Original Title: Effect of Spacing and Number Plant per Hill on Nutrition, Yield and Vegetable Soybean Quality
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2007.17
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃគម្លាតដាំដុះ និងចំនួនដើមក្នុងមួយរន្ធទៅលើអាហារូបត្ថម្ភ ទិន្នផល និងគុណភាពសណ្តែកសៀងបន្លែ

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Spacing and Number Plant per Hill on Nutrition, Yield and Vegetable Soybean Quality

អ្នកនិពន្ធ៖ Laongdow Sangla (Chiang Mai Field Crops Research Centre), Sutad Pintaseen, Auytin Junmaung, Nopporn Tongplew

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2007 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងកំណត់រកគម្លាតជួរ និងចំនួនដើមក្នុងមួយរន្ធដ៏ល្អប្រសើរបំផុត សម្រាប់បង្កើនអាហារូបត្ថម្ភ ទិន្នផល និងគុណភាពទីផ្សារនៃការផលិតសណ្តែកសៀងបន្លែ (Vegetable soybean)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍បែប 2x2 Factorial ក្នុងប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (RCB) ដោយធ្វើការសាកល្បងលើពូជសណ្តែកសៀង AGS 292 ក្នុងរដូវវស្សាឆ្នាំ ២០០៤-២០០៥។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Spacing 50x20 cm with 2 plants/hill
គម្លាតដាំដុះ ៥០x២០ សង់ទីម៉ែត្រ (២ ដើម/រន្ធ)
ផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុត និងទទួលបានផ្លែមានគុណភាពល្អ (ទំហំធំ និងកម្រិតជាតិស្ករខ្ពស់)។ កាត់បន្ថយការចំណាយលើគ្រាប់ពូជ ដោយសារប្រើដង់ស៊ីតេដើមតិច (៣២.០០០ ដើម/រ៉ៃ)។ ទាមទារការរៀបចំដីនិងចន្លោះធំជាងបន្តិចដែលអាចទុកចន្លោះឱ្យស្មៅដុះបើគ្មានការគ្រប់គ្រងល្អ។ មិនផ្តល់ប្រាក់ចំណេញទេនៅរដូវវស្សាចុងឆ្នាំ។ ទទួលបានទិន្នផល ៨៧៤ គ.ក/រ៉ៃ និងប្រាក់ចំណេញដុល ២.៧៨៦ បាត/រ៉ៃ ក្នុងរដូវវស្សាដើមឆ្នាំ។
Spacing 40x20 cm with 3 plants/hill
គម្លាតដាំដុះ ៤០x២០ សង់ទីម៉ែត្រ (៣ ដើម/រន្ធ)
អាចដាំបានចំនួនដើមច្រើនក្នុងមួយរ៉ៃ (៤០.០០០ ដើម/រ៉ៃ) ដែលបង្កើនដង់ស៊ីតេដំណាំសរុបនៅលើផ្ទៃដី។ ចំណាយដើមទុនលើគ្រាប់ពូជច្រើន ប៉ុន្តែផ្តល់ទិន្នផលទាប និងគុណភាពផ្លែធ្លាក់ចុះ (ទំហំតូច)។ ធ្វើឱ្យកសិករខាតបង់ប្រាក់ចំណេញ។ ទទួលបានទិន្នផលត្រឹមតែ ៦០៥ គ.ក/រ៉ៃ និងខាតបង់ប្រាក់ចំណេញ -៧១១ បាត/រ៉ៃ ក្នុងរដូវវស្សាដើមឆ្នាំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបង្ហាញពីការចំណាយអថេរ (Variable costs) ដែលប្រែប្រួលទៅតាមបរិមាណគ្រាប់ពូជ និងកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការប្រមូលផល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការឈៀងម៉ៃ (CMFCRC) ប្រទេសថៃ ក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុរដូវវស្សាឆ្នាំ ២០០៤-២០០៥ ដោយផ្តោតលើពូជតែមួយគត់គឺពូជ AGS 292។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារយើងមានអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែចាំបាច់ត្រូវមានការធ្វើតេស្តសាកល្បងបន្ថែមលើប្រភេទដី និងពូជសណ្តែកសៀងក្នុងស្រុកកម្ពុជា ដើម្បីធានាបាននូវប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការអនុវត្តផ្ទាល់ក្នុងវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកែលម្អបច្ចេកទេសដាំដុះដំណាំសណ្តែកសៀងឱ្យមានស្តង់ដារ។

ជារួម បច្ចេកទេសកំណត់គម្លាតដាំដុះនេះផ្តល់នូវជម្រើសជាក់ស្តែង និងផ្អែកលើទិន្នន័យវិទ្យាសាស្ត្រ ដើម្បីជួយបង្កើនផលិតភាព និងប្រាក់ចំណេញសម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីលក្ខខណ្ឌដី និងអាកាសធាតុមូលដ្ឋាន: និស្សិតគប្បីចាប់ផ្តើមដោយការវិភាគកម្រិត pH និងជីវជាតិដីនៅតំបន់គោលដៅ ហើយប្រៀបធៀបរបាយទឹកភ្លៀងទៅនឹងលក្ខខណ្ឌនៅក្នុងការសិក្សានេះ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGIS សម្រាប់គូសផែនទីកសិ-អាកាសធាតុ។
  2. រៀបចំការសាកល្បងខ្នាតតូច (Pilot Test): រៀបចំកសិដ្ឋានសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍បែប Randomized Complete Block Design (RCBD) ដើម្បីប្រៀបធៀបគម្លាត ៥០x២០ សង់ទីម៉ែត្រ ទៅនឹងទម្លាប់ដាំដុះធម្មតារបស់កសិករមូលដ្ឋាន។
  3. ប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យ: ប្រមូលទិន្នន័យអំពីកម្ពស់ដើម ចំនួនផ្លែ ទម្ងន់ និងកម្រិតជីវជាតិ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី R StudioSPSS ដើម្បីវិភាគរកភាពខុសគ្នាខាងស្ថិតិ (ANOVA)។
  4. ធ្វើការវិភាគសេដ្ឋកិច្ច និងថ្លៃដើម: កត់ត្រាការចំណាយរាល់ធាតុចូល (ពូជ ជី ពលកម្ម) និងធ្វើការគណនាប្រាក់ចំណេញដុលតាមរយៈវិធីសាស្ត្រ Gross Margin Analysis ដើម្បីបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។
  5. ចងក្រងសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេសកសិកម្ម: សង្ខេបលទ្ធផលស្រាវជ្រាវ និងបង្កើតជាសៀវភៅណែនាំ ឬខិត្តប័ណ្ណជាភាសាខ្មែរ រួចសហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត និងអង្គការ NGOs ដើម្បីចុះផ្សព្វផ្សាយដោយផ្ទាល់ដល់សហគមន៍កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Vegetable soybean (សណ្តែកសៀងបន្លែ) ជាប្រភេទសណ្តែកសៀងដែលគេប្រមូលផលនៅពេលវានៅខ្ចី (ពណ៌បៃតង) សម្រាប់បរិភោគជាបន្លែ ឬជាអាហារសម្រន់ដោយស្ងោរទាំងសំបក ខុសពីសណ្តែកសៀងទូទៅដែលទុកឲ្យទុំស្ងួតដើម្បីយកគ្រាប់។ ដូចជាការបេះពោតស្ងោរមកញ៉ាំនៅពេលវានៅខ្ចីផ្អែម ជំនួសឲ្យការទុកវាឲ្យទុំក្រៀមដើម្បីយកគ្រាប់ទៅកិនជាចំណីសត្វ។
Spacing (គម្លាតជួរដាំដុះ) ជាការកំណត់ចម្ងាយពីដើមមួយទៅដើមមួយ និងពីជួរមួយទៅជួរមួយ (ឧទាហរណ៍ ៥០x២០ សង់ទីម៉ែត្រ) ដើម្បីធានាថាដំណាំនីមួយៗទទួលបានពន្លឺព្រះអាទិត្យ ទឹក និងជីវជាតិដីគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការលូតលាស់។ ដូចជាការរៀបចំកន្លែងអង្គុយឲ្យសិស្សក្នុងថ្នាក់រៀន បើអង្គុយញឹកពេកនឹងចង្អៀតពិបាករៀន បើឃ្លាតពេកខាតកន្លែង។
Plants/hill (ចំនួនដើមក្នុងមួយរន្ធ) ជាចំនួនគ្រាប់ពូជ ឬកូនរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានដាំរួមគ្នានៅក្នុងរន្ធតែមួយនៅលើរងដាំដុះ។ ការកំណត់ចំនួននេះជួយគ្រប់គ្រងដង់ស៊ីតេនៃដើមដំណាំសរុបនៅលើផ្ទៃដី។ ដូចជាការសម្រេចចិត្តថាតើគួរដាក់ត្រីប៉ុន្មានក្បាលក្នុងអាងមួយ ដើម្បីកុំឲ្យវាដណ្តើមចំណី និងអុកស៊ីហ្សែនគ្នា។
2x2 factorial in RCB (ការរចនាពិសោធន៍បែប Factorial ២x២ ក្នុងប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិក្នុងការរៀបចំការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ដោយសាកល្បងកត្តាពីរ (ឧទាហរណ៍ គម្លាតជួរ និងចំនួនដើមក្នុងមួយរន្ធ) ដែលកត្តានីមួយៗមាន ២ កម្រិត ព្រមទាំងបែងចែកដីជាប្លុកដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពមិនស្មើគ្នារបស់គុណភាពដី។ ដូចជាការធ្វើតេស្តសាកល្បងរូបមន្តធ្វើនំ ដោយប្តូរបរិមាណស្ករ (តិច និង ច្រើន) និងសីតុណ្ហភាពឡ (ក្តៅ និង ល្មម) ក្នុងពេលតែមួយ ដើម្បីរកមើលការបន្សំមួយណាដែលធ្វើឲ្យនំឆ្ងាញ់ជាងគេ។
Gross margin (ប្រាក់ចំណេញដុល) គឺជាប្រាក់ចំណូលសរុបដែលទទួលបានពីការលក់ទិន្នផលកសិកម្ម ដកចេញនូវតែការចំណាយអថេរ (ដូចជាថ្លៃពូជ ជី ថ្នាំ និងពលកម្ម) ប៉ុន្តែមិនទាន់ដកចំណាយថេរ (ដូចជាថ្លៃរំលស់គ្រឿងចក្រ ឬថ្លៃជួលដីប្រចាំឆ្នាំ) នោះទេ។ ដូចជាលុយដែលអ្នកលក់កាហ្វេសល់ បន្ទាប់ពីទូទាត់ថ្លៃទិញកាហ្វេ ទឹកកក និងកែវ រួចរាល់ តែមិនទាន់គិតថ្លៃឈ្នួលតូបប្រចាំខែ។
Standard yield (ទិន្នផលស្តង់ដារ) ជាបរិមាណទិន្នផលសណ្តែកសៀងដែលបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌតម្រូវរបស់ទីផ្សារ (ឧទាហរណ៍ មានទំហំធំ ពណ៌ស្អាត និងមិនមានស្នាមសត្វល្អិតខាំ) ដែលអាចលក់បានក្នុងតម្លៃពេញ។ ដូចជាការរើសយកតែផ្លែស្វាយដែលធំល្អ និងមិនរលួយ ដើម្បីយកទៅវេចខ្ចប់លក់នៅផ្សារទំនើប ចំណែកឯផ្លែខូចៗត្រូវដកចេញ។
Variable costs (ចំណាយអថេរ) ជាការចំណាយក្នុងការផលិតដែលប្រែប្រួលទៅតាមទំហំនៃការផលិត ឬបច្ចេកទេសដែលបានប្រើ ដូចជាថ្លៃគ្រាប់ពូជ ជីគីមី និងកម្លាំងពលកម្មក្នុងការប្រមូលផលដែលកើនឡើងនៅពេលទិន្នផលកើនឡើង។ ដូចជាថ្លៃចាក់សាំងម៉ូតូ បើអ្នកជិះឆ្ងាយវាអស់លុយច្រើន បើជិះជិតវាអស់លុយតិច វាប្រែប្រួលតាមការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖