Original Title: Influence of Trap Crop on Yield and Cotton Leafhopper Population and Its Oviposition Preference on Leaves of Different Cotton Varieties/Lines
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃដំណាំទាក់ទាញទៅលើទិន្នផល និងចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃលើស្លឹកកប្បាស ព្រមទាំងចំណូលចិត្តក្នុងការទម្លាក់ស៊ុតរបស់វានៅលើស្លឹកនៃប្រភេទ/ពូជកប្បាសផ្សេងៗគ្នា

ចំណងជើងដើម៖ Influence of Trap Crop on Yield and Cotton Leafhopper Population and Its Oviposition Preference on Leaves of Different Cotton Varieties/Lines

អ្នកនិពន្ធ៖ Praparat Hormchan (Department of Entomology, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Arunee Wongpiyasatid (Department of Applied Radiation and Radioisotopes, Faculty of Science, Kasetsart University), Wiriya Prajimpun (Department of Entomology, Faculty of Agriculture, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការបំផ្លាញរបស់សត្វល្អិតចង្រៃ (Cotton leafhopper) មកលើដំណាំកប្បាស ដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិក្រិន និងថយចុះទិន្នផល ដោយស្វែងរកប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ដំណាំទាក់ទាញ (Trap crops) ដើម្បីការពារកប្បាស។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការសាកល្បងនៅវាលស្រែដោយប្រើប្លង់ពិសោធន៍បែប Split plot ព្រមទាំងការធ្វើតេស្តជម្រើសនៃការទម្លាក់ស៊ុតនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយប្រើទ្រុងសំណាញ់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sole Cotton (Monoculture)
ការដាំកប្បាសតែមួយមុខ (Monoculture)
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តការដាំដុះ និងការគ្រប់គ្រងថែទាំទូទៅនៅទីវាល។ ងាយរងការវាយប្រហារពីសត្វល្អិតចង្រៃយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលតម្រូវឱ្យប្រើប្រាស់ថ្នាំពុលគីមីច្រើន។ មានចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃ (Leafhopper) ខ្ពស់ជាងគេ និងទទួលបានទិន្នផលគ្រាប់កប្បាសទាបបំផុត។
Perimeter trap cropping with okra
ការដាំដំណាំទាក់ទាញជុំវិញបរិវេណ ដោយប្រើពោតបារាំង
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការទាក់ទាញសត្វល្អិតចេញពីដំណាំគោល និងការពារបានរុំព័ទ្ធជុំវិញ។ តម្រូវឱ្យមានការរៀបចំបែងចែកទំហំដីកសិកម្មឱ្យបានច្បាស់លាស់សម្រាប់ធ្វើជួររបាំងដំណាំជុំវិញ។ ចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃធ្លាក់ចុះទាបបំផុត (ត្រឹម ១.៤ ដល់ ៥.១ ក្បាល/២ស្លឹក) និងទិន្នផលកប្បាសកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់។
Row intercropping with castor bean / sunflower
ការដាំដំណាំទាក់ទាញចន្លោះជួរ ដោយប្រើល្ហុងខ្វង ឬ ឈូករ័ត្ន
ជួយកាត់បន្ថយសត្វល្អិត ព្រមទាំងផ្តល់ប្រភពចំណូល ឬអាហារបន្ថែមពីការប្រមូលផលដំណាំបន្ទាប់បន្សំទាំងនេះ។ ត្រូវការការកំណត់ពេលវេលាដាំដុះឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីឱ្យដំណាំទាក់ទាញចេញផ្កាស្របពេលគ្នានឹងដំណាំគោល ព្រមទាំងអាចមានការប្រកួតប្រជែងសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងដី។ កាត់បន្ថយការតាំងទីលំនៅរបស់សត្វល្អិតចង្រៃបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព និងទទួលបានទម្ងន់គ្រាប់កប្បាសសរុបខ្ពស់ជាងការដាំទោល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការពិសោធន៍នៅវាលស្រែ និងបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ការធ្វើតេស្តសត្វល្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្ត Kanchanaburi និង Nakhon Ratchasima ប្រទេសថៃ ក្នុងរដូវប្រាំង និងចុងរដូវវស្សា។ វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារទីតាំងទាំងពីរនេះមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ប្រភេទដី និងបរិស្ថានអេកូឡូស៊ីស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់កសិកម្មក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសបញ្ហាសត្វល្អិត Amrasca biguttula ក៏មានវត្តមាននៅកម្ពុជាដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់ដំណាំទាក់ទាញនេះគឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីកាត់បន្ថយការចំណាយលើការទិញថ្នាំពុលកសិកម្ម។

ជារួម ការប្រើប្រាស់ដំណាំទាក់ទាញជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព ចំណាយតិច និងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាង ដែលអាចលើកកម្ពស់សុវត្ថិភាពស្បៀង និងកម្រិតជីវភាពកសិករកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីវដ្តជីវិតសត្វល្អិត និងរដូវកាលដាំដុះ: និស្សិតត្រូវស្រាវជ្រាវពីវដ្តជីវិតរបស់សត្វល្អិតចង្រៃ Amrasca biguttula និងកំណត់ពេលវេលាចេញផ្ការបស់ដំណាំទាក់ទាញ (ពោតបារាំង ឈូករ័ត្ន) ឱ្យផ្កាស្របគ្នានឹងដំណាំគោល ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងផ្នែក Entomology
  2. រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍វាលស្រែ: ចាប់ផ្តើមរចនាក្បាលដីកសិកម្មខ្នាតតូច ដោយអនុវត្តទម្រង់ Split plot design ជាមួយ ៤ ចម្លងឡើងវិញ ដើម្បីប្រៀបធៀបរវាងការដាំទោល (Monoculture) និងការប្រើប្រាស់ Perimeter trap croppingRow intercropping
  3. ប្រមូលទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃប្រជាសាស្ត្រសត្វល្អិត: ចុះរាប់ចំនួនសត្វល្អិតនៅលើស្លឹកដំណាំ (ទាំងផ្នែកលើនិងក្រោមស្លឹក) នៅថ្ងៃទី ៣០, ៦០ និង ៧៥ បន្ទាប់ពីដាំដុះ រួចកត់ត្រាទិន្នន័យចូលក្នុងកម្មវិធី Microsoft ExcelSPSS សម្រាប់ធ្វើការវិភាគស្ថិតិ (DMRT)។
  4. ធ្វើតេស្តជម្រើសនៃការទម្លាក់ស៊ុត (Oviposition preference test): រៀបចំ Nylon cages នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ រួចព្រលែងសត្វល្អិតញីចូល។ បន្ទាប់មក ប្រើប្រាស់ Microscope ដើម្បីវះកាត់ពិនិត្យមើល និងរាប់ចំនួនស៊ុតសត្វល្អិតនៅលើសរសៃស្លឹក (Mid vein និង Lateral vein) របស់ដំណាំ។
  5. វាយតម្លៃផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ច និងទិន្នផល: នៅរដូវប្រមូលផល ត្រូវថ្លឹងទម្ងន់គ្រាប់កប្បាសដែលប្រមូលបាន និងប្រៀបធៀបចំណាយ-ចំណូល (Cost-Benefit Analysis) រវាងការដាំទោល និងការដាំរួមជាមួយនឹងដំណាំទាក់ទាញ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចជាក់ស្តែង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Trap crop (ដំណាំទាក់ទាញ) ជាប្រភេទដំណាំដែលគេដាំឡើងក្នុងគោលបំណងទាក់ទាញសត្វល្អិតចង្រៃឱ្យមករស់នៅ ឬស៊ីវា ដើម្បីកុំឱ្យសត្វល្អិតទាំងនោះទៅបំផ្លាញដំណាំគោលដែលជាប្រភពចំណូលចម្បង។ ដូចជាការដាក់នុយទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ចោរ មិនឱ្យចូលទៅលួចទ្រព្យសម្បត្តិសំខាន់ក្នុងផ្ទះ។
Perimeter trap cropping (ការដាំដំណាំទាក់ទាញជុំវិញបរិវេណ) ជាបច្ចេកទេសដាំដំណាំទាក់ទាញជារបាំងរុំព័ទ្ធជុំវិញខាងក្រៅចម្ការនៃដំណាំគោល ដើម្បីទប់ស្កាត់សត្វល្អិតចង្រៃដែលហោះហើរមកពីក្រៅមិនឱ្យចូលដល់ខាងក្នុងចម្ការ។ ដូចជាការធ្វើរបងបន្លាជុំវិញផ្ទះ ដើម្បីការពារកុំឱ្យសត្វព្រៃចូលមកយាយីក្នុងបរិវេណផ្ទះ។
Row intercropping (ការដាំដំណាំទាក់ទាញចន្លោះជួរ) ជាការដាំដុះដំណាំពីរ ឬច្រើនប្រភេទឆ្លាស់គ្នាតាមជួរក្នុងចម្ការតែមួយ ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ដី និងជួយរារាំង ឬបំបែកទីជម្រករបស់សត្វល្អិតចង្រៃ។ ដូចជាការអង្គុយឆ្លាស់គ្នារវាងសិស្សប្រុសនិងសិស្សស្រីក្នុងថ្នាក់រៀន ដើម្បីកាត់បន្ថយការជជែកគ្នាឬចម្លងរោគគ្នាងាយស្រួលពេក។
Oviposition preference (ជម្រើសនៃការទម្លាក់ស៊ុត) ជាអាកប្បកិរិយារបស់សត្វល្អិតញីក្នុងការជ្រើសរើសទីតាំង (ដូចជាសរសៃស្លឹក) ឬប្រភេទរុក្ខជាតិណាមួយដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ពង ឬទម្លាក់ស៊ុតរបស់វា ដើម្បីធានាថាមានធនធានអាហារនិងសុវត្ថិភាពគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កូនញាស់ថ្មី។ ដូចជាម្តាយដែលដើរស្វែងរកមន្ទីរពេទ្យណាដែលល្អ និងមានសុវត្ថិភាពបំផុតសម្រាប់សម្រាលកូន។
Phytotoxemia / Hopperburn (រោគសញ្ញាស្លឹកខ្លោចដោយសារទឹកមាត់សត្វល្អិត) ជារោគសញ្ញាខូចខាតលើរុក្ខជាតិ (ដូចជាការរួញ ក្រៀម ឬខ្លោចស្លឹក) ដែលបង្កឡើងដោយទឹកមាត់មានជាតិពុលរបស់សត្វល្អិត (ដូចជាទាកគូ) នៅពេលវាជញ្ជក់យករុក្ខទំពាំងបាយជូរ (សាប) ពីរុក្ខជាតិ។ ដូចជាអាការៈរមាស់ និងហើមក្រហមនៅលើស្បែកមនុស្ស បន្ទាប់ពីត្រូវមូសខាំ និងបញ្ចេញទឹកមាត់ចូលក្នុងឈាម។
Split plot design (ប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្មបែបបំបែកក្បាលដី) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យក្សេត្រសាស្ត្រ ដែលក្បាលដីធំ (Main plot) ត្រូវបានបែងចែកជាក្បាលដីតូចៗ (Subplots) ដើម្បីសាកល្បងកត្តាស្រាវជ្រាវច្រើនក្នុងពេលតែមួយ (ឧទាហរណ៍៖ ការសាកល្បងពូជដំណាំផ្សេងៗ និងវិធីសាស្ត្រដាំដុះខុសៗគ្នា)។ ដូចជាការបែងចែកនំខេកមួយដុំធំទៅជាចំណែកតូចៗ រួចលាបរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីភ្លក់រកមើលថារសជាតិណាដែលឆ្ងាញ់ជាងគេ។
Monoculture / Sole cropping (ការដាំដំណាំឯកទត្ត ឬទោល) ជាប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលដាំដំណាំតែមួយមុខគត់លើផ្ទៃដីធំទូលាយ ដែលងាយនឹងធ្វើឱ្យដីអស់ជីជាតិរហ័ស និងងាយរងការវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងលឿនរហ័សពីសត្វល្អិតចង្រៃ។ ដូចជាការវិនិយោគលុយទាំងអស់ទៅលើមុខរបរតែមួយ ដែលប្រឈមនឹងហានិភ័យខ្ពស់បើសិនជាមុខរបរនោះដួលរលំ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖