Original Title: THE USE OF ROCK SALT, SOLARSALT, ROCK SALT BRINE AND STOCK SOLUTION FOR LARVAL CULTURE OF MACROBRACHIUM ROSENBERGII
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់អំបិលថ្ម អំបិលសមុទ្រ ទឹកអំបិលថ្ម និងសូលុយស្យុងស្តុកសម្រាប់ការចិញ្ចឹមកូនបង្កងទឹកសាប (Macrobrachium rosenbergii)

ចំណងជើងដើម៖ THE USE OF ROCK SALT, SOLARSALT, ROCK SALT BRINE AND STOCK SOLUTION FOR LARVAL CULTURE OF MACROBRACHIUM ROSENBERGII

អ្នកនិពន្ធ៖ Anand Tunsutapanich (Chachoengsao Fisheries Station)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1980, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការចិញ្ចឹមកូនបង្កងទឹកសាបយក្ស (Giant freshwater prawn) តាមបែបធម្មជាតិទាមទារឱ្យមានការប្រើប្រាស់ទឹកប្រៃ ដែលបង្កការលំបាក និងចំណាយខ្ពស់សម្រាប់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមនៅតំបន់ឆ្ងាយពីសមុទ្រ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ដោយបែងចែកជា ៤ ក្រុម (Treatments) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ប្រភពអំបិលផ្សេងៗគ្នាជំនួសទឹកសមុទ្រ សម្រាប់ការចិញ្ចឹមកូនបង្កងទឹកសាប។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Seawater + Freshwater (Control)
ទឹកសមុទ្រលាយទឹកសាប (ក្រុមត្រួតពិនិត្យ)
ជាវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារដែលធ្លាប់ប្រើប្រាស់តាំងពីដើមមក និងមានលក្ខណៈធម្មជាតិដែលផ្តល់បរិយាកាសល្អសម្រាប់កូនបង្កង។ មានភាពលំបាក និងចំណាយខ្ពស់ក្នុងការដឹកជញ្ជូនទឹកសមុទ្រមកកាន់កសិដ្ឋាននៅតំបន់ឆ្ងាយពីឆ្នេរសមុទ្រ។ ទទួលបានអត្រារស់រានមានជីវិតជាមធ្យម ៤២.៣៤% ឬស្មើនឹង ១,៦៩៣.៥០ ក្បាល/អាង។
Rock Salt + Freshwater + Stock Solution
អំបិលសិលា (Rock Salt) + ទឹកសាប + សូលុយស្យុងស្តុក
ងាយស្រួលរកនៅតំបន់ដីគោក កាត់បន្ថយចំណាយលើការដឹកជញ្ជូន និងអាចផ្តល់លទ្ធផលល្អប្រហាក់ប្រហែលនឹងការប្រើទឹកសមុទ្រ។ តម្រូវឱ្យមានការគណនាកំហាប់អំបិលឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងទាមទារការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុងស្តុក (Stock Solution) បន្ថែមដើម្បីបំពេញរ៉ែ។ ទទួលបានអត្រារស់រានមានជីវិតជាមធ្យម ៤១.៥១% ឬស្មើនឹង ១,៦៦០.២៥ ក្បាល/អាង។
Solar Salt + Freshwater + Stock Solution
អំបិលសមុទ្រ (Solar Salt) + ទឹកសាប + សូលុយស្យុងស្តុក
ជាប្រភពអំបិលដែលមានតម្លៃថោក ងាយស្រួលទិញ និងអាចជំនួសទឹកសមុទ្របានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ចាំបាច់ត្រូវមានការចម្រោះឱ្យបានស្អាត និងត្រូវការសូលុយស្យុងស្តុកដើម្បីបំពេញសារធាតុរ៉ែដែលបាត់បង់ពេលកករជាអំបិល។ ទទួលបានអត្រារស់រានមានជីវិតជាមធ្យម ៤១.៦៣% ឬស្មើនឹង ១,៦៥០.២៥ ក្បាល/អាង។
Rock Salt Brine + Freshwater + Stock Solution
ទឹកអំបិលខាប់ (Brine) ពីតំបន់ឥសាន + ទឹកសាប + សូលុយស្យុងស្តុក
ប្រើប្រាស់ធនធានទឹកអំបិលដែលមានស្រាប់នៅតំបន់ដីគោក និងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមល្បាយអំបិលកែច្នៃ។ ត្រូវមានប្រភពទឹកអំបិលខាប់នៅជិតតំបន់ចិញ្ចឹម និងទាមទារការលាយជាមួយសូលុយស្យុងស្តុកក្នុងសមាមាត្រត្រឹមត្រូវ។ ទទួលបានអត្រារស់រានមានជីវិតជាមធ្យម ៤២.១៤% ឬស្មើនឹង ១,៦៨៥.៧៥ ក្បាល/អាង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍បរិក្ខារសម្រាប់ប្រព័ន្ធវារីវប្បកម្ម និងសារធាតុគីមី/ធនធានធម្មជាតិមួយចំនួន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយ៍ជលផលខេត្ត Chachoengsao ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ប្រភពអំបិលពីតំបន់ឥសានសម្រាប់ការចិញ្ចឹមកូនបង្កង Macrobrachium rosenbergii។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារយើងមានអាកាសធាតុ និងប្រភេទពូជបង្កងស្រដៀងគ្នា ដែលអនុញ្ញាតឱ្យកសិករនៅតំបន់ដីគោកឆ្ងាយពីសមុទ្រអាចអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះបានយ៉ាងងាយស្រួល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការជំរុញវិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះខាតទឹកប្រៃនៅតំបន់ឆ្ងាយពីសមុទ្រ។

ជារួម ការប្រើប្រាស់រូបមន្តអំបិលកែច្នៃនេះ គឺជាដំណោះស្រាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការបំបាត់ឧបសគ្គភូមិសាស្ត្រ និងជួយពង្រីកសក្តានុពលនៃការចិញ្ចឹមបង្កងទឹកសាបនៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីគីមីសាស្ត្រទឹក និងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីរបៀបវាស់កំហាប់អំបិល (Salinity) ឱ្យបានត្រឹមត្រូវក្នុងកម្រិត 9 ppt ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ RefractometerSalinity Meter និងយល់ដឹងពីរបៀបថ្លឹងល្បាយអំបិលជាមួយទឹកសាប។
  2. រៀបចំ និងចម្រាញ់សូលុយស្យុងស្តុក (Stock Solution): សិក្សាពីរូបមន្តផ្សំសូលុយស្យុងស្តុក ដោយផ្តោតលើការប្រមូលយកសារធាតុរ៉ែចាំបាច់ពីទឹកសមុទ្រខាប់ (Brine) ដែលនៅសល់ពីការធ្វើអំបិល ដើម្បីយកមកបំពេញរ៉ែដែលបាត់បង់នៅពេលប្រើអំបិលសិលា ឬអំបិលសមុទ្រសុទ្ធ។
  3. អនុវត្តការពិសោធន៍ខ្នាតតូច (Pilot Scale Experiment): រៀបចំអាងពិសោធន៍ខ្នាតតូចដោយអនុវត្តតាមរូបមន្តទឹកទាំង ៤ ខាងលើ ដោយបំពាក់យន្តការ Aeration System និងតាមដានការលូតលាស់របស់កូនបង្កង Macrobrachium rosenbergii ចាប់ពីពេលញាស់រហូតដល់ដំណាក់កាល Post-Larvae (PL)។
  4. អនុវត្តបច្ចេកទេសបណ្តុះចំណីរស់សម្រាប់កូនបង្កង: អនុវត្តបច្ចេកទេសភ្ញាស់ពង Artemia និងការរៀបចំចំណីបន្ថែមទន់ៗ (ដូចជាពងទាស្ងោរលាយកិនម៉ដ្ឋ) ដើម្បីធានាថាកូនបង្កងទទួលបានអាហារូបត្ថម្ភគ្រប់គ្រាន់ និងរក្សាគុណភាពទឹកតាមរយៈការប្រើ Siphon បូមកាកសំណល់។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច: ប្រមូលទិន្នន័យអត្រារស់រានមានជីវិត ហើយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR Studio ដើម្បីធ្វើការវិភាគស្ថិតិ ANOVA ព្រមទាំងគណនាប្រៀបធៀបចំណាយរវាងការទិញទឹកសមុទ្រផ្ទាល់ និងការប្រើរូបមន្តអំបិលកែច្នៃ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Macrobrachium rosenbergii (បង្កងទឹកសាបយក្ស) ជាពូជបង្កងទឹកសាបយក្ស ដែលពេញវ័យនៅក្នុងទឹកសាប ប៉ុន្តែត្រូវការពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លាវ (ទឹកប្រៃតិចៗ) ក្នុងវដ្តជីវិតដំបូងដើម្បីបង្កាត់ពូជ និងចិញ្ចឹមកូន។ វាជាប្រភេទសត្វសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ក្នុងវិស័យវារីវប្បកម្ម។ ដូចជាត្រីសាម៉ុងដែរប៉ុន្តែបញ្ច្រាសគ្នា ដោយវាធំធាត់នៅទឹកសាប តែត្រូវហែលទៅកន្លែងទឹកប្រៃដើម្បីពងកូន។
Stock Solution (សូលុយស្យុងស្តុក / ទឹកអំបិលខាប់សម្បូររ៉ែ) ជាទឹកសមុទ្រខាប់ដែលនៅសេសសល់ពីការផលិតអំបិល (Bittern) ដែលសម្បូរទៅដោយសារធាតុរ៉ែ (Trace elements) ផ្សេងៗក្រៅពីសូដ្យូមក្លរួរ។ គេប្រើវាដើម្បីបំពេញរ៉ែដែលបាត់បង់ នៅពេលលាយអំបិលធម្មតាជាមួយទឹកសាបសម្រាប់ចិញ្ចឹមសត្វទឹក។ ដូចជាម្សៅស៊ុបខ្នរដែលគេបង់ចូលក្នុងទឹកស៊ុប ដើម្បីបន្ថែមរសជាតិនិងសារធាតុចិញ្ចឹមដែលខ្វះខាត។
Rock Salt (អំបិលសិលា / អំបិលថ្ម) ជាប្រភេទអំបិលដែលជីកយកពីស្រទាប់ដីជ្រៅៗ ឬក្នុងអណ្តូងអំបិល (ដូចជានៅតំបន់ឥសាននៃប្រទេសថៃ)។ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាប្រភពបង្កើតទឹកប្រៃសិប្បនិម្មិតសម្រាប់ការចិញ្ចឹមកូនបង្កងនៅតំបន់ដីគោកឆ្ងាយពីសមុទ្រ ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមដឹកជញ្ជូន។ ដូចជាការយករ៉ែដែលកប់ក្នុងដីរាប់លានឆ្នាំមកប្រើប្រាស់ ជំនួសឱ្យការយកទឹកសមុទ្រស្រស់ៗមកហាលក្រោមថ្ងៃ។
Brine (ទឹកអំបិលខាប់ក្រោមដី) ជាសូលុយស្យុងទឹកដែលមានកំហាប់អំបិលខ្ពស់ខ្លាំង ដែលបូមចេញពីក្រោមដី។ ក្នុងការពិសោធន៍នេះ វាត្រូវបានលាយជាមួយទឹកសាបដើម្បីបង្កើតជាបរិស្ថានទឹកភ្លាវកម្រិត 9 ppt សម្រាប់កូនបង្កងតូចៗ។ ដូចជាទឹកស៊ីរ៉ូដែលមានជាតិស្ករខាប់ខ្លាំង ដែលយើងត្រូវយកមកលាយជាមួយទឹកធម្មតាទើបអាចផឹកបាន។
Artemia (អាតេមៀ) ជាប្រភេទសត្វល្អិតក្នុងទឹកសមុទ្រតូចៗ ដែលគេនិយមយកពងរបស់វា (Cysts) មកភ្ញាស់ដើម្បីធ្វើជាចំណីរស់ (Live feed) ដ៏មានជីវជាតិខ្ពស់សម្រាប់កូនបង្កង ឬកូនត្រីទើបនឹងញាស់។ ដូចជាទឹកដោះគោម្តាយសម្រាប់ទារកទើបនឹងកើត ដែលផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់និងងាយរំលាយបំផុត។
Siphon (ការស៊ីផុង / ការបូមសម្អាតបាតអាង) ជាវិធីសាស្ត្រថែរក្សាគុណភាពទឹក ដោយប្រើទុយោបូមយកកាកសំណល់ ចំណីសល់ និងលាមកពីបាតអាងចិញ្ចឹមចេញ ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ទំនាញផែនដីនិងសម្ពាធទឹក។ ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនបូមធូលី ដើម្បីបូមយកកម្ទេចកំទីចេញពីក្រាលព្រំនៅផ្ទះយើងអញ្ចឹងដែរ។
Analysis of Variance - ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នន័យ (ដូចជាអត្រារស់រានមានជីវិត) ពីក្រុមពិសោធន៍ច្រើនជាងពីរ ដើម្បីកំណត់ថាភាគរយខុសគ្នានោះពិតជាមានអត្ថន័យតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ឬគ្រាន់តែចៃដន្យ។ ដូចជាការប្រកួតរត់ប្រណាំងរវាងសិស្ស ៤ ក្រុម ដើម្បីចង់ដឹងថាក្រុមណាពិតជាលឿនជាងគេមែន ឬគ្រាន់តែដោយសារសំណាងក្នុងថ្ងៃនោះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖