Original Title: การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของไตปลาหมักในระหว่างกระบวนการหมักที่ลดปริมาณเกลือโซเดียมคลอไรด์ร่วมกับกรดอินทรีย์และการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ไตปลาพร้อมปรุง
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផ្លាស់ប្តូរគុណភាពនៃផ្អកពោះត្រីកំឡុងពេលផ្អាប់ដោយកាត់បន្ថយបរិមាណអំបិលសូដ្យូមក្លររួមកជាមួយអាស៊ីតសរីរាង្គ និងការអភិវឌ្ឍផលិតផលផ្អកពោះត្រីចំអិនរួចជាស្រេច

ចំណងជើងដើម៖ การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของไตปลาหมักในระหว่างกระบวนการหมักที่ลดปริมาณเกลือโซเดียมคลอไรด์ร่วมกับกรดอินทรีย์และการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ไตปลาพร้อมปรุง

អ្នកនិពន្ធ៖ Supraewpan Lohalaksanadech (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Chutinut Sujarit (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Dumrong Lohalaksnadech (Rajamangala University of Technology Srivijaya)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Fishery Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការខូចគុណភាពដោយអតិសុខុមប្រាណ និងបរិមាណសូដ្យូមខ្ពស់នៅក្នុងផ្អកពោះត្រីប្រពៃណីរបស់ថៃ (Taipla) ក្នុងគោលបំណងកែលម្អគុណភាព និងអភិវឌ្ឍជាផលិតផលដែលអាចចម្អិនបានភ្លាមៗ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍ ដើម្បីសាកល្បងកំហាប់ផ្សេងៗគ្នានៃអាស៊ីតឡាក់ទិកកំឡុងពេលផ្អាប់ និងវាយតម្លៃលក្ខណៈគីមី អតិសុខុមជីវសាស្រ្ត និងប្រសាទវិញ្ញាណនៃផលិតផលចុងក្រោយ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (20% Salt, No Acid)
ការផ្អាប់បែបប្រពៃណី (អំបិល ២០%, គ្មានអាស៊ីត)
រក្សាបាននូវទម្រង់ធ្វើផ្អកប្រពៃណី និងងាយស្រួលអនុវត្តដោយមិនត្រូវការសារធាតុបន្ថែម។ មានកម្រិតសូដ្យូម (អំបិល) ខ្ពស់ខ្លាំង ដែលមិនល្អសម្រាប់សុខភាព និងងាយរងការខូចគុណភាពពីអតិសុខុមប្រាណបើអំបិលមិនគ្រប់គ្រាន់។ ពិន្ទុនៃការវាយតម្លៃប្រសាទវិញ្ញាណធ្លាក់ចុះនៅចុងបញ្ចប់នៃការផ្អាប់ និងមានកម្រិតបាក់តេរីសរុបខ្ពស់។
Tamarind Juice (20% Salt + Tamarind Juice)
ការប្រើទឹកអម្ពិលទុំ (អំបិល ២០% + ទឹកអម្ពិលទុំ)
ជាវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិងាយរក និងជួយបញ្ចុះកម្រិត pH បានលឿន។ ធ្វើឱ្យពណ៌ និងក្លិនរបស់ផលិតផលមានការប្រែប្រួលខ្លាំង ដែលអ្នកបរិភោគមិនសូវចូលចិត្ត។ តម្លៃ pH ធ្លាក់ចុះដល់ ៤,៤០ ប៉ុន្តែទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃផ្នែកប្រសាទវិញ្ញាណទាបជាងគេបំផុត (១,៦០) សម្រាប់រូបរាងទូទៅ។
Pineapple Juice (20% Salt + Pineapple Juice)
ការប្រើទឹកម្នាស់ (អំបិល ២០% + ទឹកម្នាស់)
ជំរុញការលូតលាស់របស់បាក់តេរីឡាក់ទិក (LAB) បានយ៉ាងល្អ ដែលជួយពន្លឿនការផ្អាប់។ ពិន្ទុនៃការទទួលយករូបរាង និងក្លិនថយចុះយ៉ាងលឿននៅពេលរក្សាទុកយូរ។ មានបរិមាណបាក់តេរីឡាក់ទិកខ្ពស់ជាងគេ ប៉ុន្តែពិន្ទុផ្នែកពណ៌ និងក្លិនស្ថិតក្នុងកម្រិតមធ្យម។
0.1% Lactic Acid + 10% Salt
ការបន្ថែមអាស៊ីតឡាក់ទិក ០,១% (អំបិល ១០%)
អាចកាត់បន្ថយបរិមាណអំបិលបានពាក់កណ្តាល ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់នៃមេរោគបានល្អ និងរក្សារសជាតិ ក្លិន ពណ៌បានយូរ។ តម្រូវឱ្យមានការទិញសារធាតុគីមី (អាស៊ីតឡាក់ទិក) និងការវាស់វែងកំហាប់ប្រកបដោយភាពសុក្រឹត។ ទទួលបានពិន្ទុប្រសាទវិញ្ញាណខ្ពស់បំផុត និងមានបរិមាណអតិសុខុមប្រាណសរុបទាបបំផុត (<30 CFU/g) អនុញ្ញាតឱ្យរក្សាទុកបាន ៣០ថ្ងៃនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រ និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនសម្រាប់ការវាស់វែងគុណភាពចំណីអាហារ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Rajamangala University of Technology Srivijaya ភាគខាងត្បូងប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើផ្អកពោះត្រីប្រពៃណីថៃ (Taipla) ជាមួយនឹងអ្នកសាកល្បងរសជាតិជាជនជាតិថៃ។ ទោះបីជាវត្ថុធាតុដើមមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រហុក ឬផ្អករបស់កម្ពុជាក៏ដោយ ចំណូលចិត្តផ្នែករសជាតិ និងក្លិន (Sensory preference) អាចមានភាពខុសគ្នាពីប្រជាជនខ្មែរ។ ដូច្នេះ ការអនុវត្តនៅកម្ពុជាតម្រូវឱ្យមានការកែតម្រូវរសជាតិឱ្យស្របតាមចំណូលចិត្តក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់អាស៊ីតឡាក់ទិកដើម្បីបន្ថយបរិមាណអំបិល និងពន្លឿនការផ្អាប់ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ឧស្សាហកម្មផលិតម្ហូបអាហារប្រពៃណីនៅកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរពីការផ្អាប់តាមបែបប្រពៃណី មកប្រើបច្ចេកវិទ្យាម្ហូបអាហារត្រឹមត្រូវ នឹងជួយលើកកម្ពស់គុណភាព សុវត្ថិភាព និងតម្លៃបន្ថែមដល់ផលិតផលជលផលកម្ពុជាលើទីផ្សារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះមីក្រូជីវសាស្ត្រចំណីអាហារ: ស្វែងយល់អំពីតួនាទីរបស់ Lactic Acid Bacteria (LAB) ក្នុងដំណើរការផ្អាប់ និងរបៀបដែលកម្រិត pH ទាបជួយទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគបង្កជំងឺ។
  2. រៀបចំការពិសោធន៍បឋម: សាកល្បងបន្ថែម Lactic Acid កំហាប់ ០,១% ទៅក្នុងរូបមន្តប្រហុក ឬផ្អកខ្មែរ ដោយកាត់បន្ថយបរិមាណអំបិល (NaCl) ពាក់កណ្តាលនៃរូបមន្តដើម។
  3. វិភាគគុណភាព និងសុវត្ថិភាពមីក្រូជីវសាស្ត្រ: ប្រើប្រាស់ pH meter ដើម្បីតាមដានកម្រិតអាស៊ីត និងបណ្តុះមេរោគលើ PCA (Plate Count Agar) និង PDA ដើម្បីធានាថាផលិតផលមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់បរិភោគ។
  4. ធ្វើតេស្តរសជាតិ និងអាយុកាលផ្ទុក: រៀបចំការវាយតម្លៃ Sensory Evaluation ជាមួយអ្នកបរិភោគក្នុងស្រុក ដើម្បីរកពិន្ទុទទួលយករសជាតិ ក្លិន ពណ៌ និងសាកល្បងរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់រយៈពេល ៣០ថ្ងៃ។
  5. អភិវឌ្ឍផលិតផលសម្រេច និងការវេចខ្ចប់: ចម្អិនផលិតផលជាទម្រង់ Ready-to-cook ដោយបន្ថែមគ្រឿងទេសខ្មែរ រួចវេចខ្ចប់ដោយបច្ចេកទេស Hot Filling ក្នុងដបកែវ ឬប្រើថង់ Retort Pouch សម្រាប់ពង្រីកទីផ្សារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Lactic acid bacteria ប្រភេទបាក់តេរីដែលអាចបំលែងកាបូអ៊ីដ្រាត (ស្ករ) ទៅជាអាស៊ីតឡាក់ទិក ដែលជួយបញ្ចុះកម្រិត pH ក្នុងអាហារ ធ្វើឱ្យអាហារមានរសជាតិជូរ និងទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគបង្កជំងឺកំឡុងពេលផ្អាប់។ ដូចជា 'ទាហានល្អ' នៅក្នុងអាហារ ដែលបញ្ចេញជាតិជូរដើម្បីការពារកុំឱ្យ 'ទាហានអាក្រក់' (មេរោគធ្វើឱ្យផ្អូម) ចូលមកបំផ្លាញអាហារបាន។
Halophilic bacteria ពពួកអតិសុខុមប្រាណដែលត្រូវការ ឬអាចរស់រានមានជីវិតបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានដែលមានកំហាប់អំបិលខ្ពស់ខ្លាំង ដូចជានៅក្នុងប្រហុក ផ្អក ឬទឹកត្រី ដែលបាក់តេរីទូទៅមិនអាចរស់បាន។ ដូចជាត្រីសមុទ្រដែលរស់នៅតែក្នុងទឹកប្រៃ បាក់តេរីនេះចូលចិត្តរស់នៅកន្លែងដែលមានជាតិប្រៃខ្លាំង។
Pasteurization ដំណើរការនៃការប្រើប្រាស់កម្តៅកម្រិតមធ្យម (ជាទូទៅក្រោម ១០០ អង្សាសេ) ដើម្បីសម្លាប់បាក់តេរីបង្កជំងឺ និងកាត់បន្ថយចំនួនអតិសុខុមប្រាណទូទៅ ដោយមិនធ្វើឱ្យខូចគុណភាព ឬបាត់បង់រសជាតិដើមរបស់ម្ហូបអាហារ។ ដូចជាការដាំទឹកឱ្យពុះតិចៗដើម្បីសម្លាប់មេរោគ តែមិនក្តៅខ្លាំងពេកទាល់តែធ្វើឱ្យអាហាររលួយខូចរសជាតិនោះទេ។
Hot filling បច្ចេកទេសវេចខ្ចប់ដោយចាក់បញ្ចូលផលិតផលអាហារដែលកំពុងមានសីតុណ្ហភាពក្តៅខ្លាំងទៅក្នុងដប ឬកំប៉ុង រួចបិទគម្របភ្លាមៗ ដើម្បីប្រើប្រាស់កម្តៅនោះសម្លាប់មេរោគដែលមានជាប់លើសំបកវេចខ្ចប់ និងបង្កើតជាកន្លែងគ្មានខ្យល់ (Vacuum) ពេលវាត្រជាក់។ ដូចជាការដួសសម្លកំពុងពុះដាក់ចូលចានបិទជិត ធ្វើឱ្យកម្តៅសម្លជួយសម្លាប់មេរោគក្នុងចាន ហើយពេលត្រជាក់គម្របនឹងបឺតជាប់តឹងល្អ។
Water activity (aw) រង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរី (Free water) នៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលអតិសុខុមប្រាណអាចយកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់។ ការបន្ថយតម្លៃ aw ដោយការប្រើអំបិល ឬស្ករ ជួយទប់ស្កាត់មេរោគ និងការពារការខូចគុណភាព។ ដូចជាលុយរាយនៅក្រៅធនាគារដែលចោរអាចលួចបានងាយ ទឹកសេរីនេះគឺងាយស្រួលឱ្យមេរោគយកទៅផឹកដើម្បីលូតលាស់។
Osmotic pressure សម្ពាធដែលកើតឡើងនៅពេលកំហាប់សារធាតុរំលាយ (ដូចជាអំបិល ឬស្ករ) នៅខាងក្រៅកោសិកាមានកម្រិតខ្ពស់ជាងខាងក្នុង ដែលបង្ខំឱ្យទឹកជ្រាបចេញពីកោសិការបស់មេរោគ ធ្វើឱ្យមេរោគខ្សោះទឹក និងមិនអាចបន្តរស់បាន។ ដូចជាការប្រឡាក់ត្រីជាមួយអំបិល អំបិលនឹងបឺតទាញទឹកចេញពីសាច់ត្រីរហូតដល់ស្ងួត មេរោគក៏ត្រូវបឺតទាញទឹកចេញរហូតដល់ស្លាប់ដូចគ្នា។
Total viable count ការរាប់ចំនួនសរុបនៃអតិសុខុមប្រាណ (បាក់តេរី ផ្សិត) ដែលនៅមានជីវិត និងអាចលូតលាស់បង្កើតជាកូឡូនី (Colony) បាននៅក្នុងសំណាកម្ហូបអាហារ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតអនាម័យ និងសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការបរិភោគ។ ដូចជាការចុះធ្វើជំរឿនប្រជាជន ដើម្បីដឹងថាមានមេរោគរស់នៅប៉ុន្មានក្បាលនៅក្នុងអាហារមួយក្រាម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖