Original Title: Log and bag cultivation of Oyster (Pleurotus ostreatus) and Lingzhi (Ganoderma lucidum) mushrooms in Cambodia
Source: doi.org/10.61945/cjbar.2019.1.2.2
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបណ្តុះផ្សិតអយស្ទ័រ (Pleurotus ostreatus) និងផ្សិតលីងហ្សី (Ganoderma lucidum) ក្នុងថង់ និងលើកំណាត់ឈើនៅកម្ពុជា

ចំណងជើងដើម៖ Log and bag cultivation of Oyster (Pleurotus ostreatus) and Lingzhi (Ganoderma lucidum) mushrooms in Cambodia

អ្នកនិពន្ធ៖ SREY Chanshorphea (Royal University of Phnom Penh)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019, Insight: Cambodia Journal of Basic and Applied Research

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងការជ្រើសរើសប្រភេទពូជផ្សិត និងបច្ចេកទេសបណ្តុះ (ក្នុងថង់ ឬលើកំណាត់ឈើ) ដែលស័ក្តិសមបំផុត ដើម្បីជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនប្រាក់ចំណូលបន្ថែមនៅរដូវប្រាំង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រៀបធៀបអត្រានៃការលូតលាស់ ទិន្នផល និងភាពធន់នឹងជំងឺរវាងពូជផ្សិតពីរប្រភេទ ដោយប្រើប្រាស់មជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះខុសគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Sawdust Bag Cultivation (Pleurotus ostreatus)
ការបណ្តុះផ្សិតអយស្ទ័រក្នុងថង់អាចម៍រណារ
មានអត្រាឆ្លងមេរោគទាបបំផុត (ត្រឹមតែ ១៦.៧%) និងសរសៃផ្សិតដុះពេញលឿនក្នុងរយៈពេល ២៨ ទៅ ៣០ ថ្ងៃ។ អាចប្រមូលផលបានពី ៤ ទៅ ៦ ដងក្នុងរយៈពេល ៥-៦ ខែ។ ទាមទារការរៀបចំលាយវត្ថុធាតុដើម (អាចម៍រណារ កន្ទក់) និងចាំបាច់ត្រូវមានឧបករណ៍ចំហុយសម្លាប់មេរោគ (Autoclave) ដែលមានសម្ពាធខ្ពស់។ ជាជម្រើសល្អបំផុត ដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ លូតលាស់លឿន និងត្រូវបានណែនាំឱ្យកសិករអនុវត្ត។
Log Cultivation (Pleurotus ostreatus)
ការបណ្តុះផ្សិតអយស្ទ័រលើកំណាត់ឈើ
ងាយស្រួលរកវត្ថុធាតុដើមនៅតាមតំបន់មួយចំនួន និងមិនសូវស្មុគស្មាញក្នុងការលាយមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ។ មានហានិភ័យនៃការឆ្លងមេរោគខ្ពស់ (៦៣.៣%) សរសៃផ្សិតលូតលាស់យឺតខ្លាំង (៣ ទៅ ៦ ខែ) និងមិនបានផ្តល់ផលសោះក្នុងរយៈពេល ៦ ខែដំបូង។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ការដាំដុះយកផលលឿន និងមានអត្រាខូចខាតខ្ពស់។
Sawdust Bag Cultivation (Ganoderma lucidum)
ការបណ្តុះផ្សិតលីងហ្សីក្នុងថង់អាចម៍រណារ
មានអត្រាឆ្លងមេរោគទាបជាងការបណ្តុះលើកំណាត់ឈើ (៤៣.៣% ធៀបនឹង ៧៣.៣%)។ ត្រូវការពេលយូរដើម្បីឱ្យសរសៃផ្សិតដុះពេញថង់ (២ ទៅ ៣ ខែ) និងមិនទាន់មានកញ្ចុំផ្លែ (ប្រមូលផលមិនបាន) ក្នុងរយៈពេល ៦ ខែនៃការសាកល្បង។ មិនទាន់ស័ក្តិសមជាដំណាំរយៈពេលខ្លីសម្រាប់កសិករ ដោយសារត្រូវការពេលវេលាយូរដើម្បីផ្តល់ផល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការបណ្តុះផ្សិតតាមបច្ចេកទេសនេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋានសម្រាប់ការបណ្តុះកោសិកាមេ និងសម្ភារៈកសិកម្មសម្រាប់រៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងបរិបទប្រទេសកម្ពុជា (តាមរយៈសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ) ដោយផ្តោតលើការប្រើប្រាស់អាចម៍រណារដើមកៅស៊ូជាវត្ថុធាតុដើមគោល។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់សម្រាប់កសិករខ្មែរ ប៉ុន្តែលទ្ធផលអាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច ប្រសិនបើអនុវត្តនៅតាមខេត្តដែលមានសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ (ដូចជាមណ្ឌលគិរី) ឬប្រើប្រាស់កាកសំណល់កសិកម្មផ្សេង (ដូចជាចំបើង ឬស្នូលពោត) ជំនួសអាចម៍រណារ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសបណ្តុះផ្សិតអយស្ទ័រក្នុងថង់អាចម៍រណារនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ និងស័ក្តិសមបំផុតក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរពីការបណ្តុះលើកំណាត់ឈើតាមបែបប្រពៃណី មកប្រើថង់អាចម៍រណារវិញ អាចជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការខូចខាត និងទទួលបានទិន្នផលលឿនជាងមុន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការផលិត និងរក្សាមេផ្សិត (Spawn Production): ចាប់ផ្តើមអនុវត្តបច្ចេកទេសបំបែកជាលិកាផ្សិត (Tissue Culture) ពីផ្សិតស្រស់កណ្តាលដើម ដាក់លើចាហួយ PDA (Potato Dextrose Agar) រួចផ្ទេរចូលដបគ្រាប់ធញ្ញជាតិ (ឧ. ស្រូវ)។ ត្រូវធានាថាដំណើរការនេះធ្វើឡើងក្នុងលក្ខខណ្ឌអនាម័យតឹងរ៉ឹងបំផុតដើម្បីចៀសវាងការឆ្លងមេរោគ។
  2. ការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះក្នុងថង់ (Substrate Preparation): លាយវត្ថុធាតុដើមតាមរូបមន្តស្តង់ដារ៖ អាចម៍រណារកៅស៊ូ ៧៩%, កន្ទក់ ២០% និង CaCO3 ១% ដោយបន្ថែមទឹកប្រមាណ ៦៥% ឱ្យមានសំណើមល្មម។ បន្ទាប់មក ច្រកល្បាយទាំងនេះចូលទៅក្នុងថង់ប្លាស្ទិកធន់នឹងកម្តៅឱ្យបានហាប់ណែនល្អ។
  3. ការចំហុយសម្លាប់មេរោគ (Sterilization): ប្រើប្រាស់ឡចំហុយ Autoclave ឬច្នៃធុងចំហុយដែលអាចទប់សម្ពាធកម្តៅបានដល់ ១២១ អង្សាសេ រយៈពេលយ៉ាងតិច ២០ នាទី ទៅ ១ ម៉ោង។ ជំហាននេះសំខាន់បំផុតដើម្បីសម្លាប់មេរោគ និងស្ព័រផ្សិតចង្រៃមុននឹងដាក់មេផ្សិតចូល។
  4. ការគ្រប់គ្រងរោងបណ្តុះ (Incubation & Fruiting Management): រៀបចំរោងបណ្តុះផ្សិតអយស្ទ័រ Pleurotus ostreatus ដោយរក្សាសីតុណ្ហភាពចន្លោះពី ២០ ទៅ ៣០ អង្សាសេ និងសំណើមបរិយាកាសពី ៧០% ទៅ ៩០% ដោយប្រើប្រព័ន្ធបាញ់សន្សើមទឹក Mist Spray ពេលអាកាសធាតុក្តៅស្ងួត។
  5. ការកត់ត្រា និងវិភាគទិន្នផល (Data Tracking & Analysis): កត់ត្រាថ្ងៃចាប់ផ្តើម កាលបរិច្ឆេទប្រមូលផល អត្រាឆ្លងមេរោគ និងទម្ងន់ផ្សិតដែលទទួលបាន។ ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelSPSS ដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពជីវសាស្រ្ត (Biological Efficiency) និងកំណត់ថាតើវគ្គបណ្តុះមួយណាទទួលបានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាងគេ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Mycelium ជាបណ្តុំសរសៃឆ្មារៗពណ៌សរបស់ផ្សិត ដែលដុះលូតលាស់និងចាក់ស្រែះចូលទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ ដើម្បីស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម មុនពេលវាវិវត្តទៅជាកញ្ចុំផ្លែផ្សិតដែលយើងអាចមើលឃើញនិងប្រមូលផលបាន។ ប្រៀបដូចជាបណ្តាញឫសរបស់រុក្ខជាតិដែលចាក់ចូលដីដើម្បីបឺតយកជីជាតិ មុនពេលវាបញ្ចេញផ្លែផ្កា។
Substrate ជាវត្ថុធាតុដើម ឬមជ្ឈដ្ឋាន (ដូចជាអាចម៍រណារ កំណាត់ឈើ ចំបើង ឬកាកសំណល់កសិកម្មផ្សេងៗ) ដែលគេរៀបចំឡើងដើម្បីផ្តល់ជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹម តំបន់រស់នៅ និងសំណើមសម្រាប់ឱ្យសរសៃផ្សិតដុះលូតលាស់។ ដូចជាដីមានជីជាតិដែលគេលាយបញ្ចូលគ្នាសម្រាប់ដាំកូនរុក្ខជាតិឱ្យលូតលាស់បានល្អ។
Inoculation ជាដំណើរការនៃការផ្ទេរ ឬបញ្ចូលមេពូជផ្សិត (Spawn) ទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ (ដូចជាថង់អាចម៍រណារ ឬរន្ធលើកំណាត់ឈើ) ក្នុងលក្ខខណ្ឌអនាម័យនិងគ្មានមេរោគ ដើម្បីឱ្យសរសៃផ្សិតចាប់ផ្តើមបន្តពូជ។ ប្រៀបដូចជាការព្រោះគ្រាប់ពូជ ឬការស្ទូងកូនរុក្ខជាតិទៅក្នុងរងដីដែលបានរៀបចំរួច។
Saprophytes ជាប្រភេទក្រុមសិរីរាង្គ (រួមមានផ្សិតភាគច្រើន) ដែលរស់រានមានជីវិតនិងទទួលបានថាមពលដោយការបញ្ចេញអង់ស៊ីមទៅបំបែកសារធាតុសរីរាង្គដែលងាប់ ឬរលួយ (ដូចជាស្លឹកឈើ កំណាត់ឈើ និងកាកសំណល់ផ្សេងៗ)។ ប្រៀបដូចជាអ្នកបោសសម្អាតធម្មជាតិ ដែលស៊ីកាកសំណល់រុក្ខជាតិងាប់ៗ ហើយបំប្លែងវាឱ្យទៅជាជីជាតិវិញ។
Primordial initiation ជាដំណាក់កាលដំបូងនៃការកកើតផ្លែផ្សិត ដោយសរសៃផ្សិត (Mycelium) ចាប់ផ្តើមប្រមូលផ្តុំគ្នាបង្កើតជាដុំ ឬពន្លកតូចៗនៅផ្ទៃខាងក្រៅនៃមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ មុននឹងរីកលូតលាស់ក្លាយជាផ្សិតពេញលេញ។ ប្រៀបដូចជាពេលដែលដើមឈើចាប់ផ្តើមចេញក្តឹបផ្កាតូចៗ មុនពេលវារីកក្លាយជាផ្កា ឬផ្លែធំ។
Biological efficiency ជារង្វាស់ភាគរយដែលគេប្រើដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពនៃការបណ្តុះផ្សិត ដោយធៀបទម្ងន់ផ្លែផ្សិតស្រស់ដែលប្រមូលបាន ទៅនឹងទម្ងន់ស្ងួតនៃមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះដែលបានប្រើប្រាស់។ វាបញ្ជាក់ថាផ្សិតអាចទាញយកជីជាតិបានល្អកម្រិតណា។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើយើងចំណាយចំណីប៉ុន្មានគីឡូ ទើបអាចចិញ្ចឹមជ្រូកឱ្យឡើងទម្ងន់សាច់បានមួយគីឡូ។
Autoclave ជាម៉ាស៊ីន ឬឡចំហុយដែលប្រើប្រាស់សម្ពាធនិងកម្តៅចំហាយទឹកកម្រិតខ្ពស់ (ជាទូទៅ ១២១ អង្សាសេ) ដើម្បីសម្លាប់បាក់តេរី វីរុស និងស្ព័រផ្សិតចង្រៃផ្សេងៗដែលមានក្នុងមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះ មុនពេលដាក់មេផ្សិតចូល។ ដូចជាឆ្នាំងសំពាធ (Pressure cooker) ដែលប្រើសម្រាប់ស្ងោរសាច់ឱ្យឆាប់ផុយនិងសម្លាប់មេរោគគ្រប់ប្រភេទបានយ៉ាងស្អាត។
Basidiomycetes ជាថ្នាក់ចម្បងមួយនៃអាណាចក្រផ្សិត (Fungi) ដែលបង្កើតស្ព័រ (Spores) សម្រាប់បន្តពូជនៅលើរចនាសម្ព័ន្ធរាងដូចដំបងតូចៗហៅថា Basidia។ ផ្សិតដែលមានទំហំធំអាចបរិភោគបានភាគច្រើន ដូចជាផ្សិតអយស្ទ័រ និងលីងហ្សី សុទ្ធតែស្ថិតក្នុងថ្នាក់នេះ។ ដូចជាការចាត់ថ្នាក់សត្វស្លាបទៅក្នុងក្រុមសត្វមានស្លាបនិងពង ក្រុមនេះគឺជាការចាត់ថ្នាក់ផ្សិតដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធបង្កើតកូន (ស្ព័រ) ស្រដៀងៗគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖