Original Title: Possibility to Modify Shrimp Trammel Net to Reduce Discard Species
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

លទ្ធភាពក្នុងការកែច្នៃមងបីជាន់ចាប់បង្គាដើម្បីកាត់បន្ថយប្រភេទផលចាប់ដែលត្រូវបោះចោល

ចំណងជើងដើម៖ Possibility to Modify Shrimp Trammel Net to Reduce Discard Species

អ្នកនិពន្ធ៖ Anukorn Boutson (Faculty of Fisheries, Kasetsart University, Thailand), Chaichan Mahasawasde (Faculty of Fisheries, Kasetsart University, Thailand), Songsri Mahasawasde (Faculty of Fisheries, Kasetsart University, Thailand), Suriyan Tunkijjanukij (Faculty of Fisheries, Kasetsart University, Thailand), Asirawat Preecha (Sriracha Fishery Research Station, Faculty of Fisheries, Kasetsart University, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2007 (Kasetsart J. Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Fisheries Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការនេសាទដោយប្រើមងបីជាន់ចាប់បង្គា (Shrimp trammel net) ប្រឈមនឹងបញ្ហាចាប់បានប្រភេទវារីជាតិមិនមែនជាគោលដៅច្រើនហួសហេតុ ដែលនាំឱ្យមានការបោះចោលប្រភេទផលចាប់ទាំងនោះយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការចុះសង្កេតផ្ទាល់លើប្រតិបត្តិការនេសាទចំនួន ១១លើក នៅតាមឆ្នេរ Warnnapasup ខេត្ត Chonburi ប្រទេសថៃ ដើម្បីវិភាគលើសមាសភាពផលចាប់ និងចរិតលក្ខណៈនៃការជាប់មង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Standard Shrimp Trammel Net
មងបីជាន់ចាប់បង្គាធម្មតា
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការចាប់បង្គាគោលដៅ តាមរយៈមុខងាររុំព័ទ្ធ (Entangling) និងការចូលក្នុងថ្នក់ (Pocketing) នៃសំណាញ់។ ចាប់បានប្រភេទវារីជាតិមិនមែនជាគោលដៅ (Bycatch) ច្រើនហួសហេតុ ដែលខាតពេលដោះចេញ និងធ្វើឱ្យខូចខាតដល់សាច់មង។ អត្រាបោះចោល (Discard rate) ខ្ពស់រហូតដល់ ០.៩០ (៩០%) ដោយចំនួន និង ០.៨៧ (៨៧%) ដោយទម្ងន់។
Modified Trammel Net (Increased inner mesh size & decreased height)
មងកែច្នៃ (បង្កើនទំហំក្រឡាខាងក្នុង និងបន្ថយកម្ពស់មង)
អាចជួយកាត់បន្ថយការចាប់បានកូនត្រីតូចៗ និងប្រភេទដែលមិនសូវសំខាន់នៅផ្នែកខាងលើនៃមង (Top net panel)។ អាចប៉ះពាល់ដល់ប្រតិបត្តិការទូទៅរបស់សំណាញ់ និងកាត់បន្ថយប្រសិទ្ធភាពនៃការចាប់បង្គា ប្រសិនបើការកែច្នៃមិនបានសិក្សាច្បាស់លាស់។ ជាសំណើតាមទ្រឹស្តីនៅក្នុងការសិក្សានេះ ដែលរំពឹងថានឹងអាចកាត់បន្ថយផលចាប់មិនមែនគោលដៅបានយ៉ាងច្រើន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានមូលដ្ឋានសម្រាប់ធ្វើប្រតិបត្តិការនេសាទសមុទ្រ និងការប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់នៅទីតាំង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីតាំងតែមួយគត់គឺឆ្នេរ Warnnapasup ខេត្ត Chonburi ក្នុងជម្រៅទឹកត្រឹមតែ ៥-២០ ម៉ែត្រ និងមានប្រតិបត្តិការនេសាទតែ ១១ លើកប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះប្រហែលជាមិនឆ្លុះបញ្ចាំងទាំងស្រុងពីស្ថានភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនៅតាមខេត្តតំបន់ឆ្នេររបស់យើងទេ ដោយសារសមាសភាពប្រភេទត្រី និងជម្រកបាតសមុទ្រអាចមានភាពខុសគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការវិភាគ និងគំនិតកែច្នៃមងបីជាន់នេះ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជលផលសមុទ្រនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តការកែច្នៃឧបករណ៍នេសាទនេះ នឹងចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការធានានិរន្តរភាពនៃធនធានជលផលសមុទ្រកម្ពុជា ខណៈពេលដែលនៅតែរក្សាបាននូវប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ប្រជានេសាទ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីបច្ចេកវិទ្យាឧបករណ៍នេសាទ: ស្វែងយល់ពីគោលការណ៍ជ្រើសរើសប្រភេទផលចាប់ (Selectivity) នៃមងបីជាន់ និងផលប៉ះពាល់នៃការនេសាទ ដោយផ្តោតលើឯកសារបច្ចេកទេសរបស់ FAO និង SEAFDEC
  2. វាយតម្លៃសមាសភាពផលចាប់បច្ចុប្បន្ននៅកម្ពុជា: ចុះធ្វើការអង្កេតផ្ទាល់ជាមួយសហគមន៍នេសាទនៅខេត្តកំពត ឬកែប ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យវាយតម្លៃពី Catch Composition និងគណនា Discard Rate នៅក្នុងដែននេសាទជាក់ស្តែង។
  3. រចនា និងសាកល្បងមងកែច្នៃក្នុងទ្រង់ទ្រាយតូច: សហការជាមួយអ្នកនេសាទ ដើម្បីបង្កើតមងសាកល្បងដែលមានទំហំក្រឡាខាងក្នុងធំជាងមុន និងកម្ពស់ទាបជាងមុន រួចធ្វើការប្រៀបធៀបទិន្នផល (CPUE) ជាមួយមងស្តង់ដារធម្មតា។
  4. វិភាគទិន្នន័យទិន្នផល និងការបោះចោល: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា RSPSS ដើម្បីវិភាគស្ថិតិពីប្រសិទ្ធភាពនៃមងកែច្នៃ ថាតើវាពិតជាអាចកាត់បន្ថយផលចាប់មិនមែនគោលដៅដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ការចាប់បង្គាដែរឬទេ។
  5. ចងក្រងលទ្ធផល និងស្នើជាគោលនយោបាយ: សរសេររបាយការណ៍សង្ខេបពីលទ្ធផលនៃការសាកល្បង ដើម្បីយកទៅធ្វើបទបង្ហាញដល់ស្ថាប័ន Fisheries Administration (FiA) សម្រាប់ការពិចារណាក្នុងការចេញសេចក្តីណែនាំថ្មីដល់សហគមន៍។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Shrimp trammel net (មងបីជាន់ចាប់បង្គា) ជាប្រភេទឧបករណ៍នេសាទ (មង) ដែលផ្សំឡើងពី៣ជាន់ គឺសាច់មងក្រឡាធំនៅសងខាង២ជាន់ និងសាច់មងក្រឡាតូចនៅកណ្តាល១ជាន់ សម្រាប់ប្រើប្រាស់ដើម្បីទាក់ចាប់បង្គានៅបាតសមុទ្រ។ វាប្រៀបដូចជាសំណាញ់ត្រង៣ជាន់ ដែលមានប្រហោងធំនៅសងខាង និងប្រហោងតូចនៅកណ្តាល ដើម្បីឱ្យបង្គាចូលធ្លុះប្រហោងធំហើយទៅជាប់ទាក់នៅប្រហោងតូច។
Discard species (ប្រភេទផលចាប់ត្រូវបោះចោល) ជាប្រភេទសត្វសមុទ្រឬត្រីដែលជាប់មងដោយចៃដន្យ (មិនមែនជាគោលដៅនេសាទ) ហើយត្រូវបានអ្នកនេសាទបោះចោលទៅក្នុងសមុទ្រវិញ ដោយសារវាតូចពេក ឬគ្មានតម្លៃនៅលើទីផ្សារ។ ប្រៀបដូចជាការដែលយើងអូសសំណាញ់បានសំរាម ឬសត្វដែលយើងមិនចង់បាន រួចក៏បោះវាចោលវិញ។
Pocketing (ការចូលថ្នក់) ជាយន្តការនៃការចាប់ត្រីរបស់មងបីជាន់ ដែលសត្វសមុទ្រហែលរុញសាច់មងជាន់កណ្តាល (ដែលយារ) ទម្លុះចេញតាមក្រឡាមងជាន់ខាងក្រៅ បង្កើតបានជារាងដូចថ្នក់យាម ដែលធ្វើឱ្យពួកវាមិនអាចរើបម្រះរួច។ ដូចជាការដែលយើងរុញក្រណាត់ទន់ៗចូលទៅក្នុងប្រហោងសំណាញ់រឹង បង្កើតជាថង់តូចមួយយួរជាប់វត្ថុនៅខាងក្នុង។
Hanging ratio (អនុបាតព្យួរមង) ជាសមាមាត្រនៃប្រវែងសាច់មងសរុប ធៀបនឹងប្រវែងខ្សែពួរដែលគេចងវា។ វាជាកត្តាកំណត់ថាតើសាច់មងនោះនឹងយារខ្លាំង ឬតឹងប៉ុនណាពេលដាក់ក្នុងទឹក។ វាប្រៀបដូចជារបៀបដែលយើងកួចវាំងននអោយមានផ្នត់ច្រើន ឬតិចនៅលើទម្រវាំងនន។
Catch per unit effort / CPUE (ទិន្នផលនេសាទក្នុងមួយឯកតា) ជារង្វាស់នៃបរិមាណផលចាប់ដែលទទួលបាន ធៀបនឹងការប្រឹងប្រែងនេសាទ (ដូចជាចំនួនទូក ចំនួនម៉ោង ឬចំនួនមង) ប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃពីភាពសម្បូរបែបនៃធនធានជលផល។ ដូចជាការគិតថា តើយើងអាចស្ទូចត្រីបានប៉ុន្មានគីឡូក្រាម ក្នុងរយៈពេលមួយម៉ោងនៃការអង្គុយស្ទូច។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖