Original Title: ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยนาโนจากตะไคร้บ้าน (Cymbopogon citratus (DC. Ex Nees)) และจันทน์แปดกลีบ (Illicium verum (Hook. f.)) ต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล(Nilaparvata lugens (Stål))
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃប្រេងសំខាន់ណានូពីស្លឹកគ្រៃ (Cymbopogon citratus) និងផ្កាចាន់ (Illicium verum) ក្នុងការកម្ចាត់មមាចត្នោត (Nilaparvata lugens)

ចំណងជើងដើម៖ ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยนาโนจากตะไคร้บ้าน (Cymbopogon citratus (DC. Ex Nees)) และจันทน์แปดกลีบ (Illicium verum (Hook. f.)) ต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล(Nilaparvata lugens (Stål))

អ្នកនិពន្ធ៖ Anuwat Rakyat (King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang), Ammorn Insung (Advisor)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture (Entomology)

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការបំផ្លាញដំណាំស្រូវដោយមមាចត្នោត (Brown planthopper) និងការកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី ដែលបង្កឱ្យមានភាពស៊ាំរបស់សត្វល្អិតនិងប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន តាមរយៈការអភិវឌ្ឍថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជីវសាស្ត្រជំនួសវិញ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តដោយការចម្រាញ់និងបំប្លែងប្រេងសំខាន់ទៅជាទម្រង់ណានូ (Nanoemulsion) រួចធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់ និងបណ្តេញសត្វល្អិត ទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ រោងកញ្ចក់ និងវាលស្រែជាក់ស្តែង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Nano Essential Oil (nI1C3 - Star Anise & Lemon Grass)
ប្រេងសំខាន់ណានូចម្រុះ (ផ្កាចាន់ និងស្លឹកគ្រៃ អត្រា ១:៣)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់និងបណ្តេញសត្វល្អិត។ មិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងជួយបង្កើនទិន្នផលស្រូវបានល្អជាងថ្នាំគីមី។ ត្រូវការបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញ និងម៉ាស៊ីនកាត់បន្ថយទំហំភាគល្អិតដើម្បីផលិត។ អាចឆាប់បាត់បង់ប្រសិទ្ធភាពនៅពេលត្រូវពន្លឺព្រះអាទិត្យយូរដោយសារវាជាសារធាតុធម្មជាតិ។ សម្លាប់មមាចត្នោតបាន ១០០% ក្នុងរយៈពេល ៧ ថ្ងៃ (ក្នុងរោងកញ្ចក់) និងផ្តល់ទិន្នផលស្រូវ ១,១១១.១១ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ (ប្រហែល ១៦០០ម៉ែត្រការ៉េ) ខ្ពស់ជាងគេ។
Chemical Insecticide (Imidacloprid 0.5%)
ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី (Imidacloprid 0.5%)
ងាយស្រួលរកទិញនៅលើទីផ្សារ និងងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់សម្រាប់កសិករទូទៅ។ មានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់លឿននៅដំណាក់កាលដំបូង។ បន្សល់ទុកសារធាតុពុលក្នុងបរិស្ថាន និងប៉ះពាល់សុខភាពមនុស្ស។ ធ្វើឱ្យសត្វល្អិត (មមាចត្នោត) បង្កើតភាពស៊ាំនឹងថ្នាំនៅពេលប្រើរយៈពេលយូរ។ ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវត្រឹមតែ ៩៦០.០០ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងនៅសល់វត្តមានសត្វល្អិតមមាចត្នោតខ្លះៗធៀបនឹងការប្រើប្រេងណានូ។
Standard Essential Oil with Surfactant (EO2T)
ប្រេងសំខាន់ធម្មតាលាយសារធាតុរំលាយអត្រាគុណនឹងពីរ
ងាយស្រួលលាយនិងរៀបចំជាងប្រេងណានូ ដោយមិនត្រូវការម៉ាស៊ីនបំបែកភាគល្អិតសម្ពាធខ្ពស់។ មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់ភ្លាមៗនៅកំហាប់ខ្ពស់។ ទាមទារកំហាប់ប្រេង និងសារធាតុរំលាយ (Surfactant) ច្រើនជាងទម្រង់ណានូ។ ប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបណ្តេញ (Repellent) មានកម្រិតទាបជាងទម្រង់ណានូនៅរយៈពេលយូរ។ សម្លាប់មមាចត្នោតបាន ១០០% ដែរ ប៉ុន្តែទាមទារកំហាប់ខ្ពស់រហូតដល់ ០.៦% ក្នុងការធ្វើតេស្តបាញ់ផ្ទាល់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់បំប្លែងប្រេងទៅជាទម្រង់ណានូ និងធនធានកសិកម្មសម្រាប់ការសាកល្បងជាក់ស្តែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ខេត្ត Ang Thong និង Pathum Thani) លើពូជស្រូវថៃ និងមមាចត្នោតក្នុងតំបន់នោះ។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នាក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែភាពស៊ាំរបស់មមាចត្នោតក្នុងស្រុក និងការឆ្លើយតបនៃពូជស្រូវកម្ពុជាអាចមានភាពខុសប្លែកគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តសាកល្បងឡើងវិញក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការឆ្ពោះទៅរកកសិកម្មសរីរាង្គ និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីនាំចូល។

ការអភិវឌ្ឍនិងប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតប្រភេទណានូពីធម្មជាតិ នឹងជួយធានាសុវត្ថិភាពស្បៀង បង្កើនប្រាក់ចំណូលកសិករ និងការពារប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃមមាចត្នោត និងការចម្រាញ់ប្រេង: ចាប់ផ្តើមដោយការសិក្សាពីវដ្តជីវិតរបស់មមាចត្នោត និងអនុវត្តបច្ចេកទេសចម្រាញ់ប្រេងសំខាន់ពីរុក្ខជាតិដោយប្រើម៉ាស៊ីន Essential Oil Extractor ឬវិធីសាស្ត្រចំហុយត្រជាក់សាមញ្ញ។
  2. ជំហានទី២៖ ស្វែងយល់ពីបច្ចេកវិទ្យាណានូអុីម៉ាល់សិន (Nanoemulsion): រៀនពីរបៀបផ្សំរូបមន្តដោយប្រើសារធាតុ Tween 20 និង PEG400 រួចប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន High Pressure Homogenizer ដើម្បីបំបែកភាគល្អិតប្រេងឱ្យទៅជាទំហំណានូ (ក្រោម ១០០ ណានូម៉ែត្រ)។
  3. ជំហានទី៣៖ ការសាកល្បងប្រសិទ្ធភាពក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍: ធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់និងបណ្តេញសត្វល្អិតដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Residual contact method និងម៉ាស៊ីនបាញ់ Potter's spray tower ទៅលើមមាចត្នោតដែលចិញ្ចឹមក្នុងប្រអប់កញ្ចក់។
  4. ជំហានទី៤៖ ការធ្វើតេស្តវាលជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា: ជ្រើសរើសវាលស្រែសាកល្បងនៅខេត្តគោលដៅ (ឧ. ព្រៃវែង) ដើម្បីបាញ់ថ្នាំជីវសាស្ត្រនេះប្រៀបធៀបជាមួយថ្នាំគីមី Imidacloprid និងវាស់ស្ទង់ទិន្នផលស្រូវដែលប្រមូលបាន។
  5. ជំហានទី៥៖ បង្កើនស្ថិរភាពរូបមន្ត និងពង្រីកការប្រើប្រាស់: ស្រាវជ្រាវបន្ថែមដើម្បីធ្វើឱ្យរូបមន្តណានូនេះអាចរក្សាទុកបានយូរ និងប្រើប្រាស់ UV Protectants ដើម្បីការពារការបាត់បង់គុណភាពដោយសារពន្លឺថ្ងៃ មុននឹងណែនាំផលិតផលនេះដល់សហគមន៍កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Nano-emulsion វាជាទម្រង់នៃសារធាតុរាវ (ដូចជាប្រេងនិងទឹក) ដែលត្រូវបានលាយបញ្ចូលគ្នាដោយបំបែកភាគល្អិតប្រេងឱ្យទៅជាទំហំតូចបំផុតកម្រិតណានូម៉ែត្រ (១ ណានូម៉ែត្រ = ១ភាគពាន់លានម៉ែត្រ) ដែលធ្វើឱ្យវាមិនងាយបំបែកស្រទាប់គ្នា និងអាចជ្រាបចូលទៅក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតបានយ៉ាងលឿននិងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ប្រៀបដូចជាការកិនដុំស្ករតាំងម៉ែឱ្យម៉ត់ខួចរហូតដល់រលាយបាត់ទៅក្នុងទឹក ដែលធ្វើឱ្យស្រមោចងាយស្រូបយកជាងការស៊ីទាំងដុំ។
Surfactant ជាសារធាតុគីមី ដែលប្រើសម្រាប់កាត់បន្ថយភាពតានតឹងផ្ទៃរវាងប្រេងនិងទឹក ជួយឱ្យសារធាតុទាំងពីរដែលធម្មតាមិនងាយចូលគ្នា អាចលាយបញ្ចូលគ្នាបានល្អ និងរក្សាភាពនឹងនរមិនឱ្យកកបែកស្រទាប់។ ប្រៀបដូចជាសាប៊ូលាងចាន ដែលជួយរំលាយខ្លាញ់សាច់ជ្រូកឱ្យរលាយបន្ស៊ីចូលគ្នាជាមួយទឹកបានយ៉ាងងាយស្រួល។
High Pressure Homogenizer ជាម៉ាស៊ីនដែលប្រើសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីរុញកៀបសារធាតុរាវឆ្លងកាត់ប្រហោងតូចៗ ក្នុងគោលបំណងបំបែកទំហំភាគល្អិតនៃប្រេងឱ្យទៅជាទំហំតូចកម្រិតណានូ ដើម្បីបង្កើតជាសារធាតុណានូអុីម៉ាល់សិន។ ប្រៀបដូចជាម៉ាស៊ីនបាញ់ទឹកលាងឡានកម្លាំងខ្លាំង ដែលបាញ់បំបែកដុំភក់ធំៗឱ្យក្លាយជាធូលីទឹកតូចៗហុយពេញអាកាស។
LC50 ជារង្វាស់កំហាប់នៃសារធាតុពុល ឬថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដែលត្រូវការចាំបាច់ដើម្បីសម្លាប់សត្វល្អិតគោលដៅឱ្យស្លាប់ពាក់កណ្តាល (៥០%) នៃចំនួនសរុបនៅក្នុងការធ្វើតេស្ត។ កម្រិត LC50 កាន់តែទាប មានន័យថាថ្នាំនោះកាន់តែពុលខ្លាំង។ ប្រៀបដូចជាការស្វែងរកបរិមាណថ្នាំសន្លប់ប៉ុន្មានដំណក់ទើបអាចធ្វើឱ្យមនុស្សពាក់កណ្តាលក្នុងបន្ទប់ដេកលក់បាន។
Zeta Potential ជារង្វាស់នៃបន្ទុកអគ្គិសនីនៅលើផ្ទៃនៃភាគល្អិតណានូ។ ការវាស់តម្លៃនេះជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដឹងពីស្ថិរភាពនៃសូលុយស្យុង ពោលគឺប្រសិនបើភាគល្អិតមានបន្ទុកអគ្គិសនីរុញច្រានគ្នាខ្លាំង វានឹងមិនងាយកកស្ទះ ឬតោងជាប់គ្នាឡើយ ធ្វើឱ្យថ្នាំរក្សាគុណភាពបានយូរ។ ប្រៀបដូចជាមេដែកដែលមានប៉ូលដូចគ្នា បើប៉ូលវាកាន់តែខ្លាំង វានឹងរុញច្រានគ្នាមិនឱ្យផ្តុំចូលគ្នាជាដុំធំៗបានឡើយ។
Residual contact method ជាវិធីសាស្ត្រសាកល្បងជាតិពុល ដោយការស្រោចឬបាញ់សារធាតុសាកល្បងទៅលើផ្ទៃណាមួយ (ដូចជាក្រដាសចម្រោះ) ទុកឱ្យស្ងួត រួចទើបលែងសត្វល្អិតឱ្យដើរទាក់ទងផ្ទាល់លើផ្ទៃនោះ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើសារធាតុដែលសេសសល់នោះអាចសម្លាប់សត្វល្អិតបានកម្រិតណា។ ប្រៀបដូចជាការលាបថ្នាំពុលលើឥដ្ឋការ៉ូ រួចរង់ចាំមើលថាតើសត្វកន្លាតដើរកាត់វាហើយងាប់ឬក៏អត់។
Hopperburn ជាអាការៈខូចខាតដំណាំស្រូវដែលបង្កឡើងដោយការជញ្ជក់ទឹកដមសំបកដើមស្រូវពីសំណាក់មមាចត្នោតយ៉ាងច្រើន ស្លឹកស្រូវប្រែពណ៌ទៅជាលឿង រួចស្ងួតខ្លោច ដូចជាត្រូវទឹកក្ដៅស្រុះ ឬភ្លើងឆេះជាកွက်ៗ រហូតធ្វើឱ្យស្រូវងាប់ទាំងស្រុង។ ប្រៀបដូចជាដើមឈើដែលត្រូវគេបូមយកជ័រអស់ពីខ្លួន ធ្វើឱ្យស្ងួតខ្លោចងាប់តែម្តង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖