Original Title: Effectiveness of sunshine organic fertilizer, organmineral fertilizer and mineral fertilizer on soil nutrients, growth and yield of Maize
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1020
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃជីសរីរាង្គ sunshine ជីសរីរាង្គ-ខនិជ និងជីខនិជទៅលើសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងដី ការលូតលាស់ និងទិន្នផលពោត

ចំណងជើងដើម៖ Effectiveness of sunshine organic fertilizer, organmineral fertilizer and mineral fertilizer on soil nutrients, growth and yield of Maize

អ្នកនិពន្ធ៖ Babatunde S. A (Adeyemi College of Education, Department of Agricultural Science), Ovigwe H. Ernest, Howard C. kelvin

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2016 Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការប្រើប្រាស់ជីខនិជ ឬជីសរីរាង្គតែឯងមិនទាន់អាចដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះខាតការគ្រប់គ្រងជីជាតិដីសម្រាប់ការដាំដុះនៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ាបានពេញលេញនៅឡើយ ដែលទាមទារឱ្យមានដំណោះស្រាយថ្មីតាមរយៈការរួមបញ្ចូលគ្នា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការពិសោធន៍វាល (Field experiments) ដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យ (Randomized Complete Block Design) ដើម្បីប្រៀបធៀបឥទ្ធិពលនៃជីចំនួនបីប្រភេទទៅលើដំណាំពោត។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Organomineral Fertilizer (OMF)
ជីសរីរាង្គ-ខនិជ (OMF)
ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ពោតខ្ពស់បំផុត ជួយកែលម្អកម្រិត pH ដី និងបង្កើនសារធាតុចិញ្ចឹមទាំងម៉ាក្រូ និងមីក្រូនៅក្នុងដីនិងរុក្ខជាតិបានយ៉ាងមានតុល្យភាព។ ទាមទារបរិមាណប្រើប្រាស់ច្រើនគួរសម (២.៥ ទៅ ៥តោន/ហិកតា) បើធៀបនឹងការប្រើប្រាស់ជីគីមីសុទ្ធ។ ផ្តល់កំណើនទិន្នផលគ្រាប់ពោតរហូតដល់ ៦៨,៣១% (កម្រិត ៥តោន/ហិកតា) និង ៦០,២១% (កម្រិត ២.៥តោន/ហិកតា) បើធៀបនឹងការមិនប្រើជី។
Organic Fertilizer (OG)
ជីសរីរាង្គកែច្នៃ (Sunshine Organic Fertilizer)
ជួយកែលម្អគុណភាពដីបានយ៉ាងល្អប្រសើរដោយបង្កើនកម្រិត pH ដី និងសារធាតុសរីរាង្គ (OM) ព្រមទាំងមិនធ្វើឱ្យដីខូចក្នុងរយៈពេលវែង។ ត្រូវការប្រើប្រាស់ក្នុងបរិមាណច្រើនខ្លាំង (រហូតដល់ ១០តោន/ហិកតា) ទើបអាចទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ប្រកៀកប្រកិតនឹងជីសរីរាង្គ-ខនិជ។ ផ្តល់កំណើនទិន្នផលគ្រាប់ពោត ៤៩,៦៥% នៅពេលប្រើក្នុងកម្រិតខ្ពស់ (១០តោន/ហិកតា)។
Mineral Fertilizer (NPK 15:15:15)
ជីខនិជ ឬជីគីមី (NPK 15:15:15)
ងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់ ត្រូវការបរិមាណតិច (៣០០គីឡូក្រាម/ហិកតា) និងជួយជំរុញការលូតលាស់ផ្នែកដើមរុក្ខជាតិបានលឿនជាងគេ។ ផ្តល់កំណើនទិន្នផលទាបបំផុត មិនមានតុល្យភាពសារធាតុចិញ្ចឹម និងធ្វើឱ្យដីចុះជាតិអាស៊ីត (បន្ថយ pH ដី) ព្រមទាំងកាត់បន្ថយសារធាតុសរីរាង្គ។ ផ្តល់កំណើនទិន្នផលគ្រាប់ពោតត្រឹមតែ ១២,១៣% ប៉ុណ្ណោះ បើធៀបនឹងការពុំប្រើជីសោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីតម្លៃចំណាយជាសាច់ប្រាក់ដោយផ្ទាល់នោះទេ ប៉ុន្តែផ្អែកតាមវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវ តម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគលើធាតុចូលកសិកម្ម និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ដូចខាងក្រោម៖

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅតំបន់ Ondo ភាគនិរតីនៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដែលមានប្រភេទដីខ្សាច់លាយល្បាប់ (Sandy loam Alfisol) ដែលជាតំបន់ខ្សោះជីវជាតិដីពីធម្មជាតិ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាមានប្រភេទដី និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នា ហើយក៏កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាថយចុះជីជាតិដីដោយសារការដាំដុះដំណាំដដែលៗនិងការប្រើជីគីមីច្រើនពេកផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ-ខនិជ មានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនៅក្នុងបរិបទវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនទិន្នផលនិងថែរក្សាគុណភាពដី។

ជារួម ការលើកកម្ពស់និងការធ្វើពាណិជ្ជកម្មជីសរីរាង្គ-ខនិជ នឹងក្លាយជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អមួយដើម្បីជំនួសការប្រើប្រាស់ជីគីមីច្រើនលើសលប់ ធានាបាននូវនិរន្តរភាពដីកសិកម្ម និងការបង្កើនទិន្នផលដំណាំនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសមាសធាតុដី និងរុក្ខជាតិគោលដៅ: និស្សិតត្រូវប្រមូលសំណាកដីនៅតំបន់គោលដៅ (ឧ. ចម្ការនៅបាត់ដំបង) យកទៅវិភាគនៅមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិត pH ព្រមទាំងម៉ាក្រូនិងមីក្រូសារធាតុចិញ្ចឹម មុនពេលរៀបចំការពិសោធន៍។
  2. ស្រាវជ្រាវរូបមន្តផលិតជីសរីរាង្គ-ខនិជកែច្នៃ: ធ្វើការសិក្សារកកម្រិតតុល្យភាពក្នុងការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងកាកសំណល់កសិកម្មក្នុងស្រុក (ដូចជា សំបកសណ្តែក កន្ទក់ អាចម៍គោ) ជាមួយនិងជី NPK ក្នុងកម្រិតទាប ដើម្បីបង្កើតជាទម្រង់ Organomineral fertilizer (OMF)
  3. រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍វាល (Field Trial Setup): រៀបចំការដាំដុះសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ Randomized Complete Block Design (RCBD) ដោយបែងចែកជាឡូត៍ពិសោធន៍ចំនួន ៤ ទៅ ៥ និងមាន Replications ត្រឹមត្រូវ (កម្រិតជីខុសៗគ្នា រួមទាំងឡូត៍ Control)។
  4. តាមដានការលូតលាស់ និងវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ចុះកត់ត្រាពីកម្ពស់ដើម ទំហំស្លឹក និងទិន្នផលគ្រាប់ពោតនៅពេលប្រមូលផល។ បន្ទាប់មក ត្រូវប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យរកភាពខុសគ្នា (ឧទាហរណ៍តាមរយៈ ANOVA និង Duncan Multiple Range Test)។
  5. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic Evaluation): និស្សិតត្រូវគណនាប្រៀបធៀបពីថ្លៃដើមនៃការផលិត/ទិញជី ការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្ម និងប្រាក់ចំណេញពីទិន្នផលដែលទទួលបាន (Cost-Benefit Analysis) ដើម្បីណែនាំជាជម្រើសល្អបំផុតដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Organomineral fertilizer (ជីសរីរាង្គ-ខនិជ) ជាជីដែលផ្សំឡើងពីការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងកាកសំណល់សរីរាង្គ (ដូចជាលាមកសត្វ ឬកាកសំណល់រុក្ខជាតិ) ជាមួយនឹងជីគីមី (ខនិជ) ក្នុងគោលបំណងផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមដល់រុក្ខជាតិភ្លាមៗផង និងជួយកែលម្អគុណភាពដីសម្រាប់រយៈពេលយូរអង្វែងផង។ ដូចជាការហូបបាយដែលមានទាំងសាច់ (ផ្តល់ថាមពលលឿន) និងបន្លែ (ជំនួយសុខភាពយូរអង្វែង) ក្នុងចានតែមួយ។
Randomized complete Block Design (ប្លង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍កសិកម្មដោយបែងចែកទីតាំងដីជាប្លុកតូចៗ ហើយចាត់តាំងប្រភេទជីផ្សេងៗគ្នាទៅក្នុងប្លុកនីមួយៗដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពមិនស្មើគ្នានៃគុណភាពដីដើមទៅលើលទ្ធផល។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សពូកែ និងខ្សោយឱ្យចូលក្នុងក្រុមផ្សេងៗគ្នាដោយចាប់ឆ្នោត ដើម្បីធានាថាការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌ មិនលម្អៀងទៅក្រុមណាមួយ។
Stover yield (ទិន្នផលសំណល់ដើមរុក្ខជាតិ) ទម្ងន់សរុបនៃផ្នែករុក្ខជាតិដែលនៅសល់ (ដូចជាដើម ស្លឹក ស្នូល) ក្រោយពេលប្រមូលផលយកគ្រាប់រួច ដែលគេច្រើនយកទៅធ្វើជាចំណីសត្វ ឬកប់ចូលដីដើម្បីធ្វើជីកំប៉ុសឡើងវិញ។ ដូចជាសំបក ឬគ្រាប់ផ្លែឈើដែលយើងបោះចោលក្រោយពេលញ៉ាំសាច់វារួច ប៉ុន្តែវាអាចយកទៅកែច្នៃធ្វើជាជីបាន។
Macronutrient (ម៉ាក្រូសារធាតុចិញ្ចឹម) សារធាតុចិញ្ចឹមចម្បងៗ (ដូចជា អាសូត(N) ផូស្វ័រ(P) និងប៉ូតាស្យូម(K)) ដែលរុក្ខជាតិត្រូវការស្រូបយកក្នុងបរិមាណច្រើនបំផុត ដើម្បីលូតលាស់ បង្កើតស្លឹក រឹងមាំ និងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ ដូចជាបាយ សាច់ និងទឹក ដែលជារបស់ចាំបាច់បំផុតប្រចាំថ្ងៃសម្រាប់ការលូតលាស់ និងថាមពលរបស់មនុស្ស។
Micronutrient (មីក្រូសារធាតុចិញ្ចឹម) សារធាតុរ៉ែបន្ទាប់បន្សំ (ដូចជា ដែក(Fe) ស័ង្កសី(Zn) និងទង់ដែង(Cu)) ដែលរុក្ខជាតិត្រូវការក្នុងបរិមាណតិចតួចបំផុត ប៉ុន្តែវាមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតរស្មីសំយោគ និងដំណើរការអង់ស៊ីមផ្សេងៗក្នុងរុក្ខជាតិ។ ដូចជាវីតាមីន ឬអំបិលដែលយើងត្រូវការញ៉ាំតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ តែបើខ្វះវានឹងធ្វើឱ្យយើងមានជំងឺ។
Alfisol (ប្រភេទដីអាល់ហ្វីសូល) ជាប្រភេទដីតំបន់ពាក់កណ្តាលត្រូពិចដែលមានស្រទាប់ខាងក្រោមសម្បូរទៅដោយដីឥដ្ឋ និងសារធាតុរ៉ែ ប៉ុន្តែវាជាប្រភេទដីដែលងាយនឹងអស់ជីជាតិប្រសិនបើដាំដុះជាប់ៗគ្នាដោយមិនបានដាក់ជីសរីរាង្គបន្ថែម។ ដូចជាកូនជ្រូកសន្សំប្រាក់ដែលងាយនឹងដកលុយចេញអស់លឿន ប្រសិនបើយើងមិនខំរកលុយមកដាក់បញ្ជូលវិញឱ្យបានទៀងទាត់ទេនោះ។
Soil pH (កម្រិត pH នៃដី) ជារង្វាស់ដែលបញ្ជាក់ថាដីមានជាតិអាស៊ីត (ជូរ) ឬបាស (ប្រៃ) ដែលវាជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើសមត្ថភាពរបស់ឫសរុក្ខជាតិក្នុងការរលាយនិងស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមផ្សេងៗពីក្នុងដី។ ដូចជាសីតុណ្ហភាពទឹកសម្រាប់ឆុងទឹកដោះគោ បើក្តៅពេកឬត្រជាក់ពេក ម្សៅទឹកដោះគោនឹងមិនរលាយល្អធ្វើឱ្យទារកមិនអាចទទួលបានជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖