Original Title: Insecticidal Activity of Plant Crude-extracts on Diamondback Moth Larvae
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សកម្មភាពសម្លាប់សត្វល្អិតនៃសារធាតុចម្រាញ់ចេញពីរុក្ខជាតិទៅលើដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រ

ចំណងជើងដើម៖ Insecticidal Activity of Plant Crude-extracts on Diamondback Moth Larvae

អ្នកនិពន្ធ៖ Neungpanich Sinchaisri (Department of Entomology, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Dumre Roongsook (Department of Entomology, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Narong Chungsamarnyart (Faculty of Veterinary Medicine, Kasetsart University, Kamphaeng Saen Campus, Nakhon Pathom 73140, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1991, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Entomology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការកម្ចាត់ដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រ (Plutella xylostella) ដែលជាសត្វល្អិតចង្រៃស៊ីបំផ្លាញដំណាំបន្លែ ដោយស្វែងរកសារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិដែលមានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់សត្វល្អិតនេះ ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីពុល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការសាកល្បងសារធាតុចម្រាញ់ដោយអេតាណុលពីសំណាករុក្ខជាតិចំនួន ៤៩ ពី ៤៤ ប្រភេទ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពរបស់វាក្នុងការសម្លាប់ដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Annona spp. Seed Extracts (Contact & Stomach Poisoning)
សារធាតុចម្រាញ់ពីគ្រាប់ Annona (ពុលតាមការប៉ះពាល់ និងក្រពះ)
មានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់ដង្កូវបាន ១០០% ទាំងតាមរយៈការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ និងនៅពេលដង្កូវស៊ីស្លឹក។ ក្នុងកំហាប់ទាបក៏នៅតែមានប្រសិទ្ធភាពពុលក្រពះ។ ទាមទារបរិមាណគ្រាប់ច្រើន និងដំណើរការចម្រាញ់ដើម្បីទទួលបានសារធាតុសកម្មកំហាប់ខ្ពស់។ អត្រាស្លាប់ ១០០% (កំហាប់ 20 mg/ml) និង ៤៣-៤៦.៧% (កំហាប់ 5 mg/ml)។
Stemona collinsae Root Extract (Stomach Poisoning)
សារធាតុចម្រាញ់ពីឫស Stemona collinsae (ពុលក្រពះ)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់សម្លាប់ដង្កូវបាន ១០០% ដោយសារធាតុពុលជ្រាបចូលទៅក្នុងពោះវៀនសត្វល្អិតនៅពេលវាស៊ីស្លឹករុក្ខជាតិ។ គ្មានសកម្មភាពសម្លាប់តាមរយៈការប៉ះពាល់នោះទេ ទាមទារឱ្យដង្កូវស៊ីស្លឹកដែលប្រឡាក់ថ្នាំទើបមានប្រសិទ្ធភាព។ អត្រាស្លាប់ ១០០% (កំហាប់ 20 mg/ml) និង ២៦.៧% (កំហាប់ 5 mg/ml)។
Other Plant Extracts (e.g., Schefflera leucantha)
សារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិផ្សេងទៀត (ឧ. Schefflera leucantha)
រុក្ខជាតិខ្លះមានសកម្មភាពបណ្ដេញសត្វល្អិត (Repellent action) ជាជាងការសម្លាប់។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពទាល់តែសោះក្នុងការសម្លាប់ដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រ ឬអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ស្លឹកដំណាំ (Phytotoxic) ដូចជាករណី Alpinia galanga។ អត្រាស្លាប់ ០% នៅកំហាប់ 20 mg/ml។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវសារធាតុរំលាយគីមីសម្រាប់ដំណើរការចម្រាញ់ បន្ទប់ពិសោធន៍ដែលអាចគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពបាន និងការចិញ្ចឹមសត្វល្អិតសម្រាប់ការធ្វើតេស្ត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៅប្រទេសថៃក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ដោយសាកល្បងតែលើដង្កូវវគ្គទី៣ ក្នុងលក្ខខណ្ឌសីតុណ្ហភាពថេរ។ លទ្ធផលនេះប្រហែលជាមានការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចប្រសិនបើអនុវត្តផ្ទាល់នៅទីវាល ឬលើដង្កូវនៅវគ្គលូតលាស់ផ្សេងទៀត។ ទោះយ៉ាងណា ដោយសារអាកាសធាតុថៃនិងកម្ពុជាស្រដៀងគ្នា ហើយរុក្ខជាតិទាំងនេះសម្បូរនៅស្រុកយើង ទិន្នន័យនេះមានតម្លៃខ្លាំងសម្រាប់ការអនុវត្តនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតពីរុក្ខជាតិដែលរកបានក្នុងស្រុកនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការលើកកម្ពស់ការប្រើប្រាស់សារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក នឹងជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីនាំចូលដែលមានគ្រោះថ្នាក់ និងជួយលើកកម្ពស់សុវត្ថិភាពចំណីអាហារនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីអត្តសញ្ញាណ និងប្រមូលរុក្ខជាតិគោលដៅ: កំណត់ទីតាំង និងប្រមូលសំណាកគ្រាប់ទៀប (Sugar apple) គ្រាប់ទៀបបារាំង (Soursop) និងឫសននងតាយយ៉ាក (Stemona collinsae) នៅក្នុងតំបន់របស់អ្នក ដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការចម្រាញ់។
  2. អនុវត្តការទាញយកសារធាតុចម្រាញ់: ប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសត្រាំក្នុងអេតាណុល Ethanol Extraction (Maceration) ដោយកិនគ្រាប់រុក្ខជាតិឲ្យម៉ត់ រួចត្រាំក្នុងអេតាណុល ៩៥% ដើម្បីទាញយកសារធាតុសកម្ម (Crude extracts)។
  3. រៀបចំកន្លែងចិញ្ចឹមសត្វល្អិត (Insect Rearing): រៀបចំទ្រុងចិញ្ចឹមដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រដោយប្រើស្លឹកស្ពៃក្ដោបជាចំណីនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីធានាថាមានដង្កូវវគ្គទី៣ គ្រប់គ្រាន់ដែលមានសុខភាពល្អសម្រាប់ធ្វើតេស្ត។
  4. ធ្វើតេស្តជីវសាស្ត្រ (Bioassays): អនុវត្តការធ្វើតេស្តដោយប្រើវិធីសាស្ត្រលាបថ្នាំលើស្លឹក Leaf-coating method។ បន្ទាប់មក ប្រើប្រាស់រូបមន្ត Abbott's formula ដើម្បីគណនាអត្រាស្លាប់របស់ដង្កូវនៅម៉ោងទី ៧២ បន្ទាប់ពីឱ្យស៊ីស្លឹកនោះ។
  5. អភិវឌ្ឍរូបមន្ត និងធ្វើតេស្តនៅទីវាល: កែច្នៃសារធាតុចម្រាញ់ទៅជាទម្រង់ដែលអាចលាយទឹកបានដោយងាយស្រួល (ឧទាហរណ៍ ថែមសាប៊ូទឹកបន្តិចដើម្បីឱ្យតោងស្លឹក) រួចចុះធ្វើតេស្តផ្ទាល់នៅតាមចម្ការបន្លែ Field trials ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពជាមួយថ្នាំគីមី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Crude-extracts (សារធាតុចម្រាញ់កម្រិតដំបូង) សារធាតុរាវដែលទទួលបានពីការត្រាំរុក្ខជាតិក្នុងសារធាតុរំលាយ (ដូចជាអេតាណុល) ដើម្បីទាញយកសមាសធាតុគីមីចម្រុះចេញពីរុក្ខជាតិនោះ ដោយមិនទាន់មានការបន្សុទ្ធបំបែកយកសារធាតុសកម្មណាមួយជាក់លាក់នៅឡើយទេ។ ដូចជាទឹកតែដែលយើងទើបតែឆុងរួច ដែលស្រូបយកទាំងពណ៌ រសជាតិ និងក្លិនពីស្លឹកតែ ប៉ុន្តែយើងមិនទាន់បំបែកយកជាតិកាហ្វេអ៊ីនសុទ្ធចេញពីវានោះទេ។
Third instar larvae (ដង្កូវវគ្គទី៣) ដំណាក់កាលលូតលាស់ទីបីរបស់ដង្កូវមេអំបៅ បន្ទាប់ពីវាបានសកកកោសិកាចាស់ (molting) ចំនួនពីរដង។ នេះជាដំណាក់កាលដែលវាស៊ីចំណីច្រើន បំផ្លាញដំណាំខ្លាំង និងជាទូទៅត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ការធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។ ដូចជាកុមារដែលឈានចូលវ័យជំទង់ ដែលលូតលាស់លឿន និងត្រូវការញ៉ាំអាហារច្រើនជាងមុន ដើម្បីត្រៀមខ្លួនក្លាយជាមនុស្សធំ។
Contact poisoning (ពុលតាមការប៉ះពាល់) យន្តការនៃថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ដែលជ្រាបចូលទៅក្នុងខ្លួនសត្វល្អិត និងសម្លាប់វាភ្លាមៗនៅពេលដែលស្បែក ឬដងខ្លួនរបស់វាប៉ះផ្ទាល់ជាមួយនឹងសារធាតុពុល ដោយមិនចាំបាច់ឲ្យសត្វល្អិតនោះស៊ីវាចូលទៅក្នុងពោះនោះទេ។ ដូចជាការរលាកស្បែកដោយសារការសាចត្រូវទឹកអាស៊ីត គឺគ្រាន់តែប៉ះសើស្បែកខាងក្រៅក៏មានគ្រោះថ្នាក់ និងបាត់បង់ជីវិតបានដែរ។
Stomach poisoning (ពុលក្រពះ) យន្តការនៃថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ដែលមានប្រសិទ្ធភាពទាល់តែសត្វល្អិតស៊ីចំណី (ដូចជាស្លឹករុក្ខជាតិ) ដែលមានប្រឡាក់សារធាតុពុលនោះចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ ទើបវាចាប់ផ្តើមធ្វើទុក្ខជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃឈាម និងសម្លាប់សត្វល្អិតនោះ។ ដូចជាការញ៉ាំអាហារពុល ដែលវាមិនបញ្ចេញរោគសញ្ញាពេលកាន់នៅនឹងដៃទេ លុះត្រាតែលេបចូលដល់ក្រពះទើបចាប់ផ្តើមពុល។
Corrected mortality (អត្រាស្លាប់ដែលបានកែតម្រូវ) ការគណនាភាគរយនៃសត្វល្អិតដែលស្លាប់ដោយសារថ្នាំ ដោយដកចេញនូវចំនួនសត្វល្អិតដែលស្លាប់ដោយធម្មជាតិ (នៅក្នុងក្រុមសាកល្បងដែលមិនបានដាក់ថ្នាំ/Control Group) ដើម្បីឲ្យដឹងពីប្រសិទ្ធភាពពិតប្រាកដរបស់ថ្នាំ (ជាទូទៅគេប្រើរូបមន្ត Abbott)។ ដូចជាការគណនាប្រាក់ចំណេញសុទ្ធនៃការលក់ទំនិញ ដោយត្រូវដកថ្លៃដើម និងការខូចខាតធម្មតាចេញសិន ទើបដឹងថាចំណេញពិតប្រាកដប៉ុន្មាន។
Phytotoxic (ពុលដល់រុក្ខជាតិ) លក្ខណៈនៃសារធាតុគីមី ឬថ្នាំ ដែលទោះបីជាវាអាចសម្លាប់សត្វល្អិតបាន ក៏វានឹងបង្កផលប៉ះពាល់ បំផ្លាញ ឬធ្វើឲ្យរលាកដល់កោសិការបស់រុក្ខជាតិ ឬស្លឹកដំណាំនោះវិញដែរ។ ដូចជាការលេបថ្នាំសម្លាប់មេរោគដើម្បីព្យាបាលជំងឺ តែវាបែរជាធ្វើឱ្យយើងឈឺក្រពះ ដែលជាផលរំខាន (Side effect) ដល់រាងកាយយើងផ្ទាល់។
Plutella xylostella (ដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រ) ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់ដង្កូវមេអំបៅខ្នងពេជ្រ (Diamondback moth) ដែលជាសត្វល្អិតចង្រៃដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតមួយ បំផ្លាញដំណាំអម្បូរស្ពៃ (ដូចជាស្ពៃក្តោប ខាត់ណា) ដោយសារវាមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការឆាប់ស៊ាំនឹងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីគ្រប់ប្រភេទ។ ដូចជាមេរោគផ្តាសាយកាចសាហាវដែលចេះបំប្លែងខ្លួនជាប់ជានិច្ច ដែលធ្វើឲ្យថ្នាំពេទ្យធម្មតាពិបាកនឹងព្យាបាលវាឲ្យជាសះស្បើយបាន។
Acetogenin (អាសេតូហ្សេនីន) សមាសធាតុគីមីធម្មជាតិ (Biomolecule) ដែលមាននៅក្នុងរុក្ខជាតិអម្បូរទៀប (Annonaceae) ដែលមានសកម្មភាពខ្លាំងក្នុងការកាត់ផ្តាច់ការផលិតថាមពលនៅក្នុងកោសិកា ធ្វើឲ្យវាមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់សត្វល្អិតចង្រៃ។ ដូចជាអ្នកកាត់ផ្តាច់ចរន្តអគ្គិសនីនៅក្នុងរោងចក្ររបស់សត្រូវ ដែលធ្វើឲ្យម៉ាស៊ីនទាំងអស់ឈប់ដំណើរការ ហើយរោងចក្រនោះត្រូវដួលរលំ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖