិវិធីទាញយក DNA ពីសំណាកឈាមដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ phenol-chloroform extraction method រួចរក្សាទុក DNA ក្នុងសីតុណ្ហភាព -20 អង្សាសេ សម្រាប់ប្រើប្រាស់បន្ត។
  3. ការពង្រីក DNA តាមរយៈ PCR (DNA Amplification via PCR): ប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស Conventional PCR ដោយប្រើប្រាស់ DIDR primer set ដែលមានគោលដៅលើតំបន់ 5.8S-ITS2-28S ដើម្បីបែងចែកប្រភេទមេរោគឱ្យបានច្បាស់ (ឧ. ការបែងចែករវាង D. immitis និង B. malayi)។
  4. ការវិភាគលំដាប់ DNA (Sequencing Analysis & Verification): បន្សុទ្ធផលិតផល PCR ដែលវិជ្ជមានដោយប្រើ UltraClean® DNA purification kit រួចបញ្ជូនទៅអានលំដាប់ DNA (Sequencing) និងផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផល (BLAST) ជាមួយទិន្នន័យនៅលើ NCBI GenBank
  5. ការវិភាគស្ថិតិ និងការអនុវត្តវិធានការបង្ការ (Statistical Analysis & Prevention): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Epi Info ទីវិភាគរកកត្តាហានិភ័យ (ដូចជាអាយុ ភេទ) រួចផ្តល់អនុសាសន៍ដល់ម្ចាស់សត្វឱ្យប្រើប្រាស់ថ្នាំការពារ (Prophylactic drugs) និងវិធានការកំចាត់មូសនៅតាមសហគមន៍។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Dirofilaria immitis (ប៉ារ៉ាស៊ីតដង្កូវបេះដូង) ជាប្រភេទដង្កូវមូលម្យ៉ាងដែលលូតលាស់និងរស់នៅក្នុងបេះដូង ព្រមទាំងសរសៃឈាមសួតរបស់សត្វឆ្កែ និងឆ្មា។ វាត្រូវបានចម្លងតាមរយៈមូសខាំ និងអាចបង្កឱ្យមានជំងឺបេះដូងធ្ងន់ធ្ងររហូតដល់បាត់បង់ជីវិតដល់សត្វ។ ដូចជាសត្វល្អិតដែលចូលទៅទំពារបំផ្លាញម៉ាស៊ីនបូមទឹក (បេះដូង) ធ្វើឱ្យចរន្តទឹក (ឈាម) ដើររអាក់រអួលទាល់តែម៉ាស៊ីនគាំង។
Microfilaria (មីក្រូហ្វីឡារីយ៉ា ឬ កូនដង្កូវតូចៗ) គឺជាដំណាក់កាលកូនដង្កូវតូចៗរបស់ប៉ារ៉ាស៊ីតហ្វីឡារីយ៉ា (ដូចជាដង្កូវបេះដូង) ដែលចរាចរនៅក្នុងចរន្តឈាមរបស់សត្វដែលផ្ទុកមេរោគ ដើម្បីរង់ចាំសត្វមូសបឺតយក និងនាំទៅចម្លងបន្តដល់សត្វ ឬមនុស្សផ្សេងទៀត។ ដូចជាគ្រាប់ពូជស្មៅអាក្រក់ដែលហូរតាមទឹកអូរ (សរសៃឈាម) រង់ចាំអ្នកដួសទឹក (មូស) យកទៅស្រោចសាចបន្តនៅកន្លែងផ្សេង។
Polymerase chain reaction / PCR (ប្រតិកម្មខ្សែសង្វាក់ប៉ូលីមេរ៉ាស) ជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍វេជ្ជសាស្ត្រដែលប្រើដើម្បីចម្លង និងពង្រីកសំណាក DNA ចំនួនតិចតួចឱ្យទៅជាចំនួនច្រើនរាប់លានដង ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការរកមើលវត្តមានមេរោគ ឬប៉ារ៉ាស៊ីតជាក់លាក់ណាមួយ ទោះបីជាវាមានចំនួនតិចតួចបំផុតក្នុងឈាមក៏ដោយ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនកូពី (Photocopy) ដ៏ពូកែមួយ ដែលអាចថតចម្លងឯកសារតែមួយសន្លឹក (DNA) ឱ្យបានរាប់លានសន្លឹក ដើម្បីឱ្យយើងងាយស្រួលមើលឃើញនិងចាប់កំហុស។
Zoonoses (ជំងឺឆ្លងសត្វ-មនុស្ស) ជាប្រភេទជំងឺឆ្លងដែលអាចចម្លងពីសត្វទៅមនុស្ស ឬពីមនុស្សទៅសត្វវិញ តាមរយៈការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ ឬតាមរយៈភ្នាក់ងារចម្លងផ្សេងៗដូចជា មូស ដង្កែ ឬសត្វល្អិតខាំ។ ដូចជាភ្លើងឆេះព្រៃ (ជំងឺ) ដែលរាលដាលពីតំបន់ព្រៃភ្នំ (សត្វ) ឆ្លងរាលដាលមកឆេះដល់ភូមិអ្នកស្រុក (មនុស្ស)។
Reservoirs (សត្វផ្ទុកមេរោគ ឬ អាងស្តុកមេរោគ) សំដៅលើភាវៈរស់ (ដូចជាសត្វឆ្កែ ឆ្មាអនាថា) ដែលផ្ទុកមេរោគ ឬប៉ារ៉ាស៊ីតនៅក្នុងខ្លួនដោយមិនបង្ហាញរោគសញ្ញាឈឺធ្ងន់ធ្ងរ ប៉ុន្តែពួកវាដើរតួជាប្រភពចម្បងក្នុងការចម្លងមេរោគនោះទៅកាន់ភ្នាក់ងារចម្លង (មូស) និងបន្តទៅសត្វផ្សេង ឬមនុស្ស។ ដូចជាអាងស្តុកទឹកសម្ងាត់មួយ ដែលបន្តបង្ហូរទឹកកខ្វក់ (មេរោគ) ចូលទៅក្នុងប្រឡាយរួមដោយគ្មានអ្នកចាប់អារម្មណ៍។
Endemic (ជំងឺប្រចាំតំបន់) ស្ថានភាពដែលជំងឺ ឬមេរោគណាមួយមានវត្តមានជានិច្ចកាល និងជាប្រចាំនៅក្នុងតំបន់ភូមិសាស្ត្រ ឬក្នុងចំណោមប្រជាជនណាមួយជាក់លាក់ ដោយមិនបាត់ទៅណាឡើយ ហើយតែងតែមានអត្រាឆ្លងជាហូរហែ។ ដូចជាស្មៅដែលដុះជាប្រចាំនៅក្នុងសួនច្បារយើង ទោះជាខំដកយ៉ាងណាក៏វានៅតែបន្តដុះនៅរដូវក្រោយៗទៀតដដែល។
DNA sequencing (ការវិភាគលំដាប់ DNA) បច្ចេកទេសសម្រាប់អាន និងកំណត់លំដាប់លំដោយនៃកូដហ្សេនទិច (A, T, C, G) នៅក្នុងម៉ូលេគុល DNA បន្ទាប់ពីធ្វើតេស្ត PCR រួច ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់និងបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់លាស់ពីប្រភេទមេរោគ ឬប៉ារ៉ាស៊ីតនោះ ថាតើវាជាប្រភេទអ្វីពិតប្រាកដ។ ដូចជាការស្កេនអានបាកូដ (Barcode) នៅលើផលិតផល ដើម្បីដឹងច្បាស់ថាវាជាទំនិញអ្វី ផលិតនៅឆ្នាំណា និងមកពីរោងចក្រណា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖