បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកែច្នៃផ្លែមង្ឃុត ដើម្បីបង្កើតជាផលិតផលភេសជ្ជៈចាហួយត្រៀមជាស្រេច ក្នុងគោលបំណងបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផល និងពន្យារអាយុកាលរក្សាទុក។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមទម្រង់ពិសោធន៍ Randomized Complete Block (RCB) ដោយមាន ៣រូបមន្ត និង ៣រយៈពេលនៃការរក្សាទុក ដើម្បីវាយតម្លៃការទទួលយកពីអតិថិជន និងគុណភាព។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Mangosteen Puree Jelly Beverage ភេសជ្ជៈចាហួយប្រើសាច់មង្ឃុតកិន (Puree) |
រក្សាបាននូវសារធាតុចិញ្ចឹមច្រើន ជាពិសេសមានកម្រិតកាកសរសៃ (Fiber) និងផេកទីន (Pectin) ខ្ពស់ដែលល្អសម្រាប់សុខភាព។ | ផលិតផលមានសភាពល្អក់ និងមានភាពខាប់ខ្លាំងពេក ដែលអាចធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការបឺតទាញតាមទុយោ ប្រសិនបើមិនបានកែតម្រូវរូបមន្តត្រឹមត្រូវ។ | រូបមន្តទី១ (អាស៊ីតស៊ីទ្រិច ១.០ក្រាម) ទទួលបានការគាំទ្រច្រើន ប៉ុន្តែមានភាពខាប់រហូតដល់ 1420±36.06 cP។ អាចរក្សាទុកបាន ៣សប្តាហ៍នៅសីតុណ្ហភាព 4-10°C។ |
| Mangosteen Juice Jelly Beverage ភេសជ្ជៈចាហួយប្រើទឹកមង្ឃុត (Juice) |
ផលិតផលមានសភាពថ្លាគួរឱ្យចង់ទទួលទាន មានភាពខាប់ទាបងាយស្រួលបឺតផឹក និងទទួលបានការវាយតម្លៃខ្ពស់លើផ្នែករសជាតិ។ | មានកម្រិតកាកសរសៃ (Fiber) ទាបជាងការប្រើសាច់មង្ឃុតកិន និងទាមទារឧបករណ៍បន្ថែមដូចជាម៉ាស៊ីនសង្កត់យកទឹក។ | រូបមន្តទី១ ទទួលបានការគាំទ្រផ្នែកវាយតម្លៃវិញ្ញាណខ្ពស់បំផុត និងមានភាពខាប់ត្រឹមតែ 554±41.01 cP ប៉ុណ្ណោះ។ អាចរក្សាទុកបាន ៣សប្តាហ៍នៅសីតុណ្ហភាព 4-10°C។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារបរិក្ខារកែច្នៃម្ហូបអាហារកម្រិតមូលដ្ឋាន និងឧបករណ៍វិភាគមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ការធ្វើតេស្តគុណភាព និងសុវត្ថិភាព។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ផ្លែមង្ឃុតពីទីផ្សារក្នុងស្រុក (Simummuang Market)។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងពូជមង្ឃុតអាចមានភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែកម្រិតជាតិអាស៊ីត ឬភាពផ្អែមរបស់ផ្លែឈើអាចប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចទៅតាមតំបន់ដាំដុះ (ឧទាហរណ៍៖ មង្ឃុតកំពត) ដែលទាមទារការកែតម្រូវបរិមាណស្ករ និងអាស៊ីតបន្ថែមក្នុងស្ថានភាពជាក់ស្តែង។
បច្ចេកទេសកែច្នៃនេះមានសារៈសំខាន់ និងសក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនតម្លៃកសិផល។
ជារួម ការអនុវត្តតាមរូបមន្តនេះនឹងជួយពង្រីកសក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ចរបស់កសិករ និងសហគ្រិនក្នុងស្រុកតាមរយៈការបង្កើតផលិតផលតម្លៃបន្ថែមដែលស្របតាមចំណូលចិត្តរបស់អ្នកបរិភោគ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Randomized Complete Block (RCB) (ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) | ការរៀបចំការពិសោធន៍ដោយបែងចែកសំណាកជាក្រុម (ប្លុក) ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពល្អៀងពីកត្តាខាងក្រៅ ដែលជួយឱ្យការប្រៀបធៀបរូបមន្តភេសជ្ជៈកាន់តែសុក្រឹត និងអាចទុកចិត្តបាន។ | ដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមតាមកម្រិតសមត្ថភាពមុននឹងធ្វើតេស្ត ដើម្បីធានាថាការប្រឡងប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត។ |
| Viscosity (ភាពខាប់) | រង្វាស់នៃកម្រិតរាវ ឬខាប់របស់ភេសជ្ជៈ ដែលក្នុងការសិក្សានេះវាស់ជាខ្នាត Centipoise (cP) ដើម្បីកំណត់ថាតើភេសជ្ជៈចាហួយមានភាពងាយស្រួលក្នុងការបឺតតាមទុយោ ឬអត់។ | ភាពខុសគ្នារវាងការកូរទឹកធម្មតា (រាវស្រាល និងងាយបឺត) និងការកូរទឹកឃ្មុំ (ខាប់ធ្ងន់ និងពិបាកបឺត)។ |
| Total plate count (ចំនួនបាក់តេរីសរុប) | វិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីបណ្តុះ និងរាប់ចំនួនអតិសុខុមប្រាណ (បាក់តេរី) សរុបនៅក្នុងផលិតផល ដើម្បីបញ្ជាក់ពីកម្រិតអនាម័យ និងសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការបរិភោគតាមស្តង់ដារចំណីអាហារ។ | ដូចជាការយកកែវយឹតទៅឆ្លុះរាប់ចំនួនសត្វល្អិតដែលមាននៅក្នុងសួនច្បារ ដើម្បីដឹងថាសួននោះមានអនាម័យកម្រិតណា។ |
| Sensory evaluation (ការវាយតម្លៃតាមរយៈវិញ្ញាណ) | ដំណើរការនៃការប្រើប្រាស់មនុស្ស (អ្នកភ្លក់) ដើម្បីវាយតម្លៃផលិតផលលើចំណុចទាក់ទាញដូចជា ពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងសភាពចាហួយ ថាតើអតិថិជនអាចទទួលយកបានកម្រិតណា។ | ដូចជាការអញ្ជើញភ្ញៀវមកភ្លក់ម្ហូបថ្មី រួចសួរពួកគេថាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ ផ្អែម ឬប្រៃពេកឬទេ មុននឹងដាក់លក់ជាផ្លូវការក្នុងហាង។ |
| Escherichia coli (បាក់តេរី E. coli) | ប្រភេទបាក់តេរីម្យ៉ាងដែលច្រើនរស់នៅក្នុងពោះវៀនសត្វ និងមនុស្ស។ ការធ្វើតេស្តរកវត្តមានវាក្នុងភេសជ្ជៈ គឺដើម្បីបញ្ជាក់ថាផលិតផលនោះគ្មានការចម្លងរោគពីលាមក ឬទឹកកខ្វក់ឡើយ។ | ដូចជាសញ្ញាប្រកាសអាសន្នដែលប្រាប់ថា ទឹកឬអាហារនោះត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងមេរោគកខ្វក់ដែលអាចធ្វើឱ្យយើងឈឺពោះ ឬរាករូស។ |
| Puree (សាច់ផ្លែឈើកិនម៉ដ្ឋ) | ទម្រង់នៃការកែច្នៃផ្លែឈើ (មង្ឃុត) ដោយយកសាច់មកកិនឱ្យម៉ដ្ឋចូលគ្នាជាមួយទឹកផ្លែឈើ ដោយមិនចម្រោះកាកសរសៃ (Fiber) ចេញ ដែលធ្វើឱ្យវាមានសភាពខាប់ និងសម្បូរសារធាតុចិញ្ចឹមជាងទឹកផ្លែឈើសុទ្ធ។ | ដូចជាការធ្វើទឹកស៊ុបខាប់ៗ ដែលយើងកិនសាច់និងបន្លែទាំងអស់ចូលគ្នា មិនមែនស្រង់យកតែទឹកថ្លាៗនោះទេ។ |
| Brix (កម្រិតភាពផ្អែម) | រង្វាស់ភាគរយនៃបរិមាណសារធាតុរឹង (ដែលភាគច្រើនបំផុតគឺស្ករ) ដែលរលាយក្នុងទឹកភេសជ្ជៈ ដែលជួយកំណត់ពីកម្រិតភាពផ្អែម និងភាពខាប់បន្តិចបន្តួចរបស់ចាហួយមង្ឃុត។ | ដូចជាការវាស់ និងដឹងច្បាស់ពីចំនួនស្លាបព្រាស្ករដែលបានរលាយចូលក្នុងកែវទឹកកាហ្វេរបស់អ្នក។ |
| Refractometer (ឧបករណ៍វាស់កំហាប់ពន្លឺ) | ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រដែលប្រើគោលការណ៍ចំណាំងផ្លាតនៃពន្លឺ ដើម្បីវាស់កំហាប់នៃសារធាតុរលាយ (ដូចជាស្ករ) នៅក្នុងអង្គធាតុរាវបានយ៉ាងរហ័ស។ | ដូចជាឧបករណ៍ថតកាំរស្មីអ៊ិចខ្នាតតូច ដែលឆ្លុះមើលថាតើមានជាតិស្ករប៉ុន្មានភាគរយលាក់ខ្លួននៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
