Original Title: AWD Implementation and its Challenges in Indonesia
Source: doi.org/10.56669/QAYI1752
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអនុវត្តបច្ចេកទេស AWD (ការបញ្ចូលទឹក និងពង្រីងឆ្លាស់គ្នា) និងបញ្ហាប្រឈមរបស់វានៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី

ចំណងជើងដើម៖ AWD Implementation and its Challenges in Indonesia

អ្នកនិពន្ធ៖ Ali Pramono (Indonesian Agricultural Environment Engineering and Testing Institute), Sri Mulyani (Agriculture Extension Center, Agricultural Human Resources Extension and Development Agency)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 FFTC Journal of Agricultural Policy

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture / Environmental Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់ទឹកច្រើនលើសលប់ និងការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតានកម្រិតខ្ពស់ពីការដាំដុះស្រូវដែលលិចទឹកជាប្រចាំ ដោយលើកកម្ពស់យុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងទឹកប្រកបដោយនិរន្តរភាពដូចជាបច្ចេកទេស AWD ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញនូវការអនុវត្ត ផលប៉ះពាល់ និងបញ្ហាប្រឈមនៃបច្ចេកទេស AWD នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី តាមរយៈការបង្ហាញផ្ទាល់នៅវាលស្រែចំនួន ៨៨.០០០ ហិកតា និងការសំយោគឯកសារស្រាវជ្រាវនានា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Continuous Flooding (CF)
ការបញ្ចូលទឹកជាប្រចាំ
ងាយស្រួលអនុវត្តតាមទម្លាប់ចាស់ និងជួយគ្រប់គ្រងស្មៅបានល្អដោយសារទឹកជន់លិចរហូត។ ប្រើប្រាស់ទឹកច្រើន និងជាប្រភពចម្បងដែលបញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន (CH4) ទៅក្នុងបរិយាកាសខ្ពស់បំផុត។ ទិន្នផលធម្មតា ប៉ុន្តែបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ច្រើនជាងគេ និងខ្ជះខ្ជាយប្រភពទឹក។
Safe Alternate Wetting and Drying (Safe AWD)
ការបញ្ចូលទឹក និងពង្រីងឆ្លាស់គ្នាកម្រិតសុវត្ថិភាព
កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ទឹក សន្សំសំចៃប្រេងបូមទឹក និងកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់រុក្ខជាតិ។ ទាមទារការតាមដានកម្ពស់ទឹកជាប្រចាំ ហើយអាចមានការកើនឡើងបន្តិចបន្តួចនូវឧស្ម័ន N2O ប្រសិនបើមិនគ្រប់គ្រងជីបានល្អ។ សន្សំសំចៃទឹកបាន ២៣-២៧% និងកាត់បន្ថយឧស្ម័ន CH4 បាន ៣៤-៤២% ដោយមិនធ្វើឱ្យធ្លាក់ចុះទិន្នផលស្រូវសោះឡើយ។
AWD with Soil Amendments (CSA / Biochar / Compost)
បច្ចេកទេស AWD រួមផ្សំជាមួយជីសរីរាង្គ (កសិកម្មវៃឆ្លាត)
បង្កើនទិន្នផលស្រូវ កែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី (រក្សាសំណើមបានល្អជាងមុន) និងកាត់បន្ថយសក្តានុពលកម្ដៅផែនដី (GWP) ទាំង CH4 និង N2O ព្រមគ្នា។ ទាមទារការវិនិយោគបន្ថែមលើការផលិត ឬទិញជីកំប៉ុស ធ្យូងជីវៈ និងទាមទារការយល់ដឹងពីបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញជាងមុនបន្តិច។ កាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ៤០% និងបង្កើនទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវជាមធ្យម ១២.៥% ធៀបនឹងការអនុវត្តរបស់កសិករទូទៅ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះទាមទារធនធានហិរញ្ញវត្ថុតិចតួចបំផុតសម្រាប់ការចាប់ផ្តើម ប៉ុន្តែត្រូវការការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេស និងការបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីទទួលបានជោគជ័យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើទិន្នន័យពីគម្រោងបង្ហាញផ្ទាល់នៅវាលស្រែក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី (លើផ្ទៃដី ៨៨,០០០ហិកតា) និងទិន្នន័យពីប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍មួយចំនួនទៀត។ ថ្វីត្បិតតែប្រភេទដី និងអាកាសធាតុអាចខុសគ្នាតិចតួច ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌភូមិសាស្ត្រនៃការដាំដុះស្រូវនៅឥណ្ឌូនេស៊ីមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យរបកគំហើញទាំងនេះមានភាពសុក្រឹតខ្ពស់សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេស AWD នេះពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តិសមបំផុតសម្រាប់ស្ថានភាពកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការទប់ទល់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត។

ជារួម បច្ចេកទេស AWD ជាដំណោះស្រាយដ៏មានសក្តានុពលចំណាយតិច ដែលក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ក៏ដូចជាអង្គការនានានៅកម្ពុជា គួរជំរុញឱ្យមានការអនុវត្តកាន់តែទូលំទូលាយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាគោលការណ៍ AWD និងរៀបចំបំពង់ Piezometer: ទាញយកឯកសារ IRRI AWD Guidelines ដើម្បីសិក្សាពីវដ្តនៃការបញ្ចូលទឹក។ រៀបចំកាត់បំពង់ PVC (Piezometer) ទំហំមុខកាត់ ១០-១៥cm និងខួងរន្ធជុំវិញ រួចរុំដោយស្បៃ រួចកប់ក្នុងស្រែជម្រៅ ២០cm ដើម្បីងាយស្រួលមើលកម្ពស់ទឹកក្រោមដី។
  2. អនុវត្តការរាំងទឹកកម្រិតសុវត្ថិភាព (Safe AWD): ចាប់ផ្តើមបូមទឹកបញ្ចូលស្រែក្នុងកម្រិត ៥cm ពីលើផ្ទៃដី រួចទុកឱ្យស្រកចុះរហូតដល់ ១៥cm ក្រោមផ្ទៃដី (មើលតាមការស្រកក្នុងបំពង់) ទើបបូមបញ្ចូលវិញ។ បញ្ជាក់៖ ត្រូវរក្សាទឹកឱ្យលិចជានិច្ចក្នុងអំឡុងពេល ១សប្តាហ៍មុន និងក្រោយពេលស្រូវចេញផ្កា ដើម្បីជៀសវាងការខូចខាតទិន្នផល។
  3. រួមបញ្ចូលបច្ចេកទេសកសិកម្មវៃឆ្លាត (CSA): បន្ថែមការប្រើប្រាស់ធ្យូងជីវៈ (Biochar) ឬជីកំប៉ុសលាយជាមួយនឹងដីមុនពេលស្ទូង ដើម្បីបង្កើនលទ្ធភាពរក្សាជាតិទឹកក្នុងដី កែលម្អជីជាតិ និងកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័ន N2O ដែលអាចកើតមានអំឡុងពេលដីស្ងួត។
  4. តេស្តគុណភាពដី និងកត់ត្រាទិន្នផល: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Paddy Soil Testing Kits ដើម្បីវាស់កម្រិតជី NPK ដឹងពីតម្រូវការដីពិតប្រាកដ។ រៀបចំបញ្ជីតាមដានបរិមាណប្រេងដែលចំណាយបូមទឹក និងប្រៀបធៀបទិន្នផលស្រូវរវាងស្រែ AWD និងស្រែដែលដាក់ទឹកត្រាំរហូត។
  5. អភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធតាមដានឆ្លាតវៃ (សម្រាប់និស្សិតស្រាវជ្រាវកម្រិតខ្ពស់): សាកល្បងប្រើប្រាស់បន្ទះ ArduinoRaspberry Pi ភ្ជាប់ជាមួយសេនស័រវាស់សំណើមដីដែលមានតម្លៃថោក ដើម្បីបង្កើតប្រព័ន្ធបញ្ជូនដំណឹង (IoT Alerts) ទៅកាន់ Smartphone កសិករនៅពេលដែលទឹកស្រកដល់កម្រិតត្រូវបូមបញ្ចូលវិញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Alternate Wetting and Drying (ការបញ្ចូលទឹក និងពង្រីងឆ្លាស់គ្នា) ជាវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងទឹកក្នុងស្រែដោយទុកឱ្យទឹកស្រកចុះក្រោមផ្ទៃដីក្នុងជម្រៅជាក់លាក់ណាមួយ (ជាទូទៅ ១៥សង់ទីម៉ែត្រ) មុននឹងបូមទឹកបញ្ចូលទៅវិញ ដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក និងកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន ជៀសវាងការដាក់ទឹកត្រាំជាប់រហូត។ ដូចជាការដកដង្ហើមវែងៗដោយទុកឱ្យសួតបញ្ចេញខ្យល់ចាស់អស់សិន មុននឹងស្រូបយកខ្យល់ថ្មីចូល ដើម្បីឱ្យអុកស៊ីហ្សែនអាចជ្រាបចូលដល់ក្នុងដីដកដង្ហើមបាន។
Continuous Flooding (ការបញ្ចូលទឹកជាប្រចាំ) ជាទម្លាប់នៃការដាំដុះស្រូវដោយរក្សាទឹកឱ្យលិចស្រែជាប់រហូតតាំងពីពេលស្ទូងរហូតដល់ពេលជិតប្រមូលផល ដែលទម្លាប់នេះបង្កើតជាបរិស្ថានគ្មានអុកស៊ីហ្សែនក្នុងដី និងជំរុញឱ្យមានការបញ្ចេញឧស្ម័នមេតានយ៉ាងច្រើន។ ដូចជាការត្រាំរបស់របរក្នុងទឹកជាប់រហូត ដែលយូរៗទៅនឹងធ្វើឱ្យមានក្លិនស្អុយ (បញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន) ដោយសារគ្មានខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនចេញចូល។
Global Warming Potential (សក្តានុពលកម្ដៅផែនដី) ជារង្វាស់សម្រាប់វាស់ និងប្រៀបធៀបថាតើឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ប្រភេទណាមួយ (ដូចជាមេតាន ឬនីទ្រីតអុកស៊ីត) អាចស្រូបយកកម្តៅ និងធ្វើឱ្យផែនដីឡើងកម្តៅបានកម្រិតណា បើធៀបនឹងឧស្ម័នកាបូនិច (CO2) ក្នុងបរិមាណស្មើគ្នា។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់កម្រិតភាពហឹររបស់ម្ទេស ដោយយកម្ទេសផ្លោកជាស្តង់ដារប្រៀបធៀប ហើយមើលថាម្ទេសអាចម៍សត្វ (ឧស្ម័នមេតាន) មានកម្រិតហឹរខ្លាំងជាងប៉ុន្មានដង។
Climate-Smart Agriculture (កសិកម្មវៃឆ្លាតទប់ទល់នឹងអាកាសធាតុ) ជាវិធីសាស្ត្រកសិកម្មចម្រុះដែលរួមបញ្ចូលបច្ចេកទេសទំនើបៗ (ដូចជា AWD ការប្រើជីសរីរាង្គ ការជ្រើសរើសពូជ) ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល ទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ (រាំងស្ងួត) និងកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ក្នុងពេលតែមួយ។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង និងការហាត់ប្រាណព្រមគ្នា ដើម្បីការពារខ្លួនពីជំងឺផង និងពង្រឹងកម្លាំងរាងកាយឱ្យរឹងមាំផង ក្នុងពេលដែលអាកាសធាតុប្រែប្រួលខ្លាំង។
Biochar (ធ្យូងជីវៈ) ជាកាកសំណល់សរីរាង្គ (ដូចជាអង្កាម ធាងដូង ឬចំបើង) ដែលត្រូវបានដុតក្នុងកម្រិតកម្តៅខ្ពស់តែខ្វះអុកស៊ីហ្សែន ដើម្បីបង្កើតជាធ្យូង ដែលគេយកទៅលាយនឹងដីដើម្បីកែលម្អគុណភាព រក្សាសំណើម និងចាប់ទុកកាបូនមិនឱ្យភាយទៅបរិយាកាស។ ដូចជាអេប៉ុងពណ៌ខ្មៅដែលអាចស្រូបទាញ និងរក្សាទុកទាំងទឹក និងជីជាតិនៅក្នុងដីឱ្យបានយូរ មិនឱ្យហូរជ្រាប ឬហួតបាត់ដោយងាយៗ។
Piezometer (បំពង់វាស់កម្ពស់ទឹកក្រោមដី) ជាឧបករណ៍សាមញ្ញធ្វើពីបំពង់ជ័រ (PVC) ដែលមានចោះរន្ធតូចៗជុំវិញ សម្រាប់កប់ទៅក្នុងដីស្រែ ដើម្បីតាមដានកម្ពស់ទឹកក្រោមផ្ទៃដី និងធ្វើជាសញ្ញាប្រាប់ថាតើពេលណាស្រូវត្រូវការឱ្យយើងបូមទឹកបញ្ចូលវិញ។ ដូចជាទ្រនិចបង្ហាញកម្រិតសាំងនៅលើម៉ូតូ ដែលប្រាប់យើងឱ្យដឹងច្បាស់ថាពេលណាត្រូវចាក់សាំងបន្ថែម ជាជាងការចាក់សាំងហូរហៀរចោលដោយឥតប្រយោជន៍។
System of Rice Intensification (ប្រព័ន្ធប្រពលវប្បកម្មស្រូវ) ជាបច្ចេកទេសដាំដុះស្រូវតាមបែបសរីរាង្គ ដែលប្រើប្រាស់សំណាបក្មេង ស្ទូងសំបកមួយៗដោយទុកចន្លោះធំទូលាយ និងប្រើប្រាស់ទឹកតិចតួចបំផុត ដើម្បីជំរុញឱ្យប្រព័ន្ធឫសរបស់រុក្ខជាតិលូតលាស់បានជ្រៅ និងមាំល្អបំផុត។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូរពីរុក្ខជាតិដែលដាំណែនៗគ្នាក្នុងផើងតូច មកដាំក្នុងដីទូលាយ ដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិមានសេរីភាពលូតលាស់ និងស្រូបយកពន្លឺព្រះអាទិត្យបានពេញលេញ។
Methanogens (អតិសុខុមប្រាណផលិតឧស្ម័នមេតាន) ជាពពួកបាក់តេរីម្យ៉ាងដែលរស់នៅ និងពង្រីកពូជបានល្អនៅក្នុងដីស្រែលិចទឹក ដែលជាបរិស្ថានគ្មានអុកស៊ីហ្សែន។ ពួកវាមានតួនាទីបំបែកសារធាតុសរីរាង្គ (ដូចជាឫសរុក្ខជាតិងាប់ៗ) រួចបញ្ចេញមកវិញនូវឧស្ម័នមេតាន (CH4)។ ដូចជារោងចក្រកែច្នៃសំរាមតូចៗនៅក្រោមដី ដែលស៊ីកាកសំណល់រុក្ខជាតិ រួចបញ្ចេញផ្សែងពុល (ឧស្ម័នមេតាន) ទៅលើអាកាស។
Soil Amendments (សារធាតុកែលម្អដី) ជាសារធាតុផ្សេងៗ (ដូចជា ជីកំប៉ុស ធ្យូងជីវៈ ឬកំបោរ) ដែលត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងដីស្រែដើម្បីកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធ លក្ខណៈរូប និងគីមីរបស់ដី ធ្វើឱ្យការស្រូបយកទឹក និងជីវជាតិរបស់ឫសរុក្ខជាតិកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការញ៉ាំវីតាមីន ឬអាហារបំប៉ន ដើម្បីជួយកែប្រែឱ្យរាងកាយរឹងមាំ និងមានសមត្ថភាពស្រូបយកជីវជាតិពីចំណីអាហារបានល្អជាងមុន។
Redox conditions (លក្ខខណ្ឌអុកស៊ីតកម្ម-រ៉េដុកកម្ម) កម្រិតនៃលទ្ធភាពដែលសារធាតុគីមីនៅក្នុងដីអាចទទួល ឬបោះបង់អេឡិចត្រុង ដែលត្រូវបានជះឥទ្ធិពលផ្ទាល់ដោយកម្រិតទឹក និងអុកស៊ីហ្សែន ហើយវាជាអ្នកកំណត់ប្រភេទឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (CH4 ឬ N2O) ដែលដីនឹងបញ្ចេញមកក្រៅ។ ដូចជាកុងតាក់ភ្លើង ដោយពេលបិទអុកស៊ីហ្សែន (លិចទឹក) ដីនឹងបញ្ចេញឧស្ម័នមេតាន ចំណែកពេលបើកអុកស៊ីហ្សែន (ដីស្ងួត) ដីនឹងបញ្ចេញឧស្ម័ននីទ្រីតអុកស៊ីតវិញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖