Original Title: Managing change: The policy implications of constraints to ICT adoption within Cambodian Higher Education Institutions
Source: doi.org/10.61945/cjbar.2021.3.1.4
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងការផ្លាស់ប្តូរ៖ ផលវិបាកនៃគោលនយោបាយចំពោះបញ្ហាប្រឈមក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាននិងសារគមនាគមន៍ (ICT) នៅក្នុងគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាកម្ពុជា

ចំណងជើងដើម៖ Managing change: The policy implications of constraints to ICT adoption within Cambodian Higher Education Institutions

អ្នកនិពន្ធ៖ SOM Ratana (Royal University of Phnom Penh), CHAN Raksmey (Royal University of Phnom Penh), DUMITRASCU Danut (Lucian Blaga University of Sibiu)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021 Insight: Cambodia Journal of Basic and Applied Research

វិស័យសិក្សា៖ Education Policy and Change Management

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាអំពីភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នារវាងគោលនយោបាយថ្នាក់ជាតិ និងការអនុវត្តជាក់ស្តែង ដែលរារាំងដល់ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាននិងសារគមនាគមន៍ (ICT) នៅក្នុងគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ (Qualitative Methods) តាមរយៈការវាយតម្លៃអត្ថន័យ និងការវិភាគទិន្នន័យ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Top-down Policy Framework
ការអនុវត្តគោលនយោបាយពីថ្នាក់លើចុះក្រោម (កម្រិតជាតិ និងក្រសួង)
ផ្តល់នូវទិសដៅយុទ្ធសាស្ត្រថ្នាក់ជាតិរួម និងមានការគាំទ្រជាគោលការណ៍ពីក្រសួង (ឧទាហរណ៍ ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា) សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍វិស័យអប់រំ។ មិនសូវឆ្លើយតបទៅនឹងបរិបទជាក់ស្តែង និងកង្វះខាតធនធានរបស់គ្រឹះស្ថាននីមួយៗនៅថ្នាក់ក្រោម ដែលនាំឱ្យការអនុវត្តច្រើនតែបរាជ័យ។ ការផ្លាស់ប្តូរមានរយៈពេលខ្លី គ្មាននិរន្តរភាព និងងាយវិលទៅរកការអនុវត្តបែបចាស់វិញនៅពេលគម្រោងជំនួយត្រូវបញ្ចប់។
Bottom-up Change Management Framework
ការគ្រប់គ្រងការផ្លាស់ប្តូរពីថ្នាក់ក្រោមឡើងលើ (កម្រិតស្ថាប័ន)
ឆ្លើយតបយ៉ាងជាក់ស្តែងទៅនឹងធនធានដែលមានក្នុងស្ថាប័ន កសាងទំនុកចិត្ត និងជំរុញឱ្យមានការចូលរួមពីបុគ្គលិកក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។ ទាមទារឱ្យថ្នាក់ដឹកនាំស្ថាប័នមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះផ្នែកគ្រប់គ្រងការផ្លាស់ប្តូរ និងត្រូវការការបែងចែកថវិកាផ្ទៃក្នុងឱ្យបានច្បាស់លាស់។ បង្កើតបរិយាកាសអំណោយផលសម្រាប់ការរៀនសូត្រតាមបែបឌីជីថលប្រកបដោយចីរភាព និងបង្កើនភាពជាម្ចាស់ការរបស់គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា (ICT) នៅក្នុងគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា ទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគយ៉ាងសំខាន់ និងការគ្រប់គ្រងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ធនធានមនុស្ស និងថវិកាផ្ទៃក្នុង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកដឹកនាំកម្រិតកណ្តាលនិងកំពូលចំនួន ៧ រូប មកពីគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាចំនួន ៦។ ទោះបីជាទំហំគំរូមានទំហំតូច ហើយផ្តោតសំខាន់លើទស្សនៈរបស់អ្នកគ្រប់គ្រង (Management perspective) ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ព្រោះវាបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហាប្រព័ន្ធ និងឧបសគ្គផ្នែកគោលនយោបាយពិតប្រាកដដែលរារាំងការអភិវឌ្ឍន៍ ICT នៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផល និងអនុសាសន៍នៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងធំធេង និងអាចយកទៅអនុវត្តផ្ទាល់បាននៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំឧត្តមសិក្សារបស់កម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូររបៀបធ្វើការពីការរង់ចាំតែបទបញ្ជាពីថ្នាក់លើ មកការបង្កើតគំនិតផ្តួចផ្តើមជាយុទ្ធសាស្ត្រពីថ្នាក់ស្ថាប័នផ្ទាល់ គឺជាគន្លឹះឆ្ពោះទៅរកការធ្វើបរិវត្តកម្មឌីជីថលប្រកបដោយជោគជ័យ និងចីរភាពនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីទ្រឹស្តីនៃការគ្រប់គ្រងការផ្លាស់ប្តូរ: ថ្នាក់ដឹកនាំស្ថាប័នត្រូវស្វែងយល់ពីគំរូនៃការផ្លាស់ប្តូរ ដូចជា Judson's 5-step modelKotter's 8-step process ដើម្បីរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រកាត់បន្ថយភាពភ័យខ្លាច និងផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតបុគ្គលិក។
  2. វាយតម្លៃស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់ស្ថាប័ន: ធ្វើការវាយតម្លៃលម្អិតលើសមត្ថភាពហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា (ឧទាហរណ៍ កង្វះខាតចំណុចសេវាអ៊ីនធឺណិត) និងកម្រិតយល់ដឹងរបស់សាស្ត្រាចារ្យ មុននឹងសម្រេចជ្រើសរើសប្រព័ន្ធ LMS ណាមួយមកប្រើប្រាស់ ដូចជា Moodle ជាដើម។
  3. រៀបចំសេចក្តីព្រាងគោលនយោបាយស្ថាប័ន: បង្កើតគោលនយោបាយ Bottom-up ICT Policy ដែលស្របតាមធនធានជាក់ស្តែងរបស់សាកលវិទ្យាល័យ ដោយមានការចូលរួមពីតំណាងមហាវិទ្យាល័យ និងនាយកដ្ឋានពាក់ព័ន្ធទាំងអស់។
  4. ធ្វើសមាហរណកម្មហិរញ្ញវត្ថុ: បញ្ចូលការចំណាយលើផ្នែកអាយធី ការថែទាំប្រព័ន្ធ និងការបណ្តុះបណ្តាលបន្ត ទៅក្នុងកញ្ចប់ថវិកាប្រចាំឆ្នាំរបស់សាកលវិទ្យាល័យ ដើម្បីធានាចីរភាព ជំនួសឱ្យការពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើ External Grants
  5. អនុវត្ត និងតាមដានជាប្រចាំកាល: អនុវត្តការផ្លាស់ប្តូរជាដំណាក់កាលតូចៗ (Iterative changes) ដោយផ្តើមចេញពីគំរូជោគជ័យតូចៗ ព្រមទាំងមានប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យ និងវាយតម្លៃដើម្បីកែតម្រូវយុទ្ធសាស្ត្រឱ្យទាន់ពេលវេលា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
ICT adoption ដំណើរការនៃការបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាននិងសារគមនាគមន៍ (ដូចជាកុំព្យូទ័រ អ៊ីនធឺណិត និងកម្មវិធីសិក្សាអេឡិចត្រូនិក) ទៅក្នុងការអនុវត្តការបង្រៀននិងរៀនប្រចាំថ្ងៃរបស់ស្ថាប័ន ដើម្បីបង្កើនគុណភាពនៃការអប់រំ។ ដូចជាការប្តូរពីការសរសេរសំបុត្រតាមប្រៃសណីយ៍ មកប្រើប្រាស់អ៊ីមែល (Email) ដើម្បីឱ្យការងារកាន់តែលឿននិងមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន។
Top-down policy ការបង្កើតនិងដាក់ចេញនូវគោលការណ៍ ឬសេចក្តីសម្រេចនានាពីថ្នាក់ដឹកនាំកំពូល (ដូចជាថ្នាក់ក្រសួង ឬរាជរដ្ឋាភិបាល) ទៅកាន់ស្ថាប័នថ្នាក់ក្រោម ឬអ្នកអនុវត្តផ្ទាល់ ដោយជារឿយៗមិនសូវបានគិតគូរពីឧបសគ្គជាក់ស្តែងនៅមូលដ្ឋាន។ ដូចជាឪពុកម្តាយជាអ្នកសម្រេចចិត្តរៀបចំកាលវិភាគសិក្សាឱ្យកូន ដោយមិនបានសួរពីចំណង់ចំណូលចិត្ត ឬពេលវេលាជាក់ស្តែងរបស់កូនសោះ។
Bottom-up policy ការរៀបចំគោលនយោបាយ ឬផែនការយុទ្ធសាស្ត្រដែលផ្តើមចេញពីការយល់ដឹងអំពីតម្រូវការ កង្វះខាត និងការចូលរួមរបស់អ្នកអនុវត្តផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន (ដូចជាសាកលវិទ្យាល័យ) រួចយកទៅអនុវត្ត និងស្នើសុំការគាំទ្រពីថ្នាក់លើ។ ដូចជាសិស្សានុសិស្សមូលមតិគ្នាស្នើសុំលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ដើម្បីបង្កើតក្លឹបសិក្សាថ្មីមួយដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែងរបស់ពួកគេផ្ទាល់។
Change management យុទ្ធសាស្ត្រ និងដំណើរការជាប្រព័ន្ធក្នុងការរៀបចំ គាំទ្រ និងដឹកនាំបុគ្គលិក ក៏ដូចជាស្ថាប័នទាំងមូល ឱ្យសម្របខ្លួនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរថ្មីៗ (ដូចជាការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាថ្មី) ដោយធានាថាមិនមានការប្រឆាំង និងទទួលបានជោគជ័យ។ ដូចជាការបង្ហាត់ក្មេងឱ្យប្តូរពីការជិះកង់កង់បី មកជិះកង់កង់ពីរ ដោយមានអ្នកចាំកាន់ពីក្រោយនិងផ្តល់កម្លាំងចិត្ត រហូតដល់គេចេះជិះដោយខ្លួនឯងដោយលែងមានភាពភ័យខ្លាច។
Public Administrative Institution (PAI) ឋានៈផ្លូវច្បាប់ដែលរដ្ឋាភិបាលផ្តល់ឱ្យគ្រឹះស្ថានរដ្ឋ (ឧទាហរណ៍ សាកលវិទ្យាល័យរដ្ឋ) ដើម្បីឱ្យពួកគេមានស្វ័យភាព (ឯករាជ្យភាព) ក្នុងការគ្រប់គ្រងថវិកាចំណូលចំណាយ ធនធានមនុស្ស និងកម្មវិធីសិក្សាដោយខ្លួនឯង ដោយមិនបាច់រង់ចាំការសម្រេចពីក្រសួងទាំងស្រុង។ ដូចជាកូនដែលធំពេញវ័យ ហើយឪពុកម្តាយអនុញ្ញាតឱ្យកាន់ប្រាក់កាក់ និងចាត់ចែងការចំណាយប្រចាំខែដោយខ្លួនឯងបាន។
Blended learning វិធីសាស្ត្របង្រៀននិងរៀនដែលរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការរៀនទល់មុខជាមួយគ្រូនាពេលម៉ោងសិក្សានៅក្នុងថ្នាក់ផ្ទាល់ និងការរៀនតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ (Online) ដោយប្រើប្រាស់មេរៀននិងវីដេអូឌីជីថល។ ដូចជាការហាត់ប្រាណដែលយើងទៅក្លឹបហាត់ប្រាណដើម្បីជួបគ្រូបង្វឹកផ្ទាល់ផង និងការមើលវីដេអូហាត់ប្រាណបន្ថែមនៅផ្ទះដោយខ្លួនឯងផង។
Learning Management System (LMS) កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ ឬប្រព័ន្ធបណ្តាញអនឡាញ (ឧទាហរណ៍៖ Moodle, Google Classroom) ដែលគ្រឹះស្ថានអប់រំប្រើប្រាស់សម្រាប់ដាក់ឯកសារមេរៀន ធ្វើតេស្ត ដាក់កិច្ចការផ្ទះ និងតាមដានវឌ្ឍនភាពនៃការសិក្សារបស់សិស្សនិស្សិត។ ដូចជាបណ្ណាល័យ និងថ្នាក់រៀននិម្មិតនៅលើអ៊ីនធឺណិត ដែលសិស្សអាចចូលទៅយកសៀវភៅអាន និងធ្វើលំហាត់បានគ្រប់ពេលវេលា និងគ្រប់ទីកន្លែង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖