Original Title: Plant Population of Baby Corn Grown During Dry Season
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ចំនួនដើមពោតបារាំងដែលដាំក្នុងរដូវប្រាំង

ចំណងជើងដើម៖ Plant Population of Baby Corn Grown During Dry Season

អ្នកនិពន្ធ៖ Supot Faungfupong (Dept. of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand.), Rungnapa Tangadulratana (ศูนย์วิจัยข้าวโพดและข้าวฟ่างแห่งชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1987, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាអំពីការស្វែងរកដង់ស៊ីតេដាំដុះដ៏ស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ពូជពោតបារាំងក្នុងរដូវប្រាំង ដើម្បីបង្កើនទិន្នផលផ្លែខ្ចី និងវាយតម្លៃលើការប្រើប្រាស់សំណល់ដើមសម្រាប់ធ្វើជាចំណីសត្វ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍ត្រូវបានធ្វើឡើងតាមទម្រង់ប្លង់បំបែក (Split plot experiment) ដោយប្រើប្រាស់ពូជពោតបារាំងចំនួនពីរ និងដង់ស៊ីតេនៃការដាំដុះចំនួនបួនកម្រិតខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Planting Density: 28,856 plants/rai (3 plants/hill)
ដង់ស៊ីតេដាំដុះ៖ ២៨.៨៥៦ ដើម/រ៉ៃ (៣ ដើម/រណ្តៅ)
ផ្តល់ទិន្នផលផ្លែពោតខ្ចីស្របតាមស្តង់ដារទីផ្សារ និងរោងចក្របានល្អ។ ផ្តល់បរិមាណសំណល់ដើមស្លឹកច្រើនដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ធ្វើចំណីសត្វប្រកបដោយគុណភាពខ្ពស់។ ទាមទារបរិមាណគ្រាប់ពូជច្រើនជាងការដាំដង់ស៊ីតេទាប និងត្រូវការការរៀបចំគម្លាតរណ្តៅឲ្យបានត្រឹមត្រូវ (៥០ x ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ)។ សំណល់ដើម និងសំបកពោតក្នុងផ្ទៃដី ១ រ៉ៃ អាចចិញ្ចឹមសត្វទំពារអៀង ១ ក្បាល (ស៊ី ៣០ គ.ក្រ/ថ្ងៃ) បានរយៈពេលប្រមាណ ១៧៨ ថ្ងៃ។
Planting Density: 39,665 plants/rai (4 plants/hill)
ដង់ស៊ីតេដាំដុះ៖ ៣៩.៦៦៥ ដើម/រ៉ៃ (៤ ដើម/រណ្តៅ)
បង្កើនចំនួនផ្លែពោតសរុបក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃដី និងផ្តល់ទម្ងន់ស្រស់នៃសំណល់ដើមខ្ពស់បំផុត។ ធ្វើឱ្យទំហំផ្លែពោតភាគច្រើនមានទំហំតូចខុសស្តង់ដារ ដោយសារការប្រជែងសារធាតុចិញ្ចឹម និងពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ អត្រាផ្លែពោតដែលមិនអាចទទួលយកបាន (Unacceptable ears) កើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដែលធ្វើឲ្យខាតបង់តម្លៃសេដ្ឋកិច្ចលើទីផ្សារពោតបារាំង។
Variety: Super Sweet DMR #1
ការប្រើប្រាស់ពូជ Super Sweet DMR #1
ផ្តល់សំណល់ដើមសម្រាប់ចំណីសត្វបានច្រើន និងមានទំហំផ្លែធំជាងពូជផ្សេងទៀត។ ទិន្នផលផ្លែពោតខ្ចីសរុបមិនមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងពីពូជ Thai Comp. #1 DMR នោះទេ។ ទទួលបានទម្ងន់ស្រស់នៃសំណល់ដើម និងស្លឹកខ្ពស់បំផុត ដែលផ្តល់ប្រូតេអ៊ីនជាមធ្យម ៩.៦% ស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់សត្វគោក្របី។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការដាំដុះនេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការប្រកបរបរក្នុងរដូវប្រាំង រួមទាំងប្រភពទឹកគ្រប់គ្រាន់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវកសិកម្មក្នុងស្រុកប៉ាកឆុង ខេត្តនគររាជសីមា ប្រទេសថៃ ដែលផ្តោតលើពូជជាក់លាក់ត្រឹមតែពីរប្រភេទប៉ុណ្ណោះ។ លទ្ធផលអាចមានការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា អាស្រ័យលើប្រភេទដី កម្រិតជីជាតិ និងអាកាសធាតុប្រចាំតំបន់ ប៉ុន្តែជាទូទៅលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុប្រទេសទាំងពីរមានភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នាខ្លាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការដាំពោតបារាំងដោយយកទាំងផ្លែនិងសំណល់ដើមនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការបង្កើនប្រាក់ចំណូលទ្វេដងសម្រាប់កសិករនៅកម្ពុជា។

ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការផលិតពោតបារាំង និងការប្រើប្រាស់សំណល់កសិកម្មជាចំណីសត្វ គឺជាគំរូសេដ្ឋកិច្ចចក្រា (Circular Economy) ដ៏ល្អដែលគួរតែជំរុញឲ្យមានការអនុវត្តទូលំទូលាយនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃទីតាំង និងប្រភពទឹក: និស្សិត ឬកសិករត្រូវចុះសិក្សាទីតាំងដី និងរៀបចំប្រព័ន្ធទឹកស្រោចស្រព ដូចជា Furrow IrrigationDrip Irrigation ដើម្បីធានាថាមានទឹកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការដាំដុះក្នុងរដូវប្រាំង។
  2. ជ្រើសរើសពូជ និងកំណត់ប្លង់ដាំដុះ: ជ្រើសរើសពូជពោតបារាំងដែលមានទីផ្សារ និងលូតលាស់ល្អ រួចរៀបចំគម្លាតដាំដុះ ៥០ x ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ ដោយដាក់ ៣ ដើមក្នុងមួយរណ្តៅ ដែលជាកម្រិតដង់ស៊ីតេផ្តល់ទិន្នផលប្រសើរបំផុត (Optimal Density)។
  3. គ្រប់គ្រងការថែទាំ និងកម្ចាត់ស្មៅ: អនុវត្តការដាក់ជី និងប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ដូចជា Atrazine ក្នុងបរិមាណសមស្រប ព្រមទាំងធ្វើការដកទងផ្កាឈ្មោល (Detasseling) នៅចន្លោះថ្ងៃទី ៤០-៤៥ ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ផ្លែ។
  4. ប្រមូលផល និងវាយតម្លៃគុណភាព: ធ្វើការប្រមូលផលផ្លែពោតខ្ចីនៅពេលវាមានទំហំត្រូវតាមស្តង់ដារទីផ្សារ និងកត់ត្រាទិន្នន័យទិន្នផល ដើម្បីប្រៀបធៀបជាមួយស្តង់ដារនៃអត្ថបទស្រាវជ្រាវ។
  5. កែច្នៃសំណល់សម្រាប់ចំណីសត្វ: ប្រមូលដើម ស្លឹក និងសំបកពោតដែលនៅសល់ យកទៅកាត់ចិញ្ច្រាំ និងផលិតជាចំណីផ្អាប់ (Silage) ដើម្បីអាចរក្សាទុកបានយូរសម្រាប់ផ្តល់ឲ្យសត្វទំពារអៀងក្នុងរដូវប្រាំង។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Split plot experiment (ប្លង់ពិសោធន៍បែបបំបែក) ជារបៀបនៃការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងកសិកម្មដែលមានកត្តាសិក្សាពីរ ឬច្រើន ដោយកត្តាចម្បងមួយត្រូវបានដាក់ក្នុងឡូតិ៍ធំ (Main plot) និងកត្តាផ្សេងទៀតត្រូវបានបំបែកសាកល្បងជាឡូតិ៍តូចៗ (Subplot) នៅក្នុងឡូតិ៍ធំនោះ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត និងកាត់បន្ថយកំហុសឆ្គងពីបម្រែបម្រួលគុណភាពដី។ ដូចជាការបែងចែកដីចំការមួយជាកង់ធំៗសម្រាប់ដាំពូជពោតខុសៗគ្នា រួចក្នុងកង់នីមួយៗ យើងបែងចែកជារងតូចៗទៀតដើម្បីសាកល្បងចំនួនគ្រាប់ដែលត្រូវដាំ។
Plant density (ដង់ស៊ីតេដាំដុះ / ចំនួនដើម) ជាចំនួនសរុបនៃដើមរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានដាំនៅលើទំហំផ្ទៃដីជាក់លាក់ណាមួយ (ឧទាហរណ៍៖ ចំនួនដើមក្នុងមួយរ៉ៃ ឬមួយហិកតា)។ ការកំណត់ដង់ស៊ីតេត្រឹមត្រូវជួយឲ្យរុក្ខជាតិទទួលបានពន្លឺ ទឹក និងជីជាតិគ្រប់គ្រាន់ពីដីដោយមិនដណ្តើមគ្នា ដែលជួយជំរុញទិន្នផលដល់កម្រិតអតិបរមា។ ដូចជាការកំណត់ចំនួនកៅអីសិស្សនៅក្នុងថ្នាក់រៀនមួយ បើដាក់តិចពេកខាតកន្លែង បើដាក់ច្រើនពេកចង្អៀត សិស្សរៀនមិនបានល្អ។
Ruminant animal (សត្វទំពារអៀង) ជាប្រភេទសត្វពាហនៈស៊ីស្មៅ ឬរុក្ខជាតិ ដែលមានក្រពះច្រើនថត (ដូចជា គោ ក្របី ចៀម ពពែ) ដែលមានសមត្ថភាពកែច្នៃ និងរំលាយអាហារសរសៃ (Fiber) ខ្ពស់ ដោយការភើអាហារដែលលាបហើយនោះ មកទំពារសារជាថ្មីក្នុងមាត់ម្តងទៀត។ ដូចជាម៉ាស៊ីនកិនស្រូវដែលមានតម្រងច្រើនជាន់ ដែលយកកាកសំណល់រឹងៗមកកិននិងច្របាច់ចុះឡើងទាល់តែម៉ត់ល្អ។
Neutral Detergent Fiber / NDF (សរសៃកាកសំណល់អព្យាក្រឹត NDF) ជារង្វាស់នៃបរិមាណសរសៃរុក្ខជាតិសរុបនៅក្នុងចំណីសត្វ ដែលរួមមាន សែលុយឡូស ហេមីសែលុយឡូស និងលីញីន។ កម្រិតភាគរយ NDF បង្ហាញពីទំហំផ្ទុករបស់ក្រពះសត្វ ពោលគឺបើ NDF កាន់តែទាប សត្វអាចស៊ីចំណីនោះបានកាន់តែច្រើន និងងាយរំលាយ។ ដូចជាបរិមាណសរសៃស្វិតៗដែលមាននៅក្នុងបន្លែ បើសរសៃស្វិតកាន់តែច្រើន យើងកាន់តែពិបាកទំពារ និងញ៉ាំឆ្អែតលឿនដោយមិនសូវបានសាច់បន្លែច្រើន។
Acid Detergent Fiber / ADF (សរសៃកាកសំណល់អាស៊ីត ADF) ជារង្វាស់សំដៅលើផ្នែកនៃសរសៃចំណីសត្វដែលពិបាករំលាយបំផុត (ភាគច្រើនជាសែលុយឡូស និងលីញីន)។ កម្រិត ADF កាន់តែខ្ពស់នៅក្នុងចំណី នោះគុណភាពចំណី និងសមត្ថភាពក្នុងការទាញយកជីវជាតិរបស់សត្វកាន់តែធ្លាក់ចុះ។ ដូចជាសំបកឈើ ឬស្នូលពោតដែលរឹងខ្លាំង ដែលទោះបីជាខំទំពារ ឬស្ងោរយូរប៉ុណ្ណាក៏ក្រពះយើងពិបាកនឹងរំលាយយកជីវជាតិបានដែរ។
Furrow irrigation (ការស្រោចស្រពតាមចង្អូរ) ជាវិធីសាស្ត្រផ្តល់ទឹកដល់ដំណាំដោយការបញ្ចូលទឹកឲ្យហូរតាមចង្អូរតូចៗដែលភ្ជួរនៅចន្លោះរងដំណាំ ដើម្បីឲ្យទឹកជ្រាបចូលទៅក្នុងដីដល់ឫសរុក្ខជាតិដោយផ្ទាល់ ដែលវាជួយសន្សំសំចៃទឹកជាងការបាញ់ស្រោចសាយភាយពីលើ។ ដូចជាការជីកប្រឡាយទឹកតូចៗនៅមុខផ្ទះអ្នកភូមិគ្រប់គ្នា ដើម្បីឲ្យគ្រប់ផ្ទះអាចទាញយកទឹកប្រើប្រាស់បាន ដោយមិនបាច់បាញ់ទឹកជះចោលពេញផ្លូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖