Original Title: SỬ DỤNG TÀI NGUYÊN NƯỚC MẶT TRONG ĐIỀU KIỆN XÂM NHẬP MẶN TỪ GÓC NHÌN ĐỔI MỚI SÁNG TẠO MANG TÍNH BAO TRÙM TẠI HUYỆN AN BIÊN, TỈNH KIÊN GIANG
Source: www.researchgate.net
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់ធនធានទឹកលើផ្ទៃដីក្នុងលក្ខខណ្ឌនៃការជ្រៀតចូលនៃទឹកប្រៃ ពីទស្សនវិស័យនវានុវត្តន៍ប្រកបដោយបរិយាបន្ន នៅក្នុងស្រុក An Bien ខេត្ត Kien Giang

ចំណងជើងដើម៖ SỬ DỤNG TÀI NGUYÊN NƯỚC MẶT TRONG ĐIỀU KIỆN XÂM NHẬP MẶN TỪ GÓC NHÌN ĐỔI MỚI SÁNG TẠO MANG TÍNH BAO TRÙM TẠI HUYỆN AN BIÊN, TỈNH KIÊN GIANG

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyễn Thanh Bình (Trường Đại học Cần Thơ), Lê Vân Thủy Tiên (Trường Đại học Cần Thơ), Nguyễn Hiếu Trung (Trường Đại học Cần Thơ), Nguyễn Thị Ngọc Báu (Trường Đại học Cần Thơ), Bạch Tân Sinh (Học viện Khoa học Công nghệ và Đổi mới Sáng tạo), Nguyễn Nguyên Minh (CSIRO, Australia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ JSTPM Tập 10, Số 4, 2021

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural & Environmental Sciences

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការជ្រៀតចូលទឹកប្រៃ និងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ដែលបណ្តាលឱ្យខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ការដាំដុះស្រូវ និងតម្រូវឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះ ដោយរួមបញ្ចូលការវិភាគទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំ និងការប្រមូលទិន្នន័យបឋមតាមរយៈការសម្ភាសន៍ដើម្បីវាយតម្លៃលើប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្លាស់ប្តូរ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Rice Monoculture Model (2 crops/year)
គំរូដាំស្រូវឯកត្តកម្ម (ស្រូវ២រដូវក្នុងមួយឆ្នាំ)
ងាយស្រួលអនុវត្តតាមបែបប្រពៃណី និងមិនទាមទារដើមទុនវិនិយោគដំបូងច្រើន។ ប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យខ្ពស់នៃការខូចខាតដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួតនិងការជ្រៀតចូលនៃទឹកប្រៃ ព្រមទាំងបណ្តាលឱ្យមានការបំពុលបរិស្ថានដោយសារការប្រើប្រាស់ជីគីមី។ ផ្តល់ប្រាក់ចំណេញទាប ត្រឹមតែប្រហែល ២៨ លានដុង/ហិកតា/ឆ្នាំ។
Shrimp-Rice Combination Model
គំរូចិញ្ចឹមបង្កង និងដាំស្រូវរួមបញ្ចូលគ្នា (Shrimp-Rice Model)
សម្របខ្លួនបានល្អទៅនឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុនិងទឹកប្រៃ ផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់គីមី និងជួយស្តារប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ទាមទារដើមទុនវិនិយោគដំបូងខ្ពស់ (សម្រាប់ការជីកស្រះ/រៀបចំដី) មិនស័ក្តិសមសម្រាប់ដីទួល និងទាមទារចំណេះដឹងបច្ចេកទេសថ្មីៗក្នុងការចិញ្ចឹមបង្កង។ បង្កើនប្រាក់ចំណេញរហូតដល់ ៦៥ លានដុង/ហិកតា/ឆ្នាំ និងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់គំរូកសិកម្មថ្មីនេះទាមទារការវិនិយោគទាំងលើផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសពីអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងស្រុក An Bien ខេត្ត Kien Giang ប្រទេសវៀតណាម ដោយផ្អែកលើការសម្ភាសន៍កសិករចំនួន ៥១ គ្រួសារ និងមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធនៅថ្នាក់មូលដ្ឋាន។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងគោលនយោបាយជាក់លាក់នៃតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គវៀតណាមតែប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា របកគំហើញនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះខេត្តជាប់មាត់សមុទ្រ និងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គក្រោមរបស់យើងមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាច្រើន និងកំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាជ្រៀតចូលទឹកប្រៃដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គំរូបង្កង-ស្រូវ និងវិធីសាស្ត្រនវានុវត្តន៍ប្រកបដោយបរិយាបន្ន (Inclusive Innovation) នេះ គឺមានសក្តានុពលខ្លាំងសម្រាប់ការសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

ការយកគំរូនេះមកអនុវត្តអាចធានាបាននូវនិរន្តរភាពសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ និងការអភិរក្សបរិស្ថានអេកូឡូស៊ី ប្រសិនបើមានការគាំទ្រច្បាស់លាស់ពីគោលនយោបាយរដ្ឋាភិបាល និងការផ្តល់បច្ចេកទេសដល់កសិករទាន់ពេលវេលា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាពីបរិបទភូមិសាស្ត្រ និងវាយតម្លៃហានិភ័យទឹកប្រៃ (Salinity Risk Assessment): និស្សិតគួរប្រើប្រាស់កម្មវិធីប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) ដូចជា QGISArcGIS រួមជាមួយទិន្នន័យពីក្រសួងធនធានទឹក និងឧតុនិយម ដើម្បីគូសផែនទីនិងកំណត់តំបន់កសិកម្មដែលងាយរងគ្រោះដោយការជ្រៀតចូលនៃទឹកប្រៃ (ឧទាហរណ៍ នៅខេត្តកំពត ឬកែប)។
  2. ជំហានទី២៖ ស្រាវជ្រាវ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Cost-Benefit Analysis): ចុះធ្វើការអង្កេតប្រមូលទិន្នន័យបឋម (Primary Data) ពីកសិករមូលដ្ឋាន ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Participatory Rural Appraisal (PRA) ដើម្បីប្រៀបធៀបប្រាក់ចំណេញ ការចំណាយដើមទុន និងហានិភ័យរវាងការដាំស្រូវសុទ្ធ និងការធ្វើកសិកម្មចម្រុះ។
  3. ជំហានទី៣៖ សិក្សាពីបច្ចេកទេសវារីវប្បកម្ម និងការកាត់បន្ថយគីមី (Sustainable Aquaculture Techniques): ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសជាក់ស្តែងក្នុងការចិញ្ចឹមបង្កងក្នុងស្រែ និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំ ឬជីជីវសាស្ត្រ (Bio-medicines/Bio-fertilizers) ជំនួសជីគីមី ដោយទាក់ទងសហការជាមួយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវនិងអភិវឌ្ឍន៍វារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា។
  4. ជំហានទី៤៖ វិភាគគោលនយោបាយ និងរៀបចំដំណោះស្រាយនវានុវត្តន៍ប្រកបដោយបរិយាបន្ន (Inclusive Policy Proposal): សិក្សាពីច្បាប់ភូមិបាលកម្ពុជា និងការកំណត់តំបន់ប្រើប្រាស់ដី រួចសរសេរជាឯកសារគោលនយោបាយសង្ខេប (Policy Brief) ដោយស្នើឱ្យមានយន្តការសហការរវាង 'រដ្ឋ អ្នកស្រាវជ្រាវ អាជីវកម្ម និងកសិករ' ដើម្បីគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុនិងច្បាប់ដល់ការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធកសិកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Inclusive innovation ជានវានុវត្តន៍ឬការច្នៃប្រឌិតដែលផ្តោតលើការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ ជាពិសេសប្រជាជននៅមូលដ្ឋានឬជនងាយរងគ្រោះ ដើម្បីធានាថាគ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបានទុកចោលក្នុងការទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចនិងបច្ចេកវិទ្យា។ ដូចជាការធ្វើម្ហូបមួយឆ្នាំងធំដែលអ្នកភូមិគ្រប់គ្នាបានចូលរួមតាក់តែងរូបមន្ត បញ្ចូលគ្រឿងផ្សំ និងបានញ៉ាំចែកគ្នាយ៉ាងស្មើភាព មិនមែនធ្វើសម្រាប់តែមនុស្សមួយក្រុមនោះទេ។
Salinity intrusion ជាបាតុភូតដែលទឹកប្រៃពីសមុទ្រហូរចូល ឬជ្រាបចូលទៅក្នុងប្រភពទឹកសាបនៅតំបន់ដីគោក (ដូចជាទន្លេ ព្រែក ឬទឹកក្រោមដី) ជាពិសេសនៅរដូវប្រាំង ដែលធ្វើឱ្យទឹកនោះលែងអាចប្រើប្រាស់សម្រាប់ការដាំដុះកសិកម្មប្រពៃណីបាន។ ដូចជាទឹកត្រីដែលកំពប់ចូលទៅក្នុងកែវទឹកសាប ដែលធ្វើឱ្យទឹកសាបនោះប្រៃ ហើយលែងអាចយកមកផឹកបាន។
Monoculture ជាប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលកសិករដាំដុះដំណាំតែមួយប្រភេទគត់ (ដូចជាដាំតែស្រូវសុទ្ធ) នៅលើដីដដែលៗពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ ដែលធ្វើឱ្យដីឆាប់ខូចគុណភាព និងងាយប្រឈមនឹងហានិភ័យសត្វល្អិត។ ដូចជាការញ៉ាំតែបាយសរាល់ថ្ងៃដោយគ្មានម្ហូបយូរៗទៅ ដែលធ្វើឱ្យរាងកាយខ្វះជីវជាតិ និងងាយឈឺ។
Participatory Rural Appraisal (PRA) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាជននៅតំបន់ជនបទចូលរួមដោយផ្ទាល់ក្នុងការវិភាគស្ថានភាពជីវភាព បញ្ហាប្រឈម និងសក្តានុពលរបស់ពួកគេ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយសមស្របរួមគ្នា ជាជាងការឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវពីខាងក្រៅមកគិតជំនួស។ ដូចជាការហៅសមាជិកគ្រួសារទាំងមូលមកអង្គុយជុំគ្នា ដើម្បីគូសផែនទីចំណូលចំណាយ និងសម្រេចចិត្តរួមគ្នាថាតើគួរធ្វើជំនួញអ្វីបន្តទៀត។
Key Informant Panel (KIP) ជាក្រុមអ្នកផ្តល់ព័ត៌មានគន្លឹះ ដែលជាបុគ្គលមានចំណេះដឹង ជំនាញ ឬបទពិសោធន៍ស៊ីជម្រៅអំពីបញ្ហាជាក់លាក់ណាមួយនៅក្នុងសហគមន៍ (ដូចជាមេឃុំ មន្ត្រីកសិកម្ម ឬកសិករចាស់វស្សា) ដើម្បីផ្តល់ទិន្នន័យស្រាវជ្រាវដែលមានភាពសុក្រឹតខ្ពស់។ ដូចជាការទៅសួរមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ដែលរស់នៅតំបន់នោះយូរឆ្នាំ ដើម្បីចង់ដឹងពីប្រវត្តិអាថ៌កំបាំងរបស់ប្រាសាទ ជាជាងការសួរទៅកាន់ភ្ញៀវទេសចរទូទៅដែលទើបតែមកលេង។
Focus Group Discussion (FGD) ជាការពិភាក្សាជាក្រុមតូចមួយ (ជាទូទៅមានសមាជិកពី ៦ ទៅ ១០ នាក់) ដែលមានគោលដៅជាក់លាក់ ដើម្បីប្រមូលមតិយោបល់ ឥរិយាបថ និងការយល់ឃើញរបស់ពួកគេលើប្រធានបទណាមួយ។ ដូចជាការកោះហៅសិស្សតំណាងថ្នាក់ចំនួន៨នាក់ មកជជែកគ្នាពីវិធីសាស្រ្តកែលម្អការបង្រៀនរបស់គ្រូ ដើម្បីយកមតិរួមទៅអនុវត្តបន្ត។
Agro-ecological model ជាគំរូកសិកម្មដែលរួមបញ្ចូលការផលិតកសិផលជាមួយនឹងការថែរក្សាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ (ដូចជាការចិញ្ចឹមបង្កងនិងដាំស្រូវឆ្លាស់គ្នាក្នុងស្រែតែមួយ) ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ទៅវិញទៅមក កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី និងរក្សាតុល្យភាពបរិស្ថាន។ ដូចជាការចិញ្ចឹមត្រីក្នុងអាងស្តុកទឹកក្បែរចម្ការបន្លែ ដែលអាចយកទឹកនោះស្រោចបន្លែធ្វើជាជី ហើយបន្លែផ្តល់ម្លប់ដល់ត្រី ដោយពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមកតាមបែបធម្មជាតិ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖