បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការបាត់បង់គុណភាព និងទម្ងន់របស់ផ្លែក្រូចថ្លុងក្រោយពេលប្រមូលផល ដោយស្វែងរកឧបករណ៍ស្រោបក្រមួន (Waxing equipment) ដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីពន្យារអាយុកាលនៃការរក្សាទុក។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានបង្កើតម៉ាស៊ីនស្រោបក្រមួនខ្នាតមន្ទីរពិសោធន៍ដែលអាចលៃតម្រូវបាន និងបានធ្វើការប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រនៃការស្រោបចំនួន ៣ ប្រភេទផ្សេងគ្នា។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Conventional Chemical Spraying Nozzle (CCSN) ការប្រើក្បាលបាញ់ថ្នាំគីមីធម្មតា |
កាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែក្រូចថ្លុងបានល្អបំផុត និងជួយរក្សាគុណភាពសាច់ផ្លែបានយូរជាងគេ។ ម៉ាស៊ីនបាញ់បានលឿន និងស័ក្តិសមសម្រាប់ផលិតកម្មខ្នាតធំ។ | ប្រើប្រាស់បរិមាណក្រមួនច្រើនជាងវិធីផ្សេងបន្តិច (១,៩១ cc/ផ្លែ) និងតម្រូវឱ្យប្រើម៉ាស៊ីនបូមដែលមានសម្ពាធខ្យល់ខ្ពស់ (២ បារ)។ | អត្រានៃការបាត់បង់ទម្ងន់ទាបបំផុតត្រឹមតែ ២,៥% ប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពេលរក្សាទុក។ |
| Conventional Paint Nozzle (CPN) ការប្រើក្បាលបាញ់ថ្នាំពណ៌ធម្មតា |
សន្សំសំចៃបរិមាណក្រមួនបានល្អ (១,៦១ cc/ផ្លែ) និងអាចដំណើរការបានដោយប្រើសម្ពាធខ្យល់ទាប (០,៤ បារ)។ | អត្រានៃការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែខ្ពស់ជាងវិធី CCSN បន្តិច ទោះបីជាប្រសើរជាងការលាបដោយដៃក៏ដោយ។ | អត្រានៃការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែប្រមាណ ២,៧% ក្នុងកំឡុងពេលរក្សាទុក។ |
| Manual Waxing (Hand) ការលាបស្រោបក្រមួនដោយដៃ |
ចំណាយបរិមាណក្រមួនតិចបំផុត (១,៥៨ cc/ផ្លែ) មិនតម្រូវឱ្យមានការរៀបចំម៉ាស៊ីនស្មុគស្មាញ និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករខ្នាតតូច។ | ចំណាយកម្លាំងពលកម្មច្រើន យឺតយ៉ាវ និងមានប្រសិទ្ធភាពទាបក្នុងការទប់ស្កាត់ការបាត់បង់ជាតិទឹកចេញពីផ្លែ។ | អត្រានៃការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែខ្ពស់ដល់ទៅ ៣% ដែលខ្ពស់ជាងគេក្នុងចំណោមវិធីស្រោបក្រមួនទាំងបី។ |
| Not Waxed (Control) មិនមានការស្រោបក្រមួន (សម្រាប់ប្រៀបធៀប) |
មិនមានការចំណាយលើសម្ភារៈ បរិក្ខារ ឬកម្លាំងពលកម្មបន្ថែមឡើយ។ | ផ្លែក្រូចថ្លុងបាត់បង់ជាតិទឹកលឿន សំបកឆាប់ស្ងួត និងមិនអាចរក្សាទុកបានយូរ។ | ការបាត់បង់ទម្ងន់សរុបខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ៣,២៦% និងធ្វើឱ្យគុណភាពផ្លែធ្លាក់ចុះយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការរៀបចំប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនស្រោបក្រមួននេះទាមទារការវិនិយោគលើផ្នែករឹង (Hardware) មួយចំនួនដើម្បីបង្កើតជាប្រព័ន្ធខ្សែសង្វាក់ ព្រមទាំងសារធាតុគីមីសម្រាប់លាងសម្អាត និងស្រោបផ្លែឈើ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart) ដោយផ្តោតលើផ្លែក្រូចថ្លុងពូជ "ខាវថងឌី" (Khao Tongdee) និងធ្វើតេស្តក្នុងអាកាសធាតុមន្ទីរពិសោធន៍នៅសីតុណ្ហភាព ២៥°C។ របកគំហើញទាំងនេះប្រហែលជាមានការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចប្រសិនបើអនុវត្តលើពូជក្រូចថ្លុងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា (ដូចជាក្រូចថ្លុងកោះទ្រង់) ដោយសារកម្រាស់សំបក និងលក្ខណៈសរីរវិទ្យាអាចមានភាពខុសគ្នា ក៏ដូចជាសីតុណ្ហភាពជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជាអាចក្តៅជាងនេះ។
បច្ចេកវិទ្យាស្រោបក្រមួននេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម-ឧស្សាហកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនគុណភាព និងពន្យារអាយុកាលកសិផល។
ការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យាស្រោបក្រមួនដោយប្រើម៉ាស៊ីនខ្នាតតូចទៅមធ្យម នឹងក្លាយជាដំណោះស្រាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ការខូចខាតកសិផល និងជំរុញការនាំចេញផ្លែឈើកម្ពុជាទៅកាន់ទីផ្សារប្រកបដោយស្តង់ដារ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Waxing application (ការស្រោបក្រមួន) | ដំណើរការនៃការលាប ឬបាញ់សារធាតុក្រមួនស្តើងៗចំណីអាហារ (ដូចជា Stafresh 360) ទៅលើសំបកផ្លែឈើ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរំហួតជាតិទឹក និងការពារពីការជ្រៀតចូលនៃមេរោគ។ | ដូចជាការលាបឡេនៅលើស្បែករបស់យើង ដើម្បីកុំឱ្យស្បែកស្ងួត និងការពារពីមេរោគខាងក្រៅអញ្ចឹងដែរ។ |
| Conventional chemical spray nozzle (ក្បាលបាញ់ថ្នាំគីមីធម្មតា) | ជាប្រភេទក្បាលបាញ់ដែលត្រូវបានរចនាឡើងដំបូងសម្រាប់បាញ់ថ្នាំកសិកម្មផ្សេងៗ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការសិក្សានេះ គេយកវាមកកែច្នៃបាញ់ក្រមួនដោយប្រើសម្ពាធខ្យល់ខ្ពស់ (២ បារ) ដើម្បីឱ្យក្រមួនបែកជាតំណក់ល្អិតៗ និងស្រោបផ្លែឈើបានសព្វល្អ។ | ដូចជាក្បាលបាញ់ទឹកអប់ ដែលប្រែក្លាយទឹកអប់ជាតំណក់តូចៗ និងសាយភាយបានល្អនិងស្មើផ្ទៃលើសម្លៀកបំពាក់យើង។ |
| Weight loss (ការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែឈើ) | បាតុភូតដែលផ្លែឈើស្រកទម្ងន់បន្ទាប់ពីប្រមូលផលរួច ដោយសារតែការបញ្ចេញជាតិទឹក (រំហួត) តាមរយៈរន្ធញើសនៅលើសំបករបស់វាទៅក្នុងបរិយាកាសជុំវិញ។ | ដូចជាប៉េងប៉ោងដែលផ្លុំទុករយៈពេលយូរ ហើយវាខ្សឹបបន្តិចម្តងៗដោយសារតែខ្យល់សាយភាយចេញមកក្រៅបន្តិចម្តងៗ។ |
| Flesh firmness (ភាពរឹងនៃសាច់ផ្លែ) | រង្វាស់ដែលបង្ហាញពីភាពរឹង ឬភាពហាប់ណែននៃសាច់ផ្លែឈើ ដែលត្រូវបានវាស់ដោយឧបករណ៍ចាក់ទម្លុះសាច់ផ្លែ ដើម្បីវាយតម្លៃពីភាពស្រស់ គុណភាព និងការផ្លាស់ប្តូររូបរាងកំឡុងពេលរក្សាទុក។ | ដូចជាការយកម្រាមដៃទៅសង្កត់លើនំប៉័ង ដើម្បីចង់ដឹងថាតើនំប៉័ងនោះនៅថ្មី (រឹងហាប់ល្អ) ឬទុកយូររហូតដល់ផុយទន់។ |
| Benzimidazole (ថ្នាំកម្ចាត់មេរោគផ្សិតបេនហ្ស៊ីមីដាហ្សូល) | ជាប្រភេទសារធាតុគីមីកសិកម្ម (កំហាប់ 500 ppm) ដែលប្រើសម្រាប់ត្រាំផ្លែឈើដើម្បីសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតនៅលើសំបកផ្លែ មុនពេលគេយកវាទៅបញ្ចូលក្នុងម៉ាស៊ីនស្រោបក្រមួន។ | ដូចជាការប្រើអាល់កុលលាងសម្អាតមុខរបួស ដើម្បីសម្លាប់មេរោគឱ្យស្អាត មុននឹងរុំបង់បិទដំបៅ។ |
| Analysis of Variance / ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់) | ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបមើលថាតើ លទ្ធផល (ដូចជាអត្រានៃការបាត់បង់ទម្ងន់) នៃវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នា (ការបាញ់ថ្នាំ Vs ការលាបដោយដៃ) ពិតជាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងពិតប្រាកដតាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រ ឬគ្រាន់តែជាការចៃដន្យ។ | ដូចជាការធ្វើតេស្តសិស្ស ៣ ថ្នាក់ផ្សេងគ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថាវិធីបង្រៀនរបស់គ្រូទាំង ៣ នាក់ មួយណាពិតជាធ្វើឱ្យសិស្សរៀនពូកែជាងគេប្រាកដមែន ឬគ្រាន់តែចៃដន្យ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
