Original Title: Migration Potential from Plastic Food Contact Materials Case Study : Stretch Films
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សក្តានុពលនៃការសាយភាយចេញពីសម្ភារៈប្លាស្ទិកប៉ះពាល់អាហារ ករណីសិក្សា៖ ថង់ប្លាស្ទិករុំអាហារ (Stretch Films)

ចំណងជើងដើម៖ Migration Potential from Plastic Food Contact Materials Case Study : Stretch Films

អ្នកនិពន្ធ៖ Ngamtip Poovarodom (Department of Packaging Technology, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University), Panuwat Suppakul, Rachain Ta-ieng, Worakanya Visitsart

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1999, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Food Packaging Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាសក្តានុពលនៃការសាយភាយសារធាតុគីមីពីថង់ប្លាស្ទិករុំអាហារ (Stretch films) ដែលកំពុងចរាចរលើទីផ្សារ ចូលទៅក្នុងអាហារដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកបរិភោគ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តវិធីសាស្ត្រទាញយកសារធាតុសាយភាយចំនួនពីរប្រភេទ ដើម្បីប្រៀបធៀប និងកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទប្លាស្ទិកនីមួយៗ។

ការកំណត់អត្តសញ្ញាណប្លាស្ទិកដោយពន្លឺភ្លើង និងម៉ាស៊ីន FTIR (Flame test and FTIR spectroscopy)
ការទាញយកសារធាតុដោយវិធីសាស្ត្ររហ័ស (Rapid extraction test)
ការទាញយកសារធាតុដោយប្រើរលកសំឡេង (Ultrasonication extraction)
ការវិភាគអត្តសញ្ញាណសារធាតុសាយភាយដោយប្រើម៉ាស៊ីន H-NMR (Proton Nuclear Magnetic Resonance)

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

សំណាកថង់ប្លាស្ទិកប្រភេទ LLDPE និង PVDC មានកម្រិតសាយភាយទាបជាងស្តង់ដារសាយភាយសកលរបស់សហភាពអឺរ៉ុប (EU) ដែលកំណត់ត្រឹម 10 mg/dm²។
សំណាកប្រភេទ PVC ទាំងអស់មានកម្រិតសាយភាយខ្ពស់លើសពីស្តង់ដារ EU (ឧទាហរណ៍ ម៉ាក Fresh wrap មានកម្រិតដល់ 41.56 mg/dm²) ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តសាយភាយបន្ថែម។
សារធាតុដែលសាយភាយរួមមាន ម៉ូណូមែរ និងអូលីហ្គោម៉ែរ (Monomer and oligomer) នៅក្នុង LLDPE ចំណែកឯនៅក្នុង PVDC និង PVC ភាគច្រើនគឺជាសារធាតុ Adipate លើកលែងតែម៉ាក Fresh Wrap ដែលរកឃើញសារធាតុ Phthalate។

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method)	គុណសម្បត្តិ (Pros)	គុណវិបត្តិ (Cons)	លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Rapid extraction test ការធ្វើតេស្តទាញយកសារធាតុសាយភាយដោយវិធីសាស្ត្ររហ័ស	ជាវិធីសាស្ត្រដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត និងទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការដោយស្តង់ដារ EU Practical Guide Nr.1 និង FDA របស់សហរដ្ឋអាមេរិក។	ទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការពិសោធន៍ (២៤ ម៉ោង) ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ថ្លៃ និងចំណាយថវិកាច្រើន។	បានបង្ហាញកម្រិតនៃការសាយភាយខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ប្លាស្ទិកប្រភេទ PVC ពិសេសម៉ាក Fresh wrap មានការសាយភាយរហូតដល់ 41.56 mg/dm² ដែលលើសពីកម្រិតអនុញ្ញាតរបស់ EU (10 mg/dm²)។
Ultrasonication extraction ការទាញយកសារធាតុដោយប្រើរលកសំឡេង	ចំណាយពេលវេលាខ្លី (ត្រឹមតែ ៩០ នាទី) សន្សំសំចៃថវិកា និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មក្នុងការពិសោធន៍។	លទ្ធផលនៃការទាញយកនៅមានភាពខុសគ្នា (p<0.01) ធៀបនឹងវិធីស្តង់ដារ ដូច្នេះទាមទារការសិក្សាបន្ថែមដើម្បីសុំការទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការ។	អាចទាញយកកម្រិតសាយភាយបានប្រហាក់ប្រហែលគ្នាសម្រាប់ប្លាស្ទិកប្រភេទ LLDPE និង PVDC ប៉ុន្តែមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចសម្រាប់ PVC (39.49 mg/dm² សម្រាប់ Fresh wrap)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់ និងជំនាញឯកទេសផ្នែកគីមីវិភាគដើម្បីទទួលបានទិន្នន័យសុក្រឹត្យ។

Hardware: ម៉ាស៊ីនវាស់កម្រាស់ (Testic Machine), ម៉ាស៊ីន FTIR (Nicolet model Impact 410), ម៉ាស៊ីន Ultrasonic bath និង ម៉ាស៊ីន H-NMR (Advance 300 MHz)។
Chemical Reagents: សារធាតុរំលាយអាកុល 100% ethanol សម្រាប់ប្លាស្ទិកមានប៉ូល (PVC, PVDC), iso-octane សម្រាប់ប្លាស្ទិកគ្មានប៉ូល (PE), ឧស្ម័ននីត្រូសែន និង Deuterated chloroform (CDCl3)។
Expertise: អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវមានជំនាញក្នុងការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Spectrometer និងការបកស្រាយទិន្នន័យវិសាលគម (Spectrum Interpretation) ដើម្បីកំណត់ប្រភេទសារធាតុគីមី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រើប្រាស់សំណាកថង់ប្លាស្ទិករុំអាហារចំនួន ៨ ម៉ាកដែលមានលក់ទូទៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសថៃ និង ១ ម៉ាកពីប្រទេសជប៉ុន។ ទោះបីជាមិនមានសំណាកផលិតក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដោយផ្ទាល់ក៏ដោយ ក៏ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះផលិតផលប្លាស្ទិកវេចខ្ចប់ភាគច្រើនដែលប្រើប្រាស់នៅកម្ពុជាត្រូវបាននាំចូលពីប្រទេសថៃ និងប្រទេសជិតខាង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងការប្រើប្រាស់សម្ភារៈវេចខ្ចប់នៅប្រទេសកម្ពុជា។

អគ្គនាយកដ្ឋានការពារអ្នកប្រើប្រាស់ កិច្ចការប្រកួតប្រជែង និងបង្ក្រាបការក្លែងបន្លំ (CCF): អាចប្រើប្រាស់ព័ត៌មាននេះដើម្បីរឹតបន្តឹងការត្រួតពិនិត្យ ធ្វើតេស្ត និងដាក់កំហិតលើការនាំចូលថង់ប្លាស្ទិកប្រភេទ PVC ដែលមានសារធាតុគ្រោះថ្នាក់ (ដូចជា Phthalate) មកចែកចាយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
ឧស្សាហកម្មម្ហូបអាហារ និងភោជនីយដ្ឋាន (Food Industry and Restaurants): ផ្តល់ការយល់ដឹងដល់ម្ចាស់អាជីវកម្ម និងចុងភៅឱ្យងាកមកជ្រើសរើសប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកប្រភេទ LLDPE ឬ PVDC ដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ ជំនួសការប្រើប្រាស់ PVC សម្រាប់ការវេចខ្ចប់ ឬកម្តៅអាហារ។
អ្នកប្រើប្រាស់ទូទៅ (General Consumers): ជួយអប់រំប្រជាពលរដ្ឋអំពីហានិភ័យនៃការប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិករុំអាហារយកទៅកម្តៅក្នុងម៉ាស៊ីន Microwave ជាពិសេសប្លាស្ទិកដែលគ្មានស្លាកសញ្ញាបញ្ជាក់ប្រភេទត្រឹមត្រូវ។

ការអនុវត្តចំណេះដឹងទាំងនេះនឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យសុខភាពរយៈពេលវែង ដែលបណ្តាលមកពីការសាយភាយសារធាតុគីមីពុលពីប្លាស្ទិកចូលទៅក្នុងអាហារប្រចាំថ្ងៃរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃឧបករណ៍វិភាគគីមី: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីគោលការណ៍ប្រតិបត្តិការ និងការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន FTIR (Fourier Transform Infrared Spectroscopy) និង H-NMR (Proton Nuclear Magnetic Resonance) សម្រាប់ការកំណត់អត្តសញ្ញាណសមាសធាតុគីមី និងរចនាសម្ព័ន្ធប្លាស្ទិក។
ស្វែងយល់ពីបទប្បញ្ញត្តិ និងស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ: ត្រូវអាន និងសិក្សាពីបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីការសាយភាយសារធាតុគីមីចូលក្នុងអាហារ (Global Migration Limits) របស់អង្គការ EU (European Union) និង FDA (Food and Drug Administration) ដើម្បីយកមកធ្វើជាគោលការណ៍វាយតម្លៃសម្រាប់ការពិសោធន៍។
អនុវត្តការធ្វើតេស្តទាញយកសារធាតុសាយភាយ: អនុវត្តការពិសោធន៍ទាញយកសារធាតុជាក់ស្តែងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រ Rapid extraction test និង Ultrasonication extraction ដោយប្រើប្រាស់សារធាតុរំលាយដូចជា Ethanol ឬ Iso-octane។
វិភាគទិន្នន័យវិសាលគម (Spectrum Analysis): អនុវត្តការវិភាគ និងបកស្រាយទិន្នន័យដែលទទួលបានពីម៉ាស៊ីន Spectrometer ដើម្បីកំណត់រកប្រភេទសារធាតុបន្ទន់ប្លាស្ទិក (Plasticizer) ដូចជា Adipate ឬសារធាតុគ្រោះថ្នាក់ Phthalate ដែលសាយភាយចេញពីសំណាក។
ផ្តួចផ្តើមគម្រោងស្រាវជ្រាវក្នុងស្រុក: ប្រមូលសំណាកថង់ប្លាស្ទិករុំអាហារ (Stretch films) ម៉ាកផ្សេងៗដែលកំពុងដាក់លក់ និងប្រើប្រាស់ទូទៅនៅទីផ្សារប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីធ្វើតេស្តរកកម្រិតសាយភាយសារធាតុគីមីផ្ទាល់ និងសរសេរជារបាយការណ៍ផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស	ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation)	និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Migration (ការសាយភាយសារធាតុ)	ដំណើរការដែលសារធាតុគីមីតូចៗ (ដូចជាសារធាតុបន្ទន់ប្លាស្ទិក ឬកម្ទេចម៉ូលេគុល) ជ្រាប ឬផ្លាស់ទីចេញពីសំបកវេចខ្ចប់ប្លាស្ទិក ចូលទៅក្នុងចំណីអាហារដែលវាបានប៉ះផ្ទាល់ ជាពិសេសនៅពេលវាត្រូវកម្តៅ ឬប៉ះជាមួយអាហារមានជាតិខ្លាញ់។	ដូចជាការដែលយើងរុំបាយក្តៅៗក្នុងស្លឹកចេក ហើយក្លិននិងពណ៌របស់ស្លឹកចេកជ្រាបចូលទៅក្នុងបាយអញ្ចឹងដែរ ប៉ុន្តែនេះជាការជ្រាបចូលនៃសារធាតុគីមីពីប្លាស្ទិក។
Plasticizer (សារធាតុបន្ទន់ប្លាស្ទិក)	សារធាតុគីមី (ដូចជា Phthalate ឬ Adipate) ដែលគេលាយបញ្ចូលទៅក្នុងជ័រវត្ថុធាតុដើម ជាពិសេសប្រភេទ PVC ដើម្បីធ្វើឱ្យប្លាស្ទិកមានលក្ខណៈទន់ យឺត និងងាយស្រួលពត់ពេនសម្រាប់ផលិតជាថង់រុំអាហារ។	ដូចជាការបន្ថែមទឹកចូលទៅក្នុងម្សៅដីឥដ្ឋ ដើម្បីធ្វើឱ្យវាទន់ និងងាយស្រួលសូនជារូបរាងផ្សេងៗដោយមិនងាយបាក់បែក។
FTIR Spectroscopy (ម៉ាស៊ីនវិភាគវិសាលគមពន្លឺអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ)	បច្ចេកទេសវិភាគមួយដែលប្រើប្រាស់ពន្លឺអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (Infrared) បាញ់ទម្លុះសំណាក ហើយវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការស្រូបយកពន្លឺ ដើម្បីរាវរកនិងកំណត់អត្តសញ្ញាណនៃរចនាសម្ព័ន្ធម៉ូលេគុល ឬប្រភេទនៃប្លាស្ទិក។	ដូចជាការស្កេនក្រវៅដៃរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដើម្បីដឹងថាគាត់ជាអ្នកណា អញ្ចឹងដែរម៉ាស៊ីននេះស្កេនរកមើលអត្តសញ្ញាណរបស់សមាសធាតុគីមីដោយផ្អែកលើរលកពន្លឺ។
Ultrasonication extraction (ការទាញយកសារធាតុដោយប្រើរលកសំឡេងអ៊ុលត្រាសោន)	វិធីសាស្ត្រទាញយកសារធាតុចេញពីសំណាកដោយប្រើប្រាស់រលកសំឡេងដែលមានប្រេកង់ខ្ពស់ (Ultrasonic) បង្កើតជាពពុះញ័ររំញ័រតូចៗ ដើម្បីបំបែក និងទាញយកសារធាតុគីមីពីប្លាស្ទិកចូលទៅក្នុងសារធាតុរំលាយ ក្នុងរយៈពេលខ្លី។	ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនបោកខោអាវដែលបង្វិលនិងញ័រខ្លាំង ដើម្បីអង្រួនយកធូលីដីចេញពីសាច់ក្រណាត់ឱ្យបានលឿន និងស្អាតល្អ។
Global migration (ការសាយភាយសារធាតុសរុប)	ការវាស់វែងទម្ងន់ ឬបរិមាណសរុបនៃសារធាតុគីមីទាំងអស់ ដែលអាចសាយភាយចេញពីវត្ថុធាតុប្លាស្ទិកចូលទៅក្នុងអាហារ ឬសារធាតុរំលាយតំណាងអាហារ ដោយមិនបែងចែកថាសារធាតុនោះជាអ្វីឱ្យប្រាកដនោះទេ។	ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ត្រីទាំងអស់ដែលចាប់បានក្នុងសំណាញ់តែមួយ ដើម្បីដឹងពីទម្ងន់សរុប ដោយមិនខ្វល់ថាវាជាត្រីប្រភេទអ្វីខ្លះនោះទេ។
H-NMR Spectroscopy (ម៉ាស៊ីនវិភាគរចនាសម្ព័ន្ធម៉ូលេគុលដោយរលកម៉ាញេទិក)	ឧបករណ៍វិភាគកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើប្រាស់ដែនម៉ាញេទិកដើម្បីសិក្សាពីទីតាំងរបស់អាតូមអ៊ីដ្រូសែន (ប្រូតុង) នៅក្នុងម៉ូលេគុល ដែលជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដឹងច្បាស់ពីរចនាសម្ព័ន្ធម៉ូលេគុលរបស់សារធាតុគីមីដែលសាយភាយចេញមក។	ដូចជាការថតកាំរស្មីអ៊ិច (X-ray) ដែលអាចមើលឃើញឆ្អឹងខាងក្នុងរាងកាយ ម៉ាស៊ីននេះអាចមើលឃើញរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងរបស់ម៉ូលេគុលគីមីយ៉ាងច្បាស់លាស់។
Monomer and oligomer (ម៉ូណូមែរ និងអូលីហ្គោម៉ែរ)	ម៉ូណូមែរគឺជាម៉ូលេគុលទោលតូចៗដែលជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃប្លាស្ទិក ចំណែកអូលីហ្គោម៉ែរគឺជាការចងភ្ជាប់គ្នានៃម៉ូលេគុលទោលចំនួនតិចតួច។ សារធាតុទាំងពីរនេះមានទំហំតូច ដែលអាចរបូតបំបែកចេញពីខ្សែសង្វាក់ប៉ូលីម៉ែរ ហើយសាយភាយចូលក្នុងអាហារ។	បើប្រៀបធៀបខ្សែសង្វាក់ប្លាស្ទិកទៅនឹងខ្សែកគុជខ្យង ម៉ូណូមែរគឺដូចជាគ្រាប់គុជមួយគ្រាប់ដែលជ្រុះចេញមក ឯអូលីហ្គោម៉ែរគឺដូចជាកម្ទេចខ្សែកដែលដាច់ហើយមានជាប់គុជ ២ ឬ ៣ គ្រាប់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖