Original Title: โครงการ การถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารจากปลาของชุมชนจังหวัดสิงห์บุรี (งบประมาณตามโครงการคลินิกเทคโนโลยี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557)
Source: www.clinictech.rmutp.ac.th
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

គម្រោងការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផលិតផលម្ហូបអាហារពីត្រីរបស់សហគមន៍ខេត្ត Sing Buri (ថវិកាគម្រោងគ្លីនិកបច្ចេកវិទ្យា ឆ្នាំសារពើពន្ធ ២០១៤)

ចំណងជើងដើម៖ โครงการ การถ่ายทอดเทคโนโลยีการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารจากปลาของชุมชนจังหวัดสิงห์บุรี (งบประมาณตามโครงการคลินิกเทคโนโลยี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2557)

អ្នកនិពន្ធ៖ Juthamas Peerapatchara (Rajamangala University of Technology Phra Nakhon)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014

វិស័យសិក្សា៖ Food Technology and Community Development

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ គម្រោងនេះដោះស្រាយបញ្ហាអាយុកាលរក្សាទុកខ្លីរបស់ផលិតផលត្រីក្នុងស្រុក ដោយផ្តោតលើតម្រូវការអភិវឌ្ឍផលិតផលថ្មីៗ ការរចនាការវេចខ្ចប់ និងការបង្កើនប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ក្រុមសហគមន៍ក្នុងខេត្ត Sing Buri ។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ កម្មវិធីនេះបានប្រើប្រាស់សិក្ខាសាលាបណ្តុះបណ្តាលអនុវត្តផ្ទាល់ និងការវាយតម្លៃតាមដាន ដើម្បីផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាកែច្នៃម្ហូបអាហារ និងបង្កើនតម្លៃផលិតផលដល់សហគមន៍មូលដ្ឋាន។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីភាពជោគជ័យនៃគម្រោងផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាកែច្នៃត្រីនៅខេត្ត Sing Buri ប្រទេសថៃ ដែលបានជួយលើកកម្ពស់ជីវភាពសហគមន៍មូលដ្ឋានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ តាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសកែច្នៃម្ហូបអាហារ និងការវេចខ្ចប់ អ្នកចូលរួមភាគច្រើនអាចបង្កើនប្រាក់ចំណូល និងពង្រីកឱកាសទីផ្សាររបស់ខ្លួនបានយ៉ាងគាប់ប្រសើរ។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
អត្រានៃការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងខ្ពស់ (High Knowledge Utilization) អ្នកចូលរួមស្ទើរតែទាំងអស់បានយកចំណេះដឹងដែលទទួលបានពីការបណ្តុះបណ្តាលទៅអនុវត្តជាក់ស្តែងក្នុងការប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិត ក្នុងការប្រើប្រាស់ក្នុងគ្រួសារ និងនៅកន្លែងធ្វើការ ដែលបង្ហាញពីភាពមានប្រយោជន៍នៃបច្ចេកវិទ្យាដែលបានផ្ទេរ។ ៩៥,៧១% នៃអ្នកចូលរួម (៦៧ នាក់ ក្នុងចំណោម ៧០ នាក់) បានប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះក្រោយពេលបណ្តុះបណ្តាលរួច។
ការបង្កើតប្រាក់ចំណូល និងផលចំណេញ (Income Generation and ROI) គម្រោងនេះបានជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលប្រចាំខែដល់សមាជិកសហគមន៍យ៉ាងច្បាស់លាស់ ដែលបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ធៀបនឹងទុនវិនិយោគដែលបានចំណាយ។ អ្នកចូលរួមមានប្រាក់ចំណូលកើនឡើងជាមធ្យម ១០០០ បាត ក្នុងមួយខែ/ម្នាក់ ដោយទទួលបានផលចំណេញត្រឡប់មកវិញ (ROI) ៣,០៩ ដង នៃថ្លៃដើមគម្រោង (៣៨៨៤ បាត/ម្នាក់)។
កម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់អ្នកចូលរួម (Participant Satisfaction) កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលទទួលបានការគាំទ្រ និងការវាយតម្លៃខ្ពស់ពីសំណាក់អ្នកចូលរួម ទាំងលើខ្លឹមសារមេរៀន សមត្ថភាពគ្រូឧទ្ទេស និងការរៀបចំកម្មវិធី។ អត្រានៃការពេញចិត្តសរុបមានចំនួន ៨៩,៦០% (ខ្ពស់ជាងគោលដៅរំពឹងទុកដែលបានកំណត់ត្រឹម ៨៥%)។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍សំខាន់ៗដើម្បីធានាបាននូវនិរន្តរភាព និងការរីកចម្រើនជាបន្តបន្ទាប់នៃសហគ្រាសសហគមន៍ក្រោយពេលគម្រោងបញ្ចប់។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
ស្ថាប័នអប់រំ និងរដ្ឋាភិបាល (Educational Institutions and Government) គួរផ្តល់ការគាំទ្រ និងការតាមដានជាបន្តបន្ទាប់ដល់សហគមន៍យ៉ាងហោចណាស់ពី ៣ ទៅ ៥ ឆ្នាំ ដើម្បីធានាថាសហគមន៍អាចពឹងផ្អែកលើខ្លួនឯងបានយូរអង្វែង។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ (Research Institutions) បន្តការស្រាវជ្រាវដើម្បីបង្កើតបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ និងការរចនាការវេចខ្ចប់ដែលឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការទីផ្សារទំនើប និងជួយពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកផលិតផល។ ខ្ពស់ (High)
សហគមន៍មូលដ្ឋាន (Local Communities) បន្តអនុវត្តវិធីសាស្ត្រវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាដែលបានរៀនសូត្រ ដើម្បីបន្ថែមតម្លៃដល់កសិផលមូលដ្ឋាន កាត់បន្ថយចំណាយ និងលើកកម្ពស់ស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់សហគមន៍នេសាទនៅជុំវិញបឹងទន្លេសាប និងតាមដងទន្លេមេគង្គ។ វាផ្តល់នូវគំរូដ៏ល្អមួយសម្រាប់ការកែច្នៃផលិតផលត្រីដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែម កាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផល និងលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាជននៅតំបន់ជនបទ។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការអនុវត្តគំរូនៃការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាផ្ទាល់ដល់សហគមន៍បែបនេះ នឹងជួយផ្លាស់ប្តូរការកែច្នៃត្រីបែបប្រពៃណីនៅកម្ពុជា ឱ្យក្លាយជាឧស្សាហកម្មខ្នាតតូចដែលមានស្តង់ដារ សុវត្ថិភាព និងមានទីផ្សារទូលំទូលាយ។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃតម្រូវការសហគមន៍ (Community Needs Assessment): ធ្វើការអង្កេតតាមសហគមន៍នេសាទគោលដៅនៅកម្ពុជា ដើម្បីកំណត់ពីធនធានវត្ថុធាតុដើម បញ្ហាប្រឈមក្នុងការរក្សាទុកត្រី និងតម្រូវការបច្ចេកវិទ្យាកែច្នៃជាក់ស្តែង។
  2. បង្កើតកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស (Technical Training Program Design): រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលអនុវត្តផ្ទាល់ ស្តីពីបច្ចេកទេសកែច្នៃម្ហូបអាហារទំនើប (ឧទាហរណ៍៖ នំស្រួយត្រី ត្រីប្រឡាក់គ្រឿង) និងស្តង់ដារអនាម័យចំណីអាហារ ដោយសហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យជំនាញ។
  3. ការអភិវឌ្ឍការវេចខ្ចប់ និងម៉ាកសញ្ញា (Packaging and Branding Development): បណ្តុះបណ្តាលសហគមន៍អំពីការរចនាការវេចខ្ចប់ប្រកបដោយភាពទាក់ទាញ និងអាចពន្យារអាយុកាលផលិតផល ដើម្បីអាចដាក់លក់ក្នុងផ្សារទំនើប ឬលក់ជូនភ្ញៀវទេសចរ។
  4. ការតាមដាន និងវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់ (Monitoring and Impact Evaluation): បង្កើតប្រព័ន្ធតាមដានក្រោយការបណ្តុះបណ្តាល (រយៈពេល ១ខែ ទៅ ៦ខែ) ដើម្បីវាស់ស្ទង់អត្រានៃការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង កំណើនប្រាក់ចំណូល និងផលចំណេញត្រឡប់មកវិញ (ROI) របស់សហគមន៍។
  5. ការគាំទ្រជាប្រចាំពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ (Continuous Institutional Support): បង្កើតកម្មវិធីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងសាកលវិទ្យាល័យ ឬវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកម្ពុជា ជាមួយសហគមន៍មូលដ្ឋាន ដើម្បីផ្តល់ការប្រឹក្សា និងគាំទ្រយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ឆ្នាំបន្តបន្ទាប់។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Technology Transfer ការនាំយកចំណេះដឹង បច្ចេកទេស និងការស្រាវជ្រាវពីសាកលវិទ្យាល័យ ឬស្ថាប័នជំនាញ ទៅបង្រៀននិងអនុវត្តផ្ទាល់នៅក្នុងសហគមន៍ ដើម្បីកែលម្អផលិតភាពនិងបង្កើតផលិតផលថ្មី។ ដូចជាការយកក្បួនធ្វើម្ហូបតាមស្តង់ដាររោងចក្រ មកបង្រៀនអ្នកភូមិឱ្យចេះធ្វើលក់ខ្លួនឯង។
Value Addition ដំណើរការកែច្នៃវត្ថុធាតុដើម (ដូចជាត្រីស្រស់) ទៅជាផលិតផលសម្រេចដែលមានតម្លៃថ្លៃជាងមុន (ដូចជានំស្រួយត្រី ឬសាច់ក្រកត្រី) ដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណេញ។ ដូចជាការយកត្រីតម្លៃថោកដែលលក់មិនដាច់ មកធ្វើជានំស្រួយច្រកកញ្ចប់លក់បានថ្លៃជាងមុន២ទៅ៣ដង។
Community Enterprise ការប្រមូលផ្តុំគ្នារបស់ប្រជាជនក្នុងសហគមន៍ ដើម្បីផលិតនិងលក់ទំនិញរួមគ្នា ដោយប្រើប្រាស់ធនធាននិងចំណេះដឹងក្នុងតំបន់ ក្នុងគោលបំណងបង្កើនប្រាក់ចំណូលសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន (ទាក់ទងនឹងគម្រោង OTOP របស់ថៃ)។ ដូចជាអ្នកភូមិរួមគ្នាបង្កើតរោងជាងតូចមួយ ដើម្បីកែច្នៃត្រីប្រចាំភូមិលក់ ហើយយកប្រាក់ចំណេញមកចែកគ្នា។
Return on Investment (ROI) ការវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃគម្រោង ដោយប្រៀបធៀបប្រាក់ចំណេញ ឬកំណើនចំណូលដែលទទួលបានពីការអនុវត្តគម្រោង ទៅនឹងទំហំថវិកាដែលបានចំណាយជាដើមទុន។ ដូចជាការបោះទុនទិញឧបករណ៍និងវគ្គរៀនអស់១០ដុល្លារ ហើយរកប្រាក់បាន៣០ដុល្លារមកវិញ មានន័យថាចំណេញបាន៣ដងនៃដើមទុន។
Shelf Life Extension ការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសវេចខ្ចប់ និងការកែច្នៃម្ហូបអាហារ (ដូចជាការសម្ងួត ការបំពង ការប្រើកញ្ចប់ប្លាស្ទិកជិតល្អ) ដើម្បីការពារកុំឱ្យផលិតផលឆាប់ខូច ដែលជួយពង្រីកទីផ្សារនិងពេលវេលាលក់។ ដូចជាការប្តូរពីការខ្ចប់ស្លឹកចេកដែលទុកបានតែ១ថ្ងៃ មកដាក់ក្នុងកញ្ចប់ប្លាស្ទិកបូមខ្យល់ចេញដែលទុកបាន៣ខែ។
Agricultural Extension កម្មវិធីអប់រំ និងផ្តល់សេវាប្រឹក្សាបច្ចេកទេសដោយរដ្ឋាភិបាល ឬស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ ដល់កសិករ និងអ្នកផលិតនៅតាមជនបទ ដើម្បីលើកកម្ពស់ជីវភាព ស្តង់ដារផលិតកម្ម និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។ ដូចជាមានគ្រូពេទ្យកសិកម្មចុះមកប្រាប់អ្នកភូមិពីរបៀបធ្វើអនាម័យ និងរបៀបលាយគ្រឿងទេសឱ្យត្រូវស្តង់ដារទីផ្សារទំនើប។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖