Original Title: Hatchability of Clarias anguillaris eggs induced with frog pituitary gland and dosage recommended for breeding Clarias anguillaris
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1010
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

អត្រាញាស់នៃពងត្រី Clarias anguillaris ដែលត្រូវបានជំរុញដោយក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែប និងកម្រិតដែលបានណែនាំសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជ

ចំណងជើងដើម៖ Hatchability of Clarias anguillaris eggs induced with frog pituitary gland and dosage recommended for breeding Clarias anguillaris

អ្នកនិពន្ធ៖ D. D. O Okoro, Atunisha Umukoro Micheal (Federal University of Technology, Minna, Nigeria), S. P. George

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016, Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការចំណាយខ្ពស់លើអរម៉ូនសំយោគសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជត្រីវារីវប្បកម្ម បានជំរុញឱ្យមានការស្វែងរកជម្រើសផ្សេងដែលថោកជាង និងមានក្នុងស្រុក ដូចជាការប្រើប្រាស់ក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែប (Frog pituitary gland) សម្រាប់បង្កាត់ពូជត្រី Clarias anguillaris

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាបានធ្វើការចាក់ចម្រាញ់ក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែបឆៅ ទៅលើមេពូជត្រី Clarias anguillaris ដោយបែងចែកជាកម្រិតផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពទៅនឹងអរម៉ូនពាណិជ្ជកម្ម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
1 Frog Pituitary Gland (T1)
ការប្រើក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែបចំនួន ១ (T1)
ត្រូវការបរិមាណកង្កែបតិច ដែលជួយសន្សំសំចៃពេលវេលានិងការងារ។ អត្រាញាស់ និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រីមានកម្រិតទាបមធ្យម មិនទាន់ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត។ អត្រាញាស់ ៧៥.៥% និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រី ២៩.៦%។
2 Frog Pituitary Glands (T2)
ការប្រើក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែបចំនួន ២ (T2 - កម្រិតណែនាំ)
ផ្តល់លទ្ធផលល្អបំផុតលើចំនួនពង អត្រាញាស់ និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រី។ ទាមទារកង្កែបច្រើនជាងកម្រិត T1 បន្តិច និងប្រើពេលច្រើនជាងក្នុងការស្រង់ក្រពេញ។ ចំនួនពង ៤៧,០៨១ អត្រាញាស់ ៩៨.៩% និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រីខ្ពស់បំផុត ៦៨.៤%។
3 Frog Pituitary Glands (T3)
ការប្រើក្រពេញពីតូរីតារីកង្កែបចំនួន ៣ (T3 - លើសកម្រិត)
ធានាបាននូវការបញ្ចេញអរម៉ូនយ៉ាងបរិបូរណ៍។ បរិមាណអរម៉ូនលើសកម្រិត (Overdose) ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ផលិតភាព ចំនួនពង អត្រាញាស់ និងអត្រារស់រាន។ អត្រាញាស់ត្រឹម ៦២.៦% និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រីទាបបំផុតត្រឹម ៤.៨%។
Ovaprim (Control/T4)
ការប្រើប្រាស់អរម៉ូនពាណិជ្ជកម្ម (Ovaprim)
ងាយស្រួលប្រើប្រាស់ មានស្តង់ដារច្បាស់លាស់ និងមិនតម្រូវឱ្យវះកាត់សម្លាប់កង្កែប។ មានតម្លៃថ្លៃ និងអាចជួបប្រទះការខ្វះខាតនៅលើទីផ្សារក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ អត្រាញាស់ ៨០.០% និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់កូនត្រី ៦២% (ទាបជាងវិធីសាស្ត្រប្រើក្រពេញកង្កែប ២)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះបង្ហាញពីជម្រើសចំណាយទាបដោយប្រើប្រាស់ធនធានក្នុងស្រុកជំនួសឱ្យអរម៉ូនពាណិជ្ជកម្មដែលថ្លៃ ប៉ុន្តែទាមទារជំនាញជាក់លាក់ក្នុងការវះកាត់ទាញយកក្រពេញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយប្រើប្រាស់កង្កែបពូជ Xenopus laevis និងត្រីអណ្តែងពូជ Clarias anguillaris ដែលមានក្នុងតំបន់នោះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការទាញយកលទ្ធផលនេះមកអនុវត្តផ្ទាល់អាចមានភាពខុសគ្នា ដោយសារយើងមានពូជកង្កែប (ដូចជា Hoplobatrachus rugulosus) និងពូជត្រីអណ្តែង (Clarias batrachus) ខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងកែតម្រូវកម្រិតអរម៉ូនឡើងវិញទៅតាមទម្ងន់ត្រី និងប្រភេទកង្កែបក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកូនត្រីពូជដោយមិនចាំបាច់ពឹងផ្អែកលើអរម៉ូននាំចូល។

ជារួម បច្ចេកទេសនេះគឺជាដំណោះស្រាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពចំណាយ (Cost-effective) ដែលអាចជួយជំរុញផលិតកម្មកូនត្រីអណ្តែងក្នុងស្រុកឱ្យកាន់តែមានភាពឯករាជ្យ និងមាននិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីកាយវិភាគវិទ្យា និងការស្រង់ក្រពេញ: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីទីតាំងពិតប្រាកដនៃក្រពេញពីតូរីតារី (Pituitary gland) របស់កង្កែបក្នុងស្រុក និងរៀនពីបច្ចេកទេសស្រង់ចេញដោយប្រើប្រាស់ Scalpel និង Forceps តាមរយៈវីដេអូណែនាំ ឬការអនុវត្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. រៀបចំទីតាំង និងសម្ភារៈពិសោធន៍: ប្រមូលទិញមេពូជត្រីអណ្តែង (Clarias spp.) ទម្ងន់ចន្លោះ ៣៥០-៦០០ ក្រាម និងកង្កែប រៀបចំសូលុយស្យុងអំបិល រួចត្រៀមអាងភ្ញាស់ (Hatchery tanks) ដោយតាមដានគុណភាពទឹកជាមួយ Water Quality Multiparameter Meter ឱ្យបានសីតុណ្ហភាព ២៦-២៧ ដឺក្រេសេ និង pH ប្រហែល ៦.៨។
  3. អនុវត្តការចាក់អរម៉ូន និងបង្កាត់សិប្បនិម្មិត: អនុវត្តការកិនលាយក្រពេញកង្កែបជាមួយសូលុយស្យុងអំបិល ០.៥ មីលីលីត្រ (Homogenization) រួចចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងពោះមេត្រី (Intraperitoneal injection)។ សាកល្បងបែងចែកកម្រិត (១ ឬ ២ ក្រពេញ) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពពូជកង្កែបកម្ពុជា។
  4. តាមដានកកើតពង និងកត់ត្រាទិន្នន័យ: រង់ចាំពី ៩ ទៅ ១៤ ម៉ោងមុនពេលច្របាច់យកពង រួចធ្វើការបង្កកំណើតជាមួយទឹកកាមត្រីឈ្មោល។ កត់ត្រាភាគរយបង្កកំណើត អត្រាញាស់ និងអត្រារស់រានរបស់កូនត្រីនៅសប្តាហ៍បន្ទាប់ រួចបញ្ចូលទិន្នន័យទៅក្នុង Microsoft ExcelSPSS សម្រាប់វិភាគសូចនាករ (ANOVA)។
  5. ចងក្រងលទ្ធផលជាឯកសារណែនាំបច្ចេកទេស: បន្ទាប់ពីរកឃើញកម្រិត (Dosage) ស្តង់ដារត្រឹមត្រូវសម្រាប់ត្រីកម្ពុជា ត្រូវសរសេរចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេស (Technical Manual) ងាយយល់ ដើម្បីធ្វើការផ្សព្វផ្សាយបន្តដល់ប្រជាកសិករតាមរយៈ Social Media ឬសិក្ខាសាលាកសិកម្មសហគមន៍។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pituitary gland (ក្រពេញពីតូរីតារី / ក្រពេញខួរក្បាល) ក្រពេញតូចមួយនៅក្នុងខួរក្បាលដែលផលិតអរម៉ូនគ្រប់គ្រងមុខងាររាងកាយ រួមទាំងការបន្តពូជ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ ក្រពេញរបស់កង្កែប (Xenopus laevis) ត្រូវបានយកមកចម្រាញ់ដើម្បីជំរុញឱ្យត្រីបញ្ចេញពង។ ដូចជាមជ្ឈមណ្ឌលបញ្ជាដែលបញ្ជូនសារ (អរម៉ូន) ទៅប្រាប់រាងកាយត្រីឱ្យដឹងថាដល់ពេលត្រូវទម្លាក់ពងហើយ។
Hypophysation (ការជំរុញការបង្កាត់ពូជដោយប្រើក្រពេញពីតូរីតារី) ជាបច្ចេកទេសក្នុងវិស័យវារីវប្បកម្មដែលគេចាក់បញ្ចូលសូលុយស្យុងក្រពេញពីតូរីតារី (ដែលចម្រាញ់ពីសត្វផ្សេង) ទៅក្នុងខ្លួនត្រីមេពូជ ដើម្បីជំរុញឱ្យពួកវាទម្លាក់ពង និងបញ្ចេញទឹកកាមនៅពេលដែលពួកវាមិនអាចបង្កាត់ពូជដោយខ្លួនឯងក្នុងលក្ខខណ្ឌចិញ្ចឹមតាមកសិដ្ឋាន។ ដូចជាការប្រើថ្នាំជំនួយដើម្បីដាស់រាងកាយត្រីដែលមិនព្រមពង ឱ្យភ្ញាក់ឡើងនិងត្រៀមខ្លួនបង្កាត់ពូជ។
Fecundity (ចំនួនពងសរុប / ផលិតភាពពង) សំដៅទៅលើបរិមាណ ឬចំនួនពងសរុបដែលត្រីញីមួយក្បាលអាចផលិត និងបញ្ចេញមកក្រៅបានបន្ទាប់ពីការចាក់អរម៉ូនជំរុញ។ វាជារង្វាស់នៃសមត្ថភាពបន្តពូជ និងទិន្នផលនៅក្នុងការបង្កាត់។ ប្រៀបដូចជាទិន្នផលគ្រាប់ពូជសរុបដែលយើងប្រមូលបានពីរុក្ខជាតិមួយដើមនៅរដូវប្រមូលផល។
Latency period (រយៈពេលរង់ចាំមុនពេលបញ្ចេញពង) ជារយៈពេលគិតចាប់ពីពេលដែលត្រីត្រូវបានចាក់អរម៉ូនរួច រហូតដល់ពេលដែលពងរបស់វាទុំល្អ ហើយត្រៀមខ្លួនរួចរាល់សម្រាប់ការច្របាច់យកចេញមកក្រៅ (Stripping) ដើម្បីធ្វើការបង្កកំណើតសិប្បនិម្មិត។ ក្នុងការសិក្សានេះគឺមានរយៈពេលចន្លោះពី ៩ ទៅ ១៤ ម៉ោង។ ដូចជារយៈពេលដែលយើងត្រូវរង់ចាំបន្ទាប់ពីដាក់នំចូលក្នុងឡ រហូតដល់នំឆ្អិនល្អអាចយកមកញ៉ាំបាន។
Intraperitoneal injection (ការចាក់ថ្នាំចូលក្នុងប្រហោងពោះ) ជាវិធីសាស្ត្របញ្ចូលថ្នាំ ឬអរម៉ូនដោយប្រើសឺរ៉ាំងចាក់ទម្លុះស្បែកចូលទៅក្នុងប្រហោងពោះរបស់ត្រី (កន្លែងដែលផ្ទុកសរីរាង្គខាងក្នុង) ជៀសវាងការចាក់ចំសាច់ដុំ ដើម្បីឱ្យអរម៉ូនជ្រាបចូលក្នុងចរន្តឈាមបានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ដូចជាការចាក់ជីទឹកបាញ់ផ្ទាល់ទៅលើដីក្បែរឫសរុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យវាស្រូបយកជីបានលឿនជាងការបាញ់លើស្លឹក។
Broodstock (មេបាពូជ / ត្រីមេពូជ) សំដៅលើត្រីញី និងត្រីឈ្មោលពេញវ័យដែលមានសុខភាពល្អ មាឌធំ និងត្រូវបានគេជ្រើសរើសទុកសម្រាប់ធ្វើជាមេបាបង្កាត់យកកូន នៅក្នុងកសិដ្ឋានវារីវប្បកម្ម។ ដូចជាគោ ឬជ្រូកមេពូជល្អៗ ដែលកសិកររក្សាទុកមិនយកទៅលក់ ដើម្បីទុកឱ្យវាបង្កើតកូនបន្តទៀតក្នងកសិដ្ឋាន។
Ovaprim (អរម៉ូនអូវ៉ាព្រីម) ជាឈ្មោះពាណិជ្ជកម្មនៃអរម៉ូនសំយោគ ដែលត្រូវបានគេផលិតឡើងសម្រាប់ប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការចាក់ជំរុញត្រីឱ្យពង។ ក្នុងការសិក្សានេះ វាត្រូវបានប្រើជាក្រុមត្រួតពិនិត្យ (Control) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពជាមួយក្រពេញកង្កែប។ ដូចជាថ្នាំពេទ្យទិញពីឱសថស្ថានដែលមានស្តង់ដារ ចំណែកឯក្រពេញកង្កែបប្រៀបដូចជាថ្នាំបុរាណដែលយើងផ្សំដោយខ្លួនឯង។
Ovulation (ការទម្លាក់ពង / ការបញ្ចេញពង) ជាដំណើរការជីវសាស្ត្រដែលកោសិការពង (ស៊ុត) របស់ត្រីញីលូតលាស់ទុំល្អ ហើយរបូតចេញពីកន្សោមពង ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបំពង់ពង ត្រៀមខ្លួនរង់ចាំការបង្កកំណើតជាមួយមេជីវិតឈ្មោល។ ដូចជាផ្លែឈើដែលទុំពេញលេញ ហើយជ្រុះចេញពីទងមកដីដោយឯកឯង ត្រៀមដុះជាកូនរុក្ខជាតិថ្មី។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖