Original Title: Area Development for Personalize and Precision Poverty Alleviation: A Case Study of Roi Et Province
Source: doi.org/
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍតំបន់សម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាភាពក្រីក្រដោយផ្ទាល់និងច្បាស់លាស់៖ ករណីសិក្សានៅខេត្តរ៉យអេត (Roi Et)

ចំណងជើងដើម៖ Area Development for Personalize and Precision Poverty Alleviation: A Case Study of Roi Et Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Pimchanok Paireepinas (Roi Et Rajabhat University), Paramat Phodapon, Poonsuk Jantasin, Worapoj Promjuk

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Journal of Humanities & Social Sciences (JHUSOC)

វិស័យសិក្សា៖ Community Development

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ទោះបីជាមានគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលក៏ដោយ ប្រជាជននៅក្នុងខេត្តរ៉យអេត (Roi Et) ប្រទេសថៃ នៅតែបន្តប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាភាពក្រីក្រ ដោយសារតែកង្វះខាតដីធ្លីកសិកម្ម ទិន្នផលទាប ការពិបាកទទួលប្រាក់កម្ចី និងបញ្ហាសុខភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទិន្នន័យគោលដៅដើម្បីកំណត់មុខសញ្ញាគ្រួសារក្រីក្រ និងវិភាគមូលធននៃការរស់នៅទាំង ៥ វិស័យ ដើម្បីរចនាគំរូអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មដែលសមស្របទៅនឹងបរិបទសហគមន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
General Government Policy Approach
អភិក្រមគោលនយោបាយកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រទូទៅរបស់រដ្ឋាភិបាល
មានវិសាលភាពគ្របដណ្តប់ទូលំទូលាយ និងប្រើប្រាស់ថវិកាជាតិដែលមានស្រាប់សម្រាប់ការជួយសង្គ្រោះជាមូលដ្ឋាន។ ខ្វះភាពច្បាស់លាស់ មិនចំគោលដៅគ្រួសារនីមួយៗ និងមិនបានដោះស្រាយឫសគល់នៃបញ្ហាតាមបរិបទជាក់ស្តែងនៃសហគមន៍។ ប្រជាជននៅក្នុងខេត្តនៅតែបន្តប្រឈមមុខនឹងភាពក្រីក្រដដែល ទោះបីជាមានការអនុវត្តគោលនយោបាយកន្លងមកក៏ដោយ។
Precision Poverty Alleviation Model (TPMAP + 5 Capitals)
គំរូដោះស្រាយភាពក្រីក្រចំគោលដៅនិងច្បាស់លាស់ (ប្រើប្រាស់ TPMAP និងមូលធនទាំង៥)
អាចកំណត់មុខសញ្ញាជនក្រីក្របានច្បាស់លាស់ វាយតម្លៃតម្រូវការតាមរយៈមូលធនទាំង៥ និងប្រើប្រាស់អ្នកដឹកនាំមូលដ្ឋានជាអ្នកសម្របសម្រួល (Mentors) ដើម្បីធានាជោគជ័យ។ ទាមទារការប្រមូលទិន្នន័យលម្អិត ការតាមដានជាប្រចាំ និងការប្តេជ្ញាចិត្តខ្ពស់ពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងអ្នកដឹកនាំសហគមន៍។ កំណត់បានគ្រួសារគោលដៅចំនួន ៧៦ គ្រួសារ និងរំពឹងថានឹងជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូល ១០% ព្រមទាំងលើកកម្ពស់គុណភាពជីវិតតាមរយៈការចិញ្ចឹមមាន់ និងដាំបន្លែ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីទំហំថវិកាជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារយ៉ាងខ្លាំងលើប្រព័ន្ធទិន្នន័យឌីជីថល ធនធានមនុស្សនៅមូលដ្ឋាន និងសម្ភារៈកសិកម្មខ្នាតតូចសម្រាប់ការអនុវត្តគម្រោងសាកល្បង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងឃុំ Dong Khrang Noi ស្រុក Kaset Wisai ខេត្ត Roi Et ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើទិន្នន័យគ្រួសារក្រីក្រដែលបានច្រោះចេញពីប្រព័ន្ធ TPMAP ដោយជ្រើសរើសយកតែអ្នកដែលមានអាយុក្រោម៦០ឆ្នាំ មិនមានពិការភាព និងមានឆន្ទៈចូលរួម។ លក្ខខណ្ឌនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះការជ្រើសរើសក្រុមគោលដៅដែលមានកម្លាំងពលកម្មនិងឆន្ទៈ គឺជាកត្តាកំណត់ជោគជ័យនៃគម្រោងលើកស្ទួយជីវភាព (Livelihood projects) ជាជាងការផ្តល់ជំនួយសង្គ្រោះបន្ទាន់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តវាយតម្លៃមូលធនទាំង៥ និងការកំណត់គោលដៅច្បាស់លាស់នេះ គឺមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា។

ការបំប្លែងវិធីសាស្រ្តកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រពីការ 'ផ្តល់ជំនួយជាទូទៅ' ទៅជាការ 'អន្តរាគមន៍ចំគោលដៅតាមរយៈទិន្នន័យ និងអ្នកដឹកនាំមូលដ្ឋាន' នឹងជួយធានាបាននូវនិរន្តរភាពនៃការអភិវឌ្ឍសហគមន៍នៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីប្រព័ន្ធទិន្នន័យសម្រាប់កំណត់មុខសញ្ញាភាពក្រីក្រ: និស្សិតគួរតែស្វែងយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធទិន្នន័យ IDPoor របស់កម្ពុជា និងរៀនប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ប្រមូលទិន្នន័យដូចជា KoboToolboxODK ដើម្បីអនុវត្តការស្ទង់មតិនៅក្នុងសហគមន៍ជាក់ស្តែង។
  2. អនុវត្តការវិភាគក្របខ័ណ្ឌជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព: សិក្សាស៊ីជម្រៅអំពី Sustainable Livelihood Framework និងរៀនពីរបៀបវាស់វែងមូលធនទាំង៥ នៃការរស់នៅ (មនុស្ស សង្គម សេដ្ឋកិច្ច ធម្មជាតិ និងរូបវន្ត) ដើម្បីអាចកំណត់ពីចំណុចខ្លាំងនិងចំណុចខ្សោយរបស់គ្រួសារនីមួយៗ។
  3. រៀបចំការពិភាក្សាក្រុម និងការប្រមូលគំនិតនៅមូលដ្ឋាន: ហ្វឹកហាត់ជំនាញចុះសហគមន៍ ដោយរៀបចំកម្មវិធី Focus Group Discussion (FGD) និង Brainstorming ជាមួយប្រជាពលរដ្ឋ អាជ្ញាធរឃុំ/សង្កាត់ ដើម្បីស្វែងរកឫសគល់នៃបញ្ហា (Root causes) ជាជាងការមើលឃើញត្រឹមតែរោគសញ្ញា (Symptoms)។
  4. រចនាគម្រោងអន្តរាគមន៍ខ្នាតតូច (Pilot Project): ប្រើប្រាស់ព័ត៌មានដែលប្រមូលបានដើម្បីរចនាគំរូអាជីវកម្មកសិកម្ម ឬមុខរបរខ្នាតតូច (Operating Model) ដែលសមស្របនឹងបរិបទភូមិសាស្រ្ត ដូចជាការដាំបន្លែលើរាន ការចិញ្ចឹមសត្វ ឬការកែច្នៃផលិតផលកសិកម្មដោយប្រើធនធានក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Precision Poverty Alleviation យុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាភាពក្រីក្រដែលផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើបុគ្គល ឬគ្រួសារនីមួយៗ ដោយប្រើប្រាស់ទិន្នន័យជាក់លាក់ដើម្បីស្វែងយល់ពីមូលហេតុពិតប្រាកដ (ដូចជាកង្វះដី កង្វះការអប់រំ) និងផ្តល់ជំនួយចំគោលដៅ ជាជាងការផ្តល់ជំនួយរាយប៉ាយទូទៅ។ ដូចជាការឲ្យថ្នាំព្យាបាលជំងឺត្រូវចំមុខសញ្ញាអ្នកជំងឺម្នាក់ៗ ជាជាងការឲ្យថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ទូទៅដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា។
TPMAP (Thai People Map and Analytics Platform) ប្រព័ន្ធទិន្នន័យផែនទី និងការវិភាគរបស់ប្រទេសថៃដែលប្រមូលផ្តុំព័ត៌មានពីស្ថាប័នរដ្ឋផ្សេងៗ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណជនក្រីក្រ និងទីតាំងរបស់ពួកគេឲ្យបានច្បាស់លាស់ ដោយផ្អែកលើសូចនាករវិមាត្រទាំង៥ (សុខភាព ការរស់នៅ ការអប់រំ ប្រាក់ចំណូល និងការទទួលបានសេវារដ្ឋ)។ ដូចជាប្រព័ន្ធរ៉ាដា (Radar) ដែលជួយរដ្ឋាភិបាលតាមដាននិងរកឃើញថាអ្នកណាកំពុងខ្វះខាតអ្វីខ្លះ និងរស់នៅត្រង់ណាពិតប្រាកដ។
Sustainable Livelihood Framework ក្របខ័ណ្ឌគំនិតដែលប្រើសម្រាប់វិភាគភាពក្រីក្រដោយវាយតម្លៃលើ "មូលធនទាំង ៥" នៃការរស់នៅ (មនុស្ស សង្គម ធម្មជាតិ រូបវន្ត និងហិរញ្ញវត្ថុ) ដើម្បីយល់ពីសមត្ថភាពរបស់សហគមន៍ក្នុងការទប់ទល់នឹងភាពងាយរងគ្រោះ និងរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍រយៈពេលវែង។ ដូចជាការពិនិត្យមើល "អាវុធនិងស៊ង" ទាំង ៥ ប្រភេទដែលគ្រួសារមួយមានក្នុងដៃ ដើម្បីវាយតម្លៃថាពួកគេអាចយកឈ្នះលើភាពក្រីក្របានកម្រិតណា។
Livelihood resources/assets ប្រភេទនៃធនធានដែលគ្រួសារមួយពឹងផ្អែកដើម្បីរស់រានមានជីវិត ដែលរួមមានចំណេះដឹង/ជំនាញ (មនុស្ស) ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ/ឧបករណ៍ (រូបវន្ត) ដី/ទឹក (ធម្មជាតិ) ប្រាក់ចំណូល/ឥណទាន (ហិរញ្ញវត្ថុ) និងបណ្តាញទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកភូមិ (សង្គម)។ ដូចជាជើងតុទាំង ៥ បើជើងណាមួយខ្លី ឬបាក់ តុនោះ (គ្រួសារ) នឹងមិនអាចឈរបានរឹងមាំឡើយ។
Root cause of problem មូលហេតុដើម ឬឫសគល់ពិតប្រាកដដែលបង្កឲ្យមានបញ្ហាអ្វីមួយកើតឡើង។ ក្នុងការសិក្សានេះ គេមិនមើលត្រឹមតែ "ភាពក្រីក្រ" ជាលទ្ធផលនោះទេ តែគេស្វែងរកថាអ្វីធ្វើឲ្យក្រ (ឧទាហរណ៍ កង្វះប្រភពទឹក កង្វះដីធ្លី ឬកង្វះចំណេះដឹង) ដើម្បីដោះស្រាយឲ្យចំចំណុច។ ដូចជាការជីករកឫសស្មៅចង្រៃដើម្បីដកវាចេញឲ្យអស់ ជាជាងការគ្រាន់តែតម្រឹមស្លឹកវានៅពីលើដី។
Focus Group Discussion វិធីសាស្រ្តស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ ដោយការប្រមូលផ្តុំមនុស្សមួយក្រុមតូច (ជាទូទៅ ៦-១០នាក់) ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា ដើម្បីពិភាក្សាស៊ីជម្រៅលើប្រធានបទជាក់លាក់ណាមួយ ក្រោមការសម្របសម្រួលរបស់អ្នកស្រាវជ្រាវ ក្នុងគោលបំណងស្វែងយល់ពីអាកប្បកិរិយា និងបញ្ហារបស់ពួកគេ។ ដូចជាការអញ្ជើញមនុស្សមានបញ្ហាស្រដៀងគ្នាអង្គុយតុមូលជុំគ្នាផឹកកាហ្វេនិយាយលេង ដើម្បីឲ្យពួកគេហ៊ានបញ្ចេញយោបល់និងចែករំលែកបទពិសោធន៍ពិតប្រាកដរបស់ពួកគេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖