Original Title: การศึกษาคุณค่าโภชนาการและกระบวนการผลิตเห็ดเสม็ดในน้ำเกลือบรรจุกระป๋อง
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាពីតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ និងដំណើរការផលិតផ្សិត Boletus griseipurpureus កំប៉ុងក្នុងទឹកអំបិល

ចំណងជើងដើម៖ การศึกษาคุณค่าโภชนาการและกระบวนการผลิตเห็ดเสม็ดในน้ำเกลือบรรจุกระป๋อง

អ្នកនិពន្ធ៖ Donrudee Pichairat, Nopparat Mahae, Amornrat Angajchariya, La-ongwon Srijan

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 (Rajamangala University of Technology Srivijaya)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាអាយុកាលរក្សាទុកខ្លីរបស់ផ្សិត Boletus griseipurpureus (ផ្សិតព្រៃ) ដោយសិក្សាពីតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភរបស់វា និងស្វែងរកដំណើរការដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការផលិតជាផ្សិតកំប៉ុងក្នុងទឹកអំបិល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាបានវាយតម្លៃសមាសធាតុអាហារូបត្ថម្ភ លក្ខណៈសម្បត្តិប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងធ្វើតេស្តលក្ខខណ្ឌផ្សេងៗសម្រាប់ការស្រុះ និងការសម្លាប់មេរោគដោយកម្ដៅដើម្បីធានាគុណភាពផលិតផល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sterilization at 116°C for 42 minutes (F0=10.08)
ការសម្លាប់មេរោគនៅសីតុណ្ហភាព ១១៦°C រយៈពេល ៤២ នាទី (F0=10.08)
អាចសម្លាប់មេរោគ និងទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ពពួកបាក់តេរីបានយ៉ាងមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការបរិភោគ។ ទទួលបានការទទួលយកកម្រិតមធ្យមពីអ្នកសាកល្បងរសជាតិ។ ប្រើប្រាស់រយៈពេលយូរជាង ដែលបណ្ដាលឱ្យផ្សិតស្រកទម្ងន់ច្រើន សាច់ផ្សិតផុយជាងមុន និងមានពណ៌ងងឹត (តម្លៃ L* ធ្លាក់ចុះ)។ ផលិតផលមានសុវត្ថិភាពតាមស្ដង់ដារអតិសុខុមប្រាណ ប៉ុន្តែគុណភាពផ្នែករូបរាង និងពណ៌មានការធ្លាក់ចុះបន្តិចបន្តួចដោយសារកម្ដៅរយៈពេលយូរ។
Sterilization at 121°C for 20 minutes (F0=10.35)
ការសម្លាប់មេរោគនៅសីតុណ្ហភាព ១២១°C រយៈពេល ២០ នាទី (F0=10.35)
ចំណាយពេលខ្លីជាងមុន ដែលជួយរក្សាបាននូវពណ៌ភ្លឺ សាច់ផ្សិតហាប់ល្អ និងកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់នៃសាច់ផ្សិត។ ទទួលបានពិន្ទុពេញចិត្តខ្ពស់ជាងគេពីអ្នកសាកល្បង។ ទាមទារម៉ាស៊ីនសម្លាប់មេរោគ (Retort) ដែលមានសមត្ថភាពបង្កើតសីតុណ្ហភាព និងសម្ពាធខ្ពស់ក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ជាលក្ខខណ្ឌដ៏ល្អបំផុតដែលធានាបានទាំងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងរក្សាបាននូវគុណភាពសាច់ផ្សិតបានល្អបំផុតសម្រាប់ការផលិតពាណិជ្ជកម្ម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ដំណើរការផលិតនេះតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍កែច្នៃអាហារកំប៉ុងស្ដង់ដារ និងសម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍មួយចំនួនសម្រាប់វាស់ស្ទង់គុណភាព។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្រុក Sikao ខេត្ត Trang ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ផ្សិត Boletus griseipurpureus ដែលដុះតាមរដូវកាលនៅតំបន់នោះ។ គុណភាព និងសមាសធាតុគីមី (ដូចជាភាពល្វីង និងសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) របស់ផ្សិតព្រៃអាចមានការប្រែប្រួលអាស្រ័យលើទីតាំងភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងប្រភេទដី។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយល់ដឹងពីកត្តានេះគឺសំខាន់ ព្រោះផ្សិតព្រៃក្នុងស្រុកអាចមានលក្ខណៈរូបវន្តខុសគ្នា ដែលទាមទារការកែសម្រួលរូបមន្តនៃកំហាប់ទឹកអំបិលសម្រាប់ការស្រុះជាថ្មី។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការអភិរក្សផ្សិតព្រៃនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់សហគមន៍កសិកម្ម និងសហគ្រាសកែច្នៃអាហារនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការអនុវត្តបច្ចេកទេសផលិតអាហារកំប៉ុងនេះ មិនត្រឹមតែជួយដោះស្រាយបញ្ហាអាយុកាលខ្លីរបស់ផ្សិតព្រៃប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ដល់ផលិតផលក្នុងស្រុកសម្រាប់ការនាំចេញ ឬផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារទំនើបផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកទេសស្រុះ និងកាត់បន្ថយភាពល្វីង: និស្សិតគួរសិក្សាពីការប្រើប្រាស់អំបិលកំហាប់ ៤% និងអាស៊ីតស៊ីទ្រិក ០,៣% ក្នុងការស្រុះផ្សិត ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពល្វីងដោយមិនធ្វើឱ្យបាត់បង់ទម្រង់សាច់ផ្សិត មុននឹងឈានដល់ការច្រកកំប៉ុង។
  2. ស្វែងយល់ពីការគណនាតម្លៃសម្លាប់មេរោគ (F0 Value): អនុវត្តការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Thermocouple និងម៉ាស៊ីន Retort ដើម្បីវាស់ស្ទង់ចំណុចត្រជាក់បំផុត (Cold spot) ក្នុងកំប៉ុង និងគណនាតម្លៃ F0 ឱ្យបានធំជាង ៣ នាទី ដើម្បីបំផ្លាញស្ពែររបស់បាក់តេរី Clostridium botulinum។
  3. អនុវត្តការវិភាគគុណភាពផលិតផល: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Colorimeter ដើម្បីវាស់ពណ៌ (L*, a*, b*) និងឧបករណ៍ Texture Analyzer ដើម្បីវាស់ស្ទង់ភាពរឹងរបស់សាច់ផ្សិត ព្រមទាំងយកសំណាកទៅធ្វើតេស្តអតិសុខុមប្រាណ។
  4. សាកល្បងកែច្នៃជាមួយប្រភេទផ្សិតក្នុងស្រុកកម្ពុជា: យកវត្ថុធាតុដើមផ្សិតព្រៃដែលពេញនិយមនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍ ផ្សិតក្ងោក) មកអនុវត្តរូបមន្តទឹកអំបិល ១% និងអាស៊ីតស៊ីទ្រិក ០,១% នេះ ដើម្បីប្រៀបធៀបរសជាតិ និងកែសម្រួលរូបមន្តឱ្យស្របតាមចំណូលចិត្តទីផ្សារក្នុងស្រុក។
  5. វាយតម្លៃថ្លៃដើម និងលទ្ធភាពធ្វើអាជីវកម្ម: ធ្វើការប៉ាន់ស្មានចំណាយលើវត្ថុធាតុដើម (ផ្សិត អំបិល អាស៊ីត) និងសម្ភារៈវេចខ្ចប់ដោយប្រើកម្មវិធី Microsoft Excel ដើម្បីវាយតម្លៃពីលទ្ធភាពទទួលបានប្រាក់ចំណេញសម្រាប់ការបង្កើតអាជីវកម្មខ្នាតតូច។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Sterilization value (F0) រង្វាស់នៃប្រសិទ្ធភាពកម្ដៅក្នុងការសម្លាប់មេរោគ (ជាពិសេសស្ពែរ Clostridium botulinum) ដោយគិតជានាទីនៅសីតុណ្ហភាពយោង ១២១,១ អង្សាសេ ក្នុងដំណើរការកែច្នៃអាហារកំប៉ុង ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។ ដូចជាការកំណត់ម៉ោងម៉ៃក្រូវ៉េវដែលច្បាស់លាស់ ដើម្បីធានាថាសាច់ឆ្អិនល្អដល់ខាងក្នុង និងគ្មានបាក់តេរីរស់រានមានជីវិត។
DPPH radical scavenging capacity វិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់សមត្ថភាពរបស់សារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម ក្នុងការទប់ស្កាត់និងបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរី DPPH ដែលជួយការពារកោសិកាមិនឱ្យខូចខាត។ ដូចជាការវាស់កម្លាំងទាហាន (សារធាតុល្អ) ថាតើពួកគេអាចកម្ចាត់សត្រូវ (រ៉ាឌីកាល់សេរី) បានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពប៉ុនណា។
Ferric reducing antioxidant power (Frap) ការធ្វើតេស្តដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាមពលប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មនៃអាហារ ដោយផ្អែកលើសមត្ថភាពរបស់វាក្នុងការបំប្លែង ឬកាត់បន្ថយអ៊ីយ៉ុងដែកពីទម្រង់អុកស៊ីតកម្មខ្ពស់ទៅទម្រង់ទាប។ ដូចជាការសាកល្បងកម្លាំងម៉ាស៊ីនបូមទឹក ថាតើវាមានកម្លាំងខ្លាំងកម្រិតណាអាចបូមទឹកសម្អាតច្រែះដែកបានស្អាតល្អ។
Exhausting ដំណើរការបណ្ដេញខ្យល់ចេញពីកំប៉ុងដោយប្រើកម្ដៅ ឬចំហាយទឹកមុនពេលបិទគម្របជិត ដើម្បីបង្កើតសុញ្ញកាស ដែលជួយកាត់បន្ថយសម្ពាធកុំឱ្យកំប៉ុងប៉ោង បែកធ្លាយ និងការពារការខូចគុណភាពអាហារដោយសារអុកស៊ីហ្សែន។ ដូចជាការច្របាច់បញ្ចេញខ្យល់ពីថង់ប្លាស្ទិកឱ្យអស់មុនពេលចងមាត់ថង់ ដើម្បីកុំឱ្យរបស់ខាងក្នុងឆាប់ខូចនិងថង់ប៉ោងធំ។
Low acid food ប្រភេទអាហារដែលមានកម្រិត pH ធំជាង ៤,៦ និងសកម្មភាពទឹក (Aw) ធំជាង ០,៨៥ (ឧទាហរណ៍៖ សាច់ ផ្សិត បន្លែ) ដែលងាយនឹងឆ្លងមេរោគដ៏គ្រោះថ្នាក់ ហេតុនេះទាមទារការសម្លាប់មេរោគនៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់លើសពី ១០០ អង្សាសេ។ ដូចជាសាច់ស្រស់ដែលងាយរលួយលឿនជាងផ្លែឈើជូរៗ ទាមទារការចម្អិនក្នុងកម្ដៅខ្ពស់ខ្លាំងទើបទុកចិត្តបានថាគ្មានមេរោគ។
Blanching ការស្រុះវត្ថុធាតុដើម (ដូចជាផ្សិត) ក្នុងទឹកក្ដៅពុះ ឬសូលុយស្យុងរយៈពេលខ្លី រួចស្រង់ដាក់ទឹកត្រជាក់ភ្លាមៗ ដើម្បីបញ្ឈប់សកម្មភាពអង់ស៊ីម បណ្ដេញខ្យល់ និងកម្ចាត់រសជាតិមិនល្អ (ដូចជាភាពល្វីង ឬជាតិរំអិល) មុនពេលកែច្នៃបន្ត។ ដូចជាការស្រុះគុយទាវ ឬបន្លែមួយភ្លែតក្នុងទឹកស៊ុប ដើម្បីឱ្យវាស្រពាប់ និងបាត់ក្លិនឆ្អាប តែមិនឱ្យឆ្អិនរលួយ។
Thermocouple ឧបករណ៍សេនស័រសម្រាប់វាស់សីតុណ្ហភាពយ៉ាងសុក្រឹត ដែលត្រូវបានចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងចំណុចត្រជាក់បំផុត (Cold spot) នៃអាហារក្នុងកំប៉ុង ដើម្បីតាមដានល្បឿននៃការជ្រាបកម្ដៅពេលកំពុងសម្លាប់មេរោគក្នុងម៉ាស៊ីន Retort។ ដូចជាម្ជុលទែម៉ូម៉ែត្រដែលគ្រូពេទ្យវាស់កម្ដៅខ្លួនអ្នកជំងឺ តែនេះប្រើសម្រាប់វាស់កម្ដៅរហូតដល់ស្នូលកណ្ដាលនៃសាច់កំប៉ុង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖