Original Title: Productivity and Quality of CP- Pangola (Digitaria decumbens cv. CP-1) under Different Managements II. Effects of nitrogen application and cutting frequency
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលិតភាព និងគុណភាពនៃស្មៅ CP-Pangola (Digitaria decumbens cv. CP-1) ក្រោមការគ្រប់គ្រងខុសគ្នា ទី២៖ ឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូត និងប្រេកង់នៃការកាត់

ចំណងជើងដើម៖ Productivity and Quality of CP- Pangola (Digitaria decumbens cv. CP-1) under Different Managements II. Effects of nitrogen application and cutting frequency

អ្នកនិពន្ធ៖ Sayan Tudsri (Kasetsart University), Nipon Pachanawan (Kasetsart University), Niran Bumrung (Charoen Pokphand Seeds), Yang Jengnay (Charoen Pokphand Seeds)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1999 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់កម្រិតជីអាសូតខុសៗគ្នា និងប្រេកង់នៃការកាត់ទៅលើទិន្នផលរូបធាតុស្ងួត និងសមាសធាតុគីមីនៃស្មៅប្រភេទ Digitaria decumbens សម្រាប់ការផលិតចំណីសត្វ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍វាលត្រូវបានអនុវត្តដោយប្រើការរចនាប្លង់សាកល្បងជាមួយនឹងកម្រិតជីអាសូតចំនួន ៥ និងគម្លាតនៃការកាត់ចំនួន ៣ ប្រភេទខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
High Nitrogen Application (150 kg N/rai)
ការប្រើប្រាស់ជីអាសូតកម្រិតខ្ពស់ (១៥០ គ.ក្រ/រ៉ៃ)
ទទួលបានទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតខ្ពស់បំផុត និងបង្កើនកំហាប់ប្រូតេអ៊ីនសរុប។ ធ្វើឱ្យកម្រិតបរិមាណផូស្វ័រ (P) និងកាល់ស្យូម (Ca) នៅក្នុងដើមថយចុះ។ ទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតអតិបរមាសម្រេចបាន ៣៤៩៦ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
Zero Nitrogen Application (0 kg N/rai)
ការមិនប្រើប្រាស់ជីអាសូតសោះ (០ គ.ក្រ/រ៉ៃ)
ចំណាយដើមទុនតិចលើថ្លៃជី និងរក្សាកម្រិតផូស្វ័របានខ្ពស់នៅក្នុងផ្នែកមួយចំនួននៃរុក្ខជាតិ។ ផ្តល់ទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតទាបបំផុត និងមានកំហាប់ប្រូតេអ៊ីន (Crude protein) ទាប។ ទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតទាបបំផុតត្រឹមតែ ១៦៦៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
Extended Cutting Interval (60 days)
ការពន្យារពេលកាត់ (៦០ ថ្ងៃ)
បង្កើនទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតសរុប ជាពិសេសការកើនឡើងនៃទិន្នផលដើម។ បន្ថយកំហាប់ប្រូតេអ៊ីនយ៉ាងខ្លាំង និងបង្កើន ADF និង NDF ដែលធ្វើឱ្យសត្វពិបាករំលាយ។ ផ្តល់ទិន្នផលជាមធ្យម ២៨០១ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ ប៉ុន្តែគុណភាពចំណីធ្លាក់ចុះ។
Frequent Cutting Interval (30 days)
ការកាត់ញឹកញាប់ (៣០ ថ្ងៃ)
មានកំហាប់ប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់បំផុត និងងាយស្រួលរំលាយសម្រាប់សត្វពាហនៈ (កម្រិត ADF និង NDF ទាប)។ ទិន្នផលរូបធាតុស្ងួតសរុបទាបជាងការពន្យារពេលកាត់យូរថ្ងៃ។ គុណភាពប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់បំផុត (ជាមធ្យម 11.68% ក្នុងស្លឹក) តែទិន្នផលមធ្យម ២៧៣៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតអំពីតម្លៃនៃការចំណាយនោះទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តទាមទារធនធានកសិកម្មជាក់លាក់សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ និងការដាំដុះពិតប្រាកដ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅកសិដ្ឋានរបស់ក្រុមហ៊ុន ចារើនភោគភ័ណ្ឌ (CP) ក្នុងខេត្តកំពង់ផែត (Kamphaeng Phet) ប្រទេសថៃ ដែលមានដីប្រភេទល្បាយខ្សាច់ (Sandy loam) ជាមួយកម្រិត pH 6.9។ ព័ត៌មាននេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះតំបន់ជាច្រើននៅកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌដីល្បាយខ្សាច់ និងអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នានេះ ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលអាចយកមកអនុវត្តបានដោយផ្ទាល់នៅក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងវាលស្មៅ និងវិស័យចិញ្ចឹមសត្វពាហនៈនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនផលិតភាព។

ការយល់ដឹងពីតុល្យភាពរវាងកម្រិតនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូត និងប្រេកង់នៃការកាត់ នឹងជួយកសិករ និងអ្នកបច្ចេកទេសកម្ពុជាបង្កើនទាំងបរិមាណ និងគុណភាពចំណីសត្វប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីប្រភេទស្មៅចិញ្ចឹមសត្វ: ស្វែងយល់ពីលក្ខណៈរូបសាស្ត្រ និងការលូតលាស់របស់ស្មៅ Digitaria decumbens ព្រមទាំងពិគ្រោះឯកសារបន្ថែមពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មកម្ពុជា (CARDI) ទាក់ទងនឹងការដាំដុះស្មៅចំណីសត្វក្នុងស្រុក។
  2. រៀបចំការវាស់ស្ទង់គុណភាពដី: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Soil Test Kit ដើម្បីពិនិត្យមើលកម្រិត pH ព្រមទាំងបរិមាណ N, P, K នៅក្នុងដីមុនពេលចាប់ផ្តើមដាំដុះ ដើម្បីកំណត់កម្រិតជីអាសូតដែលត្រូវប្រើឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងចៀសវាងការខ្ជះខ្ជាយ។
  3. សាកល្បងប្លង់ដាំដុះជាក់ស្តែង: រៀបចំឡូតិ៍សាកល្បងខ្នាតតូចដោយប្រើកម្រិតជីអាសូតខុសៗគ្នា (ឧទាហរណ៍ ០, ៥០, និង ១០០ គ.ក្រ/រ៉ៃ) និងកត់ត្រាទិន្នន័យនៃការលូតលាស់ដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel ឬកម្មវិធីគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋានដូចជា AgriApp សម្រាប់ងាយស្រួលប្រៀបធៀបទិន្នផល។
  4. កំណត់កាលវិភាគប្រមូលផលច្បាស់លាស់: បង្កើតប្រតិទិនប្រមូលផល (Harvesting Schedule) ដោយកំណត់គោលដៅកាត់ស្មៅរៀងរាល់ ៣០ ទៅ ៤៥ ថ្ងៃ ដើម្បីធានាថាទទួលបានកម្រិតប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយសមាសធាតុសរសៃដែលសត្វពិបាករំលាយ (ADF/NDF)។
  5. វិភាគគុណភាពចំណីសត្វតាមមន្ទីរពិសោធន៍: សហការជាមួយមន្ទីរពិសោធន៍នៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) ដើម្បីយកគំរូស្មៅទៅវិភាគរកកម្រិតប្រូតេអ៊ីនសរុប (Crude Protein) និងសារធាតុរ៉ែ ដើម្បីវាយតម្លៃពីគុណភាពជាក់ស្តែង និងរៀបចំរូបមន្តចំណីបន្ថែមឱ្យសត្វ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Dry matter yield (ទិន្នផលរូបធាតុស្ងួត) ជាទម្ងន់សរុបរបស់រុក្ខជាតិបន្ទាប់ពីត្រូវបានសម្ងួតដើម្បីដកជាតិទឹកចេញទាំងអស់ ដែលបង្ហាញពីបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមពិតប្រាកដដែលសត្វអាចទទួលបានពីចំណីនោះ។ ដូចជាការយកផ្លែឈើស្រស់ទៅហាលឱ្យស្ងួត ដើម្បីដឹងពីទម្ងន់សាច់ពិតប្រាកដដោយមិនគិតពីជាតិទឹកដែលហួតបាត់។
Crude protein (ប្រូតេអ៊ីនសរុប / ប្រូតេអ៊ីនឆៅ) ជាការវាស់វែងបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសរុបនៅក្នុងចំណីសត្វ ដោយផ្អែកលើបរិមាណអាសូតដែលមាននៅក្នុងនោះ ដែលជាសារធាតុសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការលូតលាស់ និងការផលិតទឹកដោះរបស់សត្វ។ ដូចជាការគណនាចំនួនឥដ្ឋសរុបដែលត្រូវការដើម្បីសាងសង់ផ្ទះមួយ សម្រាប់ឱ្យសត្វយកទៅសាងសង់សាច់ដុំ និងផលិតទឹកដោះ។
Acid Detergent Fiber / ADF (សរសៃសូលុយស្យុងអាស៊ីត) ជាផ្នែកនៃកោសិការុក្ខជាតិ (សែលុយឡូស និងលីកនីន) ដែលមានសភាពរឹង ហើយសត្វពិបាករំលាយ។ បើកម្រិត ADF កាន់តែខ្ពស់ គុណភាពចំណី និងលទ្ធភាពរំលាយក្នុងក្រពះសត្វកាន់តែធ្លាក់ចុះ។ ដូចជាសរសៃស្វិតៗនៅក្នុងបន្លែចាស់ៗ ដែលយើងទំពារមិនងាយម៉ត់ ហើយពិបាករំលាយក្នុងក្រពះ។
Neutral Detergent Fiber / NDF (សរសៃសូលុយស្យុងណឺត) ជាទំហំសរុបនៃជញ្ជាំងកោសិការុក្ខជាតិ។ វាជួយកំណត់ថាតើសត្វអាចស៊ីចំណីនោះបានបរិមាណប៉ុនណា ព្រោះបើសម្បូរ NDF ពេក ចំណីនឹងប៉ោងពេញក្រពះធ្វើឱ្យសត្វឆាប់ឆ្អែតតែមិនសូវបានជីវជាតិ។ ដូចជាការញ៉ាំអេប៉ុងអញ្ចឹង វាធ្វើឱ្យឆ្អែតពោះលឿន តែមិនមានកម្លាំងដោយសារវាមិនសូវមានសារធាតុចិញ្ចឹមដែលអាចស្រូបយកបាន។
Split plot design (ការរចនាប្លង់សាកល្បងបែបបំបែកឡូតិ៍) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្ម ដែលកត្តាស្រាវជ្រាវធំមួយ (ឧទាហរណ៍ កម្រិតជីអាសូត) ត្រូវបានអនុវត្តលើឡូតិ៍ដីធំ ហើយកត្តាតូចមួយទៀត (ឧទាហរណ៍ ថ្ងៃកាត់ស្មៅ) ត្រូវបានអនុវត្តលើឡូតិ៍តូចៗដែលបែងចែកក្នុងឡូតិ៍ធំនោះ។ ដូចជាការចែកនំខេកធំមួយជាបំណែកៗដោយលាបក្រែមខុសៗគ្នា (កត្តាធំ) រួចក្នុងបំណែកនីមួយៗយើងដាក់ថែមផ្លែឈើខុសៗគ្នាទៀត (កត្តាតូច) ដើម្បីភ្លក់រស់ជាតិប្រៀបធៀបគ្នា។
Digitaria decumbens (ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ស្មៅ Pangola) ជាពូជស្មៅចំណីសត្វតំបន់ត្រូពិចដែលមានដើមវារលូតលាស់តាមដី មានស្លឹកតូចៗ ស័ក្តិសមសម្រាប់ការធ្វើស្មៅស្ងួតពាណិជ្ជកម្ម និងមានការឆ្លើយតបខ្ពស់ក្នុងការលូតលាស់នៅពេលផ្តល់ជីអាសូត។ ដូចជាដើមត្រកួនដែលវារលើដី ប៉ុន្តែវាជាប្រភេទស្មៅដែលគោក្របីចូលចិត្តស៊ី និងងាយស្រួលហាលឱ្យស្ងួតឆាប់រហ័ស។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖