Original Title: A Review of Different Policies in Asia to Overcome Floods in the Rice Fields
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i3.1813
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការពិនិត្យឡើងវិញនូវគោលនយោបាយផ្សេងៗគ្នានៅអាស៊ីដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទឹកជំនន់នៅក្នុងវាលស្រែ

ចំណងជើងដើម៖ A Review of Different Policies in Asia to Overcome Floods in the Rice Fields

អ្នកនិពន្ធ៖ Nurilla Elysa Putri, Mohd Idris Nor Diana, Khai Ern Lee

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ គ្រោះទឹកជំនន់ដែលបណ្តាលមកពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកំពុងគំរាមកំហែងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់កសិករធ្វើស្រែខ្នាតតូចនៅទ្វីបអាស៊ី ដោយទាមទារឱ្យមានការបង្កើតគោលនយោបាយគ្រប់គ្រងទឹកជំនន់ដែលផ្តោតលើមូលដ្ឋានជាក់ស្តែង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្ររំលឹកអក្សរសិល្ប៍ជាប្រព័ន្ធ (Systematic Literature Review) ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ PRISMA ដើម្បីចម្រាញ់ និងវិភាគអត្ថបទស្រាវជ្រាវគុណភាពខ្ពស់ចំនួន ១២។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Responsibility for Flood Protection (Mitigation & Financial Coping)
ការទទួលខុសត្រូវលើការការពារទឹកជំនន់ (ការកាត់បន្ថយហានិភ័យ និងការទប់ទល់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ)
ផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែករចនាសម្ព័ន្ធពីរដ្ឋាភិបាល និងជួយកាត់បន្ថយភាពក្រីក្ររបស់កសិករក្រោយពេលមានទឹកជំនន់តាមរយៈប្រព័ន្ធធានារ៉ាប់រង។ ទាមទារឱ្យមានអន្តរាគមន៍ខ្លាំងពីស្ថាប័នរដ្ឋ ហើយជួនកាលជួបឧបសគ្គនៅពេលដែលប្រជាជនខ្វះទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធរដ្ឋបាល។ ការធានារ៉ាប់រង (ជាពិសេសក្រៅពីអាយុជីវិត) មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្ររបស់កសិករក្រោយពេលទឹកជំនន់។
Ecosystem-based Adaptation (EbA) & Preventive Measures
ការបន្សាំផ្អែកលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងវិធានការបង្ការ
ប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងក្នុងស្រុក ថែរក្សាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីឱ្យមាននិរន្តរភាព និងមិនពឹងផ្អែកខ្លាំងលើបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញ។ តម្រូវឱ្យមានការបណ្តុះបណ្តាលជាប្រចាំ និងអាចជួបការលំបាកក្នុងការអនុវត្តប្រសិនបើសហគមន៍ខ្វះខាតធនធានគាំទ្រ។ ការអនុវត្តផែនការប្រើប្រាស់ដី និងការផ្លាស់ប្តូរទៅប្រើពូជស្រូវធន់នឹងការលិចទឹកអាចកាត់បន្ថយការខូចខាតដំណាំបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។
Dynamic Regulation & Farm Management
បទប្បញ្ញត្តិសកម្ម និងការគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋាន
បង្កើនភាពធន់របស់សហគមន៍តាមរយៈមូលធនសង្គម ការព្រមានជាមុន និងការទទួលបានព័ត៌មានទាន់ហេតុការណ៍។ ទាមទារឱ្យមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធត្រួតពិនិត្យ (ដូចជាស្ថានីយវាស់កម្ពស់ទឹក) និងទិន្នន័យជាក់លាក់ ដែលតំបន់ជនបទមួយចំនួននៅខ្វះខាត។ គ្រួសារដែលមានទំនាក់ទំនងសង្គមក្រៅតំបន់ល្អ (Translocal contacts) មានភាពសកម្មជាងមុនក្នុងការត្រៀមខ្លួនទប់ទល់នឹងហានិភ័យទឹកជំនន់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តគោលនយោបាយគ្រប់គ្រងទឹកជំនន់ទាំងនេះទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទិន្នន័យ ការបណ្តុះបណ្តាល និងការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់កសិករ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះប្រមូលទិន្នន័យពីប្រទេសជាច្រើននៅទ្វីបអាស៊ី ដូចជា ចិន ថៃ ឥណ្ឌូនេស៊ី ជប៉ុន បង់ក្លាដែស ប៉ាគីស្ថាន និងវៀតណាម ដោយផ្តោតលើកសិករតូចតាចក្នុងតំបន់ងាយរងគ្រោះ។ ការសិក្សានេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងការពឹងផ្អែកលើវិស័យកសិកម្មស្រដៀងគ្នាទៅនឹងបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ទាំងនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ក្របខ័ណ្ឌគោលនយោបាយដែលបានស្នើឡើងក្នុងអត្ថបទនេះ ពិតជាមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អដើម្បីការពារជីវភាពកសិករខ្នាតតូចនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការយកគោលនយោបាយទាំងនេះមកអនុវត្តនឹងជួយពង្រឹងភាពធន់របស់សហគមន៍កសិកម្មកម្ពុជាក្នុងការទប់ទល់នឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងការពារសន្តិសុខស្បៀង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីវិធីសាស្ត្ររំលឹកអក្សរសិល្ប៍ជាប្រព័ន្ធ: និស្សិតគួរស្វែងយល់ពីរបៀបធ្វើ Systematic Literature Review ដោយប្រើប្រាស់គោលការណ៍ PRISMA និងរៀនទាញយកទិន្នន័យពីមូលដ្ឋានទិន្នន័យអត្ថបទស្រាវជ្រាវធំៗដូចជា Scopus និង Web of Science
  2. ស្រាវជ្រាវពីបច្ចេកទេសបន្សាំទៅនឹងអាកាសធាតុ: ផ្តោតលើការសិក្សាពីយុទ្ធសាស្ត្របន្សាំផ្អែកលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (Ecosystem-based Adaptation) ការអភិរក្សដី និងការប្រើប្រាស់ពូជស្រូវដែលធន់នឹងការលិចទឹក ដែលអាចស័ក្តិសមជាមួយភូមិសាស្ត្រកម្ពុជា។
  3. ធ្វើការវាយតម្លៃហានិភ័យទឹកជំនន់នៅមូលដ្ឋាន: ជ្រើសរើសតំបន់គោលដៅមួយ (ឧទាហរណ៍៖ សហគមន៍ក្បែរបឹងទន្លេសាប) ហើយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា Flood Hazard MappingGIS ដើម្បីកំណត់និងគូសវាសតំបន់ងាយរងគ្រោះទឹកជំនន់។
  4. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយ និងពង្រឹងសហគមន៍: រៀបចំគម្រោងតូចមួយដើម្បីបង្កើតបណ្តាញផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានប្រកាសអាសន្ន (Early Warning Systems) និងលើកកម្ពស់ចំណេះដឹងកសិករអំពីការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ ដោយសហការជាមួយអាជ្ញាធរឃុំសង្កាត់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Systematic Literature Review (ការរំលឹកអក្សរសិល្ប៍ជាប្រព័ន្ធ) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលប្រមូល វាយតម្លៃ និងសំយោគលទ្ធផលនៃការសិក្សាស្រាវជ្រាវជាច្រើនដែលមានស្រាប់ដោយប្រើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យច្បាស់លាស់ (ដូចជាប្រព័ន្ធ PRISMA) ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសំណួរស្រាវជ្រាវជាក់លាក់ណាមួយដោយគ្មានភាពលម្អៀង។ ដូចជាការប្រមូលសៀវភៅនិងឯកសារទាំងអស់ដែលនិយាយពីរឿងមួយមករួមបញ្ចូលគ្នា រួចចម្រាញ់យកតែចំណុចសំខាន់ៗបំផុតមកសរសេរជាសេចក្តីសន្និដ្ឋានតែមួយដែលអាចទុកចិត្តបាន។
Ecosystem-based adaptation (ការបន្សាំផ្អែកលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី) គឺជាការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិ និងសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (ដូចជាការដាំដើមឈើ ការការពារព្រៃឈើ ឬការប្រើប្រាស់ពូជដំណាំក្នុងស្រុក) ដើម្បីជួយសហគមន៍កសិករឱ្យបន្សាំខ្លួន និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដូចជាគ្រោះទឹកជំនន់។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ធម្មជាតិដើម្បីការពារធម្មជាតិ ដោយយកដើមឈើធ្វើជារបាំងការពារទឹកជំនន់ ជំនួសឱ្យការសាងសង់ទំនប់ស៊ីម៉ងត៍។
Financial Coping (ការទប់ទល់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលកសិករ ឬសហគមន៍ប្រើប្រាស់ដើម្បីដោះស្រាយការខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចបន្ទាប់ពីជួបគ្រោះមហន្តរាយ ដូចជាការទិញធានារ៉ាប់រងកសិកម្ម ការខ្ចីប្រាក់ ឬការទទួលបានជំនួយពីរដ្ឋាភិបាលដើម្បីស្តារមុខរបរឡើងវិញ។ ដូចជាការមានប្រាក់សន្សំ ឬប្រអប់សង្គ្រោះបឋមសម្រាប់ថវិកា ដើម្បីយកមកប្រើប្រាស់កែខៃស្ថានភាពនៅពេលជួបគ្រោះអាសន្ន។
Translocal social capital (មូលធនសង្គមក្រៅតំបន់) សំដៅលើបណ្តាញទំនាក់ទំនង ឬចំណងទាក់ទងសង្គមដែលបុគ្គល ឬគ្រួសារមួយមានជាមួយមនុស្ស ឬស្ថាប័នដែលរស់នៅក្រៅសហគមន៍របស់ពួកគេ ដែលអាចផ្តល់ជាជំនួយព័ត៌មាន ឬហិរញ្ញវត្ថុនៅពេលមានអាសន្ន។ ដូចជាការមានសាច់ញាតិ ឬមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធធ្វើការនៅទីក្រុង ឬក្រៅប្រទេស ដែលអាចផ្ញើលុយ ឬផ្តល់ដំណឹងជួយយើងនៅពេលស្រុកភូមិមានទឹកជំនន់។
Dynamic Regulation (បទប្បញ្ញត្តិសកម្ម) គឺជាការរៀបចំគោលនយោបាយ ឬវិធានការគ្រប់គ្រងដែលអាចផ្លាស់ប្តូរ និងបត់បែនបានទៅតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ មិនមែនជាច្បាប់តឹងរ៉ឹងដែលប្រើប្រាស់មិនបាននៅពេលមានការប្រែប្រួលថ្មីនោះទេ។ ដូចជាការពាក់អាវដែលអាចដោះដៃចេញបាន នៅពេលក្តៅយើងដោះដៃវាចេញ នៅពេលរងាយើងពាក់វាវិញ គឺផ្លាស់ប្តូរទៅតាមអាកាសធាតុជាក់ស្តែង។
Maladaptive behaviour (អាកប្បកិរិយាបន្សាំខុសឆ្គង) ជាការអនុវត្តវិធានការឆ្លើយតបទៅនឹងគ្រោះមហន្តរាយដែលគិតថានឹងមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញវាបែរជាធ្វើឱ្យងាយរងគ្រោះជាងមុន ឬបំផ្លាញបរិស្ថាននាពេលអនាគត (ឧទាហរណ៍៖ ការធ្វើទំនប់បណ្តោះអាសន្នដែលធ្វើឱ្យខូចគុណភាពដី ឬការចំណجرةស្រុកចោលស្រែដោយមិនមានផែនការច្បាស់លាស់)។ ដូចជាការផឹកទឹកសមុទ្រនៅពេលស្រេកទឹកខ្លាំង ភ្លាមៗវាហាក់ដូចជាបំបាត់ការស្រេក ប៉ុន្តែក្រោយមកវាធ្វើឱ្យយើងរឹតតែខះជាតិទឹក និងអាចគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត។
Preventive Measures (វិធានការបង្ការទុកជាមុន) ជាសកម្មភាពដែលត្រូវបានធ្វើឡើងមុនពេលមានគ្រោះមហន្តរាយកើតឡើង ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យ ឬការពារកុំឱ្យមានការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាការប្រើប្រាស់ពូជស្រូវធន់នឹងទឹក ការធ្វើប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹក ឬការរៀបចំផែនការប្រើប្រាស់ដីធ្លី។ ដូចជាការចាក់សោរទ្វារផ្ទះឱ្យបានត្រឹមត្រូវមុនពេលចេញទៅក្រៅ ដើម្បីការពារចោរលួច ជាជាងចាំបាត់របស់ទើបទៅប្តឹងប៉ូលិស។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖