បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃទិន្នផល និងលក្ខណៈគុណភាពនៃសាច់មាន់កម្រម្យ៉ាងឈ្មោះថា Hac Phong ដែលមានប្រភពនៅប្រទេសវៀតណាម ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអ្នកបរិភោគដែលចង់បានសាច់មាន់មានជីវជាតិខ្ពស់ និងគ្មានសារធាតុគីមី។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តដោយការចិញ្ចឹមមាន់ Hac Phong ចំនួន ១០០ក្បាល រហូតដល់អាយុ ២០សប្តាហ៍ រួចធ្វើការពិឃាតមាន់ចំនួន ២០ក្បាល ដើម្បីវាស់ស្ទង់ទិន្នផលសាច់ និងធ្វើតេស្តគុណភាពសាច់។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Hac Phong (Black-bone) Chicken Rearing ការចិញ្ចឹមមាន់ខ្មៅ Hac Phong (មាន់ស្រុក/មាន់កម្រ) |
សាច់មានគុណភាពខ្ពស់ សម្បូរប្រូតេអ៊ីនឆៅ កូលេស្តេរ៉ុលទាប និងមានភាពផុយល្អ ព្រមទាំងមានពណ៌សាច់ក្រម៉ៅដែលអ្នកបរិភោគដែលគិតគូរពីសុខភាពពេញចិត្ត។ ស័ក្តិសមសម្រាប់ទីផ្សារតម្លៃខ្ពស់។ | មានការលូតលាស់យឺត (២០សប្តាហ៍ទើបអាចប្រមូលផលបាន) និងមានទិន្នផលសាច់សរុបតិចជាងមាន់សាច់ពាណិជ្ជកម្មធម្មតា ដែលធ្វើឱ្យថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់។ | ទិន្នផលសង្រួញ (Carcass yield) ៧០,៣៦%, ប្រូតេអ៊ីនឆៅ ២៧,៧១%, និងកូលេស្តេរ៉ុលទាបត្រឹម ២៥,៤៥ mg/100g។ |
| Commercial Broiler Production ការចិញ្ចឹមមាន់សាច់ពាណិជ្ជកម្ម |
មានការលូតលាស់លឿន ឆាប់បានប្រមូលផល និងមានទិន្នផលសាច់ខ្ពស់សម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារធំៗក្នុងតម្លៃសមរម្យ។ | សាច់មានផ្ទុកជាតិខ្លាញ់ និងកូលេស្តេរ៉ុលខ្ពស់ មានប្រូតេអ៊ីនទាប ហើយគុណភាពសាច់ (រសជាតិ និងភាពផុយ) មិនសូវល្អ និងងាយប៉ះពាល់ដល់សុខភាពបើបរិភោគច្រើន។ | ផ្តល់ទិន្នផលសាច់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែមានកម្រិតជាតិខ្លាញ់ និងកូលេស្តេរ៉ុលខ្ពស់ជាងពូជមាន់ស្រុកយ៉ាងច្បាស់ (យោងតាមការពិភាក្សាក្នុងឯកសារ)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានឧបករណ៍ពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់វាស់ស្ទង់គុណភាពសាច់ និងសមាសធាតុគីមី ព្រមទាំងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមដែលមានស្តង់ដារ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម ដោយប្រើប្រាស់ពូជមាន់ Hac Phong ចំនួន ១០០ក្បាល និងយកតែ ២០ក្បាលមកធ្វើតេស្តគុណភាពសាច់ ហើយសំណាកវិភាគគីមីមានត្រឹមតែ ៤ សំណាកប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជាដោយសារយើងមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែសំណាកគំរូមានទំហំតូច (Small sample size) ដែលអាចធ្វើឱ្យលទ្ធផលមិនទាន់តំណាងបានពេញលេញសម្រាប់បរិបទចំណី ឬពូជមាន់ខ្មៅជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។
វិធីសាស្ត្រនៃការវាយតម្លៃគុណភាពសាច់នេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ពិសេសការអភិរក្ស និងអភិវឌ្ឍន៍ពូជមាន់ស្រុកដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់។
ការអនុវត្តស្តង់ដារវាយតម្លៃគុណភាពសាច់បែបវិទ្យាសាស្ត្រនេះ នឹងជួយលើកកម្ពស់តម្លៃបន្ថែម (Value-added) នៃផលិតផលសត្វបក្សីក្នុងស្រុក និងជំរុញការចិញ្ចឹមសត្វតាមបែបប្រពៃណីឱ្យក្លាយជាអាជីវកម្មដែលមានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Carcass yield (ទិន្នផលសង្រួញ ឬ អត្រាសាច់ប្រើប្រាស់បាន) | គឺជារង្វាស់ភាគរយនៃទម្ងន់សត្វបន្ទាប់ពីបានពិឃាត ដកយករោម ឈាម ក្បាល ជើង និងគ្រឿងក្នុងចេញ រួចធៀបជាមួយនឹងទម្ងន់រស់ដើម ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសាច់ដែលអាចយកទៅលក់ ឬបរិភោគបាន។ | ដូចជាការបកសំបកនិងយកគ្រាប់ចេញពីផ្លែឈើ ដើម្បីមើលថាតើនៅសល់សាច់ប៉ុន្មានភាគរយដែលយើងអាចញ៉ាំបាន។ |
| Drip loss (ការបាត់បង់ជាតិទឹក) | គឺជាបរិមាណនៃសារធាតុរាវ (ទឹក និងប្រូតេអ៊ីនរលាយ) ដែលហូរចេញពីសាច់ដោយឯកឯងក្នុងអំឡុងពេលរក្សាទុកដោយមិនមានការគាបសង្កត់។ វាជារង្វាស់បង្ហាញពីសមត្ថភាពផ្ទុកជាតិទឹករបស់សាច់ ដែលប៉ះពាល់ដល់ទម្ងន់ និងគុណភាពសាច់ពេលលក់។ | ដូចជាទឹកដែលហូរចេញពីសាច់ស្រស់ ឬសាច់ក្លាស្សេ ពេលយើងទុកវានៅក្នុងចានចោលនៅខាងក្រៅ។ |
| Cooking loss (ការបាត់បង់ពេលចម្អិន) | គឺជាការថយចុះនៃទម្ងន់សាច់បន្ទាប់ពីវាត្រូវបានចម្អិនដោយកម្ដៅ ដែលបណ្ដាលមកពីការហួតជាតិទឹក និងការរលាយនៃជាតិខ្លាញ់ចេញពីសាច់។ សាច់ដែលមានការបាត់បង់ពេលចម្អិនខ្ពស់ ពេលញ៉ាំទៅនឹងមានអារម្មណ៍ថាស្ងួត មិនសូវមានទឹកដម។ | ដូចជាការយកសាច់ទៅអាំង ឬឆា ដែលពេលឆ្អិនទៅ សាច់នោះប្រែជាស្វិតនិងរួមតូចជាងទំហំដើម។ |
| Warner-Bratzler shear force (កម្លាំងកាត់ Warner-Bratzler) | គឺជាវិធីសាស្ត្រមេកានិចប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន ដើម្បីវាស់ស្ទង់ភាពផុយ (Tenderness) របស់សាច់ ដោយគណនាទំហំកម្លាំងដែលត្រូវការចាំបាច់ដើម្បីកាត់ផ្ដាច់កូនដុំសាច់មួយដុំ។ កម្លាំងកាន់តែតិច (លេខតូច) បង្ហាញថាសាច់នោះកាន់តែផុយល្អ។ | ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនដើម្បីវាស់ជំនួសធ្មេញមនុស្ស ថាតើយើងត្រូវប្រើកម្លាំងទំពារខ្លាំងប៉ុណ្ណាទើបដាច់សាច់មួយដុំនោះ។ |
| pH value post-mortem (កម្រិត pH ក្រោយពេលងាប់) | គឺជារង្វាស់កម្រិតជាតិអាស៊ីតនៅក្នុងសាច់ដុំសត្វបន្ទាប់ពីពិឃាត។ ក្រោយពេលងាប់ គ្លីកូសែន (Glycogen) ក្នុងសាច់ដុំបំប្លែងទៅជាអាស៊ីតឡាក់ទិក ដែលធ្វើឱ្យកម្រិត pH ធ្លាក់ចុះ។ ល្បឿននិងកម្រិតនៃការធ្លាក់ចុះនេះ កំណត់គុណភាព ពណ៌ និងអាយុកាលរក្សាទុករបស់សាច់ (ឧ. បើ pH ធ្លាក់លឿនពេក សាច់នឹងស្លេកនិងជ្រាយ)។ | ដូចជាការវាស់ជាតិជូរនៅក្នុងទឹកដោះគោស្រស់ ដើម្បីដឹងថាវាមានគុណភាពល្អ ឬជិតខូច។ |
| Color L*, a*, b* values (តម្លៃពណ៌ L*, a*, b*) | គឺជាប្រព័ន្ធរង្វាស់ពណ៌តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ដើម្បីកំណត់ពណ៌សាច់ឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើភ្នែកមនុស្ស។ L* តំណាងឱ្យកម្រិតពន្លឺ (ស/ខ្មៅ), a* តំណាងឱ្យកម្រិតពណ៌ក្រហម/បៃតង, និង b* តំណាងឱ្យកម្រិតពណ៌លឿង/ខៀវ។ | ដូចជាការប្រើលេខកូដពណ៌ (Color Codes) នៅក្នុងកម្មវិធីកាត់តរូបភាព ដើម្បីប្រាប់កុំព្យូទ័រឱ្យដឹងច្បាស់ថារូបនេះមានពន្លឺ និងភាពក្រហមប៉ុណ្ណា។ |
| Crude protein (ប្រូតេអ៊ីនឆៅ) | គឺជាការប៉ាន់ស្មានបរិមាណប្រូតេអ៊ីនសរុបដែលមាននៅក្នុងចំណីអាហារ ឬសាច់ ដោយផ្អែកលើការវាស់បរិមាណសារធាតុអាសូត (Nitrogen) សរុបនៅក្នុងសំណាកនោះ រួចគុណនឹងមេគុណជាក់លាក់មួយ។ | ដូចជាការរាប់ចំនួនសសរនិងឥដ្ឋនៅក្នុងអាគារមួយ ដើម្បីប៉ាន់ស្មានពីទំហំ និងភាពរឹងមាំរបស់អាគារនោះ។ |
| Ad libitum (ការផ្ដល់ចំណីតាមតម្រូវការ ឬ ស៊ីតាមចិត្ត) | ជាពាក្យបច្ចេកទេសក្នុងវិស័យចិញ្ចឹមសត្វ ដែលមានន័យថាការផ្តល់ចំណី និងទឹកដល់សត្វដោយគ្មានការកំណត់បរិមាណ និងពេលវេលា ពោលគឺសត្វអាចស៊ីនៅពេលណាក៏បាន និងច្រើនប៉ុណ្ណាក៏បានតាមតម្រូវការរបស់វាពេញមួយថ្ងៃ។ | ដូចជាការបើកឱ្យភ្ញៀវញ៉ាំអាហារប៊ូហ្វេ (Buffet) ដែលពួកគេអាចដើរដួសញ៉ាំច្រើនប៉ុណ្ណាក៏បាន និងពេលណាក៏បានតាមចិត្ត។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
