Original Title: Entomopathogenic fungi in population of Zonocerus variegatus (l) in Ibadan, Southwest, Nigeria
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1021
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផ្សិតសម្លាប់សត្វល្អិតនៅក្នុងចំនួនប្រជាសាស្ត្រនៃកណ្តូប Zonocerus variegatus (l) នៅទីក្រុង Ibadan ភាគនិរតីនៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Entomopathogenic fungi in population of Zonocerus variegatus (l) in Ibadan, Southwest, Nigeria

អ្នកនិពន្ធ៖ S.A. BALOGUN (Environmental Unit, Department of Microbiology, Adekunle Ajasin University), O.E. FAGADE (Environmental and Biotechnology Laboratory, Department of Botany and Microbiology, University of Ibadan)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2012, Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការបំផ្លាញដំណាំកសិកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារសត្វកណ្តូបចម្រុះពណ៌ (Zonocerus variegatus) នៅតំបន់អាហ្រ្វិកខាងលិច និងតម្រូវការស្វែងរកភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីដែលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការប្រមូលសត្វកណ្តូបពីទីវាលដើម្បីវិភាគរកអត្រាឆ្លងផ្សិត និងការធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្រដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់មេរោគផ្សិតនីមួយៗ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Beauveria bassiana Fungal Treatment
ការព្យាបាលដោយប្រើផ្សិត Beauveria bassiana
មានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់កណ្តូបបានលឿនបំផុត និងមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការធ្វើជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រ។ ទាមទារការបណ្តុះ និងរៀបចំស្ព័រឲ្យបានត្រឹមត្រូវជាមុន ព្រមទាំងត្រូវការលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានសមស្រប។ អត្រាងាប់ ១០០% និងមានរយៈពេលសម្លាប់ពាក់កណ្តាល (LT50) លឿនបំផុតត្រឹមតែ ២ ថ្ងៃ។
Metarhizium sp. Fungal Treatment
ការព្យាបាលដោយប្រើផ្សិត Metarhizium sp.
មានសមត្ថភាពសម្លាប់សត្វល្អិតបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព និងមានសុវត្ថិភាពចំពោះបរិស្ថានល្អសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត។ ប្រើពេលយូរជាងផ្សិត B. bassiana បន្តិចក្នុងការបំផ្លាញសត្វកណ្តូបឱ្យងាប់ទាំងស្រុង។ អត្រាងាប់ ១០០% នៅចុងបញ្ចប់នៃការធ្វើតេស្ត ដោយមានរយៈពេលសម្លាប់ពាក់កណ្តាល (LT50) រយៈពេល ៥ ថ្ងៃ។
Mucor sp. Fungal Treatment
ការព្យាបាលដោយប្រើផ្សិត Mucor sp.
អាចសម្លាប់សត្វកណ្តូបបានក្នុងអត្រាខ្ពស់គួរសមក្នុងការធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្រ។ មិនគួរយកមកប្រើប្រាស់ជាថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតទេ ព្រោះវាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាមេរោគដែលអាចបង្កជំងឺដល់រុក្ខជាតិ។ អត្រាងាប់ ៩៥% និងមានរយៈពេលសម្លាប់ពាក់កណ្តាល (LT50) រយៈពេល ៥ ថ្ងៃ។
Penicillium sp. Fungal Treatment
ការព្យាបាលដោយប្រើផ្សិត Penicillium sp.
ងាយស្រួលរកឃើញនៅក្នុងបរិស្ថានធម្មជាតិ។ មានប្រសិទ្ធភាពខ្សោយ និងមិនមែនជាមេរោគសម្លាប់សត្វល្អិតពិតប្រាកដ (ជាប្រភេទឱកាសនិយម) ដែលមិនអាចបង្កជាជំងឺរាតត្បាតលើសត្វល្អិតបានឡើយ។ អត្រាងាប់ទាបត្រឹម ៨០% និងមានរយៈពេលសម្លាប់ពាក់កណ្តាល (LT50) យូររហូតដល់ ៧ ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រជាមូលដ្ឋាន សម្ភារៈសម្រាប់ចិញ្ចឹមសត្វល្អិត និងសារធាតុគីមីសម្រាប់បំបែកមេរោគផ្សិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់ព្រៃត្រជាក់សើមនៃទីក្រុង Ibadan ភាគនិរតីប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្តោតលើប្រភេទកណ្តូប Zonocerus variegatus។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះកម្ពុជាមានអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នា ហើយវិស័យកសិកម្មក៏ជួបប្រទះនឹងបញ្ហាសត្វកណ្តូបបំផ្លាញដំណាំដូចជា ស្រូវ ពោត និងដំឡូងមីផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការប្រើប្រាស់ផ្សិតសម្លាប់សត្វល្អិត (Entomopathogenic fungi) ជាពិសេស Beauveria bassiana គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់យកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីជំនួសការប្រើថ្នាំគីមីពុល។

សរុបមក ការអភិវឌ្ឍថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជីវសាស្ត្រពីមេរោគផ្សិត គឺជាជម្រើសដ៏ប្រសើរក្នុងការជំរុញកសិកម្មសរីរាង្គនៅកម្ពុជាឲ្យមាននិរន្តរភាព និងសុវត្ថិភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការចុះប្រមូលសំណាកនៅទីវាល: ចុះទៅកាន់ចម្ការ (ឧ. ចម្ការដំឡូងមី ឬពោត) ដោយប្រើ Sweep net ដើម្បីប្រមូលសត្វកណ្តូប ឬរកមើលសាកសពកណ្តូបដែលងាប់ដោយសារជំងឺ រួចរក្សាទុកវាក្នុងប្រអប់ស្អាតដើម្បីយកមកកាន់មន្ទីរពិសោធន៍។
  2. ការសម្លាប់មេរោគលើផ្ទៃខាងក្រៅ និងបណ្តុះផ្សិត: លាងសម្អាតសាកសពកណ្តូបដោយប្រើ 5% Sodium hypochlorite និង 75% Ethanol រួចបណ្តុះផ្សិតដែលនៅរស់លើចានជែល Sabouraud Dextrose Agar (SDA) នៅក្នុងទូភ្ញាស់នៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់។
  3. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងការរៀបចំសូលុយស្យុងស្ព័រ: ពិនិត្យមើលរូបរាងលូតលាស់របស់ផ្សិតតាមរយៈមីក្រូទស្សន៍ (ផ្តោតលើការរក Beauveria bassiana) រួចប្រមូលស្ព័រលាយជាមួយប្រេងសណ្តែកដី ហើយរាប់កំហាប់ស្ព័រដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Neuberger Haemocytometer
  4. ការធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្រ (Pathogenicity Bioassay): យកសូលុយស្យុងស្ព័រទៅបន្តក់លើសត្វកណ្តូបដែលមានសុខភាពល្អដោយប្រើ Pasteur pipette ដាក់ចិញ្ចឹមពួកវាក្នុងទ្រុងដាច់ដោយឡែក ហើយកត់ត្រាអត្រាងាប់ប្រចាំថ្ងៃដើម្បីគណនារកតម្លៃកម្រិតសម្លាប់ LT50
  5. ការបង្កើតរូបមន្តថ្នាំ និងសាកល្បងនៅចម្ការផ្ទាល់: នៅពេលរកឃើញផ្សិតដែលពូកែសម្លាប់សត្វល្អិត ត្រូវផលិតវាជាទ្រង់ទ្រាយធំ រៀបចំជាទម្រង់លាយជាមួយប្រេង (Oil-formulation) រួចធ្វើការបាញ់សាកល្បងលើដំណាំជាក់ស្តែង ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពប្រឆាំងនឹងសត្វកណ្តូប។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Entomopathogenic fungi (ផ្សិតបង្កជំងឺលើសត្វល្អិត) ជាប្រភេទផ្សិតដែលអាចជ្រៀតចូល ឆ្លង និងសម្លាប់សត្វល្អិតដោយការលូតលាស់នៅក្នុងខ្លួនរបស់វា ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្ត្រដើម្បីកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ។ ដូចជាមេរោគដែលចូលទៅវាយលុក និងបំផ្លាញរាងកាយសត្វល្អិតពីខាងក្នុងរហូតដល់វាស្លាប់។
Biological control (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតតាមបែបជីវសាស្ត្រ) ជាវិធីសាស្ត្រកាត់បន្ថយចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃ ដោយប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិរបស់វាដូចជា សត្វប្រមាញ់ ប៉ារ៉ាស៊ីត ឬមេរោគ (ដូចជាផ្សិត) ជាជាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុល។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជាជាងការប្រើថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។
Lethal time / LT50 (រយៈពេលសម្លាប់ពាក់កណ្តាល) ជារយៈពេលដែលមេរោគ ឬជាតិពុលណាមួយ ត្រូវការដើម្បីសម្លាប់ពាក់កណ្តាល (៥០%) នៃចំនួនសត្វល្អិតគោលដៅទាំងអស់នៅក្នុងការធ្វើតេស្ត។ គឺជារង្វាស់ល្បឿននៃប្រសិទ្ធភាពថ្នាំ ដោយគិតថាវាចាយពេលប៉ុន្មានថ្ងៃដើម្បីសម្លាប់សត្វល្អិតពាក់កណ្តាលហ្វូង។
Pathogenicity Bioassay (ការធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្រលើសមត្ថភាពបង្កជំងឺ) ជាការពិសោធន៍ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើមេរោគមួយ (ដូចជាស្ព័រផ្សិត) មានប្រសិទ្ធភាព និងភាពសាហាវកម្រិតណាក្នុងការចម្លង និងសម្លាប់សត្វល្អិតដែលមានជីវិត។ ដូចជាការយកអាវុធថ្មី (មេរោគ) ទៅសាកល្បងបាញ់លើទីលានហ្វឹកហាត់ (សត្វល្អិត) ដើម្បីមើលថាតើវាមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា។
Sporulation (ការបង្កើតស្ព័រ) ជាដំណើរការដែលផ្សិតបង្កើតស្ព័រ (កោសិកាបន្តពូជ) នៅលើសាកសពរបស់សត្វល្អិតដែលវាបានសម្លាប់រួច ដើម្បីឱ្យស្ព័រទាំងនោះអាចសាយភាយទៅចម្លងសត្វល្អិតផ្សេងទៀត។ ដូចជារុក្ខជាតិដែលបញ្ចេញគ្រាប់ពូជរាយប៉ាយតាមខ្យល់ ដើម្បីដុះពន្លក និងរស់រាននៅកន្លែងផ្សេងទៀត។
Polyphagous (សត្វស៊ីរុក្ខជាតិជាចំណីមិនរើសមុខ) ជាពាក្យប្រើសម្រាប់ពណ៌នាពីសត្វល្អិត (ដូចជាកណ្តូប Zonocerus variegatus) ដែលអាចស៊ីរុក្ខជាតិច្រើនប្រភេទជាចំណី ដែលធ្វើឱ្យពួកវាជាសត្វចង្រៃបំផ្លាញដំណាំកសិកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាមនុស្សដែលញ៉ាំម្ហូបអ្វីក៏បាន មិនរើសមុខ ដែលធ្វើឱ្យវាអាចរស់រាន និងបំផ្លាញដំណាំបានគ្រប់ប្រភេទ។
Epizootics (ជំងឺរាតត្បាតលើសត្វ) ជាការផ្ទុះឡើងនូវជំងឺឆ្លងណាមួយ ដែលប៉ះពាល់ដល់ចំនួនសត្វជាច្រើន (ដូចជាហ្វូងសត្វកណ្តូប) ក្នុងពេលដំណាលគ្នានៅតំបន់ជាក់លាក់ណាមួយ។ ដូចជាការផ្ទុះជំងឺកូវីដ-១៩ ប៉ុន្តែនេះជាការផ្ទុះជំងឺរាតត្បាតក្នុងចំណោមហ្វូងសត្វល្អិត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖