Original Title: การทำลายข้าวพันธุ์รับรองไม่ไวแสงของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล Nilaparvata lugen (StɿI) ในภาคตะวันออก
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2004.4
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបំផ្លាញរបស់មមាចត្នោត Nilaparvata lugen (Stål) ទៅលើពូជស្រូវមិនប្រកាន់រដូវដែលបានបញ្ជាក់ត្រឹមត្រូវនៅតំបន់ភាគខាងកើត

ចំណងជើងដើម៖ การทำลายข้าวพันธุ์รับรองไม่ไวแสงของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล Nilaparvata lugen (StɿI) ในภาคตะวันออก

អ្នកនិពន្ធ៖ Patchanee Chaiyawat (Prachinburi Rice Research Centre)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2004, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីកម្រិតនៃការបំផ្លាញរបស់មមាចត្នោត Nilaparvata lugen ទៅលើពូជស្រូវមិនប្រកាន់រដូវ (Non-photosensitive certified rice varieties) ចំនួន៣ពូជ ប្រៀបធៀបនឹងពូជធន់ និងពូជងាយរងគ្រោះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយបែងចែកការពិសោធន៍ជា៣លក្ខខណ្ឌផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីវាយតម្លៃភាពធន់របស់ពូជស្រូវ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Feeding Choice Condition
លក្ខខណ្ឌផ្តល់ជម្រើសចំណីដល់មមាចត្នោត
ឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៅក្នុងស្រែ ដែលសត្វល្អិតអាចជ្រើសរើសពូជស្រូវដែលវាចូលចិត្តបំផុតដើម្បីវាយប្រហារ។ មិនអាចវាស់ស្ទង់ភាពធន់ពិតប្រាកដរបស់ពូជស្រូវនីមួយៗបានច្បាស់លាស់ទេ ប្រសិនបើមានពូជដែលវាចូលចិត្តជាងនៅក្បែរនោះ ធ្វើឱ្យពូជខ្លះហាក់ដូចជាធន់។ ពូជស្រូវ Pathumthani 1 និង Suphanburi 90 អនុញ្ញាតឱ្យមមាចត្នោតបន្តពូជបានដល់ទៅ ៩៨ថ្ងៃ ខណៈពូជដទៃងាប់ទាំងស្រុងត្រឹម ៣០ថ្ងៃ។
Absence of Feeding Choice at Economic Threshold
លក្ខខណ្ឌគ្មានជម្រើសចំណីនៅកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (មមាច ១ក្បាល/ដើម)
អាចវាស់ស្ទង់ភាពធន់របស់ពូជស្រូវនីមួយៗបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ និងត្រឹមត្រូវនៅត្រឹមកម្រិតខូចខាតសេដ្ឋកិច្ច។ ត្រូវការពេលវេលាយូរក្នុងការតាមដាន (រហូតដល់៤៥ថ្ងៃ) ជាងការសាកល្បងដោយប្រើចំនួនសត្វល្អិតច្រើន។ ពូជ Khao Jao Hawm Klawng Luang 1 ងាប់លឿនជាងគេត្រឹម ៣០ថ្ងៃ ចំណែកពូជ Pathumthani 1 មានភាពធន់ជាង ដោយងាប់ក្នុងរយៈពេល ៤៥ថ្ងៃ។
Absence of Feeding Choice at Higher than Economic Threshold
លក្ខខណ្ឌគ្មានជម្រើសចំណីលើសកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច (មមាច ១០ក្បាល/ដើម)
បង្ហាញលទ្ធផលបានរហ័ស និងជួយវាយតម្លៃភាពធន់របស់ពូជស្រូវក្នុងស្ថានភាពផ្ទុះការរាតត្បាតខ្លាំង (Outbreak)។ ការដាក់មមាចច្រើនពេកអាចធ្វើឱ្យដើមស្រូវងាប់លឿនហួស ដែលពិបាកក្នុងការសង្កេតមើលដំណាក់កាលបន្តពូជរបស់សត្វល្អិតលើពូជស្រូវមួយចំនួន។ ស្រូវងាប់លឿនជាងមុនពី ១០ ទៅ ១៥ថ្ងៃ ធៀបនឹងលក្ខខណ្ឌកម្រិតសេដ្ឋកិច្ច ប៉ុន្តែពូជ Suphanburi 90 នៅតែរក្សាបានភាពធន់ខ្ពស់បំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ពិសេសការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដែលមានតម្លៃសមរម្យសម្រាប់វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្ម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវ Prachinburi ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវ និងប្រភេទមមាចត្នោត (Biotype) ក្នុងតំបន់នោះ។ ទោះបីជាអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងកម្ពុជាក្តី ប៉ុន្តែប្រភេទអំបូរមមាចត្នោតនៅកម្ពុជាអាចមានការវិវត្តខុសគ្នា ដែលតម្រូវឱ្យមានការធ្វើតេស្តផ្ទៀងផ្ទាត់ឡើងវិញជាមួយពូជស្រូវក្នុងស្រុក ដូចជាពូជសែនក្រអូប ឬពូជស្រូវអ៊ីអ៊ែរ (IR)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការវាយតម្លៃភាពធន់របស់ពូជស្រូវនេះ គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវកសិកម្មនៅកម្ពុជា ដើម្បីទប់ទល់នឹងការរាតត្បាត។

ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនេះនឹងជួយកម្ពុជាក្នុងការពង្រឹងប្រព័ន្ធព្រមានជាមុន និងការជ្រើសរើសពូជស្រូវធន់ ដែលអាចកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំ និងបណ្តុះពូជស្រូវសាកល្បង: ជ្រើសរើសពូជស្រូវមិនប្រកាន់រដូវដែលពេញនិយមនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ អ៊ីអ៊ែរ៥០៤ សែនក្រអូប) រួមជាមួយពូជធន់ស្តង់ដារ និងពូជងាយរងគ្រោះ ដើម្បីបណ្តុះនៅក្នុងផើងដីនៃផ្ទះកញ្ចក់រហូតដល់អាយុ ២០ថ្ងៃ។
  2. ចិញ្ចឹម និងបង្កាត់ពូជមមាចត្នោត (Cultivate BPH Nymphs): ប្រមូលមមាចត្នោត Nilaparvata lugens ពីវាលស្រែជាក់ស្តែងមកចិញ្ចឹមលើពូជស្រូវងាយរងគ្រោះ (Susceptible checks) ក្នុងទ្រុងសំណាញ់ ដើម្បីទទួលបានកូនមមាចត្នោតវ័យទី២ ឬទី៣ ក្នុងបរិមាណគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការធ្វើតេស្ត។
  3. រៀបចំការពិសោធន៍តាមលក្ខខណ្ឌទាំង៣: បែងចែកការពិសោធន៍ជាបី៖ (១) ដាក់ផើងចម្រុះក្នុងទ្រុងតែមួយ (Feeding choice), (២) គ្របផើងនីមួយៗដោយប្រើ Mylar Cages ហើយដាក់មមាច ១ក្បាល/ដើម (Economic threshold), និង (៣) ដាក់មមាច ១០ក្បាល/ដើម ក្នុងទ្រុងដាច់ដោយឡែក។
  4. ប្រមូលទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃរោគសញ្ញា: តាមដានរាប់ចំនួនមមាចត្នោតដែលរស់រានមានជីវិត និងវាយតម្លៃកម្រិតស្លឹកលឿង ឬអត្រាងាប់របស់ដើមស្រូវជារៀងរាល់ ៥ថ្ងៃម្តង រហូតដល់ដើមស្រូវងាប់ទាំងស្រុង ឬសត្វល្អិតបញ្ចប់វដ្តជីវិត។
  5. វិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSRStudio ដើម្បីបំប្លែងទិន្នន័យជា ln (x+1) និងវិភាគរកភាពខុសគ្នាដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ DMRT (Duncan's Multiple Range Test) ក្នុងកម្រិតទំនុកចិត្ត ៩៥% ដើម្បីសន្និដ្ឋានពីភាពធន់របស់ពូជស្រូវ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Brown Planthopper (មមាចត្នោត) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ (មានឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រ Nilaparvata lugens) ដែលបំផ្លាញដំណាំស្រូវដោយជញ្ជក់រុក្ខទឹករឹតពីដើមស្រូវ និងអាចចម្លងវីរុសផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យដើមស្រូវប្រែជាពណ៌លឿង ស្ងួត និងងាប់ជាកង់ៗ (Hopperburn)។ ប្រៀបដូចជាសត្វមូសដែលបឺតឈាមមនុស្សដែរ តែនេះវាបឺតទឹកដមពីដើមស្រូវរហូតដល់ស្រូវស្ងួតងាប់។
Non photosensitive rice varieties (ពូជស្រូវមិនប្រកាន់រដូវ) ជាពូជស្រូវដែលអាចដាំដុះបានគ្រប់រដូវកាលពេញមួយឆ្នាំ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើប្រវែងនៃពន្លឺថ្ងៃដើម្បីចេញផ្កាឡើយ ដែលជាទូទៅគេហៅថាស្រូវប្រាំង។ ដូចជារោងចក្រដែលដំណើរការផលិតបានរាល់ថ្ងៃដោយមិនខ្វល់ថាជារដូវភ្លៀង ឬរដូវប្រាំង។
Economic threshold (កម្រិតខូចខាតសេដ្ឋកិច្ច) ជាកម្រិតនៃដង់ស៊ីតេសត្វល្អិតដែលចាប់ផ្តើមបង្កការខូចខាតដល់ទិន្នផលស្រូវ ដែលទាមទារឱ្យមានវិធានការកម្ចាត់ជាបន្ទាន់ ដើម្បីការពារកុំឱ្យខាតបង់ថវិកាលើសពីចំណាយលើការកម្ចាត់សត្វល្អិតនោះ។ ដូចជាកម្រិតទឹកប្រកាសអាសន្ននៅទន្លេ បើទឹកឡើងដល់កម្រិតនេះ យើងត្រូវចាត់វិធានការទប់ទល់ជាបន្ទាន់មុនពេលទឹកលិចផ្ទះ។
Feeding choice condition (លក្ខខណ្ឌផ្តល់ជម្រើសចំណី) ជាវិធីសាស្ត្រពិសោធន៍ដែលអនុញ្ញាតឱ្យសត្វល្អិតមានសេរីភាពក្នុងការហោះហើរ និងជ្រើសរើសពូជស្រូវណាមួយដែលវាចូលចិត្តស៊ីជាងគេ ក្នុងចំណោមពូជស្រូវជាច្រើនដែលដាក់ដាំលាយឡំគ្នាក្នុងកន្លែងតែមួយ។ ដូចជាការរៀបចំអាហារប៊ូហ្វេ (Buffet) ឱ្យសត្វល្អិតជ្រើសរើសមុខម្ហូប (ពូជស្រូវ) ដែលវាចូលចិត្តបំផុត។
Nymph (កូនមមាចត្នោត) ជាដំណាក់កាលលូតលាស់របស់សត្វល្អិត ដែលទើបញាស់ចេញពីពង មានរូបរាងស្រដៀងសត្វពេញវ័យដែរ ប៉ុន្តែមិនទាន់មានស្លាបវែង និងមិនទាន់អាចបន្តពូជបាន។ ក្នុងដំណាក់កាលនេះវាស៊ីចំណីច្រើនបំផុត។ ដូចជាក្មេងជំទង់ដែលកំពុងលូតលាស់ និងញ៉ាំច្រើន មុនពេលវិវត្តទៅជាមនុស្សពេញវ័យ។
Susceptible check (ពូជងាយរងគ្រោះធ្វើជាស្តង់ដារ) ជាពូជស្រូវ (ក្នុងការសិក្សានេះគឺពូជ RD7) ដែលគេដឹងច្បាស់ថាខ្សោយ និងងាយរងការបំផ្លាញពីសត្វល្អិតខ្លាំងបំផុត ដែលត្រូវបានគេយកមកដាំរួមគ្នាដើម្បីធ្វើជារង្វាស់ប្រៀបធៀបភាពធន់ជាមួយពូជផ្សេងទៀត។ ដូចជាសិស្សដែលខ្សោយជាងគេក្នុងថ្នាក់ ត្រូវបានគ្រូយកមកធ្វើជាគោលប្រៀបធៀបដើម្បីដឹងថាសិស្សផ្សេងទៀតរៀនពូកែជាងកម្រិតណា។
DMRT (ការធ្វើតេស្តស្ថិតិ DMRT) តំណាងឱ្យ Duncan's Multiple Range Test ជាវិធីសាស្ត្រវិភាគស្ថិតិម៉្យាងដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមភាគនៃក្រុមគំរូជាច្រើន (ឧទាហរណ៍ ប្រៀបធៀបអត្រាងាប់របស់ពូជស្រូវនីមួយៗ) ដើម្បីរកមើលថាតើក្រុមណាខ្លះមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងពិតប្រាកដក្នុងកម្រិតជឿជាក់ ៩៥%។ ដូចជាការប្រកួតកីឡាដែលអាជ្ញាកណ្តាលប្រើប្រព័ន្ធកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពដើម្បីកាត់ក្តីឱ្យច្បាស់ថា អ្នកណាពិតជាឈ្នះ និងអ្នកណាស្មើគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖