Original Title: อิทธิพลของอุณหภูมิและระยะเวลาการเก็บรักษาที่มีผลต่อความคงทนของน้ำมันพืช (Influence of Temperature and Storage Time on Vegetable Oil Stability)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាពនិងរយៈពេលផ្ទុកទៅលើស្ថិរភាពនៃប្រេងរុក្ខជាតិ

ចំណងជើងដើម៖ อิทธิพลของอุณหภูมิและระยะเวลาการเก็บรักษาที่มีผลต่อความคงทนของน้ำมันพืช (Influence of Temperature and Storage Time on Vegetable Oil Stability)

អ្នកនិពន្ធ៖ Paijit Chantrawong (Agricultural Chemistry Division, Department of Agriculture, Bangkok), Wilai Kanchanapoom, Malee Prapawat, Orawan Vungdeetum

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1984 Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការខូចគុណភាព (Rancidity) នៃប្រេងរុក្ខជាតិល្បីៗចំនួន៤ប្រភេទនៅប្រទេសថៃ ដោយពិនិត្យមើលឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាព និងរយៈពេលនៃការផ្ទុកទៅលើស្ថិរភាពរបស់វា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានវាស់ស្ទង់តម្លៃ peroxide នៃសំណាកប្រេងដែលត្រូវបានផ្ទុកនៅក្រោមលក្ខខណ្ឌសីតុណ្ហភាព និងរយៈពេលផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
100% Rice Bran Oil
ប្រេងកន្ទក់សុទ្ធ១០០%
ជាប្រភេទប្រេងដែលពេញនិយម និងងាយស្រួលរកទិញនៅលើទីផ្សារ។ ងាយខូចគុណភាព និងធុំក្លិនអួរលឿនបំផុត ប្រហែលដោយសារខ្វះសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម (Antioxidants) នៅក្នុងផលិតផលនេះ។ ក្នុងតេស្ត AOM តម្លៃពែរអុកស៊ីតកើនឡើងដល់កម្រិតកំណត់ (10 meq/1000g) ដោយចំណាយពេលត្រឹមតែ ១ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។
100% Soybean Oil
ប្រេងសណ្តែកសៀងសុទ្ធ១០០%
មានតម្លៃសមរម្យ និងត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការចម្អិនអាហារ។ មានអត្រាប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មលឿននៅពេលរក្សាទុកក្នុងបន្ទប់ដែលមានសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ ឬត្រូវពន្លឺថ្ងៃ។ ដូចទៅនឹងប្រេងកន្ទក់ដែរ វាចំណាយពេលត្រឹមតែ ១ម៉ោងប៉ុណ្ណោះក្នុងការធ្វើតេស្ត AOM ដើម្បីឡើងដល់កម្រិតខូចគុណភាព។
Mixture: Soybean, Rice Bran, Cottonseed Oil (2:2:1)
ល្បាយប្រេង៖ សណ្តែកសៀង កន្ទក់ និងកប្បាស (សមាមាត្រ ២:២:១)
មានស្ថិរភាពខ្ពស់បំផុត និងធន់នឹងការខូចគុណភាពបានយូរជាងគេ មិនថាក្នុងកម្រិតសីតុណ្ហភាពណាមួយនោះទេ។ តម្រូវឱ្យមានការគណនាសមាមាត្រ និងបច្ចេកទេសលាយបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងត្រឹមត្រូវពីរោងចក្រផលិត។ អាចទប់ទល់បានរហូតដល់ ៤ម៉ោងក្នុងតេស្ត AOM ទើបឡើងដល់តម្លៃពែរអុកស៊ីត 10 meq/1000g ដែលបង្ហាញពីស្ថិរភាពដ៏ល្អ។
Mixture: Soybean, Rice Bran, Cottonseed, Kapok Oil (1:1:1:1)
ល្បាយប្រេង៖ សណ្តែកសៀង កន្ទក់ កប្បាស និងគគីរ/កប្បាសព្រៃ (សមាមាត្រ ១:១:១:១)
ជាការសាកល្បងរូបមន្តថ្មីដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមចម្រុះច្រើនប្រភេទ។ មិនមានស្ថិរភាពល្អដូចល្បាយ ២:២:១ នោះទេ ហើយគុណភាពធ្លាក់ចុះលឿន។ ខូចគុណភាពលឿនដូចប្រេងសុទ្ធដែរ ដោយចំណាយពេលត្រឹមតែ ១ម៉ោងក្នុងតេស្ត AOM។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍គីមីចំណីអាហារកម្រិតស្តង់ដារ និងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងសម្រាប់ការផ្ទុកសំណាក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ឆ្នាំ១៩៨៤) ដោយប្រើប្រាស់សំណាកប្រេងដែលមានលក់លើទីផ្សារនាពេលនោះ។ ទោះបីជាទិន្នន័យនេះមានវ័យចំណាស់បន្តិចក្តី ប៉ុន្តែលទ្ធផលនៅតែមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាមានអាកាសធាតុស្ទើរតែដូចគ្នាទាំងស្រុង ហើយយើងក៏នាំចូលប្រេងឆាភាគច្រើនពីប្រទេសថៃផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកំណត់ស្តង់ដារគុណភាព និងការណែនាំពីវិធីសាស្ត្ររក្សាទុកប្រេងឆាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។

សរុបមក ការយល់ដឹងពីឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាព និងសមាមាត្រនៃការលាយប្រេង អាចជួយកាត់បន្ថយការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចដោយសារការខូចគុណភាពទំនិញ និងជួយការពារសុខភាពអ្នកបរិភោគនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីទ្រឹស្តីប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មនៃលីពីត (Lipid Oxidation): និស្សិតត្រូវចាប់ផ្តើមស្វែងយល់ពីយន្តការនៃ Auto-oxidation ដែលធ្វើឱ្យប្រេងខូចគុណភាព និងស្វែងយល់ពីរបៀបដែល Peroxide Value (PV) ដើរតួជាសូចនាករសម្រាប់វាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការខូចនេះ។
  2. អនុវត្តការធ្វើតេស្តនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍គីមី: អនុវត្តផ្ទាល់នូវបច្ចេកទេស Titration នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យ ដោយប្រើប្រាស់សារធាតុ Sodium thiosulphate និង Potassium iodide (KI) ដើម្បីគណនាតម្លៃពែរអុកស៊ីតនៃសំណាកប្រេង។
  3. សិក្សាពីឧបករណ៍វិភាគកម្រិតខ្ពស់: ស្វែងយល់ពីរបៀបប្រតិបត្តិការម៉ាស៊ីន Gas Liquid Chromatography (GLC) ដើម្បីវិភាគរកសមាសភាពអាស៊ីតខ្លាញ់ និងវិធីសាស្ត្រ Active Oxygen Method (AOM) សម្រាប់ពន្លឿនការធ្វើតេស្តអាយុកាលរបស់ប្រេង។
  4. សាកល្បងស្រាវជ្រាវលើសំណាកប្រេងនៅទីផ្សារកម្ពុជា: ប្រមូលសំណាកប្រេងឆាផ្សេងៗគ្នាពីទីផ្សារក្នុងស្រុក (ដូចជា ភ្នំពេញ ឬបាត់ដំបង) រួចធ្វើការរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាព ៣កម្រិតផ្សេងគ្នា (ទូទឹកកក, សីតុណ្ហភាពបន្ទប់, និងក្រោមកម្តៅថ្ងៃ) រយៈពេល ១ទៅ២ខែ ដើម្បីវាយតម្លៃពីការប្រែប្រួលគុណភាព។
  5. វាយតម្លៃ និងប្រៀបធៀបជាមួយស្តង់ដារអន្តរជាតិ: វិភាគទិន្នន័យដែលទទួលបាន ហើយធ្វើការប្រៀបធៀបជាមួយស្តង់ដាររបស់ FAO/WHO (Codex Alimentarius) (ដែលតម្រូវឱ្យ PV មិនលើសពី 10 meq/1000g) រួចសរសេរជារបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Peroxide Value (តម្លៃពែរអុកស៊ីត) ជារង្វាស់នៃបរិមាណសមាសធាតុពែរអុកស៊ីត (Peroxides) ដែលកើតឡើងនៅពេលប្រេងចាប់ផ្តើមមានប្រតិកម្មជាមួយអុកស៊ីហ្សែន។ វាត្រូវបានគេប្រើជាសូចនាករដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការខូចគុណភាព ឬការចាប់ផ្តើមធុំក្លិនអួររបស់ប្រេង។ តម្លៃកាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាប្រេងកាន់តែខូច។ ដូចជាការវាស់កម្តៅអ្នកជំងឺ ដើម្បីដឹងថាគាត់ឈឺកម្រិតណា អញ្ចឹងដែរ តម្លៃនេះវាស់ថាតើប្រេងចាប់ផ្តើមខូចគុណភាពកម្រិតណា។
Active Oxygen Method (វិធីសាស្ត្រអុកស៊ីហ្សែនសកម្ម) ជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ពន្លឿនការធ្វើតេស្តអាយុកាលរបស់ប្រេង ដោយការបាញ់បញ្ចូលខ្យល់ (អុកស៊ីហ្សែន) ទៅក្នុងសំណាកប្រេងនៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ជាប់រហូត ដើម្បីវាស់ថាតើវាត្រូវការពេលយូរប៉ុណ្ណាទើបឡើងដល់កម្រិតពែរអុកស៊ីតកំណត់មួយ (ឧ. 10 meq/kg)។ ដូចជាការយកឡានទៅបើកក្នុងល្បឿនលឿនបំផុតក្រោមអាកាសធាតុក្តៅ ដើម្បីតេស្តថាតើម៉ាស៊ីនអាចធន់បានយូរប៉ុណ្ណាមុនពេលខូច។
Auto-oxidation (ស្វ័យអុកស៊ីតកម្ម) ជាខ្សែសង្វាក់នៃប្រតិកម្មគីមីដែលកើតឡើងដោយឯកឯងនៅពេលដែលអាស៊ីតខ្លាញ់មិនឆ្អែតនៅក្នុងប្រេងប៉ះនឹងអុកស៊ីហ្សែននៅក្នុងខ្យល់ បង្កើតបានជារ៉ាឌីកាល់សេរី ដែលចុងក្រោយធ្វើឱ្យប្រេងប្រែជាមានក្លិនអាក្រក់ ឬហៅថាការខូចគុណភាព (Rancidity)។ ដូចជាដែកដែលត្រូវខ្យល់អាកាសហើយច្រេះបន្តិចម្តងៗ ប្រេងក៏ "ច្រេះ" ឬខូចគុណភាពបែបនេះដែរនៅពេលវាប៉ះនឹងអុកស៊ីហ្សែនយូរ។
Gas Liquid Chromatography (ក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីឧស្ម័ន-រាវ) ជាបច្ចេកទេសវិភាគគីមីកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើប្រាស់សម្រាប់បំបែក និងកំណត់អត្តសញ្ញាណសមាសធាតុដែលងាយហួត (Volatile compounds)។ នៅក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីវិភាគរកប្រភេទ និងបរិមាណអាស៊ីតខ្លាញ់នីមួយៗនៅក្នុងប្រេង។ ដូចជាម៉ាស៊ីនរាប់កាក់ដែលញែកកាក់៥០០រៀល ១០០០រៀល និង ៥០០០រៀល ចេញពីគ្នា អញ្ចឹងដែរ ម៉ាស៊ីននេះបំបែកប្រេងទៅជាប្រភេទអាស៊ីតខ្លាញ់ផ្សេងៗគ្នាដើម្បីរាប់ចំនួនវា។
Free radicals (រ៉ាឌីកាល់សេរី) ជាម៉ូលេគុល ឬអាតូមដែលមានអេឡិចត្រុងសេរី (មិនទាន់ចាប់គូ) ដែលធ្វើឱ្យពួកវាមានសកម្មភាពគីមីរហ័សបំផុត។ នៅក្នុងប្រេង ពួកវាដើរតួជាអ្នកពន្លឿនប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្ម ដែលបំផ្លាញរចនាសម្ព័ន្ធម៉ូលេគុលប្រេងល្អៗជាបន្តបន្ទាប់យ៉ាងលឿន។ ដូចជាក្មេងពាលដែលរត់ទៅបុកអ្នកដទៃឱ្យដួលបន្តបន្ទាប់គ្នាដូចដូមីណូ អញ្ចឹងដែរ រ៉ាឌីកាល់សេរីរត់ទៅបុកម៉ូលេគុលប្រេងល្អៗឱ្យខូចខាតជាបន្តបន្ទាប់។
Codex Alimentarius (ស្តង់ដារកូដែក / ស្តង់ដារចំណីអាហារអន្តរជាតិ) ជាបណ្តុំនៃស្តង់ដារ គោលការណ៍ណែនាំ និងក្រមប្រតិបត្តិអន្តរជាតិពាក់ព័ន្ធនឹងចំណីអាហារ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយអង្គការ FAO និងអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ដើម្បីការពារសុខភាពអ្នកបរិភោគ និងធានានូវការអនុវត្តប្រកបដោយយុត្តិធម៌ក្នុងពាណិជ្ជកម្មម្ហូបអាហារ។ ដូចជាសៀវភៅច្បាប់ចរាចរណ៍អន្តរជាតិដែលប្រាប់រោងចក្រទាំងអស់ថា ប្រេងឆាដែលមានសុវត្ថិភាពអាចលក់បាន ត្រូវមានលក្ខណៈស្តង់ដារបែបណា។
Titration (ទីត្រាស៊ីយ៉ុង) ជាវិធីសាស្ត្រវិភាគគីមីបរិមាណ ដោយការបន្តក់សូលុយស្យុងដែលមានកំហាប់ច្បាស់លាស់ (Titrant) ទៅក្នុងសូលុយស្យុងសំណាកដែលមិនទាន់ស្គាល់កំហាប់ រហូតដល់វាមានប្រតិកម្មសព្វគ្រប់ (ជាទូទៅមើលដឹងតាមរយៈការប្តូរពណ៌) ដើម្បីគណនារកកំហាប់នៃសំណាកនោះ។ ដូចជាការបន្ថែមស្ករម្តងមួយតំណក់ៗចូលក្នុងកាហ្វេរហូតដល់បាត់ល្វីង ដើម្បីដឹងថាតើកាហ្វេនោះល្វីងកម្រិតណាដោយផ្អែកលើបរិមាណស្ករដែលបានចាក់ចូល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖