Original Title: Effect of Mulching with Rice Straw under Various Flooding Times on Growth of Rice and Weed Control under No-till Conditions
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1996.20
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការគ្របចំបើងក្រោមរយៈពេលជន់លិចទឹកផ្សេងៗគ្នាទៅលើការលូតលាស់របស់ស្រូវ និងការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃក្នុងលក្ខខណ្ឌមិនភ្ជួររាស់

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Mulching with Rice Straw under Various Flooding Times on Growth of Rice and Weed Control under No-till Conditions

អ្នកនិពន្ធ៖ Komsan Nakornsri (Weed Science Group, Botany and Weed Science Division, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1996 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការប្រើប្រាស់ចំបើងគ្របដីរួមផ្សំនឹងការរក្សាទឹកជន់លិចក្នុងរយៈពេលខុសៗគ្នា ជះឥទ្ធិពលយ៉ាងណាដល់ការលូតលាស់របស់ពូជស្រូវ Supun-buri 90 និងការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃដោយមិនបាច់ភ្ជួររាស់?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ដោយប្រើប្រាស់ការរចនាបែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design) ដែលមាន ៤ ជាន់ដដែលៗ ដើម្បីប្រៀបធៀបរយៈពេលជន់លិចទឹកផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
No-till + Mulching with continuous flooding for 20 days
ការមិនភ្ជួររាស់ + គ្របចំបើង និងរក្សាទឹកជន់លិចរយៈពេល ២០ ថ្ងៃ
អាចគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃបាន ១០០% និងផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់បំផុត។ ចំណេញពេលវេលា និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មក្នុងការភ្ជួររាស់ដី។ ទាមទារឱ្យមានប្រភពទឹកគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរក្សាការជន់លិចជាប់លាប់រយៈពេល ២០ ថ្ងៃ ដែលអាចជាបញ្ហាសម្រាប់តំបន់ខ្វះខាតទឹក។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ ៨៧,៩ ក្រាម/ផើង មានចំនួនកួរ ១0៤ ក្នុងមួយផើង និងមិនមានស្មៅចង្រៃដុះទាល់តែសោះ (ទម្ងន់ស្មៅស្ងួត ០ ក្រាម)។
Conventional method (Tillage without mulching)
វិធីសាស្ត្រប្រពៃណី (ភ្ជួររាស់ដី មិនគ្របចំបើង)
ជាវិធីសាស្ត្រទូទៅដែលកសិករងាយស្រួលអនុវត្ត និងមិនសូវពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការគ្រប់គ្រងទឹកជន់លិចជាប់លាប់ដើម្បីសង្កត់ស្មៅ។ ចំណាយកម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងការរៀបចំដី និងប្រឈមនឹងការដុះស្មៅចង្រៃច្រើនដែលទាមទារការថែទាំបន្ថែម។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ ៨២,១ ក្រាម/ផើង និងមានទម្ងន់ស្មៅស្ងួត ៧,៩ ក្រាម/០,១២ ម៉ែត្រការ៉េ នៅថ្ងៃទី៦០ ក្រោយសាបព្រោះ។
No-till + Mulching with 0 days flooding
ការមិនភ្ជួររាស់ + គ្របចំបើង និងមិនបញ្ចេញទឹកជន់លិច (០ ថ្ងៃ)
សន្សំសំចៃទឹកបានច្រើនបំផុត និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់តំបន់ដែលមិនមានប្រព័ន្ធស្រោចស្រពគ្រប់គ្រាន់។ ការលូតលាស់របស់ស្រូវខ្សោយបំផុត ទិន្នផលទាប ដោយសារចំបើងមិនរលួយល្អដើម្បីផ្តល់ជាជី និងមិនមានប្រសិទ្ធភាពសង្កត់ស្មៅបានល្អដូចការបញ្ចេញទឹក។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ទាបជាងគេបំផុតគឺត្រឹម ៦៥,១ ក្រាម/ផើង និងមានកម្ពស់ដើមទាប។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះមិនទាមទារការចំណាយលើបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ឬថ្នាំគីមីឡើយ ប៉ុន្តែវាពឹងផ្អែកជាចម្បងលើការគ្រប់គ្រងធនធានទឹក និងសំណល់កសិកម្មដែលមានស្រាប់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌផ្ទះកញ្ចក់ក្នុងប្រទេសថៃ កាលពីឆ្នាំ ១៩៩៦ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវ Supun-buri 90។ ទិន្នន័យនេះអាចមានគម្លាតពីលក្ខខណ្ឌជាក់ស្តែងនៅតាមវាលស្រែ ដោយសារមិនបានរាប់បញ្ចូលកត្តាប្រែប្រួលអាកាសធាតុ សីតុណ្ហភាព និងសកម្មភាពមីក្រូសរីរាង្គក្នុងដីចម្រុះ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះជាមូលដ្ឋានដ៏ល្អ ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តសាកល្បងដោយផ្ទាល់លើប្រភេទដីស្រែក្នុងស្រុក និងពូជស្រូវកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងស្មៅដោយប្រើចំបើងរួមជាមួយការជន់លិចទឹកនេះ ពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការជំរុញកសិកម្មសរីរាង្គ។

ជារួម បច្ចេកទេសនេះផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ទ្វេដង គឺការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្មតាមរយៈការសន្សំសំចៃពលកម្មនិងថ្នាំគីមី ព្រមទាំងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពដីដោយការប្រើប្រាស់សំណល់កសិកម្មឡើងវិញ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីទ្រឹស្តីកសិកម្មមិនភ្ជួររាស់ (Study No-till Principles): ស្រាវជ្រាវអំពីអត្ថប្រយោជន៍នៃបច្ចេកទេសកសិកម្មមិនភ្ជួររាស់ (No-till) និងយន្តការនៃការរលួយចំបើងក្រោមទឹក ដោយប្រើប្រាស់ Google ScholarResearchGate ដើម្បីស្វែងរកឯកសារបន្ថែមដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបរិបទអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
  2. កំណត់ទីតាំង និងពូជស្រូវសាកល្បង (Site & Variety Selection): ជ្រើសរើសដីស្រែសាកល្បងដែលមានប្រព័ន្ធប្រឡាយទឹកល្អ និងជ្រើសរើសពូជស្រូវកម្ពុជាដែលពេញនិយម ដូចជាពូជសែនក្រអូប ឬ ផ្ការំដួល ដើម្បីធ្វើការប្រៀបធៀបជាមួយលទ្ធផលក្នុងឯកសារនេះ។
  3. រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ជាក់ស្តែង (Design Field Experiment): រៀបចំក្បួនខ្នាតពិសោធន៍តាមបែប Randomized Complete Block Design (RCBD) ដោយបែងចែកឡូត៍មានគ្របចំបើង និងឡូត៍ភ្ជួររាស់ធម្មតា ព្រមទាំងកំណត់ថ្ងៃរក្សាទឹកខុសៗគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ ០ ថ្ងៃ, ១០ ថ្ងៃ និង ២០ ថ្ងៃ) ក្រោយពេលព្រោះគ្រាប់រួច។
  4. តាមដានទិន្នន័យលូតលាស់ និងស្មៅចង្រៃ (Data Monitoring & Collection): ចុះតាមដាននិងវាស់វែងកម្ពស់ដើម ចំនួនបែកគុម្ព និងប្រមូលទិន្នន័យស្មៅចង្រៃ ដូចជាស្មៅកក់ (Cyperus difformis Linn.) ឬ ស្មៅកែកុក ដោយកត់ត្រាចូលក្នុងកម្មវិធី Microsoft Excel
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងផ្សព្វផ្សាយ (Data Analysis & Extension): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីវិភាគភាពខុសគ្នានៃទិន្នផល រួចចងក្រងជារបាយការណ៍សង្ខេបដើម្បីចែករំលែកបច្ចេកទេសនេះដល់កសិករក្នុងតំបន់តាមរយៈមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលនានា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
No-till conditions (លក្ខខណ្ឌមិនភ្ជួររាស់) ការអនុវត្តកសិកម្មដែលមិនមានការភ្ជួររាស់ ឬបង្វិលដីមុនពេលព្រោះគ្រាប់ពូជ ដើម្បីរក្សារចនាសម្ព័ន្ធដី និងកាត់បន្ថយការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម។ ដូចជាការសង់ផ្ទះនៅលើទីតាំងដែលមានស្រាប់ដោយមិនបាច់ឈូសឆាយដីសារជាថ្មីអញ្ចឹងដែរ។
Mulching (ការគ្របដី) ការយកវត្ថុធាតុផ្សេងៗដូចជាចំបើង មកគ្របពីលើផ្ទៃដី ដើម្បីរក្សាសំណើមក្នុងដី ទប់ស្កាត់ការដុះស្មៅចង្រៃ និងបន្ថែមជីជាតិនៅពេលវាពុកផុយ។ ដូចជាការស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ឱ្យដីដើម្បីការពារកម្តៅថ្ងៃ និងទប់ស្កាត់មិនឱ្យស្មៅចង្រៃដុះលូតលាស់បាន។
Tillering (ការបែកគុម្ព) ដំណើរការដែលដើមស្រូវបង្កើតពន្លកថ្មីចេញពីគល់ដំបូង ដែលធ្វើឱ្យដើមស្រូវមួយប្រែក្លាយទៅជាគុម្ពធំ និងជាកត្តាសំខាន់ក្នុងការកំណត់បរិមាណទិន្នផល។ ប្រៀបដូចជាការបង្កើតសាខាក្រុមហ៊ុនថ្មីៗពីទីស្នាក់ការកណ្តាលតែមួយ ដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណេញ។
Ammonification (អាម៉ូនីភីខេសិន) ដំណើរការដែលអតិសុខុមប្រាណក្នុងដីបំបែកសារធាតុសរីរាង្គ (ដូចជាចំបើង) ទៅជាទម្រង់អាម៉ូញ៉ូម (NH4+) ដែលជួយឱ្យរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកធ្វើជាជីបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ដូចជាចុងភៅដែលចម្អិនអាហារឆៅឱ្យទៅជាម្ហូបឆ្អិនស្រាប់ ដើម្បីឱ្យយើងអាចញ៉ាំ និងរំលាយបានងាយស្រួល។
Intermediate products (ផលិតផលកម្រិតមធ្យម) សារធាតុគីមី ឬអាស៊ីតសរីរាង្គដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការរលួយចំបើងក្នុងទឹក ដែលអាចមានឥទ្ធិពលរារាំងការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ ប្រៀបដូចជាផ្សែងដែលហុយចេញពេលកំពុងដុតភ្លើង មុនពេលដែលអុសប្រែទៅជារងើកភ្លើងដែលផ្តល់កម្តៅល្អ។
Anaerobes (អតិសុខុមប្រាណមិនត្រូវការអុកស៊ីសែន) ប្រភេទបាក់តេរី ឬអតិសុខុមប្រាណដែលអាចរស់នៅ និងធ្វើសកម្មភាពបំបែកសារធាតុសរីរាង្គបាន នៅក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលគ្មានអុកស៊ីសែន ដូចជានៅក្រោមទឹកដែលជន់លិច។ ដូចជាអ្នកមុជទឹកដែលអាចធ្វើការនៅបាតសមុទ្របានដោយមិនបាច់ងើបមកដកដង្ហើមលើផ្ទៃទឹក។
Randomized complete block design (ការរចនាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) វិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍ ដោយបែងចែកផ្ទៃដីជាប្លុកៗ ហើយធ្វើការចាត់តាំងវិធីសាស្ត្រសាកល្បងដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងនៃកត្តាបរិស្ថានផ្សេងៗ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យចូលក្នុងក្រុមនីមួយៗស្មើៗគ្នា ដើម្បីឱ្យការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌។
Cyperus difformis Linn. (ស្មៅកក់) ប្រភេទស្មៅចង្រៃទូទៅក្នុងស្រែដែលដុះលូតលាស់លឿន និងដណ្តើមជីវជាតិពីស្រូវ ដែលនៅក្នុងការសិក្សានេះ វាត្រូវបានកម្ចាត់ដោយជោគជ័យតាមរយៈការគ្របចំបើង និងបញ្ចេញទឹកជន់លិច។ ដូចជាចោរដែលលួចចូលមកស៊ីបាយក្នុងផ្ទះរបស់យើង ធ្វើឱ្យកូនៗរបស់យើងហូបមិនឆ្អែត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖