Original Title: Irrigation Frequency, Rate and Period for Sugarcane in the Central Plain
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2009.8
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រេកង់ អត្រា និងរយៈពេលនៃការស្រោចស្រពសម្រាប់ដំណាំអំពៅនៅតំបន់វាលទំនាបកណ្តាល

ចំណងជើងដើម៖ Irrigation Frequency, Rate and Period for Sugarcane in the Central Plain

អ្នកនិពន្ធ៖ Wanchai Thanomsub (Office of Agricultural Research and Development Region 5), Taksina Sansayawichai (Khon Kaen Field Crops Research Centre)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើប្រេកង់ អត្រា និងរយៈពេលនៃការស្រោចស្រពមានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាទៅលើទិន្នផល និងការលូតលាស់របស់ដំណាំអំពៅនៅតំបន់វាលទំនាបកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ជាបន្តបន្ទាប់នៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចៃណាត (Chai Nat Field Crop Research Centre) ចន្លោះឆ្នាំ ២០០០-២០០៣ ដើម្បីវាយតម្លៃការឆ្លើយតបរបស់ពូជអំពៅចំពោះកត្តាស្រោចស្រព។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Irrigation based on 60-90mm cumulative pan evaporation (E 60 - E 90)
ការស្រោចស្រពផ្អែកលើរំហួតទឹកសរុប ៦០-៩០ មីលីម៉ែត្រ (E 60 - E 90)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត និងរក្សាសំណើមដីបានល្អសម្រាប់ការលូតលាស់ជាប់លាប់។ ទាមទារការតាមដានការរំហួតទឹកជាប្រចាំ និងប្រើប្រាស់បរិមាណទឹកច្រើន។ បង្កើនទិន្នផលអំពៅចន្លោះពី ៤១,៦% ទៅ ៥៩,៣% ធៀបនឹងការមិនស្រោចស្រព។
Irrigation Rate at IW/E 0.6 to 1.2
ការប្រើអត្រាទឹកស្រោចស្រពធៀបនឹងរំហួត (IW/E) ពី ០,៦ ដល់ ១,២
អាចសន្សំសំចៃទឹកបាននៅកម្រិត ០,៦ ដោយនៅតែទទួលបានទិន្នផលប្រហាក់ប្រហែលនឹងការប្រើទឹកកម្រិត ១,២។ ទាមទារការគណនាច្បាស់លាស់រវាងបរិមាណទឹកស្រោចស្រព និងអត្រារំហួត។ បង្កើនទិន្នផលពី ២២,៥% ទៅ ៤៦,៧% និងជួយរក្សាគុណភាពជាតិស្ករ (Brix/CCS) ឱ្យនៅថេរ។
Continuous Irrigation Period (Establishment + Vegetative + Yield Formation)
ការស្រោចស្រពតាមដំណាក់កាលសំខាន់ៗ (E + V + Y)
ធានាការលូតលាស់ដើមល្អ កម្ពស់ និងចំនួនដើមច្រើនក្នុងមួយគុម្ព។ ត្រូវការប្រព័ន្ធស្រោចស្រពដែលដំណើរការរលូនពេញមួយរដូវកាលដាំដុះ។ បង្កើនទិន្នផលរហូតដល់ ៥៧,២% ធៀបនឹងដំណាំពឹងផ្អែកទឹកភ្លៀង។
No Irrigation (Rainfed)
ការដាំដុះពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង (មិនផ្តល់ទឹកស្រោចស្រព)
ចំណាយដើមទុនតិចបំផុត មិនត្រូវការប្រព័ន្ធស្រោចស្រព។ ទិន្នផលទាបខ្លាំង ងាយរងគ្រោះដោយគ្រោះរាំងស្ងួត និងអាចបណ្តាលឱ្យដើមអំពៅងាប់នៅរដូវប្រាំង។ ទទួលបានទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹមតែ ១០,៧៩ ទៅ ១៧,៩៣ តោនក្នុងមួយរ៉ៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការវិនិយោគលើប្រព័ន្ធស្រោចស្រព និងឧបករណ៍វាស់ស្ទង់អាកាសធាតុ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចៃណាត (Chai Nat) ប្រទេសថៃ ដែលជាតំបន់វាលទំនាបកណ្តាល និងប្រើប្រាស់ប្រភេទដីឥដ្ឋ។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតលើពូជអំពៅថៃ (U-thong 3 និង K 84-200) ក្នុងបរិបទអាកាសធាតុត្រូពិច។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះតំបន់ដាំអំពៅជាច្រើននៅកម្ពុជាមានអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីស្រដៀងគ្នា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តបានដោយផ្ទាល់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រកំណត់ពេលវេលា និងបរិមាណទឹកស្រោចស្រពនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការដាំដុះអំពៅលក្ខណៈពាណិជ្ជកម្មនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តតាមកាលវិភាគស្រោចស្រពផ្អែកលើការរំហួតទឹក អាចជួយធានាសុវត្ថិភាពទិន្នផលអំពៅរបស់កម្ពុជាពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃតម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ: ស្វែងយល់ពីរបៀបវាស់ និងគណនារំហួតទឹកសរុប (Cumulative pan evaporation) ដោយប្រើប្រាស់ US Class A pan និងការវាយតម្លៃសំណើមនៅក្នុងដីឥដ្ឋ។
  2. សាកល្បងអនុវត្តអត្រាទឹកស្រោចស្រព: រៀបចំប្រព័ន្ធស្រោចស្រពក្នុងកសិដ្ឋានខ្នាតតូច ដោយសាកល្បងអនុវត្តអត្រា IW/E ratio 0.6 ដែលជាកម្រិតសន្សំសំចៃទឹកប្រសើរបំផុត ធៀបនឹងដំណាំពឹងផ្អែកទឹកភ្លៀង។
  3. ផ្តោតលើការស្រោចស្រពតាមដំណាក់កាលលូតលាស់សំខាន់ៗ: ផ្តល់ទឹកជាចម្បងក្នុងដំណាក់កាលចាប់ផ្តើមដុះ (Crop establishment) និងដំណាក់កាលលូតលាស់ដើម-ស្លឹក (Vegetative growth) ដើម្បីការពារកុំឱ្យអំពៅងាប់ និងបង្កើនចំនួនដើម។
  4. វាយតម្លៃទិន្នផល និងគុណភាព: ប្រមូលទិន្នន័យអំពីកម្ពស់ដើម ចំនួនដើមក្នុងមួយគុម្ព និងវាស់កម្រិតជាតិស្ករ (Brix, Polarization និង CCS) នៅពេលប្រមូលផល ដើម្បីវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃការស្រោចស្រព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Cumulative pan evaporation (រំហួតទឹកសរុបពីថាសវាស់) ជាបរិមាណទឹកសរុបដែលបានហួតចេញពីថាសវាស់ស្តង់ដារ (US Class A pan) ក្នុងរយៈពេលណាមួយ ដែលគេប្រើដើម្បីប៉ាន់ស្មានតម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ និងកំណត់ពេលវេលាស្រោចស្រព។ ដូចជាការតាមដានកម្រិតទឹកដែលហួតចេញពីចានយឺតៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដឹងថាពេលណាត្រូវចាក់ទឹកបន្ថែមឱ្យរុក្ខជាតិវិញ។
IW/E ratio (អត្រាទឹកស្រោចស្រពធៀបនឹងរំហួត) ជាផលធៀបរវាងបរិមាណទឹកដែលត្រូវស្រោចស្រព (Irrigation Water) ទៅនឹងបរិមាណទឹកដែលបានហួតបាត់ (Evaporation)។ វាជួយកសិករកំណត់ថាត្រូវផ្តល់ទឹកសងវិញក្នុងបរិមាណប៉ុន្មានភាគរយនៃទឹកដែលហួតបាត់។ ដូចជាការគណនាថា បើទឹកហួតអស់១លីត្រ តើគួរចាក់ទឹកសងវិញប៉ុន្មានលីត្រ ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិលូតលាស់ល្អតែមិនខ្ជះខ្ជាយទឹក។
Commercial Cane Sugar (CCS) (ស្ករអំពៅពាណិជ្ជកម្ម) ជារង្វាស់នៃភាគរយទិន្នផលស្ករស៊ុយក្រូស (sucrose) សុទ្ធដែលអាចទាញយកបានពីដើមអំពៅ ដែលគេប្រើជាស្តង់ដារសម្រាប់កំណត់តម្លៃអំពៅនៅលើទីផ្សារពាណិជ្ជកម្ម។ ដូចជាការវាស់បរិមាណសាច់មាសសុទ្ធនៅក្នុងដុំរ៉ែមាស ដើម្បីដឹងថានឹងលក់បានលុយប៉ុន្មាន។
Vegetative growth stage (ដំណាក់កាលលូតលាស់ដើមនិងស្លឹក) ជាដំណាក់កាលជីវិតរបស់រុក្ខជាតិដែលផ្តោតយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការបែកគុម្ព លូតលាស់ដើម ស្លឹក និងឫស មុនពេលឈានចូលដល់ដំណាក់កាលបង្កើតផលឬសន្សំជាតិស្ករ។ ដូចជាកុមារភាពរបស់មនុស្ស ដែលរាងកាយផ្តោតលើការលូតលាស់កម្ពស់ និងសាច់ដុំ មុនពេលពេញវ័យ។
Yield formation (ការបង្កើតទិន្នផល) ជាដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃការលូតលាស់របស់អំពៅ ដែលរុក្ខជាតិចាប់ផ្តើមផ្តុំ និងសន្សំសំចៃជាតិស្ករ (sucrose) នៅក្នុងដើមរបស់វា ដែលជាទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ចចម្បង។ ដូចជាសត្វឃ្មុំដែលប្រមូលទឹកដមផ្កាមកស្តុកទុកក្នុងសំបុកឱ្យក្លាយជាទឹកឃ្មុំ។
Polarization (Pol) (កម្រិតប្រមូលផ្តុំជាតិស្ករស៊ុយក្រូស) ជាវិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់បរិមាណជាតិស្ករស៊ុយក្រូសនៅក្នុងទឹកអំពៅ ដោយប្រើការបង្វិលនៃពន្លឺប៉ូលា (polarized light) ឆ្លងកាត់ទឹកអំពៅនោះ។ ដូចជាការបញ្ចាំងពន្លឺកាត់ទឹកស៊ីរ៉ូ ដើម្បីដឹងថាវាមានជាតិស្ករខាប់កម្រិតណា។
Field capacity (កម្រិតផ្ទុកទឹកអតិបរមារបស់ដី) ជាបរិមាណសំណើមដែលនៅសេសសល់ក្នុងដី បន្ទាប់ពីទឹកលើសត្រូវបានស្រកចេញអស់តាមរយៈទំនាញផែនដី ដែលជាកម្រិតសំណើមល្អបំផុតសម្រាប់ដំណាំបឺតស្រូប។ ដូចជាអេប៉ុងដែលបឺតទឹកឆ្អែតហើយស្រក់ទឹកហូរចេញអស់ នៅសល់តែទឹកដែលដក់ជាប់សើមៗក្នុងសាច់អេប៉ុង។
Permanent wilting point (ចំណុចស្រពោនអចិន្ត្រៃយ៍) ជាកម្រិតសំណើមដីទាបបំផុត ដែលរុក្ខជាតិមិនអាចបឺតស្រូបទឹកយកមកប្រើប្រាស់បានទៀតទេ បណ្តាលឱ្យរុក្ខជាតិស្រពោននិងស្លាប់ ទោះបីជាមានការស្រោចទឹកតាមក្រោយក៏ដោយ។ ដូចជាថ្មពិលដែលអស់ថាមពលរលីង ទោះបីជាដោតសាកថ្មវិញក៏លែងចូល និងខូចទាំងស្រុង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖