Original Title: Erfolgsfaktoren von Public-Private Partnerships in Smart City Initiativen: Eine Fallstudie des Projekts "Wissenschafts- und Technologie Park Lavanttal"
Source: netlibrary.aau.at
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

កត្តាជោគជ័យនៃភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជននៅក្នុងគំនិតផ្ដួចផ្ដើមទីក្រុងឆ្លាតវៃ៖ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីគម្រោង "ឧទ្យានវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា Lavanttal"

ចំណងជើងដើម៖ Erfolgsfaktoren von Public-Private Partnerships in Smart City Initiativen: Eine Fallstudie des Projekts "Wissenschafts- und Technologie Park Lavanttal"

អ្នកនិពន្ធ៖ Lisa Paier (Alpen-Adria-Universität Klagenfurt)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 (Alpen-Adria-Universität Klagenfurt)

វិស័យសិក្សា៖ Public Administration and Urban Planning

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនិងស្វែងរកកត្តាជោគជ័យសម្រាប់ការអនុវត្តគម្រោងភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន (Public-Private Partnerships) សម្រាប់គំនិតផ្ដួចផ្ដើមទីក្រុងឆ្លាតវៃ (Smart City) នៅក្នុងតំបន់ជនបទ ជាពិសេសគម្រោង 'Wissenschafts- und Technologiepark Lavanttal'។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបបរិមាណនិងពិពណ៌នា តាមរយៈការចែកចាយកម្រងសំណួរស្ដង់ដារទៅកាន់តួអង្គរដ្ឋនិងតួអង្គឯកជននៅក្នុងតំបន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Public Procurement
លទ្ធកម្មសាធារណៈប្រពៃណី (គម្រោងគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋទាំងស្រុង)
រដ្ឋមានការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុងលើគម្រោង ហើយផ្តោតសំខាន់លើផលប្រយោជន៍សាធារណៈនិងនិរន្តរភាពជាជាងប្រាក់ចំណេញ។ រដ្ឋត្រូវទទួលបន្ទុកហានិភ័យតែម្នាក់ឯង មានកង្វះខាតថវិកា និងខ្វះភាពច្នៃប្រឌិតនិងប្រសិទ្ធភាពដែលរំពឹងទុកពីវិស័យឯកជន។ អ្នកចូលរួមស្ទង់មតិចំនួន ៥១.៦% យល់ថាគំរូ PPP មានប្រសិទ្ធភាពជាងដំណោះស្រាយដែលពឹងផ្អែកលើរដ្ឋតែមួយមុខគត់។
Standardized PPP Contracts
កិច្ចសន្យាភាពជាដៃគូ (PPP) បែបស្ដង់ដារថេរ
ផ្តល់នូវភាពច្បាស់លាស់ផ្នែកច្បាប់ និងអាចកាត់បន្ថយថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការ (Transaction costs) តាមទ្រឹស្តីនៅពេលរៀបចំកិច្ចសន្យា។ ខ្វះភាពបត់បែនក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរ និងបង្កឲ្យមានបញ្ហាបទប្បញ្ញត្តិហួសហេតុ (Overregulation) ដែលជាឧបសគ្គធំបំផុត។ អ្នកចូលរួម ៧៧.៤% ចាត់ទុកបទប្បញ្ញត្តិហួសហេតុជាបញ្ហាប្រឈមធំបំផុត ហើយ ៣៨.៧% បដិសេធចំពោះការប្រើប្រាស់កិច្ចសន្យាស្ដង់ដារថេរ។
Adaptive Governance in PPPs
អភិបាលកិច្ចដែលអាចបត់បែនបាននៅក្នុងគម្រោង PPP
អាចសម្របខ្លួនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរជាក់ស្តែង ជួយកសាងទំនុកចិត្ត និងដោះស្រាយបញ្ហាកិច្ចសន្យាដែលមិនអាចគ្របដណ្តប់គ្រប់ជ្រុងជ្រោយ (Incomplete Contracts)។ ទាមទារឲ្យមានការខិតខំប្រឹងប្រែងខ្ពស់ក្នុងការសម្របសម្រួល (Coordination effort) និងការគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងរវាងភាគីពាក់ព័ន្ធជាប្រចាំ។ អ្នកចូលរួម ៦៤.៥% គាំទ្រការរៀបចំកិច្ចសន្យាដែលអាចបត់បែនបាន ហើយ ៩៦.៨% យល់ស្របថាការសម្របសម្រួលតាំងពីដំណាក់កាលដំបូងគឺជាកត្តាជោគជ័យដ៏សំខាន់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិសម្រាប់ការវិភាគទិន្នន័យ ខណៈពេលដែលការអនុវត្តគម្រោងភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជន (PPP) ជាក់ស្តែងទាមទារធនធានពេលវេលា អ្នកជំនាញច្បាប់ និងយន្តការសម្របសម្រួលកម្រិតខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ជនបទ Lavanttal ប្រទេសអូទ្រីស ដោយមានអ្នកចូលរួមត្រឹមតែ ៣១ នាក់ (ភាគច្រើនមកពីវិស័យឯកជនទាក់ទងនឹងសំណង់និងអចលនទ្រព្យ)។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធខ្ពស់រួចជាស្រេច (គម្រោងផ្លូវដែកល្បឿនលឿន Koralmbahn)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលំអៀង ដោយសារយើងមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងខាងផ្នែកប្រព័ន្ធច្បាប់ លទ្ធភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់រដ្ឋ និងកម្រិតទំនុកចិត្តរវាងវិស័យសាធារណៈនិងឯកជន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមានភាពខុសគ្នានៃបរិបទក៏ដោយ វិធីសាស្ត្រនិងគោលការណ៍នៃការប្រើប្រាស់អភិបាលកិច្ចបត់បែនក្នុងគម្រោង PPP គឺមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការអនុវត្តគម្រោង PPP ប្រកបដោយជោគជ័យនៅកម្ពុជាទាមទារឲ្យមានការបន្ធូរបន្ថយនីតិវិធីស្មុគស្មាញ និងផ្តោតលើការកសាងទំនុកចិត្ត ជាងការសង្កត់ធ្ងន់តែលើការអនុវត្តច្បាប់រឹងមាំពេក។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ១. សិក្សាទ្រឹស្តីនិងច្បាប់ទម្លាប់ស្តីពី PPP: អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវសិក្សាស៊ីជម្រៅអំពីទម្រង់គំរូនៃរចនាសម្ព័ន្ធភាពជាដៃគូ (Contractual និង Organizational PPPs) ដោយពិនិត្យមើលច្បាប់ស្តីពីភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋនិងឯកជនរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។
  2. ២. ការរចនាកម្រងសំណួរស្ទង់មតិ: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា LimesurveyQualtrics ដើម្បីបង្កើតកម្រងសំណួរបែបបរិមាណ (Quantitative Questionnaire) តាមទម្រង់ Likert Scale សម្រាប់វាស់ស្ទង់មតិយោបល់របស់ភាគីពាក់ព័ន្ធ។
  3. ៣. ការវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ប្រមូលទិន្នន័យ និងប្រើប្រាស់កម្មវិធី IBM SPSS StatisticsRStudio ដើម្បីធ្វើការវិភាគទិន្នន័យពិពណ៌នា (Descriptive Statistics) និងធ្វើតេស្ត Chi-Square Test និង Mann-Whitney U-Test ដើម្បីស្វែងរកទំនាក់ទំនងរវាងអថេរ។
  4. ៤. ការរៀបចំយន្តការអភិបាលកិច្ចដែលអាចបត់បែនបាន: ផ្អែកលើលទ្ធផលវិភាគ ត្រូវបង្កើតសេចក្តីព្រាងនៃយន្តការអភិបាលកិច្ច (Adaptive Governance Framework) ដែលមានចែងយ៉ាងច្បាស់អំពីនីតិវិធីដោះស្រាយវិវាទ (Escalation Procedures) និងការវាយតម្លៃសមិទ្ធផលរួម។
  5. ៥. ការអនុវត្តនិងការវាយតម្លៃតាមដានគម្រោង: បង្កើតយន្តការជួបប្រជុំជាប្រចាំ (Regular Status Meetings) រវាងវិស័យរដ្ឋនិងឯកជន ដើម្បីពិនិត្យមើលវឌ្ឍនភាព និងធ្វើការកែតម្រូវកិច្ចសន្យា ឬផែនការសកម្មភាពឲ្យស្របទៅតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៃការអភិវឌ្ឍទីក្រុងឆ្លាតវៃ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Public-Private Partnership (PPP) ជាយន្តការកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរយៈពេលវែងដែលស្ថាប័នរដ្ឋនិងក្រុមហ៊ុនឯកជនរួមគ្នាផ្តល់ហិរញ្ញប្បទាន អភិវឌ្ឍ និងគ្រប់គ្រងគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដោយមានការបែងចែកហានិភ័យនិងផលចំណេញទៅតាមជំនាញរៀងៗខ្លួន។ ដូចជារដ្ឋផ្តល់ដីចំណែកឯក្រុមហ៊ុនឯកជនចេញលុយសាងសង់និងគ្រប់គ្រងផ្សារទំនើប រួចហើយពួកគេចែករំលែកប្រាក់ចំណេញគ្នាតាមការព្រមព្រៀង។
Smart City ជាគំរូនៃការអភិវឌ្ឍទីក្រុងដែលប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល (ICT) ទិន្នន័យ និងនវានុវត្តន៍ ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសេវាសាធារណៈ ការគ្រប់គ្រងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ បរិស្ថាន និងលើកកម្ពស់គុណភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ។ ដូចជាការបំពាក់ប្រព័ន្ធវៃឆ្លាតក្នុងផ្ទះដែលអាចបិទបើកភ្លើងដោយស្វ័យប្រវត្តិដើម្បីសន្សំសំចៃថាមពល តែនេះគឺធ្វើឡើងក្នុងកម្រិតទីក្រុងទាំងមូល។
Adaptive Governance ជាប្រព័ន្ធអភិបាលកិច្ចនិងការគ្រប់គ្រងគម្រោងដែលអាចបត់បែននិងកែតម្រូវបានយ៉ាងឆាប់រហ័សទៅតាមការផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពជាក់ស្តែង ជាជាងការអនុវត្តតាមច្បាប់ឬកិច្ចសន្យាថេរស្ងេតដែលបានព្រាងទុកមុន។ ដូចជាអ្នកបើកបររថយន្តដែលអាចផ្លាស់ប្តូរផ្លូវវាងបានភ្លាមៗពេលមានការកកស្ទះ ជាជាងទទូចជិះផ្លូវចាស់ដែលបានគ្រោងទុកតាំងពីដំបូង។
Incomplete Contracts ជាទ្រឹស្តីសេដ្ឋកិច្ចដែលពន្យល់ថា កិច្ចសន្យាពាណិជ្ជកម្មឬភាពជាដៃគូមិនអាចសរសេរគ្របដណ្តប់រាល់ព្រឹត្តិការណ៍ ឬហានិភ័យទាំងអស់ដែលអាចកើតឡើងនាពេលអនាគតបានទេ ដែលតម្រូវឲ្យមានយន្តការសម្របសម្រួលពេលមានបញ្ហាកើតឡើង។ ដូចជាការរៀបការ ដែលប្តីប្រពន្ធមិនអាចសរសេរកិច្ចសន្យាទុកមុនដើម្បីគ្របដណ្តប់រាល់ជម្លោះទាំងអស់ដែលនឹងកើតឡើងក្នុងជីវិតគ្រួសារបានឡើយ។
Transaction Costs ជាបន្ទុកចំណាយនិងពេលវេលាដែលកើតឡើងក្នុងដំណើរការរៀបចំគម្រោង ដូចជាការចរចា ការព្រាងកិច្ចសន្យា ការត្រួតពិនិត្យ និងការដោះស្រាយវិវាទ ដែលបំបែកចេញពីថ្លៃដើមនៃការសាងសង់ឬប្រតិបត្តិការផ្ទាល់។ ដូចជាប្រាក់កម្រៃជើងសារដែលអ្នកត្រូវបង់ឲ្យមេខ្យល់ពេលទិញលក់ដី រួមទាំងពេលវេលាដែលអ្នកត្រូវចំណាយដើររៀបចំឯកសារច្បាប់នានា។
Residual Control Rights ជាសិទ្ធិអំណាចស្របច្បាប់ក្នុងការសម្រេចចិត្តលើការចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិ ឬការកែប្រែគម្រោង ក្នុងករណីមានបញ្ហាដែលមិនបានចែងច្បាស់លាស់ទាល់តែសោះនៅក្នុងកិច្ចសន្យា។ ដូចជាម្ចាស់ផ្ទះជួលដែលមានសិទ្ធិសម្រេចថាតើគួរឲ្យអ្នកជួលវាយជញ្ជាំងឬអត់ ព្រោះកិច្ចសន្យាជួលមិនបានចែងអំពីការវាយជញ្ជាំងនេះទេ។
Inhouse-Vergabe ជាការផ្តល់កិច្ចសន្យាឬគម្រោងពីរដ្ឋទៅឲ្យស្ថាប័ន រឺក្រុមហ៊ុនរដ្ឋណាមួយដែលរដ្ឋជាម្ចាស់ ឬមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង ដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការប្រកួតប្រជែងដេញថ្លៃជាសាធារណៈឡើយ។ ដូចជាឪពុកដែលជាម្ចាស់ផ្ទះ ប្រគល់ការងារជួសជុលផ្ទះទៅឲ្យកូនប្រុសរបស់ខ្លួនធ្វើ ជាជាងទៅជួលឬប្រកាសរកជាងសំណង់ពីក្រៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖