Original Title: การใช้น้ำนึ่งปลาจากโรงงานอุตสาหกรรมแปรรูปสัตว์น้ำเพื่อพัฒนาเป็นอาหารกุ้งก้ามกราม
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់ទឹកស្ងោរត្រីពីរោងចក្រកែច្នៃអាហារសមុទ្រដើម្បីអភិវឌ្ឍជាចំណីបង្កងទឹកសាប

ចំណងជើងដើម៖ การใช้น้ำนึ่งปลาจากโรงงานอุตสาหกรรมแปรรูปสัตว์น้ำเพื่อพัฒนาเป็นอาหารกุ้งก้ามกราม

អ្នកនិពន្ធ៖ Wattana Wattanakul (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Uraiwan Wattanakul (Rajamangala University of Technology Srivijaya), Jesada Ishaak (Rajamangala University of Technology Suvarnabhumi)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាតម្លៃចំណីវារីវប្បកម្មខ្ពស់ ដោយសិក្សាពីការប្រើប្រាស់កាកសំណល់ទឹកស្ងោរត្រីពីរោងចក្រកែច្នៃអាហារសមុទ្រ ដើម្បីជំនួសប្រូតេអ៊ីនម្សៅត្រីក្នុងចំណីបង្កងទឹកសាប (Giant Freshwater Prawn)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាត្រូវបានបែងចែកជាពីរផ្នែកដោយប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍ដោយចៃដន្យទាំងស្រុង (Completely Randomized Design) ដើម្បីវាយតម្លៃអត្រាកំណើន និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចលើការចិញ្ចឹមរយៈពេល១២សប្តាហ៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control Diet (No Fish Condensate)
ចំណីគ្រប់គ្រង (គ្មានបន្ថែមទឹកស្ងោរត្រី)
ងាយស្រួលក្នុងការរៀបចំទម្រង់ចំណី ព្រោះប្រើប្រាស់តែប្រភពប្រូតេអ៊ីនស្តង់ដារដូចជាម្សៅត្រី។ ថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់ ដោយសារត្រូវពឹងផ្អែកលើការទិញម្សៅត្រីដែលមានតម្លៃថ្លៃនៅលើទីផ្សារ។ ផ្តល់អត្រាកំណើនទាប និងមានថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់ (ចន្លោះពី ៦០.៨២ ទៅ ៦១.៣៩ បាត/គីឡូក្រាម)។
Fish Condensate Supplementation (250 g/kg)
ការបន្ថែមទឹកស្ងោរត្រី (២៥០ ក្រាម/គីឡូក្រាមចំណី)
ជួយជំរុញអត្រាកំណើន និងប្រសិទ្ធភាពនៃការបំប្លែងចំណីឱ្យទៅជាសាច់បានល្អបំផុត។ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមថ្លៃៗ។ ការបន្ថែមលើសពីកម្រិត ២៥០ ក្រាម/គីឡូក្រាម នឹងធ្វើឱ្យតុល្យភាពអាហារូបត្ថម្ភថយចុះ ដែលបណ្តាលឱ្យអត្រាកំណើនធ្លាក់ចុះវិញ។ ផ្តល់អត្រាកំណើនខ្ពស់បំផុត និងមានថ្លៃដើមផលិតទាបត្រឹម ៥៣.១៣ បាត/គីឡូក្រាម។
Fish Meal Replacement (40%)
ការជំនួសប្រូតេអ៊ីនម្សៅត្រី (៤០%) ដោយទឹកស្ងោរត្រី
កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ម្សៅត្រីបានច្រើនបំផុត ដែលជួយសន្សំសំចៃថ្លៃដើមចំណីបានអតិបរមា និងរក្សាបានកំណើនល្អ។ ទាមទារការគណនាទម្រង់ចំណី (Feed formulation) យ៉ាងច្បាស់លាស់ ដើម្បីរក្សាកម្រិតប្រូតេអ៊ីនសរុបឱ្យនៅថេរ (៣៥%)។ ផ្តល់កំណើនខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមក្រុមជំនួសម្សៅត្រី និងមានថ្លៃដើមទាបបំផុតត្រឹម ៥១.៩៨ បាត/គីឡូក្រាម។
Commercial Pellet Diet
ចំណីគ្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម (សម្រាប់បង្កង)
ងាយស្រួលក្នុងការទិញ និងប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ ដោយមិនចាំបាច់មានម៉ាស៊ីនផលិត ឬចំណាយពេលកែច្នៃចំណីដោយខ្លួនឯង។ មានតម្លៃថ្លៃខ្លាំងបំផុតបើប្រៀបធៀបនឹងចំណីផ្សំដោយខ្លួនឯង ដែលធ្វើឱ្យប្រាក់ចំណេញរបស់កសិករថយចុះយ៉ាងច្រើន។ ផ្តល់អត្រាកំណើនមធ្យម ប៉ុន្តែមានថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់ខ្លាំងបំផុតរហូតដល់ ៧២.៣៦ ទៅ ៩២.១៨ បាត/គីឡូក្រាម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវឧបករណ៍ផលិតចំណីខ្នាតតូច វត្ថុធាតុដើម និងប្រព័ន្ធអាងចិញ្ចឹមបង្កងដែលសមស្រប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តត្រាំង ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់កូនបង្កងទឹកសាប និងកាកសំណល់ទឹកស្ងោរត្រីពីរោងចក្រកែច្នៃត្រីធូណាក្នុងស្រុកតែមួយគត់។ សមាសធាតុប្រូតេអ៊ីន និងខ្លាញ់នៅក្នុងទឹកស្ងោរត្រីអាចមានការប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង អាស្រ័យលើប្រភេទត្រី និងបច្ចេកទេសនៃរោងចក្រនីមួយៗ។ កត្តានេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកសិករត្រូវធ្វើតេស្តគុណភាពទឹកស្ងោរត្រីពីរោងចក្រក្នុងស្រុកជាមុនសិន ទើបអាចកំណត់រូបមន្តចំណីបានត្រឹមត្រូវ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងមានប្រយោជន៍ខ្លាំងសម្រាប់វិស័យវារីវប្បកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមចំណី។

ការទាញយកប្រយោជន៍ពីទឹកស្ងោរត្រី មិនត្រឹមតែជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតចំណីវារីវប្បកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងលើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ចចរន្ត (Circular Economy) និងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងរកប្រភពវត្ថុធាតុដើមនៅតំបន់ឆ្នេរ ឬរោងចក្រកែច្នៃសាច់ត្រី: ចុះទាក់ទងរោងចក្រកែច្នៃអាហារសមុទ្រនៅខេត្តព្រះសីហនុ កោះកុង ឬរោងចក្រកែច្នៃត្រីក្នុងស្រុក ដើម្បីប្រមូលទឹកស្ងោរត្រី (Fish Condensate) ដែលសល់ពីចង្វាក់ផលិតកម្ម។
  2. វិភាគគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភរបស់ទឹកស្ងោរត្រីកម្ពុជា: យកសំណាកទឹកស្ងោរត្រីទៅវិភាគរកកម្រិតប្រូតេអ៊ីន និងខ្លាញ់ (Proximate Analysis) នៅមន្ទីរពិសោធន៍ ឧទាហរណ៍នៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) ដើម្បីដឹងពីតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភពិតប្រាកដ។
  3. បង្កើតទម្រង់ចំណីសាកល្បងដោយប្រើកម្មវិធីគណនា: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា WinFeedExcel Solver ដើម្បីគណនារូបមន្តចំណី ដោយសាកល្បងជំនួសប្រូតេអ៊ីនម្សៅត្រីចំនួន ៤០% ជាមួយនឹងទឹកស្ងោរត្រី ដោយទាមទារឱ្យប្រូតេអ៊ីនសរុបស្ថិតនៅកម្រិត ៣៥%។
  4. ផលិតចំណី និងសាកល្បងចិញ្ចឹមក្នុងទ្រង់ទ្រាយតូច: ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកិន (Mincer) ដើម្បីផលិតជាចំណីគ្រាប់ និងសម្ងួតវា រួចរៀបចំអាងស៊ីម៉ងត៍ខ្នាតតូចសាកល្បងផ្តល់ចំណីថ្មីនេះទៅបង្កងទឹកសាបរយៈពេល ១២សប្តាហ៍ ដោយតាមដានគុណភាពទឹក និងទម្ងន់បង្កង។
  5. វាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic Analysis): ប្រៀបធៀបថ្លៃដើមចំណីដែលផ្សំបាន (គិតជា រៀល/គីឡូក្រាម) ជាមួយនឹងតម្លៃចំណីពាណិជ្ជកម្មនៅលើទីផ្សារ (Commercial Pellet Diet) ដើម្បីវាយតម្លៃពីការចំណេញ-ខាត មុននឹងសម្រេចចិត្តពង្រីកការផលិតជាលក្ខណៈពាណិជ្ជកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
fish condensate កាកសំណល់រាវដែលបានមកពីដំណើរការស្ងោរ ឬចំហុយត្រីនៅក្នុងរោងចក្រកែច្នៃអាហារសមុទ្រ (ដូចជាត្រីធូណាកំប៉ុង) ដែលនៅសល់ជាតិប្រូតេអ៊ីនរលាយ និងសារធាតុចិញ្ចឹមខ្ពស់ អាចយកមកកែច្នៃជាចំណីសត្វបាន។ វាប្រៀបដូចជាទឹកស៊ុបខាប់ៗដែលសល់ពីការស្ងោរត្រី ដែលយើងអាចយកមកប្រើជាជី ឬលាយធ្វើជាចំណីសត្វដើម្បីសន្សំសំចៃ។
specific growth rate (SGR) រង្វាស់ភាគរយនៃកំណើនទម្ងន់របស់សត្វ (ដូចជាបង្កង) ក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីវាយតម្លៃថាតើសត្វលូតលាស់បានលឿនប៉ុណ្ណាក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយនៅពេលផ្តល់ចំណីប្រភេទនោះ។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាក្មេងម្នាក់ឡើងទម្ងន់ប៉ុន្មានភាគរយជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដឹងថាគាត់ធំធាត់លឿនឬអត់។
feed conversion rate (FCR) សូចនាករវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពចំណី ដោយគណនាបរិមាណចំណីសរុបដែលសត្វស៊ី ធៀបនឹងទម្ងន់សាច់ដែលកើនឡើង។ តម្លៃ FCR កាន់តែទាប មានន័យថាចំណីនោះកាន់តែមានគុណភាព និងប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ដូចជាការគណនាថាតើយើងត្រូវចាក់សាំងប៉ុន្មានលីត្រ ទើបឡានអាចរត់បានចម្ងាយមួយគីឡូម៉ែត្រ (ប្រើសាំងកាន់តែតិច ឡានកាន់តែសន្សំសំចៃ)។
protein efficiency ratio (PER) រង្វាស់ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់សត្វក្នុងការបំប្លែងបរិមាណប្រូតេអ៊ីនដែលវាបានស៊ី ឱ្យក្លាយទៅជាទម្ងន់ខ្លួនសរុបដែលកើនឡើង។ ដូចជាការវាស់ថា បើយើងញ៉ាំសាច់គោ១ខាំ តើរាងកាយយើងអាចយកវាទៅសាងសង់សាច់ដុំបានប៉ុន្មានក្រាមពិតប្រាកដ។
proximate analysis វិធីសាស្ត្រវិភាគតាមស្តង់ដារក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីបំបែកនិងរកបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមគោលនៅក្នុងចំណី ដូចជាបរិមាណប្រូតេអ៊ីន ខ្លាញ់ សំណើម កាកសរសៃ អំបិលខនិជ(ផេះ) និងកាបូអ៊ីដ្រាត។ ដូចជាការយកនំមួយដុំទៅរុះរើពិនិត្យមើលថា នៅក្នុងនំនោះមានផ្សំពីស្ករប៉ុន្មាន ម្សៅប៉ុន្មាន និងសាច់ប៉ុន្មានក្រាម។
Total hemocytes count ការរាប់ចំនួនកោសិកាឈាមសរុបនៅក្នុងប្រព័ន្ធរត់ឈាមរបស់បង្កង ដើម្បីវាយតម្លៃពីកម្រិតប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ និងស្ថានភាពសុខភាពទូទៅរបស់វា បន្ទាប់ពីស៊ីចំណីសាកល្បងរួច។ ដូចជាការពិនិត្យឈាមរបស់មនុស្សដើម្បីរាប់គ្រាប់ឈាមស មើលថាតើរាងកាយរឹងមាំអាចប្រឆាំងនឹងជំងឺបានកម្រិតណា។
Histological changes ការសិក្សាពីការប្រែប្រួលរចនាសម្ព័ន្ធកោសិកា និងជាលិកា (ឧទាហរណ៍៖ ជាលិកាថ្លើមបង្កង) ក្រោមមីក្រូទស្សន៍ ដើម្បីរកមើលភាពមិនប្រក្រតី ឬការខូចខាតដែលបណ្តាលមកពីវត្ថុធាតុដើមក្នុងចំណី។ ដូចជាការយកសាច់មួយបន្ទះស្តើងបំផុតទៅឆ្លុះកែវពង្រីក ដើម្បីមើលថាតើកោសិការបស់វាមានរាងរៀបរយល្អ ឬកំពុងរលាកខូចខាត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖