Original Title: Shipment of Head Lettuce from Production Sites to the Thai Airways International Co. Ltd., Bangkok
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការដឹកជញ្ជូនស្ពៃក្តោប (Head Lettuce) ពីទីតាំងផលិតទៅកាន់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ថៃអន្តរជាតិ (Thai Airways International Co. Ltd.) នៅទីក្រុងបាងកក

ចំណងជើងដើម៖ Shipment of Head Lettuce from Production Sites to the Thai Airways International Co. Ltd., Bangkok

អ្នកនិពន្ធ៖ Suraphong Kosiyachinda (Department of Horticulture, Kasetsart University), Saichol Ketsa (Department of Horticulture, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1984, Kasetsart J. (Nat. Sci.) Vol. 18 No. 1

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការបាត់បង់ទិន្នផលក្រោយពេលប្រមូលផល និងការថយចុះទម្ងន់នៃស្ពៃក្តោប (Head Lettuce) កំឡុងពេលដឹកជញ្ជូនពីតំបន់ខ្ពង់រាបមកកាន់ទីក្រុងបាងកក ដោយសារការវេចខ្ចប់មិនបានល្អ និងជំងឺរលួយចុងស្លឹក (Tipburn)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ផ្ទាល់នៅទីតាំងផលិតដោយប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រកាត់ស្លឹកក្រៅចេញ ការវេចខ្ចប់ និងការប្រើប្រាស់ធុងផ្ទុកផ្សេងៗគ្នាសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Trimmed, Individually Wrapped, Packed in HDPE/Cartons (Treatments 1, 2, 3)
ការកាត់ស្លឹកក្រៅចេញ ខ្ចប់មួយៗ និងដាក់ក្នុងធុងជ័រ HDPE ឬកេសក្រដាស
កាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ការពារការខូចខាតរូបរាង (Physical damage) និងងាយស្រួលក្នុងការទុកដាក់ត្រួតលើគ្នា។ ចំណេញទំហំផ្ទុកនិងថ្លៃដឹកជញ្ជូនដោយមិនបាច់ដឹកកាកសំណល់ស្លឹក។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្ម និងពេលវេលាបន្ថែមសម្រាប់ការកាត់ស្លឹកនិងខ្ចប់នៅកន្លែងផលិត ព្រមទាំងមានការចំណាយបន្ថែមលើសម្ភារៈវេចខ្ចប់។ អត្រាបាត់បង់ទម្ងន់មានកម្រិតទាបបំផុត គឺចន្លោះពី 0.36% ទៅ 0.81% ប៉ុណ្ណោះបន្ទាប់ពីដឹកជញ្ជូន។
Untrimmed, Unwrapped, Packed in Bamboo Baskets (Treatment 4 / Traditional)
មិនកាត់ស្លឹកក្រៅ មិនខ្ចប់ និងដាក់ក្នុងកន្ត្រកឫស្សី (វិធីសាស្ត្រប្រពៃណី)
មិនសូវចំណាយពេលច្រើន និងមិនត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងការរៀបចំនៅទីតាំងផលិត។ កសិករជឿថាស្លឹកក្រៅជួយធ្វើជាទ្រនាប់ការពារការប៉ះទង្គិច។ ខាតទំហំនិងថ្លៃដឹកជញ្ជូនដោយសារត្រូវដឹកស្លឹកដែលមិនប្រើប្រាស់។ ស្លឹកឆាប់ស្វិត រងការខូចខាតរូបរាងច្រើន និងធ្វើឱ្យបន្លែបាត់បង់ជាតិទឹកយ៉ាងលឿនដោយសារខ្យល់បក់។ អត្រាបាត់បង់ទម្ងន់ខ្ពស់ខ្លាំងរហូតដល់ចន្លោះពី 14.08% ទៅ 18.03% ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការវិនិយោគបន្ថែមលើសម្ភារៈវេចខ្ចប់ និងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់នៃការគ្រប់គ្រងកម្លាំងពលកម្មនៅមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ពីខេត្តឈៀងម៉ៃ មកទីក្រុងបាងកក) ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨២ ដោយប្រើប្រាស់ពូជ Lactuca sativa L. var. Great Lake។ ទោះបីជាទិន្នន័យមានចំណាស់ក្តី ប៉ុន្តែបរិបទអាកាសធាតុ ស្ថានភាពផ្លូវ និងបញ្ហាភស្តុភារកម្ម (Logistics) មានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងការដឹកជញ្ជូនបន្លែពីខេត្តមណ្ឌលគិរី ឬតំបន់ភ្នំផ្សេងៗមកកាន់រាជធានីភ្នំពេញ ដែលធ្វើឱ្យការរកឃើញនេះនៅតែមានតម្លៃសម្រាប់កម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងក្រោយពេលប្រមូលផលនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់កសិកម្ម និងការកាត់បន្ថយការខាតបង់ស្បៀងអាហារនៅកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការដឹកជញ្ជូនបន្លែទាំងដុលក្នុងកន្ត្រកឫស្សី មកប្រើប្រាស់ការវេចខ្ចប់ត្រឹមត្រូវ និងការត្រួតពិនិត្យគុណភាពពីប្រភពដើម គឺជាជំហានដ៏ចាំបាច់ដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណេញ និងកាត់បន្ថយការបោះចោលបន្លែនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃការបាត់បង់ និងការចំណាយបច្ចុប្បន្ន (Loss Assessment): ចុះសិក្សាផ្ទាល់នៅចម្ការដើម្បីវាស់វែងទម្ងន់ស្លឹកក្រៅដែលត្រូវកាត់ចោល និងប្រៀបធៀបថ្លៃដឹកជញ្ជូនកាកសំណល់ទាំងនោះដោយប្រើប្រាស់ Microsoft Excel ដើម្បីបង្ហាញពីការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចដល់កសិករ។
  2. សាកល្បងប្រើប្រាស់សម្ភារៈវេចខ្ចប់ថ្មី (Packaging Trials): ធ្វើតេស្តសាកល្បងប្រើប្រាស់ធុងជ័រ HDPE Containers ដែលអាចតម្រួតលើគ្នាបាន និងក្រដាសរុំការពារសំណើម (Proof Paper) ដើម្បីជំនួសកន្ត្រកឫស្សីប្រពៃណីសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូនសាកល្បងពីចម្ការមកទីក្រុង។
  3. បណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសដល់កសិករ (Capacity Building): រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលដល់សហគមន៍កសិកម្មពីរបៀបកាត់ស្លឹកក្រៅចេញ និងការត្រួតពិនិត្យ និងជម្រុះចោលបន្លែដែលមានជំងឺរលួយចុងស្លឹក (Tipburn) មុនពេលវេចខ្ចប់ ដោយពន្យល់ពីអត្ថប្រយោជន៍ទម្ងន់ និងតម្លៃ។
  4. តាមដានបរិយាកាសពេលដឹកជញ្ជូន (Transport Monitoring): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Temperature & Humidity Data Loggers ដើម្បីកត់ត្រាសីតុណ្ហភាព និងសំណើមក្នុងរថយន្តដឹកជញ្ជូន ដើម្បីធានាថាបន្លែមិនបាត់បង់ជាតិទឹកដោយសារខ្យល់បក់ខ្លាំង ឬកម្តៅ។
  5. បង្កើតស្តង់ដារត្រួតពិនិត្យគុណភាព (Establish QC Standards): សហការជាមួយអ្នកទិញធំៗ (ផ្សារទំនើប ឬសណ្ឋាគារ) ដើម្បីបង្កើតបញ្ជីត្រួតពិនិត្យ (QC Checklist) ដែលតម្រូវឱ្យមានការវេចខ្ចប់ដាច់ដោយឡែក និងគ្មានរោគសញ្ញាជំងឺមុនពេលចុះកិច្ចសន្យាទទួលទិញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Tipburn (ជំងឺរលួយចុងស្លឹក) ជាវិបត្តិសរីរវិទ្យានៅលើដំណាំស្ពៃក្តោប ដែលច្រើនបណ្តាលមកពីការលូតលាស់លឿនពេក អតុល្យភាពនៃការបែងចែកជាតិទឹក ឬកង្វះជាតិកាល់ស្យូម ធ្វើឱ្យចុងស្លឹកប្រែជាពណ៌ត្នោត និងរលួយ ដែលធ្វើឱ្យបន្លែបាត់បង់គុណភាពទីផ្សារទាំងស្រុង។ ដូចជាមនុស្សដែលខ្វះជាតិកាល់ស្យូមធ្វើឱ្យក្រចកស្រួយបាក់ ស្ពៃក្តោបដែលលូតលាស់លឿនពេកហើយខ្វះជាតិចិញ្ចឹមទៅដល់ចុងស្លឹក ធ្វើឱ្យគែមស្លឹករបស់វាខ្លោចឬរលួយ។
Wrapper leaves (ស្លឹកក្រៅការពារ) ជាស្រទាប់ស្លឹកខាងក្រៅបង្អស់របស់ស្ពៃក្តោប ដែលមិនមែនជាផ្នែកសម្រាប់បរិភោគ។ កសិករតាមបែបប្រពៃណីជារឿយៗទុកវាដើម្បីការពារការប៉ះទង្គិច ប៉ុន្តែតាមការសិក្សារកឃើញថាវាស៊ីទំហំផ្ទុកច្រើន ធ្វើឱ្យខាតថ្លៃដឹកជញ្ជូន និងងាយឆ្លងមេរោគ។ ប្រៀបដូចជាសំបកកេសក្រដាសរុំទំនិញ ដែលជួយការពាររបស់ខាងក្នុង ប៉ុន្តែបើទុកចោលមិនបកចេញពេលដឹកជញ្ជូន វាគ្រាន់តែបន្ថែមទម្ងន់ និងទំហំឥតប្រយោជន៍។
Postharvest losses (ការបាត់បង់ក្រោយពេលប្រមូលផល) ការថយចុះនូវបរិមាណ (ទម្ងន់) ឬគុណភាពរបស់កសិផលបន្ទាប់ពីបានប្រមូលផលរួច រហូតដល់ពេលទៅដល់ដៃអ្នកប្រើប្រាស់ ដែលបណ្តាលមកពីការវេចខ្ចប់មិនល្អ ការខូចខាតរូបរាង និងការបាត់បង់ជាតិទឹក។ ដូចជាការទិញទឹកកកមួយដុំពីផ្សារយកមកផ្ទះ ហើយវារលាយអស់ពាក់កណ្តាលតាមផ្លូវដោយសារអាកាសធាតុក្តៅនិងការវេចខ្ចប់មិនជិតល្អ។
ASEAN high density polyethylene (HDPE) containers (ធុងជ័រ HDPE ស្តង់ដារអាស៊ាន) ជាប្រភេទធុងប្លាស្ទិករឹងមានគុណភាពខ្ពស់ ដែលមិនងាយរងឥទ្ធិពលពីសំណើម មានភាពធន់នឹងការប៉ះទង្គិច អាចដាក់ត្រួតលើគ្នាបាន (Stackable) និងមិនសង្កត់លើបន្លែខាងក្នុង។ ដូចជាវ៉ាលីធ្វើដំណើរប្រភេទរឹង ដែលទោះបីជាគេគរវ៉ាលីផ្សេងទៀតពីលើ ក៏របស់របរខាងក្នុងមិនងាយរងការប៉ះទង្គិចនិងខូចខាតឡើយ។
Transpiration (ការរំហួតជាតិទឹកពីរុក្ខជាតិ) ដំណើរការដែលរុក្ខជាតិបញ្ចេញជាតិទឹកទៅក្នុងបរិយាកាស។ ក្នុងអំឡុងពេលដឹកជញ្ជូន បើមានខ្យល់បក់ខ្លាំង ឬសំណើមទាប ការរំហួតនេះនឹងធ្វើឱ្យបន្លែបាត់បង់ជាតិទឹក ស្រពោន និងថយទម្ងន់យ៉ាងលឿន។ ដូចជាមនុស្សបែកញើសពេលត្រូវកម្តៅថ្ងៃ ឬខ្យល់ក្តៅបក់ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យរាងកាយខ្វះជាតិទឹក និងស្រកទម្ងន់បណ្តោះអាសន្ន។
Proof paper (ក្រដាសការពារសំណើម) ជាប្រភេទក្រដាសដែលគេប្រើសម្រាប់រុំបន្លែនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយការបាត់បង់សំណើម ការពារការកកិត (Abrasion) និងរក្សាភាពស្រស់របស់បន្លែក្នុងអំឡុងពេលដឹកជញ្ជូនដោយដើរតួជាទ្រនាប់ផងដែរ។ ដូចជាការស្លៀកអាវរងាដើម្បីការពារស្បែកកុំឱ្យស្ងួតបែកស្រកានៅរដូវរងា ក្រដាសនេះជួយរក្សាជាតិទឹកក្នុងស្ពៃក្តោបមិនឱ្យហួតចេញលឿនពេក។
Lactuca sativa L. var. Great Lake (ពូជស្ពៃក្តោប Great Lake) ជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រ និងពូជរបស់ស្ពៃក្តោប (Head lettuce) ដែលគេពេញនិយមដាំនៅតំបន់ខ្ពង់រាប មានរាងមូលក្តោបណែនល្អ និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាកម្មវត្ថុក្នុងការសិក្សានេះ។ ជាឈ្មោះផ្លូវការ ឬឈ្មោះអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណរបស់ប្រភេទស្ពៃក្តោប ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រទូទាំងពិភពលោកប្រើដើម្បីសម្គាល់ពូជវាយ៉ាងច្បាស់លាស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖