បញ្ហា (The Problem)៖ ផលិតផលគ្រឿងសមុទ្រស្រស់ ជាពិសេសក្តាមថ្មសកសំបកទន់ ងាយនឹងខូចគុណភាពយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយសារកំណើនមេរោគ ដែលទាមទារឱ្យមានបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗដើម្បីពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការប្រើប្រាស់ទឹកអូហ្សូន និងបច្ចេកទេសវេចខ្ចប់ក្នុងបរិយាកាសកែប្រែ (MAP) លើការរក្សាគុណភាពក្តាមថ្មសកក្នុងទូរទឹកកក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Water Dipping + Aerobic Packaging (Control) ការត្រាំទឹកធម្មតា និងការវេចខ្ចប់ក្នុងខ្យល់ (វិធីសាស្ត្រត្រួតពិនិត្យ) |
ងាយស្រួលអនុវត្ត ចំណាយដើមទុនតិចតួចបំផុត និងមិនទាមទារបរិក្ខារបច្ចេកទេសស្មុគស្មាញ។ | មិនអាចរារាំងកំណើនបាក់តេរីបានល្អ ធ្វើឱ្យសាច់ក្តាមឆាប់ខូចគុណភាព និងមានក្លិនស្អុយលឿន។ | អាយុកាលរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាព ៤°C បានត្រឹមតែ ៣ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ |
| Ozone Water + Modified Atmosphere Packaging (MAP) ការត្រាំទឹកអូហ្សូន រួមជាមួយការវេចខ្ចប់ដោយកែប្រែបរិយាកាស (MAP) |
ឧស្ម័ន CO2 ជួយទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់បាក់តេរីយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ចំណែកទឹកអូហ្សូនជួយសម្លាប់មេរោគដោយមិនបន្សល់សារធាតុគីមី។ | ទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើម៉ាស៊ីនបង្កើតអូហ្សូន ម៉ាស៊ីនបញ្ចូលឧស្ម័ន និងការផ្គត់ផ្គង់ឧស្ម័ន CO2/N2 ជាប្រចាំ។ | អាយុកាលរក្សាទុកកើនឡើងរហូតដល់យ៉ាងហោចណាស់ ១១ ថ្ងៃ ដោយរក្សាបាននូវក្លិន និងគុណភាពល្អ។ |
| Ozone Water + Vacuum Packaging ការត្រាំទឹកអូហ្សូន រួមជាមួយការវេចខ្ចប់បែបបូមខ្យល់ចេញ (Vacuum) |
ការបូមខ្យល់ចេញជួយកាត់បន្ថយអុកស៊ីសែនយ៉ាងខ្លាំង ដែលការពារការលូតលាស់នៃបាក់តេរីត្រូវការខ្យល់អាកាស និងរក្សាគុណភាពទូទៅបានល្អ។ | អាចជំរុញឱ្យមានការកើនឡើងនៃបាក់តេរីផលិតអាស៊ីតឡាក់ទិក (Lactic acid bacteria) ដែលអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់កម្រិត pH របស់សាច់ក្តាមបន្តិចបន្តួចនៅចុងបញ្ចប់នៃការរក្សាទុក។ | អាយុកាលរក្សាទុកកើនឡើងរហូតដល់យ៉ាងហោចណាស់ ១១ ថ្ងៃ ដោយមានចំនួនអតិសុខុមប្រាណទាបអាចទទួលយកបាន។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើបរិក្ខារម៉ាស៊ីនទំនើប និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ពិសេសមួយចំនួន។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់កូនក្តាមថ្មពីកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមក្តាមសក Andaman ក្នុងខេត្ត Ranong។ ទោះបីជាការសិក្សាធ្វើនៅក្រៅប្រទេស ប៉ុន្តែប្រភេទក្តាមថ្ម Scylla serrata និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុគឺស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងតំបន់ឆ្នេរនៃប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តបានដោយផ្ទាល់។
បច្ចេកទេសចម្រុះនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរ និងពង្រឹងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់គ្រឿងសមុទ្រស្រស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
ការធ្វើសមាហរណកម្មប្រព័ន្ធលាងសម្អាតដោយទឹកអូហ្សូន រួមជាមួយបច្ចេកវិទ្យាវេចខ្ចប់ MAP នឹងផ្តល់តម្លៃបន្ថែមយ៉ាងធំធេងដល់ផលិតផលគ្រឿងសមុទ្រកម្ពុជា ឆ្លើយតបទៅនឹងស្តង់ដារទីផ្សារអន្តរជាតិ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Modified Atmosphere Packaging (ការវេចខ្ចប់ដោយកែប្រែបរិយាកាស) | គឺជាបច្ចេកទេសវេចខ្ចប់ដោយបូមខ្យល់ធម្មតាចេញ ហើយបញ្ចូលឧស្ម័នចម្រុះ (ដូចជាឧស្ម័នកាបូនិក និងនីត្រូសែន) ចូលទៅក្នុងថង់ជំនួសវិញ ដើម្បីរារាំងការដកដង្ហើម និងការលូតលាស់របស់មេរោគ ដែលជួយរក្សាម្ហូបអាហារឱ្យទុកបានយូរ។ | ដូចជាការដាក់អាហារក្នុងបន្ទប់ដែលមានខ្យល់ពិសេសម្យ៉ាង ដែលធ្វើឱ្យមេរោគដកដង្ហើមមិនរួច និងមិនអាចកើនចំនួនបាន។ |
| Ozone Water (ទឹកអូហ្សូន) | គឺជាទឹកដែលមានរំលាយឧស្ម័នអូហ្សូន (O3) នៅក្នុងនោះ ដែលវាដើរតួជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មយ៉ាងខ្លាំងក្លា សម្រាប់សម្លាប់បាក់តេរី វីរុស និងមេរោគផ្សេងៗលើផ្ទៃអាហារ ដោយមិនបន្សល់ទុកនូវសារធាតុគីមីពុលឡើយ។ | ដូចជាការប្រើប្រាស់ទឹកសាវែលសម្រាប់លាងសម្អាតមេរោគដែរ ប៉ុន្តែវាជាទឹកធម្មជាតិដែលពេលសម្លាប់មេរោគរួច វាសាយភាយទៅជាអុកស៊ីសែនវិញដោយសុវត្ថិភាព។ |
| Psychrotrophic bacteria (បាក់តេរីលូតលាស់ក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់) | គឺជាប្រភេទបាក់តេរីដែលអាចរស់រានមានជីវិត និងលូតលាស់បានយ៉ាងល្អនៅក្នុងបរិយាកាសត្រជាក់ (ដូចជាក្នុងទូរទឹកកក) ហើយពួកវាគឺជាភ្នាក់ងារចម្បងដែលធ្វើឱ្យសាច់ និងគ្រឿងសមុទ្រខូចគុណភាពនៅពេលរក្សាទុកក្នុងទូត្រជាក់។ | ដូចជាសត្វខ្លាឃ្មុំទឹកកក ដែលអាចរស់រាន និងស្វែងរកចំណីបានយ៉ាងងាយស្រួលទោះបីជានៅក្នុងបរិយាកាសត្រជាក់ខ្លាំងក៏ដោយ។ |
| Total Viable Counts (ចំនួនអតិសុខុមប្រាណសរុប) | គឺជារង្វាស់នៃការរាប់ចំនួនមេរោគ (បាក់តេរី ផ្សិត មេដំបែ) ដែលនៅមានជីវិត និងកំពុងលូតលាស់នៅក្នុងសំណាកម្ហូបអាហារ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតគុណភាព និងសុវត្ថិភាពនៃអាហារនោះមុនពេលបរិភោគ។ | ដូចជាការចុះធ្វើជំរឿនប្រជាជន ដើម្បីដឹងថាតើមានមេរោគប៉ុន្មានក្បាលកំពុងរស់នៅ និងបង្កើតកូនចៅនៅលើសាច់ក្តាមនោះ។ |
| Lactic acid bacteria (បាក់តេរីអាស៊ីតឡាក់ទិក) | គឺជាក្រុមបាក់តេរីដែលអាចបំប្លែងជាតិស្ករឱ្យទៅជាអាស៊ីតឡាក់ទិក។ នៅក្នុងការវេចខ្ចប់បែបបូមខ្យល់ ឬ MAP ដែលគ្មានអុកស៊ីសែន ពួកវានឹងកើនឡើងខ្លាំង ហើយផលិតអាស៊ីតដែលធ្វើឱ្យសាច់ក្តាមធ្លាក់ចុះកម្រិត pH និងមានក្លិនជូរស្អុយ។ | ដូចជាចុងភៅដែលចូលចិត្តចម្អិនអាហារឱ្យមានរសជាតិជូរ ដែលនៅពេលមានពួកវាច្រើនពេក វាធ្វើឱ្យសាច់ក្តាមជូរ និងខូចគុណភាព។ |
| Lag phase (ដំណាក់កាលសម្ងំ) | គឺជាដំណាក់កាលដំបូងនៃការលូតលាស់របស់បាក់តេរី ដែលពួកវាកំពុងសម្របខ្លួនទៅនឹងបរិស្ថានថ្មី ហើយមិនទាន់មានការបំបែកខ្លួនកើនចំនួនលឿននៅឡើយ។ បច្ចេកទេសរក្សាទុកអាហារតែងតែព្យាយាមពន្យារដំណាក់កាលនេះឱ្យបានយូរបំផុត។ | ដូចជាពេលដែលកងទ័ពទើបតែមកដល់ទីតាំងថ្មី ហើយកំពុងសម្ងំរៀបចំជំរុំមុនពេលចាប់ផ្តើមវាយលុក (កើនចំនួនពាសពេញសាច់អាហារ)។ |
| Pseudomonas species (ប្រភេទបាក់តេរីស៊ូដូម៉ូណាស) | គឺជាក្រុមបាក់តេរីត្រូវការអុកស៊ីសែន (Aerobic) ដែលជាមេរោគចម្បងបង្កការខូចខាតយ៉ាងលឿនដល់គ្រឿងសមុទ្រស្រស់ៗនៅក្នុងទូរទឹកកក ដោយបង្កើតឱ្យមានក្លិនស្អុយ និងទឹករំអិល ប៉ុន្តែពួកវាអាចត្រូវទប់ស្កាត់បានដោយបរិយាកាសមានឧស្ម័ន CO2 ខ្ពស់។ | ដូចជាក្រុមចោរឯកទេសបំផ្លាញគ្រឿងសមុទ្រស្រស់ ដែលចូលចិត្តខ្យល់អុកស៊ីសែន ប៉ុន្តែខ្លាចញញើតនឹងឧស្ម័នកាបូនិក (CO2) នៅក្នុងថង់វេចខ្ចប់។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
