Original Title: Products from Flour, Isolated Starch and Protein of Mungbeans
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលិតផលពីម្សៅ ម្សៅស្តាត និងប្រូតេអ៊ីនចម្រាញ់ចេញពីសណ្តែកបាយ

ចំណងជើងដើម៖ Products from Flour, Isolated Starch and Protein of Mungbeans

អ្នកនិពន្ធ៖ Onanong Naivikul (Dept. of Food Science and Technology, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University), Chittana Chammek (Dept. of Food Science and Technology, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University), Orapin Bhumibhamon (Dept. of Biotechnology, Faculty of Agro-Industry, Kasetsart University), Somjit Permsub (Ang Thong Polytechnic)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1989, Agriculture and Natural Resources (Vol. 23 No. 4)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកែច្នៃសណ្តែកបាយ និងការប្រើប្រាស់ម្សៅស្តាត (Starch) និងប្រូតេអ៊ីនដែលចម្រាញ់ចេញពីសណ្តែកបាយ ដើម្បីបង្កើតជាផលិតផលអាហារថ្មីៗដែលមានគុណភាពខ្ពស់ និងអាចទទួលយកបានពីអ្នកបរិភោគ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តការចម្រាញ់ម្សៅស្តាត និងប្រូតេអ៊ីនពីពូជសណ្តែកបាយផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីផលិតជាមី នំក្រៀប និងទឹកដោះគោសណ្តែកបាយ រួមទាំងការវិភាគសមាសធាតុគីមី និងការវាយតម្លៃដោយអ្នកភ្លក់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Mungbean Noodle Production (VC. 2742 flour + isolated starch 1:2)
ការផលិតមី (ម្សៅសណ្តែកបាយពូជ VC. 2742 + ម្សៅស្តាតចម្រាញ់ សមាមាត្រ ១:២)
ទទួលបានសរសៃមីដែលមានភាពស្វិតល្អ និងមិនងាយដាច់។ មានពណ៌លឿងស្រាល ដែលអាចខុសពីចំណូលចិត្តអ្នកបរិភោគដែលធ្លាប់តែឃើញមីពណ៌ស។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃរសជាតិ និងគុណភាពខ្ពស់ជាងគេ (៣.២/៥ ពីអ្នកភ្លក់១២នាក់)។
Khaw-Kreab (Cracker) Production (VC. 2755 isolated starch + Glutinous rice flour 1:1)
ការផលិតនំក្រៀប (ម្សៅស្តាតចម្រាញ់ពូជ VC. 2755 + ម្សៅអង្ករដំណើប សមាមាត្រ ១:១)
ផលិតផលមានពណ៌ស មានសភាពស្តើង និងស្រួយល្អ។ ទាមទារពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មក្នុងការចម្រាញ់ម្សៅស្តាតជាមុនសិន។ ទទួលបានការពេញចិត្តខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមរូបមន្តទាំង៣ (ពិន្ទុ ៣.៥/៥)។
Mungbean Milk Formulation (VC. 2745 isolated protein + 1% CMC)
ការផលិតទឹកដោះគោសណ្តែកបាយ (ប្រូតេអ៊ីនចម្រាញ់ពូជ VC. 2745 + CMC ១%)
មានភាពខាប់ល្អ ពណ៌លឿងស្រាល និងកាត់បន្ថយក្លិនឆ្អាបរបស់សណ្តែកបានយ៉ាងល្អ ព្រមទាំងមានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ (២២.២%)។ តម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់សារធាតុបន្ថែម (CMC) ដើម្បីរក្សាលំនឹងភាពខាប់ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ការអះអាងថាជាផលិតផលធម្មជាតិ១០០%។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃខ្ពស់បំផុតសម្រាប់ការទទួលយកទូទៅ (៣.០/៥) ប្រៀបធៀបនឹងការប្រើ CMC ០.៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កែច្នៃម្ហូបអាហារជាមូលដ្ឋាន និងសារធាតុបន្ថែមមួយចំនួនសម្រាប់ការចម្រាញ់ម្សៅស្តាត និងប្រូតេអ៊ីន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជសណ្តែកបាយជាក់លាក់របស់ថៃ (ដូចជា VC. 2742, VC. 2755, VC. 2745)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទោះបីជាមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ក៏ពូជសណ្តែកបាយក្នុងស្រុកអាចមានបរិមាណប្រូតេអ៊ីន និងម្សៅស្តាតខុសគ្នា។ ហេតុនេះ ការសាកល្បងរូបមន្តទាំងនេះឡើងវិញជាមួយកសិផលក្នុងស្រុក គឺជារឿងចាំបាច់ដើម្បីធានាបាននូវគុណភាពដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការកែច្នៃសណ្តែកបាយនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផលនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាចម្រាញ់នេះនឹងជួយលើកកម្ពស់ខ្សែច្រវាក់តម្លៃសណ្តែកបាយនៅកម្ពុជា ព្រមទាំងបង្កើតជម្រើសអាហារថ្មីៗប្រកបដោយនវានុវត្តន៍ និងសមស្របនឹងនិន្នាការទីផ្សារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងវិភាគសមាសធាតុសណ្តែកបាយក្នុងស្រុក: ប្រមូលគំរូសណ្តែកបាយពីខេត្តផ្សេងៗ (ឧទាហរណ៍៖ កំពង់ចាម បាត់ដំបង) ដើម្បីយកមកធ្វើការវិភាគរកបរិមាណប្រូតេអ៊ីន និងម្សៅស្តាតដោយប្រើ AOAC Official Methods ដើម្បីស្វែងរកពូជដែលស័ក្តិសមបំផុត។
  2. រៀបចំឧបករណ៍ និងសាកល្បងបច្ចេកទេសចម្រាញ់: រៀបចំមន្ទីរពិសោធន៍ខ្នាតតូចដែលមានឧបករណ៍កិន កូរ និងចម្រោះ ដើម្បីអនុវត្តការញែកម្សៅស្តាត (Isolated Starch) និងប្រូតេអ៊ីន (Isolated Protein) តាមវិធីសាស្ត្រប្រើទឹក និងកម្តៅ ដែលបានបញ្ជាក់ក្នុងឯកសារស្រាវជ្រាវ។
  3. អភិវឌ្ឍផលិតផលគំរូ និងសាកល្បងរូបមន្ត: ផលិតមី នំក្រៀប និងទឹកដោះគោសណ្តែក ដោយធ្វើការកែសម្រួលសមាមាត្រនៃម្សៅអង្ករដំណើប ឬកំហាប់ CMC (Carboxy Methyl Cellulose) ឱ្យស្របតាមចំណូលចិត្តទីផ្សារក្នុងស្រុក។
  4. វាយតម្លៃគុណភាព និងសាកល្បងរសជាតិ (Sensory Evaluation): រៀបចំក្រុមអ្នកភ្លក់រសជាតិដើម្បីវាយតម្លៃផលិតផល ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Randomized Complete Block Design ដើម្បីដាក់ពិន្ទុលើ ពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងសភាពនៃសាច់ផលិតផល (Texture)។
  5. សិក្សាលទ្ធភាពពាណិជ្ជកម្ម និងវេចខ្ចប់: គណនាថ្លៃដើមផលិតកម្ម ប្រៀបធៀបជាមួយផលិតផលស្រដៀងគ្នានៅលើទីផ្សារ (ដូចជាទឹកដោះគោសណ្តែកសៀង ឬនំក្រៀបបង្គា) រួចរចនាការវេចខ្ចប់ដែលអាចរក្សាគុណភាពផលិតផលបានយូរ មុននឹងដាក់លក់សាកល្បង (Pilot Market)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Isolated starch (ម្សៅស្តាតចម្រាញ់) គឺជាផ្នែកនៃកាបូអ៊ីដ្រាតសុទ្ធដែលត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្រាប់សណ្តែក ដោយទាញយកប្រូតេអ៊ីន ជាតិសរសៃ និងខ្លាញ់ចេញ ដើម្បីទទួលបានម្សៅដែលមានលក្ខណៈស្អិត និងថ្លាល្អនៅពេលយកទៅចម្អិន។ ដូចជាការយកតែផ្នែកសនៃស៊ុត ដោយបំបែកចេញពីផ្នែកក្រហម ដើម្បីយកទៅវាយធ្វើជានំអ៊ីចឹងដែរ។
Isolated protein (ប្រូតេអ៊ីនចម្រាញ់) គឺជាការទាញយកតែសារធាតុប្រូតេអ៊ីនសុទ្ធពីគ្រាប់រុក្ខជាតិ (ដូចជាសណ្តែកបាយ) តាមរយៈការប្រើប្រាស់ទឹកកម្តៅ ឬសារធាតុគីមី ដើម្បីយកទៅប្រើប្រាស់ជាគ្រឿងផ្សំបន្ថែមជីវជាតិក្នុងផលិតផលផ្សេងៗ។ ដូចជាការចម្រាញ់យកតែជាតិស្ករពីដើមអំពៅ ដើម្បីទទួលបានស្ករសសុទ្ធសម្រាប់ឆុងកាហ្វេ។
Carboxy Methyl Cellulose / CMC (កាបុកស៊ី មេទីលសែលុយឡូស) គឺជាសារធាតុបន្ថែមក្នុងម្ហូបអាហារ (Food Additive) ដែលគេប្រើប្រាស់សម្រាប់រក្សាលំនឹង និងបង្កើតភាពខាប់ (Thickener) ជួយការពារមិនឱ្យសារធាតុរាវ និងកករញែកចេញពីគ្នា (ឧទាហរណ៍ ការពារទឹកដោះគោសណ្តែកកុំឱ្យរងកករ)។ ដូចជាកាវដែលជួយចាប់ទឹក និងសាច់សណ្តែកឱ្យនៅលាយឡំគ្នាខាប់ល្អជានិច្ច មិនរងកករជាពីរជាន់។
Randomized complete block design (ការរចនាប្លុកពេញលេញដោយចៃដន្យ) គឺជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិក្នុងការរៀបចំការពិសោធន៍ ដោយបែងចែកសំណាកជាក្រុមៗ (ប្លុក) រួចធ្វើការសាកល្បងដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងក្នុងការវាយតម្លៃ និងប្រមូលទិន្នន័យ (ឧទាហរណ៍ ក្នុងការភ្លក់រសជាតិ)។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សជាក្រុមដោយចៃដន្យ ដើម្បីប្រកួតប្រជែងគ្នាឱ្យមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត ដោយមិនលម្អៀងទៅរកអ្នកពូកែ។
AOAC Official Method of Analysis (វិធីសាស្ត្រវិភាគផ្លូវការរបស់ AOAC) គឺជាស្តង់ដារវិទ្យាសាស្ត្រអន្តរជាតិដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ទូទាំងពិភពលោក សម្រាប់ប្រើប្រាស់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីវិភាគរកសមាសធាតុគីមី (ដូចជា សំណើម ប្រូតេអ៊ីន ខ្លាញ់) នៅក្នុងចំណីអាហារឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាសៀវភៅមគ្គុទ្ទេសក៍ខ្នាតគំរូផ្លូវការ ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទាំងអស់ត្រូវអនុវត្តតាម ដើម្បីវាស់វែងរកគ្រឿងផ្សំឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងឯកភាពគ្នា។
Dry basis (មូលដ្ឋានស្ងួត) គឺជាការគណនាភាគរយនៃសមាសធាតុគីមីណាមួយនៅក្នុងម្ហូបអាហារ (ដូចជាប្រូតេអ៊ីន ឬខ្លាញ់) ដោយមិនរាប់បញ្ចូលបរិមាណជាតិទឹក ឬសំណើមដែលមាននៅក្នុងផលិតផលនោះឡើយ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់អេប៉ុងយកតែទម្ងន់សាច់អេប៉ុងសុទ្ធ ដោយមិនគិតពីទម្ងន់ទឹកដែលអេប៉ុងនោះបានស្រូបបឺតយក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖