Original Title: Development of Supplementary Food
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍអាហារបំប៉ន

ចំណងជើងដើម៖ Development of Supplementary Food

អ្នកនិពន្ធ៖ Penkwan Chompreeda (Dept. of Product Development, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University), Vichai Haruthaithanasan (Dept. of Product Development, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1989 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភចំពោះកុមារតូចៗ ទាមទារឱ្យមានអាហារបំប៉នដែលមានតម្លៃសមរម្យ និងមានជីវជាតិខ្ពស់ ដែលអាចផលិតបានដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុកដើម្បីកាត់បន្ថយការនាំចូល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានបង្កើតរូបមន្តអាហារបំប៉នដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ ដំណើរការផលិតតាមរយៈការកិនសង្កត់និងដុតនំ ព្រមទាំងវាយតម្លៃគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភ ញ្ញាណ និងការរក្សាទុក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Tin Can and Aluminum Foil Bag Packaging
ការវេចខ្ចប់ដោយកំប៉ុងប៉ាហាំង និងថង់អាលុយមីញ៉ូមហ្វូល
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការការពារសំណើម និងខ្យល់ ដែលជួយរក្សាភាពស្រួយ និងក្លិនឈ្ងុយបានយូរ។ មានតម្លៃដើមផលិតខ្ពស់ជាងបន្តិចបើប្រៀបធៀបទៅនឹងការប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកធម្មតា។ អាចរក្សាគុណភាពអារម្មណ៍ (Sensory qualities) បានល្អបំផុតក្នុងអំឡុងពេលរក្សាទុក ៣ខែ នៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ (៣០°C)។
Polyethylene (PE) and Polypropylene (PP) Bag Packaging
ការវេចខ្ចប់ដោយថង់ប្លាស្ទិកប្រភេទ PE និង PP
មានតម្លៃថោក និងងាយស្រួលរកនៅលើទីផ្សារសម្រាប់ការផលិតក្នុងកម្រិតសហគមន៍។ មិនអាចការពារសំណើមនិងខ្យល់បានល្អ ដែលបណ្តាលឱ្យផលិតផលឆាប់បាត់បង់ភាពស្រួយនិងក្លិនឈ្ងុយ។ គុណភាពនៃភាពស្រួយនិងក្លិនធ្លាក់ចុះយ៉ាងច្បាស់បន្ទាប់ពីការរក្សាទុកបានមួយរយៈ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះផ្តោតលើការប្រើប្រាស់ធនធានវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក និងឧបករណ៍កែច្នៃដែលមានតម្លៃទាប ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្មឱ្យនៅត្រឹមប្រមាណ ២.៥ បាត ក្នុង១០០ក្រាម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart) ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ ដោយផ្អែកលើវត្ថុធាតុដើម និងអ្នកចូលរួមធ្វើតេស្តរសជាតិជនជាតិថៃចំនួន ១៤២ នាក់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទោះបីជាវប្បធម៌ម្ហូបអាហារមានភាពស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែចំណូលចិត្តរសជាតិ និងលក្ខណៈនៃវត្ថុធាតុដើមកសិកម្មអាចមានការប្រែប្រួល ដែលទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងនិងកែតម្រូវឡើងវិញ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍអាហារបំប៉ននេះគឺមានសក្តានុពល និងសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភដោយមិនពឹងផ្អែកលើការនាំចូល។

ជារួម ការទាញយកវិធីសាស្ត្រនេះមកអនុវត្តនឹងជួយកម្ពុជាបង្កើតផលិតផលអាហារបំប៉នក្នុងស្រុកប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងលើកកម្ពស់សុខភាពសាធារណៈបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីវត្ថុធាតុដើម និងកំណត់រូបមន្ត (Formulation): ប្រមូលទិន្នន័យតម្លៃនិងតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភនៃកសិផលក្នុងស្រុក រួចប្រើប្រាស់ Linear Programming Tool (ឧទាហរណ៍ Excel Solver) ដើម្បីគណនារកបរិមាណលាយបញ្ចូលគ្នាដែលបំពេញតាមស្តង់ដារអាស៊ីតអាមីណូរបស់ FAO ក្នុងតម្លៃទាបបំផុត។
  2. រៀបចំដំណើរការផលិតខ្នាតតេស្ត (Pilot Production): អនុវត្តការផលិតសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ងាយៗ ដូចជាការប្រើ Meat Grinder សម្រាប់បង្កើតទម្រង់ជាសរសៃ ឬបន្ទះ (Extruding) និង Roller Mill សម្រាប់កិនសង្កត់ឱ្យស្តើងមុនពេលយកទៅដុតនំនៅសីតុណ្ហភាព ១២០°C។
  3. ការធ្វើតេស្តគុណភាព និងអាយុកាលរក្សាទុក (Quality & Shelf-life Testing): វេចខ្ចប់ផលិតផលក្នុង Aluminum Foil Bags និងធ្វើការវិភាគមេរោគ ដើម្បីធានាថាគ្មានវត្តមានបាក់តេរីបង្កជំងឺដូចជា Escherichia coli ព្រមទាំងតាមដានគុណភាពភាពស្រួយនិងក្លិនរយៈពេល៣ខែ។
  4. ការវាយតម្លៃចំណូលចិត្តអតិថិជន (Consumer Acceptability Test): រៀបចំការធ្វើតេស្ត Sensory Evaluation ដោយប្រើប្រាស់ Hedonic Scale ជាមួយក្រុមគោលដៅ (កុមារ ឬមាតាបិតា) នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីកែសម្រួលរសជាតិ ក្លិន និងទម្រង់ឱ្យស្របតាមចំណូលចិត្តជាក់ស្តែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Linear programming (កម្មវិធីលីនេអ៊ែរ) វិធីសាស្ត្រគណិតវិទ្យាដែលប្រើក្នុងកុំព្យូទ័រសម្រាប់ស្វែងរកលទ្ធផលល្អបំផុត (ឧទាហរណ៍ តម្លៃដើមទាបបំផុត) ដោយផ្អែកលើលក្ខខណ្ឌកំណត់ច្បាស់លាស់ (ឧទាហរណ៍ ស្តង់ដារអាហារូបត្ថម្ភដែលត្រូវការចាំបាច់)។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីគណនារកបរិមាណវត្ថុធាតុដើមលាយបញ្ចូលគ្នាឱ្យបានរូបមន្តអាហារល្អបំផុតក្នុងតម្លៃថោក។ ដូចជាការគិតលេខរកវិធីទិញគ្រឿងទេសនៅផ្សារឱ្យបានរបស់មានជីវជាតិច្រើនមុខបំផុត ដោយចំណាយលុយតិចបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។
Water activity (សកម្មភាពទឹក) រង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរីដែលមាននៅក្នុងផលិតផលអាហារ ដែលអាចឱ្យពពួកអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាផ្សិត និងបាក់តេរី) ប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់បាន។ តម្លៃកាលណាទាប អាហារនោះកាន់តែអាចរក្សាទុកបានយូរដោយមិនងាយខូចតម្រូវការក្នុងការប្រើប្រាស់សារធាតុថែរក្សាអាហារ (Preservatives)។ ដូចជាភាពសើមនៅលើអេប៉ុង បើអេប៉ុងស្ងួតល្អ ផ្សិតមិនអាចដុះបានទេ។
Essential amino acids (អាស៊ីតអាមីណូចាំបាច់) សារធាតុចិញ្ចឹមដែលជាបំណែកតូចៗនៃប្រូតេអ៊ីន ដែលរាងកាយមនុស្សមិនអាចផលិតដោយខ្លួនឯងបាន និងតម្រូវឱ្យទទួលបានជាចាំបាច់តាមរយៈការបរិភោគអាហារ ដើម្បីជួយដល់ការលូតលាស់និងជួសជុលកោសិកាក្នុងរាងកាយ។ ដូចជាឥដ្ឋប្រភេទពិសេសដែលជាងសំណង់មិនអាចផលិតខ្លួនឯងបាន ត្រូវតែទិញពីក្រៅដើម្បីយកមកសង់ផ្ទះ (រាងកាយ) ឱ្យរឹងមាំ។
Sensory evaluation (ការវាយតម្លៃសតិអារម្មណ៍) វិធីសាស្ត្រវិទ្យាសាស្ត្រដែលប្រើប្រាស់ញ្ញាណទាំង៥របស់មនុស្ស (ការមើលឃើញ ក្លិន រសជាតិ ការស្ទាប និងការស្តាប់) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ វិភាគ និងបកស្រាយពីលក្ខណៈរបស់ផលិតផលអាហារថាតើអតិថិជននឹងទទួលយកវាឬអត់។ ដូចជាការធ្វើជាចៅក្រមភ្លក់ម្ហូបក្នុងកម្មវិធីប្រឡងធ្វើម្ហូប ដើម្បីដាក់ពិន្ទុលើពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងភាពស្រួយរបស់អាហារ។
Extruding (ការកិនសង្កត់បញ្ចេញរាង) ដំណើរការកែច្នៃអាហារដោយសង្កត់វត្ថុធាតុដើមដែលលាយរួច (ម្សៅ ឬសាច់) ឱ្យឆ្លងកាត់រន្ធតូចៗក្រោមសម្ពាធ ដើម្បីបង្កើតជាទម្រង់ សរសៃ ឬបន្ទះ មុននឹងយកទៅចម្អិន ឬដុតនំបន្ត។ ដូចជាការច្របាច់ម្សៅនំបញ្ចុកចេញពីរន្ធកន្ត្រងឱ្យធ្លាក់មកជាសរសៃៗ ឬការច្របាច់ក្រែមតែងមុខនំខេក។
Coliform and E. coli (កូលីហ្វម និង អ៊ីកូលី) ប្រភេទក្រុមបាក់តេរីដែលជាទូទៅរស់នៅក្នុងពោះវៀនសត្វនិងមនុស្ស។ ការរកឃើញវត្តមានបាក់តេរីទាំងនេះនៅក្នុងអាហារ គឺជាសូចនាករដែលបញ្ជាក់ថាអាហារនោះមានការកខ្វក់ពីលាមកក្នុងដំណើរការផលិត និងអាចបង្កឱ្យមានជំងឺរាករូសធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាសញ្ញាអាសន្នបញ្ជាក់ថាទឹក ឬអាហារនោះមិនស្អាត ធ្លាប់ប្រឡាក់ប្រឡូសនឹងមេរោគចេញពីបន្ទប់ទឹក។
Hedonic scores (ពិន្ទុចំណូលចិត្ត) ប្រព័ន្ធរង្វាស់ប្រៀបធៀបដែលគេប្រើញឹកញាប់ក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រអាហារ ដើម្បីវាស់កម្រិតអារម្មណ៍នៃការចូលចិត្ត ឬការមិនចូលចិត្តរបស់អ្នកបរិភោគចំពោះផលិតផលណាមួយ ដោយរាប់ចាប់ពី "ចូលចិត្តខ្លាំងបំផុត" រហូតដល់ "មិនចូលចិត្តខ្លាំងបំផុត"។ ដូចជាការចុចប៊ូតុងមុខញញឹម មុខស្មើ ឬមុខក្រៀម ដើម្បីវាយតម្លៃការពេញចិត្តលើសេវាកម្មនៅធនាគារ ឬភោជនីយដ្ឋាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖