Original Title: Giant Freshwater Prawn (Macrobrachium rosenbergii de Man 1879) Larval Nursing in Relation to Chitosan Levels, Seawater, Artificial Seawater and Re-used Seawater
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការថែទាំកូនបង្កងទឹកសាបយក្ស (Macrobrachium rosenbergii de Man 1879) ទាក់ទងនឹងកម្រិតគីតូសាន ទឹកសមុទ្រ ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិត និងទឹកសមុទ្រប្រើប្រាស់ឡើងវិញ

ចំណងជើងដើម៖ Giant Freshwater Prawn (Macrobrachium rosenbergii de Man 1879) Larval Nursing in Relation to Chitosan Levels, Seawater, Artificial Seawater and Re-used Seawater

អ្នកនិពន្ធ៖ Thakorn Thipsunthornsak (Department of Fisheries, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University, Thailand), Sompong Doolgindachbaporn (Department of Fisheries, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University, Thailand), Pattama Wiriyapattanasub (Department of Fisheries, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University, Thailand), Aumnuaysilpa Suksri (Department of Plant Sciences and Agriculture Resources, Faculty of Agriculture, Khon Kaen University, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017, Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស្វែងរកដំណោះស្រាយកាត់បន្ថយចំណាយលើការថែទាំកូនបង្កងទឹកសាបយក្ស (Macrobrachium rosenbergii) នៅតំបន់ឆ្ងាយពីសមុទ្រ តាមរយៈការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិត ការប្រើប្រាស់ទឹកឡើងវិញ និងការបន្ថែមសារធាតុគីតូសាន (Chitosan)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការពិសោធន៍ចំនួន៣ ដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ពិសោធន៍ចៃដន្យទាំងស្រុង (Completely Randomized Design) ចំនួន ៣វគ្គផ្ទួនៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Natural Seawater + Chitosan
ការប្រើប្រាស់ទឹកសមុទ្រធម្មជាតិបូកបន្ថែមសារធាតុគីតូសាន
ងាយស្រួលប្រសិនបើទីតាំងចិញ្ចឹមនៅជិតមាត់សមុទ្រ និងមានសារធាតុរ៉ែធម្មជាតិស្រាប់។ ចំណាយខ្ពស់ក្នុងការដឹកជញ្ជូនទឹកសមុទ្រមកកាន់តំបន់ឆ្ងាយពីឆ្នេរ និងអាចមានផ្ទុកមេរោគធម្មជាតិ។ ត្រូវការពេល ៤៤.៦៧ ថ្ងៃ ដើម្បីឱ្យកូនបង្កងក្រឡាប់ខ្លួនពេញលេញ (១០០%) អត្រារស់ប្រមាណ ៨៧.៨៧%។
Artificial Seawater Formula 1
ការប្រើប្រាស់ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតរូបមន្តទី១
អាចលាយបានដោយខ្លួនឯងនៅគ្រប់ទីតាំង និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺពីទឹកសមុទ្រធម្មជាតិ។ ទាមទារសារធាតុគីមីច្រើនប្រភេទ (៩មុខ) ដែលស្មុគស្មាញក្នុងការរៀបចំជាងរូបមន្តទី២។ អត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់ (៨៧.០៣% នៅពេលមិនមានបន្ថែមគីតូសាន) ប៉ុន្តែប្រើពេលយូរក្នុងការក្រឡាប់ខ្លួន (៤៤.៦៧ ថ្ងៃ)។
Artificial Seawater Formula 2 + 100 ppm Chitosan
ការប្រើប្រាស់ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតរូបមន្តទី២ បន្ថែមគីតូសាន 100 ppm
ត្រូវការសមាសធាតុគីមីតិចមុខជាងរូបមន្តទី១ (ត្រឹមតែ ៥មុខ) និងជួយឱ្យកូនបង្កងឆាប់ធំធាត់ ក្រឡាប់ខ្លួនលឿនជាងមុន។ នៅតែត្រូវទិញសារធាតុគីមី និងត្រូវប្រាកដថាការបន្ថែមគីតូសានមិនលើសកម្រិតដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់គុណភាពទឹក។ អត្រារស់រានមានជីវិត ៨៤.៩៧% ជាមួយនឹងរយៈពេលខ្លីបំផុតក្នុងការក្រឡាប់ខ្លួន១០០% (ប្រមាណ ៣៩-៤៣ ថ្ងៃ)។
50:50 Re-used vs Unused ASW Formula 2 (15 ppt)
ការប្រើប្រាស់ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតទី២ លាយទឹកចាស់និងថ្មី ៥០:៥០ (ជាតិប្រៃ 15 ppt)
សន្សំសំចៃខ្ពស់បំផុតលើការទិញសារធាតុគីមីដោយប្រើទឹកចាស់ឡើងវិញ ព្រមទាំងផ្តល់អត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់បំផុត។ ទាមទារការច្រោះទឹកចាស់ឱ្យបានស្អាតល្អ និងគ្រប់គ្រងកម្រិតជាតិប្រៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវបំផុត។ ផ្តល់នូវអត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់ជាងគេបំផុតគឺ ៨៩.១៣% និងប្រើពេល ៤០ ថ្ងៃដើម្បីក្រឡាប់ខ្លួន១០០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តតាមការសិក្សានេះទាមទារនូវសម្ភារៈបង្កាត់ពូជជាមូលដ្ឋាន សារធាតុគីមីសម្រាប់លាយជាទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិត និងឧបករណ៍វាស់ស្ទង់គុណភាពទឹកជាប្រចាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់វាលទំនាបកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ (ខេត្តអាងថង និងអាយុធ្យា) ដែលក្នុងអំឡុងពេលពិសោធន៍ សីតុណ្ហភាពទឹកបានធ្លាក់ចុះដល់ ១៩°C ដែលជាសីតុណ្ហភាពត្រជាក់មិនធម្មតា និងមិនល្អសម្រាប់ការលូតលាស់កូនបង្កង។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដែលមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា ការទាញយកលទ្ធផលនេះទៅអនុវត្តតម្រូវឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើការរក្សាសីតុណ្ហភាពទឹកឱ្យស្ថិតនៅចន្លោះ ២៨-៣១°C ទើបទទួលបានទិន្នផលល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានសក្តានុពល និងសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់អភិវឌ្ឍវិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្កងទឹកសាបដែលនៅតំបន់ឆ្ងាយពីសមុទ្រ។

ជារួម ការអនុវត្តរូបមន្តទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតទី២ រួមផ្សំជាមួយបច្ចេកទេសប្រើប្រាស់ទឹកឡើងវិញ នឹងជួយពង្រីកផលិតកម្មកូនបង្កងទឹកសាបយក្សនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានភាពឯករាជ្យ និរន្តរភាព និងចំណេញថវិកា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការរៀបចំទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតរូបមន្តទី២: សិក្សាពីការគណនា និងលាយសារធាតុគីមីតាមរូបមន្តទី២ (NaCl 2,700g, MgCl2 200g, CaCl2 100g, KCl 40g, NaHCO3 20g ក្នុងទឹក ១០០លីត្រ) ដោយប្រើឧបករណ៍ Salinity Refractometer ដើម្បីថ្លឹងវាស់ជាតិប្រៃឱ្យបានច្បាស់លាស់ក្នុងកម្រិត 15 ppt មុននឹងដាក់កូនបង្កងចូល។
  2. ការគ្រប់គ្រងបរិស្ថាន និងសីតុណ្ហភាពទឹក: រៀបចំធុងផ្លាស្ទិកចំណុះ ៣០លីត្រ ដោយបំពាក់ប្រព័ន្ធអុកស៊ីសែន Air pump។ ត្រូវប្រើឧបករណ៍ Water Heater ឬរៀបចំដំបូលរោងដើម្បីធានាថាសីតុណ្ហភាពទឹកត្រូវបានរក្សាឱ្យនឹងនរនៅចន្លោះពី ២៨°C ទៅ ៣១°C ជានិច្ច ជៀសវាងការធ្លាក់ចុះសីតុណ្ហភាពដែលធ្វើឱ្យបង្កងក្រិន។
  3. ការបន្ថែមសារធាតុគីតូសាន និងការផ្តល់ចំណី: ផ្តល់ចំណីជា Artemia Nauplii ៣ដងក្នុងមួយថ្ងៃ សម្រាប់សប្តាហ៍ទី១ បន្ទាប់មកប្តូរទៅប្រើចំណីស៊ុតក្រឡុក។ ត្រូវរៀបចំបន្ថែមសារធាតុគីតូសាន (Chitosan) ក្នុងកម្រិត 100 ppm ដើម្បីជំរុញឱ្យកូនបង្កងឆាប់ក្រឡាប់ខ្លួន និងមានអត្រារស់ខ្ពស់។
  4. ការប្តូរទឹក និងបច្ចេកទេសប្រើប្រាស់ទឹកឡើងវិញ (Re-use Technique): ប្រើឧបករណ៍ pH meter និង DO meter ដើម្បីតាមដានគុណភាពទឹក។ បូមទឹកបាតធុងចេញ ១០% ជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីសម្អាតកាកសំណល់។ នៅវគ្គចិញ្ចឹមបន្តបន្ទាប់ ត្រូវយកទឹកចាស់មកច្រោះតាម Plankton net (69 µm) រួចបន្សាបរ៉ែ និងមេរោគ រួចយកមកលាយជាមួយទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិតថ្មីក្នុងសមាមាត្រ ៥០:៥០ (រក្សាជាតិប្រៃ 15 ppt) ដើម្បីសន្សំសំចៃចំណាយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Macrobrachium rosenbergii (បង្កងទឹកសាបយក្ស) វាគឺជាប្រភេទបង្កងទឹកសាបដែលមានសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់បំផុតមួយ ដែលទាមទារឱ្យមានការរស់នៅក្នុងទឹកប្រៃ (ទឹកភ្លាវ) ក្នុងដំណាក់កាលជាកូនដង្កូវតូចៗ (Larvae) មុននឹងប្រែក្លាយជាកូនបង្កងពេញលក្ខណៈ ហើយត្រឡប់មករស់នៅក្នុងទឹកសាបវិញ។ ដូចជាកង្កែបដែលត្រូវរស់នៅជាកូនក្អុកក្នុងទឹកសិន មុននឹងឡើងមកលើគោក បង្កងនេះត្រូវធំធាត់ក្នុងទឹកប្រៃសិនមុននឹងអាចរស់នៅទឹកសាបបាន។
Chitosan (គីតូសាន) ជាសារធាតុប៉ូលីមែរធម្មជាតិដែលចម្រាញ់ចេញពីសំបកសត្វល្អិត ឬសំបកបង្គាក្តាម (Chitin) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាសារធាតុបន្ថែមក្នុងចំណី ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ បង្កើនប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ និងជួយឱ្យសត្វទឹកធន់នឹងជំងឺ។ ប្រៀបដូចជាវីតាមីនប៉ូវកម្លាំងដែលយើងញ៉ាំបន្ថែមជាមួយអាហារ ដើម្បីជួយការពាររាងកាយកុំឱ្យងាយឈឺ និងឆាប់ធំធាត់។
Artificial Seawater (ទឹកសមុទ្រសិប្បនិម្មិត) ជាការលាយបញ្ចូលគ្នានូវសារធាតុគីមី និងរ៉ែផ្សេងៗ (ដូចជា អំបិល សូដ្យូម កាល់ស្យូម ម៉ាញេស្យូម) ទៅក្នុងទឹកសាបធម្មតា ដើម្បីបង្កើតបានជាទឹកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិ និងកម្រិតជាតិប្រៃដូចទឹកសមុទ្រពិតៗ សម្រាប់ការចិញ្ចឹមសត្វសមុទ្រនៅតំបន់ដែលឆ្ងាយពីសមុទ្រ។ ដូចជាការឆុងទឹកដោះគោម្សៅឱ្យកូនញ៉ាំជំនួសទឹកដោះម្តាយ ដោយផ្សំឡើងឱ្យមានសារធាតុចិញ្ចឹមប្រហាក់ប្រហែលគ្នាបំផុត។
Overturn of body postures (ការក្រឡាប់ខ្លួន / ការផ្លាស់ប្តូររូបរាង) ជាសូចនាកររូបវន្តនៃការផ្លាស់ប្តូររូបរាងកាយរបស់កូនបង្កងពីដំណាក់កាលដង្កូវ (Larvae ដែលហែលផ្ងារពោះត្រឡប់ត្រឡិនក្នុងទឹក) ទៅជាដំណាក់កាលកូនបង្កងពេញលក្ខណៈ (Post-larvae) ដែលពួកវាប្តូរទម្លាប់មកហែល និងវារតោងតាមបាតអាងវិញ។ ដូចជាទារកដែលចេះក្រឡាប់ និងរៀនវារ ដែលបញ្ជាក់ថាពួកគេកាន់តែរឹងមាំ និងមានការវិវត្តរាងកាយទៅមុខមួយកម្រិតទៀត។
Salinity / ppt (កម្រិតជាតិប្រៃ / ភាគរយពាន់) រង្វាស់នៃបរិមាណអំបិលដែលរលាយក្នុងទឹក ដែលជាទូទៅវាស់ជាផ្នែកក្នុងមួយពាន់ (ppt - parts per thousand)។ សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជកូនបង្កងនេះ កម្រិតជាតិប្រៃចន្លោះ 12-15 ppt គឺជាកម្រិតដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការលូតលាស់។ ដូចជាការវាស់បរិមាណស្ករក្នុងកាហ្វេ ថាតើវាផ្អែមប៉ុណ្ណា (ឧទាហរណ៍៖ អំបិល១៥ក្រាម រលាយក្នុងទឹក១០០០ក្រាម)។
Artemia Nauplii (កូនអាកតេមៀ / កូនមេរោគទឹក) ជាប្រភេទសត្វល្អិតក្នុងទឹកតូចៗ (zooplankton) ដែលទើបញាស់ចេញពីពង ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាចំណីរស់ដ៏សំខាន់ និងសំបូរប្រូតេអ៊ីនបំផុតសម្រាប់ឱ្យកូនបង្កងស៊ីនៅអាយុសប្តាហ៍ដំបូងៗ។ ដូចជាអាហារបំប៉នទន់ៗ (បបរខាប់) ដែលងាយស្រួលរំលាយ និងសំបូរជីវជាតិបំផុតសម្រាប់ទារកទើបកើត។
Alkaline deacetylation (ការដកយកក្រុមអាសេទីលដោយប្រើអាល់កាឡាំង) ជាដំណើរការគីមីមួយដែលប្រើប្រាស់សារធាតុបាស (Alkaline) ដែលមានកម្រិត pH ខ្ពស់ ដើម្បីបំប្លែងសារធាតុ Chitin ឱ្យទៅជា Chitosan ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពស្វិត និងធ្វើឱ្យវាងាយរលាយ ក៏ដូចជាងាយស្រូបយកដោយសត្វ។ ប្រៀបដូចជាការបកសំបកផ្លែឈើ ឬការចម្រាញ់យករ៉ែពីដុំថ្ម ដើម្បីទាញយកតែសារធាតុសុទ្ធងាយស្រួលយកទៅប្រើប្រាស់បន្ត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖