បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងស្វែងយល់ពីមតិរបស់ភ្ញៀវទេសចរចំពោះការគ្រប់គ្រងសេវាទេសចរណ៍សាធារណៈ (បរិក្ខារ សុវត្ថិភាព និងអនាម័យ) នៅតំបន់ឆ្នេរបាងសែន ខេត្តជុនបុរី ប្រទេសថៃ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របរិមាណដោយប្រមូលទិន្នន័យពីភ្ញៀវទេសចរតាមរយៈកម្រងសំណួរ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Safety and Security Management ការវាយតម្លៃលើការគ្រប់គ្រងសុវត្ថិភាព |
ទទួលបានការពេញចិត្តខ្ពស់បំផុតពីភ្ញៀវទេសចរ ដោយសារការរៀបចំប្រព័ន្ធការពារដូចជាកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ការផ្តល់ព័ត៌មានច្បាស់លាស់ និងឆ្មាំសន្តិសុខ។ | នៅមានបញ្ហាប្រឈមលើការគ្រប់គ្រងចរាចរណ៍មិនទាន់បានល្អពេញលេញនៅថ្ងៃឈប់សម្រាក និងកន្លែងចំណតរថយន្ត។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមភាគខ្ពស់ជាងគេ X̄ = 3.37 (កម្រិតយល់ព្រមខ្លាំង) |
| Cleanliness and Orderliness Management ការវាយតម្លៃលើការគ្រប់គ្រងអនាម័យ និងសណ្តាប់ធ្នាប់ |
មានយុទ្ធនាការគ្រប់គ្រងសំរាមបានល្អ និងការរៀបចំកន្លែងលក់ដូរ កៅអីឆ្នេរ និងឆ័ត្របានយ៉ាងមានសណ្តាប់ធ្នាប់។ | នៅមានកង្វះខាតធុងសំរាមនៅតាមតំបន់មួយចំនួន ហើយបន្ទប់ទឹកសាធារណៈនៅមិនទាន់មានអនាម័យល្អកម្រិតខ្ពស់។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមភាគ X̄ = 3.04 (កម្រិតយល់ព្រម) |
| Facilities and Convenience Management ការវាយតម្លៃលើការគ្រប់គ្រងបរិក្ខារ និងការសម្រួលភាពងាយស្រួល |
មានផ្លូវធ្វើដំណើរខ្វាត់ខ្វែងងាយស្រួល និងមធ្យោបាយធ្វើដំណើរសាធារណៈគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បម្រើភ្ញៀវទេសចរ។ | នៅមានការខ្វះខាតកន្លែងចំណតរថយន្តធំទូលាយ និងកន្លែងផ្តល់ព័ត៌មានទេសចរណ៍នៅមានកម្រិតនៅឡើយ។ | ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមភាគទាបជាងគេ X̄ = 2.99 (កម្រិតយល់ព្រម) |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមិនតម្រូវឱ្យមានធនធានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ឬកម្លាំងម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រខ្លាំង (Computing Power) ទេ ប៉ុន្តែទាមទារធនធានមនុស្សសម្រាប់ការចុះប្រមូលទិន្នន័យ និងចំណេះដឹងផ្នែកវិភាគស្ថិតិ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅឆ្នេរបាងសែន ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើភ្ញៀវទេសចរក្នុងស្រុក (ជនជាតិថៃ) ចំនួន ៤០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីចំណូលចិត្ត និងស្តង់ដារនៃការរំពឹងទុករបស់ជនជាតិថៃ ហើយមិនតំណាងឱ្យភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិឡើយ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការសិក្សានេះផ្តល់ជាគំរូស្រាវជ្រាវដ៏ល្អ ប៉ុន្តែនៅពេលអនុវត្តជាក់ស្តែង យើងត្រូវពិចារណាបញ្ចូលទិន្នន័យពីភ្ញៀវទេសចរចម្រុះជាតិសាសន៍ ដើម្បីទទួលបានទិន្នន័យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយក្នុងការអភិវឌ្ឍ។
ក្របខ័ណ្ឌនៃការវាយតម្លៃសេវាទេសចរណ៍សាធារណៈនេះ គឺមានភាពពាក់ព័ន្ធយ៉ាងខ្លាំង និងអាចយកមកអនុវត្តជាគំរូបានយ៉ាងល្អសម្រាប់តំបន់ទេសចរណ៍នានានៅកម្ពុជា។
សរុបមក ការយកគំរូវាយតម្លៃនិងវិធីសាស្ត្រនេះមកអនុវត្ត នឹងជួយពង្រឹងការគ្រប់គ្រងគោលដៅទេសចរណ៍នៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានស្តង់ដារ សុវត្ថិភាព និងមានភាពទាក់ទាញកម្រិតអន្តរជាតិ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Likert's scale | មាត្រដ្ឋានវាស់ស្ទង់កម្រិតនៃការយល់ព្រម ឬការពេញចិត្ត (ឧទាហរណ៍៖ យល់ព្រមខ្លាំង យល់ព្រម មិនយល់ព្រម) ដែលប្រើក្នុងកម្រងសំណួរដើម្បីបំលែងមតិយោបល់របស់មនុស្សទៅជាទិន្នន័យតួលេខសម្រាប់ការវិភាគ។ | ដូចជាការផ្តល់ពិន្ទុផ្កាយ ១ ដល់ ៥ ពេលយើងវាយតម្លៃសេវាកម្មភោជនីយដ្ឋាន ឬទិញទំនិញអនឡាញ។ |
| Accidental random sampling | វិធីសាស្ត្រជ្រើសរើសសំណាកដោយចៃដន្យ ដោយធ្វើការប្រមូលទិន្នន័យពីអ្នកដែលអ្នកស្រាវជ្រាវបានជួបប្រទះនៅទីតាំងគោលដៅ ហើយស្ម័គ្រចិត្តចូលរួមនៅពេលនោះតែម្តង។ | ដូចជាការចុះទៅសួរអ្នកដំណើរតាមផ្លូវនរណាម្នាក់ក៏បានដែលដើរកាត់មុខយើង ដោយមិនបានកំណត់បញ្ជីឈ្មោះទុកជាមុន។ |
| Inferential statistics | ស្ថិតិដែលប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីសំណាកតូចមួយ ដើម្បីធ្វើការវិភាគនិងទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានទូទៅទៅលើប្រជាជនគោលដៅសរុប (Population) តាមរយៈការធ្វើតេស្តសម្មតិកម្ម។ | ដូចជាការភ្លក់ទឹកសម្លតែមួយស្លាបព្រា ដើម្បីវាយតម្លៃរសជាតិទឹកសម្លទាំងមូលពេញមួយឆ្នាំង។ |
| One - way ANOVA | ការធ្វើតេស្តស្ថិតិដើម្បីប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមនៃក្រុមទិន្នន័យឯករាជ្យចាប់ពី ៣ ក្រុមឡើងទៅ (ឧទាហរណ៍៖ ក្រុមអ្នកមានមុខរបរខុសៗគ្នា) ថាតើវាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងមានន័យជារួមដែរឬទេ។ | ដូចជាការប្រកួតប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមរបស់សិស្សមកពីសាលា ៣ ផ្សេងគ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថាសាលាទាំងបីនោះមានកម្រិតខុសគ្នាដែរឬទេ។ |
| Least Significant Difference (LSD) | ការធ្វើតេស្តស្ថិតិបន្តបន្ទាប់ (Post-hoc test) ប្រើបន្ទាប់ពីការធ្វើតេស្ត ANOVA បង្ហាញថាមានភាពខុសគ្នា ដើម្បីរកមើលឲ្យជាក់លាក់ថាតើក្រុមមួយណាពិតប្រាកដដែលខុសពីក្រុមមួយណាទៀត។ | ដូចជាពេលយើងរកឃើញថាមានកូនសិស្សម្នាក់លួចញ៉ាំនំក្នុងចំណោមក្មេង ៥ នាក់ ការធ្វើតេស្តនេះគឺដើម្បីចង្អុលមុខឲ្យច្បាស់ថាតើក្មេងមួយណាជាអ្នកញ៉ាំ។ |
| Yamane formula | រូបមន្តគណិតវិទ្យាសម្រាប់គណនាកំណត់ទំហំសំណាកប្រជាជន ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវចុះសម្ភាសន៍ឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់ តំណាងឲ្យប្រជាជនសរុប ដោយមានភ្ជាប់ការកំណត់កម្រិតលម្អៀង (Margin of Error)។ | ដូចជារូបមន្តសម្រាប់គណនាថាតើត្រូវហៅមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ឲ្យមកភ្លក់នំខេក ទើបអាចសន្និដ្ឋានបានពីចំណូលចិត្តរបស់មនុស្ស ១ម៉ឺននាក់។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
