Original Title: Substitution of Golden Apple Snail Meal for Fishmeal in Giant Freshwater Prawn, Macrobrachium rosenbergii (de Man) Diets
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការជំនួសម្សៅសាច់ខ្យងមាសជំនួសម្សៅត្រីក្នុងចំណីបង្កងទឹកសាបយក្ស Macrobrachium rosenbergii (de Man)

ចំណងជើងដើម៖ Substitution of Golden Apple Snail Meal for Fishmeal in Giant Freshwater Prawn, Macrobrachium rosenbergii (de Man) Diets

អ្នកនិពន្ធ៖ Orapint Jintasataporn (Department of Aquaculture, Faculty of Fishery, Kasetsart University), Prathak Tabthipwon (Department of Aquaculture, Faculty of Fishery, Kasetsart University), Suthajaree Yenmark (Department of Aquaculture, Faculty of Fishery, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2004, Kasetsart Journal (Natural Science)

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការស្វែងរកប្រភពប្រូតេអ៊ីនដែលមានតម្លៃថោកជំនួសម្សៅត្រី សម្រាប់ការផលិតចំណីបង្កងទឹកសាបយក្ស Macrobrachium rosenbergii ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការពិសោធន៍ចំនួនពីរ ដើម្បីវាយតម្លៃការរំលាយអាហារ និងប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់ដោយប្រើប្រាស់ម្សៅសាច់ខ្យងមាសជំនួសម្សៅត្រីក្នុងកម្រិតផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
0% Snail Meal Substitution (Control / Fishmeal Diet)
របបអាហារដែលមានម្សៅត្រីសុទ្ធ (មិនមានលាយម្សៅសាច់ខ្យង)
មានអត្រារំលាយអាហារខ្ពស់ (៨២.៨៦%) និងផ្តល់ការលូតលាស់ព្រមទាំងប្រសិទ្ធភាពចំណីល្អបំផុតក្នុងរយៈពេលចិញ្ចឹម៣ខែ។ ម្សៅត្រីមានតម្លៃថ្លៃ ដែលធ្វើឱ្យថ្លៃដើមផលិតចំណីមានការកើនឡើង និងប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ចំណេញ។ បង្កងកើនទម្ងន់ខ្ពស់បំផុត (១៤.០៣ ក្រាម) និងមានអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ល្អបំផុតត្រឹម ១.៤៧។
25% to 50% Snail Meal Substitution
ការជំនួសដោយម្សៅសាច់ខ្យងពី ២៥% ទៅ ៥០%
កាត់បន្ថយថ្លៃដើមចំណី និងរក្សាបាននូវការលូតលាស់ល្អប្រហាក់ប្រហែលនឹងម្សៅត្រីសុទ្ធ ពិសេសក្នុងកម្រិត២៥% ដែលជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។ ទាមទារការចំណាយពេលនិងកម្លាំងពលកម្មក្នុងការប្រមូលនិងកែច្នៃសាច់ខ្យង ហើយអត្រារំលាយអាហារថយចុះបន្តិច។ កម្រិត២៥% ត្រូវបានណែនាំជាកម្រិតអនុវត្តជាក់ស្តែងដ៏ល្អបំផុត (កើនទម្ងន់ ១៣.១៤ ក្រាម និង FCR ១.៦៧) ហើយមិនគួរប្រើលើសពី ៥០% ឡើយ។
100% Snail Meal Substitution
ការជំនួសដោយម្សៅសាច់ខ្យង ១០០%
កាត់បន្ថយការចំណាយលើប្រភពប្រូតេអ៊ីនពីម្សៅត្រីបានទាំងស្រុង និងអាចប្រើប្រាស់បានក្នុងរយៈពេលខ្លី (មិនលើសពី ២ខែ)។ អត្រារំលាយអាហារទាបបំផុតដោយសាររចនាសម្ព័ន្ធប្រូតេអ៊ីនសរសៃ និងកម្រិតផេះខ្ពស់ ដែលធ្វើឱ្យការលូតលាស់ធ្លាក់ចុះខ្លាំងនៅខែទី៣។ អត្រារំលាយអាហារធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៧៤.៨០% កើនទម្ងន់ទាបបំផុត (៨.៤៩ ក្រាម) និង FCR ខ្ពស់រហូតដល់ ២.៨០ នៅខែទី៣។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តរូបមន្តចំណីនេះទាមទារប្រភពវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក ឧបករណ៍កែច្នៃចំណី និងចំណេះដឹងផ្នែករូបមន្តប្រូតេអ៊ីន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់អាងចិញ្ចឹមក្នុងម្លប់រយៈពេល ៣ ខែ។ លក្ខខណ្ឌក្នុងអាងអាចខុសពីការចិញ្ចឹមក្នុងស្រះធម្មជាតិ (ដែលមានចំណីធម្មជាតិបន្ថែម) ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុដូចគ្នា ហើយខ្យងមាសគឺជាសត្វចង្រៃដ៏ចម្បងក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់អនុវត្តនៅកម្ពុជា ទាំងក្នុងការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមចំណីវារីវប្បកម្ម និងការកម្ចាត់សត្វចង្រៃកសិកម្ម។

ជារួម ការយកខ្យងមាសមកធ្វើជាម្សៅជំនួសម្សៅត្រី ផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចទ្វេដង ដោយជួយកាត់បន្ថយចំណាយលើចំណីបង្កង ព្រមទាំងចូលរួមកម្ចាត់សត្វចង្រៃបំផ្លាញដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជាយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូល និងកែច្នៃសាច់ខ្យងមាស (Snail Meal Processing): ណែនាំកសិករឱ្យប្រមូលខ្យងមាសពីស្រែ យកទៅស្ងោរដើម្បីងាយស្រួលយករួសសាច់ ចេញពីសំបក បន្ទាប់មកយកសាច់ទៅហាលថ្ងៃ ឬដាក់ឡសម្ងួត រួចកិនជាម្សៅម៉ដ្ឋ (Snail Meal) ដើម្បីរក្សាទុកបានយូរ។
  2. គណនា និងរៀបចំរូបមន្តចំណី (Feed Formulation): ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Pearson's Square ឬកម្មវិធីគណនាចំណី ដើម្បីបង្កើតរូបមន្តចំណីដែលមានកម្រិតប្រូតេអ៊ីន ៣៤% (Isonitrogenous) ដោយជំនួសប្រូតេអ៊ីនម្សៅត្រីចំនួន ២៥% ជាមួយនឹងម្សៅសាច់ខ្យង។
  3. ផលិតគ្រាប់ចំណីសាកល្បង (Pellet Production): លាយវត្ថុធាតុដើមទាំងអស់បញ្ចូលគ្នាដោយប្រើម្សៅដំឡូងមីជាភ្នាក់ងារស្អិត រួចដាក់ចូលម៉ាស៊ីនកិនសង្កត់ (Pellet Machine) ដើម្បីបង្កើតជាគ្រាប់ចំណី និងយកទៅសម្ងួតឱ្យបានត្រឹមត្រូវមុនពេលប្រើប្រាស់។
  4. អនុវត្តការចិញ្ចឹមសាកល្បងក្នុងស្រះជាក់ស្តែង (Field Trials): ធ្វើការប្រៀបធៀបចំណីដែលផលិតបាន ជាមួយចំណីពាណិជ្ជកម្មលើការចិញ្ចឹមបង្កងក្នុងស្រះដីរបស់កសិករ ដោយតាមដាន និងកត់ត្រាអត្រាលូតលាស់ (Growth Performance) និងអត្រាបំប្លែងចំណី (Feed Conversion Ratio - FCR) ជារៀងរាល់ខែ។
  5. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Economic Evaluation): គណនាថ្លៃដើមផលិតចំណីក្នុងមួយគីឡូក្រាម និងវិភាគអត្ថប្រយោជន៍ចំណាយ (Cost-Benefit Analysis) ដើម្បីបង្ហាញពីប្រាក់ចំណេញសរុប (ROI) យកទៅផ្សព្វផ្សាយដល់សហគមន៍វារីវប្បករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Isonitrogenous (ចំណីដែលមានកម្រិតប្រូតេអ៊ីនស្មើគ្នា) ការរៀបចំរូបមន្តចំណីផ្សេងៗគ្នា (ទោះបីប្រើវត្ថុធាតុដើមខុសគ្នាក៏ដោយ) ឱ្យមានបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសរុប (Crude Protein) ស្មើៗគ្នា ដើម្បីធានាថាការពិសោធន៍ប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពវត្ថុធាតុដើម មិនមានភាពលម្អៀងដោយសារកម្រិតប្រូតេអ៊ីន។ ដូចជាការចាក់សាំង ១០លីត្រស្មើគ្នាទៅក្នុងម៉ូតូពីរគ្រឿង ដើម្បីតេស្តប្រកួតគ្នាថាម៉ូតូមួយណាស៊ីសាំងតិចជាង ដោយការកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងបរិមាណសាំង។
Isocalorics (ចំណីដែលមានកម្រិតថាមពលស្មើគ្នា) ការផ្សំរូបមន្តចំណីដោយតម្រូវឱ្យកម្រិតថាមពលដែលអាចរំលាយបាន (Digestible Energy) នៅក្នុងរបបអាហារនីមួយៗមានបរិមាណស្មើគ្នា ដើម្បីវាយតម្លៃការលូតលាស់របស់សត្វដោយផ្តោតតែលើគុណភាពនៃប្រភពវត្ថុធាតុដើម។ ដូចជាការឱ្យក្មេងពីរនាក់ញ៉ាំអាហារដែលមានកម្រិតកាឡូរីស្មើគ្នា ដើម្បីមើលថាតើរាងកាយនរណាម្នាក់អាចទាញយកថាមពលនោះទៅប្រើប្រាស់បានល្អជាងគេ។
Feed Conversion Ratio / FCR (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណចំណីសរុប (គិតជាគីឡូក្រាម) ដែលសត្វត្រូវស៊ីដើម្បីអាចកើនទម្ងន់ខ្លួនបាន ១ គីឡូក្រាម។ តម្លៃ FCR កាន់តែទាប មានន័យថាចំណីនោះកាន់តែមានគុណភាពនិងប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើអ្នកត្រូវប្រើឥដ្ឋប៉ុន្មានដុំដើម្បីសាងសង់បានជញ្ជាំង ១ម៉ែត្រការ៉េ បើប្រើឥដ្ឋកាន់តែតិចមានន័យថាឥដ្ឋនោះមានគុណភាពល្អមិនងាយបាក់បែក។
Pepsin Digestibility (ការរំលាយដោយអង់ស៊ីមប៉ិបស៊ីន) ការធ្វើតេស្តនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In vitro) ដោយប្រើប្រាស់អង់ស៊ីម Pepsin របស់សត្វ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងវត្ថុធាតុដើមចំណី អាចត្រូវបានបំបែក និងស្រូបយកបានប៉ុន្មានភាគរយដោយប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ។ ដូចជាការយកទឹកអាស៊ីតក្រពះសិប្បនិម្មិតមកត្រាំសាច់នៅក្នុងកែវពិសោធន៍ ដើម្បីមើលថាតើសាច់នោះរលាយអស់ប៉ុន្មានភាគរយក្នុងរយៈពេលកំណត់មួយ។
Protein Efficiency Ratio / PER (អត្រាប្រសិទ្ធភាពប្រូតេអ៊ីន) សន្ទស្សន៍សម្រាប់វាយតម្លៃគុណភាពប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងចំណី ដោយគណនាតាមរយៈការយកទម្ងន់សត្វដែលកើនឡើង ចែកជាមួយនឹងបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសុទ្ធដែលសត្វនោះបានស៊ី។ វាបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់សត្វក្នុងការបំប្លែងប្រូតេអ៊ីនទៅជាសាច់។ ដូចជាការតាមដានមើលថា ក្នុងចំណោមប្រាក់ ១០០ដុល្លារដែលអ្នកបានវិនិយោគ អ្នកអាចបង្កើតប្រាក់ចំណេញត្រលប់មកវិញបានប៉ុន្មានដុល្លារពិតប្រាកដ។
Proximate composition (សមាសធាតុគីមីនៃចំណី) ការវិភាគរកសមាសធាតុចិញ្ចឹមជាមូលដ្ឋានដែលមាននៅក្នុងវត្ថុធាតុដើម ឬចំណី ដែលជាទូទៅរួមមាន៖ កម្រិតសំណើម (Moisture) ប្រូតេអ៊ីន (Protein) ជាតិខ្លាញ់ (Fat) កាកសរសៃ (Fiber) ផេះ (Ash) និងកាបូអ៊ីដ្រាតដែលមិនមានអាសូត (NFE)។ ដូចជាការអានតារាងព័ត៌មានអាហារូបត្ថម្ភ (Nutrition Facts) នៅលើសំបកកញ្ចប់នំ ដើម្បីដឹងថានំនេះមានផ្ទុកជាតិស្ករ ជាតិខ្លាញ់ និងប្រូតេអ៊ីនប៉ុន្មានភាគរយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖