Original Title: The Situation of Farmer’s Vegetable Production in Lors Thmey Program of iDE Organization in Takeo Province, Cambodia
Source: doi.org/10.55927/calvary.v2i3.14671
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ស្ថានភាពនៃការផលិតបន្លែរបស់កសិករនៅក្នុងកម្មវិធីឡស់ថ្មី (Lors Thmey) របស់អង្គការ iDE ក្នុងខេត្តតាកែវ ប្រទេសកម្ពុជា

ចំណងជើងដើម៖ The Situation of Farmer’s Vegetable Production in Lors Thmey Program of iDE Organization in Takeo Province, Cambodia

អ្នកនិពន្ធ៖ Ma Sokheng (iDE Cambodia, Phnom Penh), Serey Mardy (Svay Rieng University), Kang Tithya (Svay Rieng University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Calvary Journal of Business and Economics

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីវឌ្ឍនភាព បញ្ហាប្រឈម និងការផ្លាស់ប្តូរជីវភាពរបស់កសិករដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ តាមរយៈការចូលរួមក្នុងកម្មវិធីដាំដុះបន្លែធន់នឹងអាកាសធាតុ (Lors Thmey) របស់អង្គការ iDE ក្នុងខេត្តតាកែវ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបរិមាណ ដោយធ្វើការស្ទង់មតិ និងសម្ភាសន៍ដោយផ្ទាល់ជាមួយកសិករគោលដៅ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Farming (Before Project)
ការធ្វើកសិកម្មតាមបែបប្រពៃណី (មុនពេលមានគម្រោង)
មិនតម្រូវឱ្យមានចំណេះដឹងបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញ និងទាមទារការវិនិយោគដើមទុនតិចតួចសម្រាប់ការចាប់ផ្តើម។ ទទួលបានទិន្នផលនិងប្រាក់ចំណេញទាប ងាយរងការខូចខាតដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ជំងឺ និងសត្វល្អិត ហើយបណ្តាលឱ្យដីឆាប់ខូចគុណភាព។ ប្រាក់ចំណូលមធ្យមពីការដាំបន្លែត្រឹមតែ ២២៦.៥០០ រៀលក្នុងមួយគ្រួសារ និងមានអត្រាចំណាកស្រុកខ្ពស់រហូតដល់ ៥៨,៦០%។
Climate-Resilient Vegetable Cultivation (Lors Thmey Program)
ការដាំដុះបន្លែធន់នឹងអាកាសធាតុ (កម្មវិធីឡស់ថ្មីរបស់ iDE)
បង្កើនទិន្នផលនិងប្រាក់ចំណូលយ៉ាងខ្ពស់ កាត់បន្ថយតម្រូវការកម្លាំងពលកម្មតាមរយៈការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពទំនើប និងអាចដាំដុះបានពេញមួយឆ្នាំ។ ត្រូវការដើមទុនខ្ពស់ក្នុងការរៀបចំប្រព័ន្ធដាំដុះ (ដូចជាប្រព័ន្ធតំណក់ទឹក) ទាមទារប្រភពទឹកគ្រប់គ្រាន់ និងពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការគាំទ្របច្ចេកទេសពីអ្នកជំនាញ។ ប្រាក់ចំណូលមធ្យមពីការដាំបន្លែកើនឡើងដល់ ៨.២១៥.៤០០ រៀលក្នុងមួយគ្រួសារ និងអត្រាចំណាកស្រុកធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៤១,៤០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសដាំដុះបន្លែទំនើបនេះ ទាមទារនូវការវិនិយោគទាំងលើផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ សម្ភារៈបច្ចេកទេស និងការគាំទ្រចំណេះដឹងជាប្រចាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសគំរូដោយមានគោលដៅ (Purposive Sampling) ទៅលើកសិករកិច្ចសន្យាតែ ១៤៥ គ្រួសារប៉ុណ្ណោះ នៅក្នុងស្រុកចំនួន ៥ នៃខេត្តតាកែវ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីលទ្ធផលរបស់កសិករដែលទទួលបានការគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងពីអង្គការ iDE ដែលអាចនឹងមិនតំណាងឱ្យស្ថានភាពពិតប្រាកដរបស់កសិករទូទៅនៅកម្ពុជា ដែលខ្វះខាតការគាំទ្របច្ចេកទេស ដើមទុន ឬរស់នៅក្នុងតំបន់ដែលមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុខុសគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រដាំដុះបន្លែធន់នឹងអាកាសធាតុនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់ក្នុងការយកទៅអនុវត្តនៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។

សរុបមក ទោះបីជាបច្ចេកទេសនេះមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ប៉ុន្តែភាពជោគជ័យនៅតំបន់ផ្សេងទៀតតម្រូវឱ្យមានការដោះស្រាយជាមុននូវបញ្ហាកង្វះខាតដើមទុន ការរៀបចំប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ និងការធានាទីផ្សារលក់កសិផល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រ និងធនធានជាមុន: មុននឹងចាប់ផ្តើមគម្រោង អ្នកត្រូវចុះសិក្សាពីប្រភពទឹក គុណភាពដី និងសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់កសិករនៅតំបន់គោលដៅ ដោយប្រៀបធៀបជាមួយលក្ខខណ្ឌនៅក្នុងខេត្តតាកែវ។ ការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់សាមញ្ញ និងការសម្ភាសន៍បឋម គឺមានសារៈសំខាន់។
  2. បំពាក់បច្ចេកទេសកសិកម្មធន់នឹងអាកាសធាតុ: ស្វែងយល់ និងអនុវត្តការប្រើប្រាស់ Drip Irrigation Systems និង Soluble Fertilizers ដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពជី។ និស្សិតអាចទាញយកឯកសារណែនាំបច្ចេកទេសស្តីពីការដាំដុះ (GAP) ពីគេហទំព័ររបស់ MAFF ឬសាកសួរព័ត៌មានពី iDE Cambodia
  3. ការគ្រប់គ្រងសមាសភាពចង្រៃបែបចម្រុះ (IPM): ដោយសារជំងឺផ្សិត និងសត្វល្អិត (ដូចជា ដង្កូវ និងទ្រីប) ជាបញ្ហាចម្បង អ្នកត្រូវរៀបចំផែនការការពារជាមុន ដោយប្រើប្រាស់ជីវគីមី ឬថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងត្រូវស្វែងរកការប្រឹក្សាពីអ្នកជំនាញកសិកម្មជានិច្ច ជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំគីមីដោយគ្មានបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ។
  4. វិភាគទិន្នន័យហិរញ្ញវត្ថុ (Cost-Benefit Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelSPSS ដើម្បីកត់ត្រាចំណាយ (ប្រព័ន្ធទឹក ជី ថ្នាំ) និងចំណូល (ទិន្នផលបន្លែ) ក្នុងមួយវដ្តនៃការដាំដុះ។ នេះជួយកំណត់ពីប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ និងវាយតម្លៃហានិភ័យមុនពេលសម្រេចចិត្តពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះបន្ថែម។
  5. រៀបចំផែនការទីផ្សារ និងបណ្តាញចែកចាយ: កសិករមិនអាចពឹងផ្អែកតែលើទិន្នផលខ្ពស់នោះទេ។ អ្នកត្រូវចងក្រងកសិករជាសហគមន៍ និងទាក់ទងដោយផ្ទាល់ជាមួយឈ្មួញកណ្តាល ឬផ្សារទំនើបនានា (Distributors) ដើម្បីចុះកិច្ចសន្យាប្រមូលទិញ (Contract Farming) ដែលជួយធានាតម្លៃទីផ្សារមានស្ថិរភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bio-Fungicide (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតជីវសាស្រ្ត) គឺជាប្រភេទថ្នាំកសិកម្មដែលផលិតចេញពីរុក្ខជាតិ ឬអតិសុខុមប្រាណ ដើម្បីយកមកកម្ចាត់ ឬទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលនៃជំងឺផ្សិតលើដំណាំ ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងសុខភាពមនុស្សដូចការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំបុរាណផ្សំពីរុក្ខជាតិដើម្បីព្យាបាលជំងឺសើស្បែក ជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំពេទ្យគីមីដែលមានផលប៉ះពាល់ខ្លាំង។
GAP Method (វិធីសាស្ត្រនៃការអនុវត្តកសិកម្មល្អ) គឺជាគោលការណ៍ណែនាំ និងការអនុវត្តបច្ចេកទេសកសិកម្មស្តង់ដារ ដែលធានាបាននូវទិន្នផលខ្ពស់ សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និរន្តរភាពបរិស្ថាន និងសុខុមាលភាពរបស់អ្នកផលិតកសិផល។ ដូចជាសៀវភៅបញ្ជីណែនាំ (Rulebook) ក្នុងការចម្អិនម្ហូបនៅក្នុងភោជនីយដ្ឋានលំដាប់ខ្ពស់ ដែលតម្រូវឱ្យមានអនាម័យ រសជាតិឆ្ងាញ់ និងសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកហូប។
Drip irrigation (ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពតំណក់ទឹក) គឺជាប្រព័ន្ធផ្តល់ទឹកដល់ដំណាំដោយផ្ទាល់ទៅកាន់បាតឫស តាមរយៈទុយោដែលមានរន្ធតូចៗបញ្ចេញទឹកជាតំណក់ៗ ដែលជួយសន្សំសំចៃទឹកបានយ៉ាងច្រើន និងការពារការដុះស្មៅចង្រៃនៅតំបន់ជុំវិញ។ ដូចជាការប្រើសេរ៉ូមន្តបន្តក់បញ្ចូលទឹកទៅក្នុងសរសៃឈាមអ្នកជំងឺបន្តិចម្តងៗចំគោលដៅ ជំនួសឱ្យការជះទឹកត្រជាក់ពីលើខ្លួន។
Soluble fertilizers (ជីរលាយទឹក) គឺជាប្រភេទជីកសិកម្មដែលអាចរលាយចូលក្នុងទឹកបានទាំងស្រុង ដែលគេតែងតែប្រើប្រាស់លាយបញ្ចូលជាមួយប្រព័ន្ធស្រោចស្រពតំណក់ទឹក ដើម្បីផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមផ្ទាល់ដល់ឫសដំណាំបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូចជាការលាយស្ករ ឬវីតាមីនទៅក្នុងទឹកបរិសុទ្ធឱ្យរលាយអស់ រួចឱ្យក្មេងផឹកដើម្បីឆាប់ទទួលបានកម្លាំងលឿនជាងការញ៉ាំអាហាររឹង។
Plastic mulching (ការប្រើប្លាស្ទិកគ្របដី) គឺជាការប្រើប្រាស់ផ្ទាំងប្លាស្ទិកដើម្បីគ្របពីលើរងដំណាំ ក្នុងគោលបំណងរក្សាសំណើមដី ទប់ស្កាត់ការដុះស្មៅចង្រៃ កាត់បន្ថយការសឹករេចរឹលដី និងការពារឫសពីការហូរច្រោះនៅពេលមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង។ ដូចជាការស្លៀកអាវភ្លៀងការពារខ្លួនមិនឱ្យសើម ឬរងា និងរក្សាកម្ដៅក្នុងរាងកាយនៅពេលមេឃភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង។
Subsistence vegetable farming (ការដាំដុះបន្លែជាលក្ខណៈគ្រួសារចិញ្ចឹមជីវិត) គឺជាទម្រង់នៃការធ្វើកសិកម្មខ្នាតតូច ដែលកសិករដាំដុះដំណាំសម្រាប់តែផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការហូបចុកប្រចាំថ្ងៃក្នុងគ្រួសារប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនមានគោលដៅយកទៅលក់នៅលើទីផ្សារធំដុំដើម្បីស្វែងរកប្រាក់ចំណេញឡើយ។ ដូចជាការដាំដើមស្លឹកគ្រៃ និងម្ទេសពីរឬបីគុម្ពនៅក្នុងផើងមុខផ្ទះ សម្រាប់បេះស្លកកូរហូបខ្លួនឯង មិនមែនសម្រាប់បោះដុំឱ្យម៉ូយនៅផ្សារ។
Nematode infestations (ការរាតត្បាតពីដង្កូវណេម៉ាតូត) គឺជាការវាយប្រហារលើឫសដំណាំពីសំណាក់ប្រភេទព្រូន ឬដង្កូវមីក្រូទស្សន៍ (មើលមិនឃើញដោយភ្នែកទទេ) ដែលរស់នៅក្នុងដី ធ្វើឱ្យឫសពក រលួយ និងមិនអាចស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម និងទឹកពីក្នុងដីបាន។ ដូចជាសត្វតេញ៉ា ឬព្រូនដែលតោងរស់នៅក្នុងពោះវៀនមនុស្ស ហើយចាំស្រូបយកជីវជាតិពីចំណីអាហារដែលយើងញ៉ាំ ធ្វើឱ្យយើងស្គមស្គាំងទោះញ៉ាំច្រើនក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖