Original Title: Leaf-to-Fruit Ratio on Fruit Growth and Fruit Quality of Pummelo (Citrus maxima Burm. Merrill) cv. Hom Hat Yai
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2007.9
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សមាមាត្រស្លឹកនិងផ្លែទៅលើការលូតលាស់ និងគុណភាពផ្លែក្រូចថ្លុង (Citrus maxima Burm. Merrill) ពូជ Hom Hat Yai

ចំណងជើងដើម៖ Leaf-to-Fruit Ratio on Fruit Growth and Fruit Quality of Pummelo (Citrus maxima Burm. Merrill) cv. Hom Hat Yai

អ្នកនិពន្ធ៖ Patcharin Rattanapong (Prince of Songkla University), Wijit Wunnachit (Prince of Songkla University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2007, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាអំពីការកំណត់បរិមាណបន្ទុកផ្លែ (Crop load) ដ៏សមស្របលើដើមក្រូចថ្លុងពូជ Hom Hat Yai ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការលូតលាស់និងគុណភាពផ្លែ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការរៀបចំផែនការពិសោធន៍ចៃដន្យទាំងស្រុង (Completely Randomized Design) ដោយប្រើប្រាស់ដើមក្រូចថ្លុងអាយុ ៧ ឆ្នាំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
70 leaves per fruit
សមាមាត្រ ៧០ ស្លឹកក្នុងមួយផ្លែ
ផ្តល់ទំហំផ្លែធំ ទម្ងន់សាច់ច្រើន កម្រិតភាពផ្អែម (TSS) ខ្ពស់ និងរសជាតិឆ្ងាញ់បំផុត។ ទាមទារការកាត់រំលស់ផ្លែចេញ (Fruit thinning) ច្រើនដែលតម្រូវឱ្យចំណាយកម្លាំងពលកម្ម។ ទម្ងន់ផ្លែសរុបទាបជាងកម្រិត ១១០ បន្តិច។ ទំហំផ្លែ ១៧.៦៥ សង់ទីម៉ែត្រ, ភាគរយសាច់ ៣៩.៥៧%, ភាពផ្អែម ១០.៣៤ Brix។
110 leaves per fruit
សមាមាត្រ ១១០ ស្លឹកក្នុងមួយផ្លែ
ផ្តល់ទម្ងន់ផ្លែសរុបខ្ពស់ជាងគេ និងមាននិន្នាការលូតលាស់ទំហំផ្លែបានល្អ។ កម្រិតភាពផ្អែម និងភាគរយទម្ងន់សាច់ផ្លែមានកម្រិតទាបជាងបើប្រៀបធៀបនឹងបច្ចេកទេស ៧០ ស្លឹក/ផ្លែ។ ទម្ងន់ផ្លែ ១៨៨២.៦៤ ក្រាម, ភាពផ្អែម ៩.៦៧ Brix។
150 leaves per fruit
សមាមាត្រ ១៥០ ស្លឹកក្នុងមួយផ្លែ
ផ្តល់សាច់ផ្លែដែលមានពណ៌ក្រហមចាស់ល្អ និងសំបកក្រាស់ដែលអាចជួយការពារការខូចខាតកំឡុងពេលដឹកជញ្ជូន។ ទំហំផ្លែតូចជាងគេ ទម្ងន់ស្រាល សាច់តិច និងមានកម្រិតភាពផ្អែមទាបបំផុត។ សំបកក្រាស់ ៣.០១ សង់ទីម៉ែត្រ, ទម្ងន់ផ្លែ ១៥៣៨.៣៨ ក្រាម, ភាពផ្អែម ៨.៧៤ Brix។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍វាស់វែងកសិកម្មនិងមន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋាន ព្រមទាំងដើមក្រូចថ្លុងដែលដល់អាយុផ្តល់ផលរួច ប៉ុន្តែមិនតម្រូវឱ្យមានបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញឡើយ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងខេត្តសុងក្លា ប្រទេសថៃ ទៅលើពូជក្រូចថ្លុង Hom Hat Yai ក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនិងដីជាក់លាក់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ពូជក្រូចថ្លុងក្នុងស្រុកអាចមានប្រតិកម្មខុសគ្នាទៅនឹងសមាមាត្រស្លឹកនិងផ្លែនេះ ដោយសារភាពខុសគ្នានៃកត្តាពូជសាសន៍ ប្រភេទដី និងរបបទឹកភ្លៀង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់កសិករដាំក្រូចថ្លុងនៅកម្ពុជា ក្នុងការអនុវត្តបច្ចេកទេសកាត់រំលស់ផ្លែចោល (Fruit thinning) ដើម្បីបង្កើនគុណភាពនិងតម្លៃ។

ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះអាចជួយកសិករកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតពីការផ្តោតលើបរិមាណ (ផ្លែច្រើនតែតូចនិងជូរ) ទៅជាការផ្តោតលើគុណភាព (ផ្លែធំ ផ្អែម និងលក់បានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់)។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសប៉ាន់ស្មានចំនួនស្លឹក: និស្សិតគប្បីសិក្សាពីវិធីសាស្ត្រគណនាមាឌពពកស្លឹក (Canopy volume) តាមរូបមន្ត Chapman និងការប្រើប្រាស់ Quadrat ដើម្បីប៉ាន់ស្មានចំនួនស្លឹកសរុបនៅលើដើមឈើដោយមិនចាំបាច់រាប់រាល់ស្លឹក។
  2. រៀបចំការពិសោធន៍លើពូជក្រូចថ្លុងកម្ពុជា: ជ្រើសរើសចម្ការក្រូចថ្លុងក្នុងស្រុក (ឧ. ក្រូចថ្លុងកោះទ្រង់ ឬក្រូចថ្លុងពោធិ៍សាត់) ហើយរៀបចំការពិសោធន៍ចែកជាក្រុមផ្សេងៗគ្នា (ឧ. ៥០, ៧០, និង ៩០ ស្លឹក/ផ្លែ) ដោយប្រើទម្រង់ Completely Randomized Design (CRD)
  3. តាមដាននិងប្រមូលទិន្នន័យគុណភាពផ្លែ: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Vernier Caliper ដើម្បីវាស់ការលូតលាស់ទំហំផ្លែរៀងរាល់ខែ និងប្រើ Hand Refractometer ដើម្បីវាស់កម្រិតភាពផ្អែម (Brix) ក្រោយពេលប្រមូលផល។
  4. វិភាគទិន្នន័យចំណាយនិងផលចំណេញ (Cost-Benefit Analysis): ធ្វើការវិភាគសេដ្ឋកិច្ចដោយប្រៀបធៀបរវាងចំណាយលើកម្លាំងពលកម្មក្នុងការបេះកាត់រំលស់ផ្លែចោល (Thinning cost) និងប្រាក់ចំណូលបន្ថែមដែលទទួលបានពីការលក់ផ្លែក្រូចទំហំធំ (Grade A) លើទីផ្សារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Leaf-to-fruit ratio (សមាមាត្រស្លឹកនិងផ្លែ) ជាចំនួនស្លឹកដែលត្រូវបានរក្សាទុកនៅលើដើមសម្រាប់ទទួលបន្ទុកចិញ្ចឹមផ្លែមួយ។ វាជាកត្តាសំខាន់ដែលកំណត់បរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមដែលស្លឹកអាចផលិតបានដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ដល់ការលូតលាស់ ទំហំ និងគុណភាពរបស់ផ្លែ។ ដូចជាចំនួនអ្នកធ្វើការ (ស្លឹក) ដែលត្រូវរកប្រាក់មកចិញ្ចឹមសមាជិកគ្រួសារម្នាក់ (ផ្លែ) អញ្ចឹងដែរ បើអ្នកធ្វើការមានចំនួនសមស្រប នោះសមាជិកគ្រួសារនឹងទទួលបានការហូបចុកគ្រប់គ្រាន់និងលូតលាស់បានល្អ។
Crop load (បន្ទុកផ្លែ) ជាចំនួនផ្លែសរុបដែលត្រូវបានទុកឱ្យលូតលាស់នៅលើដើមឈើមួយដើម។ ការគ្រប់គ្រងបន្ទុកផ្លែ (តាមរយៈការបេះរំលស់ផ្លែចោលខ្លះ) គឺដើម្បីធានាថាដើមឈើមានសមត្ថភាពអាចចិញ្ចឹមផ្លែទាំងអស់នោះបានល្អ ដោយមិនធ្វើឱ្យដើមខ្សោះជីវជាតិ ឬផ្លែមានទំហំតូចពេក។ ប្រៀបដូចជាការផ្ទុកទំនិញលើរថយន្ត បើដាក់ច្រើនពេក (ផ្លែច្រើន) រថយន្តនឹងស្ទុះលែងរួច ហើយទំនិញក៏អាចខូចខាត (ផ្លែតូចៗនិងខ្វះគុណភាព)។
Total soluble solid / TSS (បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយសរុប) ជារង្វាស់នៃបរិមាណជាតិស្ករ និងសារធាតុរលាយផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ ដែលត្រូវបានគិតជាឯកតាអង្សាប៊្រីក (ºBrix)។ វាជាសូចនាករចម្បងដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មប្រើសម្រាប់វាស់កម្រិតភាពផ្អែមរបស់ផ្លែឈើ។ ដូចជាការវាស់បរិមាណជាតិស្ករដែលរលាយចូលទៅក្នុងកែវទឹកមួយអញ្ចឹងដែរ កាលណាមានជាតិស្កររលายច្រើន ទឹកនោះនឹងកាន់តែផ្អែម។
Titratable acidity (បរិមាណអាស៊ីតដែលអាចទីតានបាន) ជារង្វាស់សរុបនៃបរិមាណអាស៊ីតសរីរាង្គ (ដូចជាអាស៊ីតស៊ីទ្រិច) ដែលមាននៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ។ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីកំណត់កម្រិតភាពជូររបស់ផ្លែឈើ ដែលជាធម្មតាត្រូវយកមកប្រៀបធៀបជាមួយកម្រិតភាពផ្អែម (TSS) ដើម្បីវាយតម្លៃរសជាតិសរុប។ ដូចជាការវាស់បរិមាណទឹកខ្មេះ ឬក្រូចឆ្មារដែលយើងច្របាច់ចូលក្នុងសម្ល ដើម្បីដឹងថាសម្លនោះជូរកម្រិតណាអញ្ចឹងដែរ។
Source-sink relationship (ទំនាក់ទំនងរវាងប្រភពផលិតនិងកន្លែងស្តុកទុក) ជាទំនាក់ទំនងរវាងផ្នែកនៃរុក្ខជាតិដែលផលិតអាហារតាមរយៈរស្មីសំយោគ (ស្លឹក ហៅថា Source) និងផ្នែកដែលប្រើប្រាស់ឬស្តុកទុកអាហារទាំងនោះដើម្បីលូតលាស់ (ផ្លែ ឫស មែកខ្ចី ហៅថា Sink)។ បើប្រភពផលិតមិនសមាមាត្រនឹងកន្លែងស្តុក ការលូតលាស់នឹងរងផលប៉ះពាល់។ ប្រៀបដូចជាទំនាក់ទំនងរវាងរោងចក្រផលិតអគ្គិសនី (ស្លឹក) និងទីក្រុងដែលប្រើប្រាស់អគ្គិសនីនោះ (ផ្លែ) ប្រសិនបើទីក្រុងធំពេកតែរោងចក្រតូច ភ្លើងនឹងមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។
Completely randomized design / CRD (ចំណាត់ការពិសោធន៍ចៃដន្យទាំងស្រុង) ជាទម្រង់នៃការរៀបចំការពិសោធន៍ស្ថិតិមួយ ដែលសំណាកឬដើមឈើនីមួយៗត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យទទួលយកកម្មវីធីធ្វើតេស្ត (Treatments) ដោយចៃដន្យទាំងស្រុង។ វាច្រើនប្រើក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលទីតាំងពិសោធន៍មានលក្ខណៈបរិស្ថានស្មើគ្នា (Homogeneous)។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតចែករង្វាន់ដល់សិស្សក្នុងថ្នាក់ដោយមិនគិតពីកន្លែងអង្គុយ ដើម្បីធានាភាពយុត្តិធម៌និងភាពចៃដន្យក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវ។
Refractometer (ឧបករណ៍វាស់កម្រិតភាពផ្អែម) ជាឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រសម្រាប់វាស់សន្ទស្សន៍ចំណាំងបែរនៃពន្លឺពេលវាឆ្លងកាត់ទឹកផ្លែឈើ ដែលជួយកំណត់បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយសរុប (កម្រិតភាពផ្អែម) បានយ៉ាងលឿននៅនឹងកន្លែង។ ប្រៀបដូចជាឧបករណ៍វាស់កម្តៅ (ទែម៉ូម៉ែត្រ) ប៉ុន្តែឧបករណ៍នេះប្រើសម្រាប់ឆ្លុះមើលពន្លឺដើម្បីប្រាប់យើងថាទឹកផ្លែឈើនោះផ្អែមកម្រិតណាដោយមិនបាច់ភ្លក់វា។
Vernier caliper (វែរញ៉េកាលីបព័រ) ជាឧបករណ៍វាស់វែងដ៏សុក្រឹតដែលអាចវាស់អង្កត់ផ្ចិត កម្រាស់សំបក និងប្រវែងរបស់ផ្លែឈើបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយមានខ្នាតរង្វាស់លម្អិតដល់កម្រិតមីលីម៉ែត្រឬតូចជាងនេះ។ ដូចជាបន្ទាត់វាស់ដែលមានភាពជាក់លាក់ខ្ពស់បំផុត ដែលមានដង្កៀបសម្រាប់កៀបទំហំវត្ថុ និងប្រាប់ពីទំហំរបស់វាបានយ៉ាងលម្អិតជាងបន្ទាត់ធម្មតា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖