Original Title: การตอบสนองของข้าวโพดคั่วต่อปริมาณการให้น้ำและอัตราปลูก (Responses of Popcorn to Irrigation Amount and Plant Density)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1999.14
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការឆ្លើយតបនៃពោតលីងទៅនឹងបរិមាណទឹកស្រោចស្រព និងដង់ស៊ីតេនៃការដាំដុះ

ចំណងជើងដើម៖ การตอบสนองของข้าวโพดคั่วต่อปริมาณการให้น้ำและอัตราปลูก (Responses of Popcorn to Irrigation Amount and Plant Density)

អ្នកនិពន្ធ៖ Wanchai Thanomsub (Chai Nat Field Crop Research Centre), Somchai Boonpradub (Phitsanulok Field Crops Experiment Station), Anat Watanasit, Sumana Ngampongsai, Montri Chatasiri

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1999, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃបរិមាណទឹកស្រោចស្រព និងដង់ស៊ីតេនៃការដាំដុះ ទៅលើការលូតលាស់និងទិន្នផលរបស់ពោតលីង (Popcorn) នៅលើប្រភេទដីឥដ្ឋ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍នេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការជ័យនាថ ដោយប្រើប្រាស់កម្រិតទឹកស្រោចស្រព និងដង់ស៊ីតេដាំដុះខុសៗគ្នា ដើម្បីវាស់ស្ទង់ពីការឆ្លើយតបរបស់ដំណាំពោតលីង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
High Irrigation Rate (IW/E 0.9)
កម្រិតស្រោចស្រពទឹកខ្ពស់ (IW/E 0.9)
ផ្តល់ការលូតលាស់សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក (LAI) បានល្អបំផុត និងផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ខ្ពស់បំផុត។ ប្រើប្រាស់បរិមាណទឹកច្រើន និងមានប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ទឹក (WUE) ទាបជាងគេត្រឹមតែ ២.០២ គ.ក្រ/រ៉ៃ/មម។ ទិន្នផលគ្រាប់ពោតឡើងដល់ ៦៩៤ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
Low Irrigation Rate (IW/E 0.3)
កម្រិតស្រោចស្រពទឹកទាប (IW/E 0.3)
សន្សំសំចៃទឹកបានយ៉ាងច្រើន ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់តំបន់ខ្វះខាតទឹក និងផ្តល់នូវប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ទឹក (WUE) ខ្ពស់បំផុត។ ធ្វើឱ្យទិន្នផលគ្រាប់ថយចុះយ៉ាងខ្លាំងពី ១១% ទៅ ៤៦% និងកាត់បន្ថយការលូតលាស់ផ្ទៃស្លឹក។ ទិន្នផលគ្រាប់ធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹម ៣៧៤ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ ប៉ុន្តែ WUE ខ្ពស់បំផុត ៣.៥៦ គ.ក្រ/រ៉ៃ/មម។
High Plant Density (12,804 plants/rai)
ដង់ស៊ីតេដាំដុះខ្ពស់ (១២.៨០៤ ដើម/រ៉ៃ)
ជួយបង្កើនទិន្នផលសរុបយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព និងបង្កើនចំនួនផ្លែពោតដែលប្រមូលផលបាន។ ទម្ងន់គ្រាប់ពោតនីមួយៗថយចុះបន្តិចបន្តួចដោយសារតែការប្រកួតប្រជែងដណ្តើមជីវជាតិ។ ទិន្នផលកើនឡើងរហូតដល់ ២២% (៦១៥ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ) បើធៀបនឹងការដាំដង់ស៊ីតេទាប។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍វាស់ស្ទង់អាកាសធាតុ និងបរិក្ខារសម្រាប់គ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពដែលត្រឹមត្រូវកម្រិតស្តង់ដារ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការខេត្តជ័យនាថ ប្រទេសថៃ ដែលប្រើប្រាស់ប្រភេទដីឥដ្ឋ (Clay soil - Ratchaburi series) ក្នុងរដូវប្រាំងឆ្នាំ ១៩៩៧/១៩៩៨។ លទ្ធផលនៃការឆ្លើយតបទៅនឹងទឹកអាចមានភាពខុសគ្នាបើសិនជាយកទៅអនុវត្តនៅលើប្រភេទដីផ្សេងដូចជាដីខ្សាច់ ឬដីល្បាយ ដែលមានសមត្ថភាពរក្សាទឹក (Water holding capacity) មិនដូចគ្នា។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទដីគឺជារឿងសំខាន់បំផុតមុននឹងយកអនុបាតរំហួតទឹក (IW/E) នេះទៅអនុវត្ត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងបរិមាណទឹកស្រោចស្រពផ្អែកលើរំហួត និងការកំណត់ដង់ស៊ីតេដាំដុះនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងបរិបទនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុដែលតំបន់ខ្លះជួបប្រទះគ្រោះរាំងស្ងួត។

សរុបមក ការអនុវត្តរួមគ្នារវាងការដាំដុះដង់ស៊ីតេខ្ពស់ និងការគ្រប់គ្រងទឹកផ្អែកតាមអត្រារំហួត នឹងជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនទាំងទិន្នផលពោតលីង និងប្រាក់ចំណេញ ព្រមទាំងរក្សាបាននូវនិរន្តរភាពធនធានទឹក។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃសមត្ថភាពស្តុកទឹករបស់ដី: ធ្វើការវិភាគប្រភេទដី (Soil Texture) នៅតំបន់ចម្ការថាតើវាជាដីឥដ្ឋ ដីល្បាយ ឬដីខ្សាច់។ និស្សិតឬអ្នកស្រាវជ្រាវគួរបំពាក់ឧបករណ៍ Soil Moisture Sensor ដើម្បីកំណត់ចំណុច Field Capacity និង Permanent Wilting Point មុនពេលកំណត់បរិមាណទឹកស្រោចស្រព។
  2. ដំឡើងឧបករណ៍វាស់ការរំហួតទឹកកម្រិតមូលដ្ឋាន: រៀបចំដំឡើងធុងវាស់រំហួតទឹក US Class A Pan ឬស្ថានីយ៍អាកាសធាតុខ្នាតតូច Mini Weather Station នៅក្បែរចម្ការ ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យរំហួតទឹកប្រចាំថ្ងៃ (Evaporation rate) ដែលជាទិន្នន័យស្នូលសម្រាប់គណនាអនុបាត IW/E។
  3. រៀបចំប្រព័ន្ធស្រោចស្រពដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន: ដំឡើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពតំណក់ Drip Irrigation System ដោយភ្ជាប់ជាមួយសន្ទះបញ្ជាទឹក Flow Meter ដើម្បីផ្តល់ទឹកឲ្យចំគោលដៅ និងកត់ត្រាបរិមាណទឹកជាក់លាក់ដែលដំណាំទទួលបាន (ឧ. ១០៥-៣១៥ ម.ម ពេញមួយរដូវ)។
  4. អនុវត្តការដាំដុះក្នុងដង់ស៊ីតេអតិបរមា: កំណត់គម្លាតរវាងដើមពោតប្រមាណ ៣៥.៤ x ៣៥.៤ សង់ទីម៉ែត្រ ឬស្មើនឹងដង់ស៊ីតេប្រហែល ៨០.០០០ ដើមក្នុងមួយហិកតា (១២.៨០៤ ដើម/រ៉ៃថៃ)។ ប្រើប្រាស់គ្រឿងយន្តដាំគ្រាប់ Pneumatic Seed Drill ដើម្បីរក្សាគម្លាតឲ្យបានស្មើល្អគ្រប់ទីតាំង។
  5. តាមដាន និងវិភាគប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច-ទឹក (WUE): កត់ត្រាទិន្នផលពេលប្រមូលផល និងយកទៅប្រៀបធៀបជាមួយបរិមាណទឹកសរុបដែលបានប្រើប្រាស់ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីគណនាដូចជា Microsoft ExcelFarm Management Software ដើម្បីរកកម្រិត IW/E ណាដែលផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់បំផុត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
IW/E ratio (អនុបាតទឹកស្រោចស្រពធៀបនឹងរំហួត) វាជារង្វាស់ដែលធៀបរវាងបរិមាណទឹកស្រោចស្រពដែលបានផ្តល់ឱ្យដំណាំ ទៅនឹងបរិមាណទឹកដែលបានរំហួតចេញពីថាសវាស់រំហួតស្តង់ដារ (US Class A pan) ដើម្បីកំណត់កម្រិតទឹករំលោះដែលត្រូវស្រោចបំពេញឡើងវិញ។ ដូចជាការចាក់ទឹកចូលក្នុងកែវវិញក្នុងបរិមាណសមាមាត្រទៅនឹងទឹកដែលបានហួតចេញ ដើម្បីរក្សាសំណើមឱ្យនៅកម្រិតប្រក្រតី។
Leaf Area Index (សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក) គឺជាផលធៀបរវាងផ្ទៃក្រឡាស្លឹកសរុបរបស់ដំណាំទៅនឹងទំហំផ្ទៃដីដាំដុះដែលដំណាំនោះគ្របដណ្តប់។ វាបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពរបស់រុក្ខជាតិក្នុងការចាប់យកពន្លឺព្រះអាទិត្យសម្រាប់ធ្វើរស្មីសំយោគ។ ដូចជាការវាស់ទំហំដំបូលផ្ទះធៀបនឹងទំហំដី ដើម្បីដឹងថាដំបូលនោះអាចបាំងពន្លឺថ្ងៃបានប៉ុន្មានភាគរយនៃដីសរុប។
Crop Growth Rate (អត្រាលូតលាស់ដំណាំ) ជាអត្រានៃការកើនឡើងនូវម៉ាស់ស្ងួតរបស់ដំណាំក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃដី និងក្នុងមួយឯកតាពេលវេលា (ឧទាហរណ៍ ក្រាម/ម៉ែត្រការ៉េ/ថ្ងៃ) ដែលបង្ហាញពីល្បឿននៃការលូតលាស់រួមរបស់ដំណាំ។ ប្រៀបដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ក្មេងរៀងរាល់ខែ ដើម្បីតាមដានដឹងថាក្មេងនោះធំធាត់លឿនប៉ុនណាក្នុងមួយថ្ងៃៗ។
Water Use Efficiency (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹក) ជាបរិមាណទិន្នផលគ្រាប់ដែលទទួលបាន (គិតជាគីឡូក្រាម) ធៀបនឹងបរិមាណទឹកសរុបដែលបានប្រើប្រាស់ស្រោចស្រព (គិតជាមីលីម៉ែត្រ) សម្រាប់ការដាំដុះ។ វាបង្ហាញពីភាពចំណេញក្នុងការប្រើប្រាស់ទឹក។ ដូចជាការគណនាថាតើចាក់សាំងមួយលីត្រ ម៉ូតូអាចជិះបានចម្ងាយប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រ។
Split plot design (ប្លង់ពិសោធន៍បែប Split plot) ជាទម្រង់នៃការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្មដែលមានកត្តាពីរ ដោយកត្តាមួយពិបាកផ្លាស់ប្តូរត្រូវបានដាក់ជាឡូត៍ធំ (Main plot ឧ. ប្រព័ន្ធទឹក) និងកត្តាមួយទៀតងាយស្រួលផ្លាស់ប្តូរត្រូវដាក់ជាឡូត៍តូច (Sub-plot ឧ. ដង់ស៊ីតេដាំដុះ) បញ្ចូលគ្នាក្នុងឡូត៍ធំនោះ។ ដូចជាការបែងចែកសាលារៀនជាអគារធំៗតាមកម្រិតថ្នាក់ រួចទើបបែងចែកជាបន្ទប់តូចៗតាមមុខវិជ្ជាក្នុងអគារនីមួយៗ។
Net Assimilation Rate (អត្រាសំយោគសុទ្ធ) ជារង្វាស់នៃការកើនឡើងទម្ងន់ស្ងួតរបស់រុក្ខជាតិក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃស្លឹក ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ។ វាបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពរបស់ស្លឹកនីមួយៗក្នុងការធ្វើរស្មីសំយោគបង្កើតជាអាហារសម្រាប់លូតលាស់។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើកម្មកររោងចក្រម្នាក់ៗអាចផលិតទំនិញបានប៉ុន្មានដុំក្នុងមួយម៉ោងធ្វើការ។
Field capacity (សមត្ថភាពរក្សាទឹករបស់ដី) ជាបរិមាណសំណើមអតិបរមាដែលដីអាចរក្សាទុកបាន បន្ទាប់ពីទឹកដែលលើសត្រូវបានជ្រាបចុះទៅក្រោមអស់រយៈពេល២ ទៅ ៣ថ្ងៃ ក្រោយពេលស្រោចទឹកឬភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង។ ដូចជាអេប៉ុងដែលត្រូវបានគេជ្រលក់ទឹកឱ្យជក់ រួចទុកឱ្យស្រក់ទឹករហូតដល់លែងមានទឹកតក់ចុះមកទៀត។
Permanent wilting point (ចំណុចស្រពោនជាអចិន្ត្រៃយ៍) ជាកម្រិតសំណើមដីទាបបំផុត ដែលរុក្ខជាតិមិនអាចស្រូបយកទឹកពីដីបានទៀតឡើយ បណ្តាលឱ្យរុក្ខជាតិស្រពោន ហើយមិនអាចងើបឡើងវិញបានទោះបីជាផ្តល់ទឹកបន្ថែមនៅពេលក្រោយក៏ដោយ។ ដូចជាការជញ្ជក់ទឹកដោះគោក្នុងកែវអស់រលីងរហូតដល់ទុយោលែងចេញទឹក បើទោះជាខំប្រឹងជញ្ជក់យ៉ាងណាក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖