Original Title: Effects of Chicken Manure and Chemical Fertilizers on Growth and Yield Quality of ‘Kluai Khai’ Musa (AA group) in Wattana Nakhon District, Sakaeo Province.
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃជីលាមកមាន់ និងជីគីមីទៅលើការលូតលាស់ និងគុណភាពទិន្នផលចេកពងមាន់ 'Kluai Khai' ម៉្យូសា (ក្រុម AA) នៅស្រុក Wattana Nakhon ខេត្ត Sakaeo

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Chicken Manure and Chemical Fertilizers on Growth and Yield Quality of ‘Kluai Khai’ Musa (AA group) in Wattana Nakhon District, Sakaeo Province.

អ្នកនិពន្ធ៖ Naruchit Srisawat (Bodhivijjalaya College Srinakharinwirot University), Jenjira Mongon (Bodhivijjalaya College Srinakharinwirot University), Arom Jantasorn (Bodhivijjalaya College Srinakharinwirot University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់ជីគីមីលើសកម្រិត និងចំណាយខ្ពស់ក្នុងការដាំដុះចេកពងមាន់ ដោយស្វែងរកប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ (ជីលាមកមាន់) ជំនួសវិញនៅក្នុងតំបន់ដីដែលមានសារធាតុសរីរាង្គទាប។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការពិសោធន៍រចនាសម្ព័ន្ធប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design - RCBD) ដែលមាន ៤ វិធីសាស្រ្ត និង ៣ ជម្រើសដដែលៗ លើដំណាំចេកពងមាន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No Fertilizer)
វិធីសាស្ត្រត្រួតពិនិត្យ (មិនប្រើជី)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើការទិញជី ឬកម្លាំងពលកម្មក្នុងការដាក់ជីនោះទេ។ ដំណាំមានការលូតលាស់យឺត ទំហំដើមតូច និងផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុតដែលមិនអាចបំពេញតម្រូវការទីផ្សារបាន។ ផ្តល់ទម្ងន់ស្និតទាបបំផុតត្រឹមតែ ០,៨ គីឡូក្រាម/ស្និត និងកម្ពស់ដើមបានត្រឹម ១៣៣,៥ សង់ទីម៉ែត្រ។
Chicken Manure (1 kg/plant/month )
ការប្រើជីលាមកមាន់ (១ គីឡូក្រាម/ដើម ក្នុងមួយខែ)
ចំណាយទាប ជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី បង្កើនអតិសុខុមប្រាណល្អ ផ្តល់អរម៉ូនលូតលាស់ និងផ្តល់ទម្ងន់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត។ តម្រូវឱ្យប្រើប្រាស់ក្នុងបរិមាណច្រើន (១គ.ក្រ/ដើម/ខែ) ដែលអាចទាមទារកម្លាំងពលកម្មខ្ពស់ក្នុងការដឹកជញ្ជូននិងអនុវត្តផ្ទាល់។ ផ្តល់ទម្ងន់ស្និតខ្ពស់ជាងគេបំផុតគឺ ១,៦ គីឡូក្រាម/ស្និត និងមានបរិមាត្រដើមធំបំផុត (៦២ សង់ទីម៉ែត្រ)។
Chemical Fertilizer (0.25 kg/plant/month )
ការប្រើជីគីមី (០,២៥ គីឡូក្រាម/ដើម ក្នុងមួយខែ)
ងាយស្រួលក្នុងការទុកដាក់ ដឹកជញ្ជូន និងអនុវត្ត ព្រមទាំងជំរុញការលូតលាស់កម្ពស់ដើមបានលឿន។ ចំណាយថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់ និងអាចធ្វើឱ្យដីខូចគុណភាព ឬបាត់បង់ភាពមានជីជាតិប្រសិនបើប្រើប្រាស់លើសកម្រិតក្នុងរយៈពេលយូរ។ ផ្តល់ទម្ងន់ស្និតមធ្យម (១,០ គីឡូក្រាម/ស្និត) និងកម្ពស់ដើម ១៨៨,២៥ សង់ទីម៉ែត្រ។
Combination (Chicken Manure + Chemical Fertilizer)
ការប្រើជីចម្រុះ (លាមកមាន់ + ជីគីមី)
ជួយជំរុញកម្ពស់ដើមឱ្យលូតលាស់បានខ្ពស់ជាងគេបំផុត ដោយសារការរួមបញ្ចូលសារធាតុចិញ្ចឹមទាំងសរីរាង្គ និងគីមី។ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់បំផុតដោយសារត្រូវបូកបញ្ចូលការទិញជីទាំងពីរប្រភេទ ខណៈដែលទិន្នផលមិនល្អស្មើការប្រើលាមកមាន់តែឯង។ ផ្តល់កម្ពស់ដើមខ្ពស់ជាងគេ (១៩០ សង់ទីម៉ែត្រ) ប៉ុន្តែទម្ងន់ស្និតបានត្រឹម ១,២ គីឡូក្រាម/ស្និត តិចជាងការប្រើលាមកមាន់សុទ្ធ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះតម្រូវឱ្យមានធនធានកសិកម្មជាមូលដ្ឋាន ពិសេសលទ្ធភាពទទួលបានប្រភពជីសរីរាង្គនិងប្រព័ន្ធស្រោចស្រព។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្រុកវឌ្ឍនានគរ ខេត្តស្រះកែវ ប្រទេសថៃ លើប្រភេទដីរ่วนសាយលាយខ្សាច់ដែលមានបរិមាណសារធាតុសរីរាង្គទាប។ ទីតាំងនេះមានលក្ខណៈអាកាសធាតុ ភូមិសាស្ត្រ និងស្ថានភាពដីស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងខេត្តជាប់ព្រំដែនកម្ពុជា ដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់ការយកទិន្នន័យនេះមកអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជាដោយទទួលបានលទ្ធផលប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ជីលាមកមាន់ជំនួសជីគីមីនេះ គឺពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការងាកមកប្រើប្រាស់ជីលាមកមាន់ក្នុងកម្រិត ១ គីឡូក្រាមក្នុងមួយដើមប្រចាំខែ គឺជាជម្រើសដ៏វៃឆ្លាតដើម្បីទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ កាត់បន្ថយចំណាយដើមទុន និងរក្សាគុណភាពដីបានយូរអង្វែងសម្រាប់កសិករកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ ការសិក្សាពីរចនាសម្ព័ន្ធដី និងការរៀបចំដីដាំដុះ: ត្រូវយកសំណាកដីទៅវិភាគ (Soil Testing) ដើម្បីដឹងពីកម្រិត pH (ស័ក្តិសមបំផុតគឺ ៦.០ ទៅ ៧.០)។ រៀបចំរណ្តៅដាំទំហំ ៥០x៥០x៥០ ស.ម និងប្រើជីលាមកមាន់លាយអង្កាមក្នុងអត្រា ១ គ.ក្រ/រណ្តៅ ច្របល់ជាមួយដីទ្រនាប់បាតរណ្តៅមុនពេលដាក់កូនចេកដាំ។ ចន្លោះពីដើមមួយទៅមួយគួរទុក ២ម x ៣ម។
  2. ជំហានទី២៖ ការគ្រប់គ្រង និងការដាក់ជីលាមកមាន់ប្រចាំខែ: រៀបចំជីលាមកមាន់ដែលបានកាច់មេរោគ ឬផ្អាប់បានត្រឹមត្រូវរួចរាល់ (Composted Chicken Manure)។ ចាប់ពីខែទី៣ ដែលចេកអាចតាំងខ្លួនបាន សូមចាប់ផ្តើមរោយជីលាមកមាន់ចំនួន ១ គីឡូក្រាម ជុំវិញគល់ចេកនីមួយៗជារៀងរាល់ខែ រហូតដល់ពេលប្រមូលផល។
  3. ជំហានទី៣៖ ការដំឡើងប្រព័ន្ធទឹក និងគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃ: ដំឡើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រព Mini Sprinkler សម្រាប់ផ្តល់ទឹកជាប្រចាំថ្ងៃ ក្នុងបរិមាណប្រមាណ ៦ លីត្រ/ដើម។ ត្រូវឧស្សាហ៍ដកស្មៅ ឬរាស់ជុំវិញគល់ក្នុងខែដំបូងៗ ដើម្បីការពារកុំឱ្យស្មៅដណ្តើមស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីជីដែលយើងបានដាក់។
  4. ជំហានទី៤៖ ការគ្រប់គ្រងដំណាក់កាលចេញត្រយូង និងការប្រមូលផល: តាមដានដំណាក់កាលលូតលាស់រហូតដល់ខែទី៧ ដែលចេកចាប់ផ្តើមចេញត្រយូង និងការតោងផ្លែ (Fruit Setting)។ បន្ទាប់ពីផ្លែចេញអស់ (ប្រហែល ៧-១០ថ្ងៃ) ត្រូវអនុវត្តការកាត់ត្រយូងចោលចុងក្រោយ (Pruning) ដើម្បីផ្តោតសារធាតុចិញ្ចឹមទៅឱ្យផ្លែចេក ហើយរង់ចាំប្រហែល ៤៥-៥០ថ្ងៃ ដើម្បីប្រមូលផលផ្លែដែលមានគុណភាពសម្រាប់នាំចេញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Musa (AA group) (ចេកម៉្យូសា ក្រុម AA) ជាចំណាត់ថ្នាក់វិទ្យាសាស្ត្រសម្រាប់ពូជចេកដែលតំណពូជមកពីចេកព្រៃ Musa acuminata សុទ្ធសាធ (មានក្រូម៉ូសូមប្រភេទ A ចំនួនពីរ) ដែលក្នុងនោះមានចេកពងមាន់ ('Kluai Khai') ជាប្រភេទចេកមានផ្លែតូចៗនិងសាច់ផ្អែមលឿង។ វាប្រៀបដូចជាការបញ្ជាក់ពី "ពូជអម្បូរ" របស់មនុស្ស ដែលប្រាប់ថាយើងមានប្រភពដើមមកពីណា ដើម្បីដឹងពីលក្ខណៈពីកំណើតរបស់វា។
Randomized Complete Block Design (RCBD) (ការរចនាប្លុកដោយចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុកៗ (ចំណែកៗ) រួចដាក់កម្មវត្ថុពិសោធន៍ (ដូចជាប្រភេទជីផ្សេងៗគ្នា) ដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពមិនស្មើគ្នានៃគុណភាពដីទៅលើលទ្ធផល។ ដូចជាការចែកសិស្សពូកែនិងខ្សោយឱ្យចូលក្នុងក្រុមនីមួយៗស្មើៗគ្នា មុននឹងសាកល្បងវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មី ដើម្បីឱ្យការប្រៀបធៀបមានភាពយុត្តិធម៌។
Pseudostem (ដើមបញ្ឆោត ឬតួដើមចេក) ផ្នែកនៃដើមចេកដែលដុះឡើងលើផុតពីដី ដែលមើលទៅដូចជាដើមឈើពិតប្រាកដ ប៉ុន្តែតាមពិតវាគ្រាន់តែជាស្រទាប់ធាងស្លឹកដែលរុំខ្ចប់គ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងតឹងណែនប៉ុណ្ណោះ (ដើមពិតរបស់វាគឺនៅក្រោមដី)។ វាដូចជាការរមូរក្រដាសច្រើនសន្លឹកជាន់គ្នាឱ្យក្លាយជាបំពង់រឹងមាំមួយ ដែលមើលទៅដូចជាសសរ ប៉ុន្តែខាងក្នុងមិនមែនជាឈើរឹងនោះទេ។
Floral bud emergence (ការចេញត្រយូង) ជាដំណាក់កាលលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ (ពិសេសដំណាំចេក) ដែលពន្លកផ្កា (ត្រយូង) ចាប់ផ្តើមលេចចេញមកក្រៅពីចុងកំពូលនៃដើមបញ្ឆោត ដែលជាសញ្ញាបញ្ជាក់ពីការបញ្ចប់ការលូតលាស់ដើម និងចាប់ផ្តើមការបង្កើតផ្លែ។ វាប្រៀបដូចជាក្មេងជំទង់ដែលចាប់ផ្តើមពេញវ័យ និងបង្ហាញសញ្ញាថារាងកាយត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការបង្កើតកូនចៅ។
Hand weight (ទម្ងន់ស្និតចេក) គឺជារង្វាស់ទម្ងន់នៃផ្លែចេកមួយស្និត (Hand) ដែលត្រូវបានកាត់ចេញពីស្ទង (Bunch)។ វារួមបញ្ចូលទម្ងន់សរុបនៃផ្លែចេកទាំងអស់ដែលដុះជាប់គ្នានៅលើខ្នងស្និតតែមួយ ដើម្បីវាស់ស្ទង់គុណភាពទិន្នផល។ ប្រៀបដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់កូនសោរមួយចង្កោម ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើកូនសោរទាំងនោះមានទំហំធំ ឬធ្ងន់ប៉ុនណាជាមធ្យម។
Organic Matter (OM) (សារធាតុសរីរាង្គ) ជាកាកសំណល់នៃរុក្ខជាតិ និងសត្វដែលរលួយនៅក្នុងដី (ដូចជាស្លឹកឈើងាប់ លាមកសត្វ) ដែលជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី បង្កើនសមត្ថភាពរក្សាទឹក និងផ្តល់អាហារដល់អតិសុខុមប្រាណល្អៗនៅក្នុងដី។ វាប្រៀបដូចជាអេប៉ុងបឺតទឹក និងជាឃ្លាំងផ្ទុកអាហារបម្រុងនៅក្នុងដី ដែលជួយឱ្យរុក្ខជាតិអាចរស់រានមានជីវិតបានយូរទោះបីជាខ្វះទឹកក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖